تبلیغات
احادیث دینی
سه شنبه 26 مرداد 1389

احادیثی در مورد صلوات قسمت اول

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امام ششم (ع) : چون خواهى دعا كنى خداوند عزوجل را تمجید كن، و حمد گو و تسبیح نما، و تهلیل بگو و او را ثنا نما و بر نبى اكرم (ص) درود فرست و سپس دعا كن كه خواسته ‏ات برآورده شود.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 13

امام صادق (ع) فرمودند : مردى به مسجد در آمد، و دو ركعت نماز خواند و از خداوند حاجت خواست ،  پیغمبر (ص) فرمود: این بنده عجله كرد ، دیگرى آمد و نماز گزارد و خدا را مدح گفت و صلوات فرستاد، پیامبر(ص) فرمود: حاجتت را بخواه كه برآورده خواهد شد.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 14

امام صادق (ع) : همواره دعا از خدا محجوب خواهد بود تا آنگاه كه دعا كننده صلوات بفرستد.    مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 15

حضرت صادق (ع): هر كه دعا كند و درود به پیغمبر (ص) نفرستد دعا بر سرش بال زنان می ‏ایستد (یعنى بالا نمیرود) و چون بر پیغمبر (ص) صلوات فرستد دعایش بالا رود.  مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 16

 امام صادق (ع) : مردى محضر نبىّ اكرم (ص) شرفیاب شد و عرض كرد، یا رسول الله ثلث نه بلكه نصف، بلكه همه درودهایم را نثار شما می ‏كنم حضرت فرمود: با این كار فیض دنیا و آخرتت را تأمین كرده‏ اى ، ابى بصیر و ابن الحكم گویند: از حضرت صادق (ع) پرسیدم مراد از اینكه ثلث صلوات و درود را نثار تو میكنم یعنى چه ؟ فرمود : درود را قبل از هر دعایى می ‏فرستد، و از خداوند هیچ چیز نمی طلبد مگر آنكه سخن خود را به نام پیغمبر آغاز می ‏كند، و بعد حاجت می ‏طلبد. مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 16

  حضرت صادق (ع): هر كه را حاجتى باشد اوّل صلوات بفرستد ، بعد از خدا حاجت بخواهد، و دعا را نیز به صلوات ختم كند، كه خداوند متعال كریمتر از آنست كه دو طرف دعا را قبول كند و وسط آن را فراموش نماید كه صلوات هرگز بی ‏استجابت نخواهد ماند.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 17

 از امام ششم : پیغمبر (ص) فرمود : هیچ قومى در مجلسى جمع نشوند كه در آن مجلس یاد خداوند و صلوات بر محمّد (ص) نباشد ، مگر آنكه آن مجلس حسرت و وبال بر مجلسیان خواهد بود.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 17

 از نبى اكرم روایت است كه : چون اسم پیغمبر(ص) برده شود بسیار بر وى صلوات بفرستید ، كه هر كه یك صلوات بر پیغمبر (ص) بفرستد، هزار صف فرشته بر او درود می ‏فرستند، هیچ مخلوقى نماند مگر آنكه بروى درود میفرستند، زیرا كه خدا و فرشتگان بروى صلوات میفرستند، و هر كه به این ثواب عظیم میل نشان ندهد جاهل و مغرور است ، و خداوند و پیغمبر (ص) از وی بری و بیزار هستند.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 100

 از نبى اكرم (ص) : من در قیامت نزد میزان هستم ، و هر كه گناهانش بر ثوابهایش فزونى گیرد صلواتهائى را كه بر من فرستاده می ‏آورم تا بدانها میزان اعمالش سنگین گردد.    مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

 از على (ع): هیچ دعائى به آسمان بالا نمیرود، مگر آنكه بر محمد و آل او درود فرستاده شود.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

 از امام صادق (ع) : در یكى از كتب خوانده ‏ام كه هر كس بر محمد (ص) صلوات فرستد خداوند صد حسنه برایش بنویسد، و هر كه بگوید: صلوات و درود خدا بر محمد و اهل بیت او خداوند هزار حسنه برایش بنویسد.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

 نبى اكرم (ص) : سزاوارترین مردم به من در قیامت آن كس است كه بیشتر بر من درود فرستد.     مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

حضرت محمد (ص) : بخیل كسى است كه نام من نزد او برده شود و او بر من صلوات نفرستد.     مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

  حضرت محمد (ص) :  هر فردى از امّتم كه با اخلاص بر من صلوات فرستد خدا ده بار بر او درود فرستد و ده درجه او را بالا برد و ده ثواب برایش بنویسد و ده گناه از نامه عملش محو گرداند.  مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 102

 حضرت محمد (ص) فرمودند : بلند بر من صلوات بفرستید كه این عمل نفاق را ببرد.    مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 102

یزید بن حسن گوید: حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام برایم چنین گفت: كه (پدرم امام صادق علیه السلام فرمود:) شخصى كه بر پیامبر صلوات می ‏فرستد مفهومش آن است كه من بر سر پیمان خود باقى هستم، و به «بلى» كه در عالم «ذرّ» به سؤال أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ (آیا من پروردگار شما نیستم- سوره اعراف آیه 172) گفته ‏ام وفادارم.  معانی الاخبار جلد 1 صفحه 269

ناجیه از حضرت باقر علیه السّلام روایت كند كه فرمود : در روز جمعه هر گاه‏ نماز عصر را خواندى ، پس بگو:
«اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد الأوصیاء المرضیین بأفضل صلواتك، و بارك علیهم بأفضل بركاتك، و السّلام علیهم و على أرواحهم و أجسادهم و رحمة اللَّه و بركاته»
كه ترجمه آن اینست: بار الها درود بفرست بر محمّد و آل محمّد جانشینانش كه از آنها راضى و خشنود میباشى به درجه اعلاى رحمتت و بركت بر آنان نازل كن به بالاترین بركت هایت، درود بر آنها باد و بر روحشان و بدنشان و رحمت خدا و بركاتش نیز.
پس هر كسى كه این صلوات را بعد از نماز عصر بگوید، خداوند صد هزار حسنه براى او بنویسد، و صد هزار گناه كوچك از او محو كند، و صد هزار حاجت او برآورد، و صد هزار درجه از براى او بالا برد.  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 88

عاصم بن ضَمرَه گوید: امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: فرستادن صلوات بر پیغمبر خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم بهتر از آبى كه آتش را خاموش كند ، گناهان را از بین میبرد ، و سلام بر آن حضرت أفضل است از آزاد كردن چند بنده از قید بردگى، و دوستى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم افضل و برتر از جان نثارى و ریختن خونها - یا فرمود : به كار بردن شمشیرها- در راه خدا است.  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 342

 از ابى بصیر روایت شده كه امام صادق علیه السّلام فرمود: هنگامى كه نام پیغمبر صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم برده می ‏شود بر آن حضرت بسیار صلوات بفرستید زیرا هر كس یك بار  بر او صلوات فرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشتگان بر وى صلوات فرستد، و هیچ مخلوقى باقى نماند مگر اینكه بر آن بنده صلوات فرستد از جهت صلوات خداوند و فرشتگانش بر او، و دست نكشد از این ثوابها و بی ‏رغبتى ننماید مگر نادان خود بین كه خدا و رسول از وى بیزارند.
شرح: مراد از صلوات خداوند و فرشتگان فرو ریختن رحمت و بركت و لطف و كرامت و نعمت خدا است بر بنده خویش.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 342

 أبوالبخترى (كه سنّى مسلك است) از امام صادق از پدرانش علیهم السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم روایت كرده كه فرمود: من در قیامت نزد میزان اعمال باشم هر كس كفّه گناهانش افزونتر از حسناتش شود آن صلوات‏هائى را كه بر من فرستاده بیاورم و بر حسناتش بیفزایم تا بر گناهانش فزون آید.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 344

 عبد السّلام (بن عبد الرّحمن) بن نعیم گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض كردم من داخل كعبه شدم و دعائى به خاطرم نیامد جز صلوات بر محمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم فرمود: آگاه باش مانند تو در فضیلت و ثواب كسى از خانه خدا بیرون نیامده است.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 345

حارث همدانى گوید: امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: هیچ دعائى به آسمان راه ندارد تا اینكه بر محمّد و اهل بیتش علیهم السّلام صلوات فرستاده شود.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 345

صباح بن سیابه گوید : امام صادق علیه السّلام به من فرمود: آیا دعائى به تو بیاموزم كه روى تو را از آتش جهنّم حفظ كند؟ گوید: عرضكردم آرى، فرمود:پس از دمیدن سپیده صبح صد بار بگو«اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد»خداوند روى تو را از حرارت آتش دوزخ در امان دارد.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 345

 ابن أبى عمیر از یك تن از روات روایت كند كه امام صادق علیه السّلام فرمود: در پاره ‏اى از كتابها یافتم كه هر كس بر محمّد و آل محمّد علیهم السّلام صلوات بفرستد، خداوند یك صد حسنه در نامه عملش بنویسد، و هر كس (بر محمّد و اهل بیتش صلوات فرستد بدین طریق كه) بگوید : «صلّى اللَّه على محمّد و أهل بیته»
خداوند براى او هزار حسنه بنویسد.  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 346

 محمّد بن فضیل از امام هشتم علیه السّلام روایت كرده كه فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم فرموده است: هر كس در روز جمعه صد بار بر من صلوات فرستد، خداوند شصت حاجت او را روا كند، سى حاجت براى دنیا و سى حاجت براى آخرت.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 346

عبد اللَّه بن مغیره گوید: از موسى بن جعفر علیهما السّلام شنیدم میفرمود :
هر كس در تعقیب نماز صبح و مغرب پیش از آنكه برخیزد یا با كسى سخن گوید ،
سوره احزاب آیه 56 : إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً را قرائت كند و بعد بگوید :«اللّهمّ صلّ على محمّد النبىّ و ذریّته» خداوند یك صد حاجت او را روا كند، هفتاد در دنیا و سى در آخرت.
عبد اللَّه گوید : پرسیدم معنى صلاة خدا و ملائكه و صلاة مؤمنین چیست ؟ فرمود : صلاة خدا رحمت اوست، و صلاة فرشتگانش ستایش و مدح آنها است براى پیغمبر و صلاة مؤمنین دعا است براى او، و از اسرار آل محمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم در موضوع صلوات بر پیغمبر و آلش این نوع صلوات است گفته شود: اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد فی الاوّلین، و صلّ على محمّد و آل محمّد فی الآخرین و صلّ على محمّد و آل محمّد فی الملأ الأعلى، و صلّ على محمّد و آل محمّد فی المرسلین، اللّهمّ أعط محمّدا [و آل محمّد] الوسیلة و الشّرف و الفضیلة و الدّرجة الكبیرة، اللّهمّ إنّی آمنت بمحمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم و لم أره، فلا تحرمنى یوم القیامة رؤیته، و ارزقنى صحبته، و توفّنى على ملّته، و اسقنی من حوضه مشربا رویّا سائغا هنیئا، لا أظمأ بعده أبدا، إنّك على كلّ شى‏ء قدیر، اللّهمّ كما آمنت بمحمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم و لم أره فعرّفنى فی الجنان وجهه، اللّهمّ بلّغ روح محمّد عنّی تحیّة كثیرة و سلاما»پس هر كس بر پیغمبر صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم در هر بامداد سه بار و در هر شبانگاه سه بار این چنین صلوات بفرستد تمام گناهان و خطاهایش نابود و محو شود، و ایّام شادیش به طول انجامد، و دعایش مستجاب گردد، و به آرزویش برسد، و روزیش فراوان شود و بر پیروزى بر دشمن یارى گردد، و اسباب خیر از هر سو براى او فراهم آید، و در بهشت برین از همنشینان پیغمبر صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم باشد.    ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 347

 عبد اللَّه بن سنان از امام صادق علیه السّلام روایت كرده كه فرمود: روزى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم به أمیرالمؤمنین فرمود آیا تو را مژده ندهم؟ امیر المؤمنین علیه السّلام گفت:به فرما پدر و مادرم قربانت شما كه پیوسته مبشّر به خیر و خوبیها بوده ‏اید ، فرمود : جبرئیل تازگى براى من خبر خوشى آورده و آن اینست كه هر كدام از امّتان من هنگامى كه بر من صلوات میفرستد اگر نام اهل بیتم را نیز ملحق سازد درهاى آسمان جملگى براى پذیرفتن دعا و عبادت او گشوده گردد، و فرشتگان هفتاد درود بر وى بفرستند، و این خود محو سازنده جرم است، آنگاه گناهان چون برگ درختان از او بریزد، و خداوند تعالى فرماید: «لبّیك» تو را پذیرفتم بنده من خجسته و مسعود باشى پس فرشتگان را گوید شما هفتاد بار بر وى درود فرستادید و من هفتصد بار، لیكن اگر تنها بر من صلوات بفرستد و اهل بیتم را ملحق نسازد میان دعاى او و آسمان هفتاد حجاب حائل باشد، و خداوند جلّ جلاله فرماید: «لا لبّیك» تو را نپذیرم خجسته مباد ترا و مسعود نباشى. اى فرشتگان من دعاى او را به آسمان مبرید تا اینكه اهل بیت پیغمبرش را نیز در فرستادن درود با پیغمبر ملحق سازد، پس همچنین‏ دعایش پذیرفته نگردد و به آسمان بالا نرود تا بر اهل بیت پیغمبر نیز سلام و درود بفرستند.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 350

 ابن أبى عمیر گوید: حمّاد بن عثمان از امام صادق علیه السّلام پرسید: أفضل اعمال در روز جمعه كدام است؟ فرمود صلوات بر محمّد و آل محمّد یك صد [و یك‏] بار بعد از نماز عصر، و هر چه بر آن بیفزائى بهتر خواهد بود.احمد بن خالد برقىّ گوید: در روایتى كه عبد اللَّه بن سیابه و أبو اسماعیل از ناجیه از یكى از این دو امام ابو جعفر باقر یا أبو عبد اللَّه الصادق علیهما السّلام نقل كرده فرمود: چون نماز جمعه به جاى آوردى بگو «اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد الأوصیاء المرضیّین بأفضل صلواتك، و بارك علیهم بأفضل بركاتك، و السّلام علیه و علیهم و على أرواحهم و أجسادهم و رحمة اللَّه و بركاته»
خداوند براى تو یك صد هزار حسنه بنویسد،  و یك صد هزار گناه از نامه عملت محو سازد، و یك صد هزار حاجتت را براى آن روا كند، و یك صد هزار درجه مقامت را بالا برد.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 351

عمّار ساباطى گوید : من نزد امام صادق علیه السّلام بودم : مردى گفت :«اللّهم صلّ على محمّد و أهل بیت محمّد»امام علیه السّلام به او فرمود: اى مرد دائره را بر ما تنگ ساختى آیا نمیدانى كه اهل بیت همان پنج تن اصحاب كسایند و بس، مرد پرسید چگونه بگویم؟ فرمود بگو:«اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد» تا اینكه ما و شیعیان ما نیز داخل باشیم.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 352

معاویة بن عمّار گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: هر كس در یك روز صد بار «ربّ صلّ على محمّد و أهل بیته»
بگوید: خداوند یك صد حاجت او را برآورد  سى حاجت از آنها براى دنیا و هفتاد براى آخرت.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 352

عبد اللَّه بن سنان گوید: امام صادق صلوات اللَّه علیه فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم فرموده است: آواز خود را هنگام فرستادن صلوات بر من بلند كنید زیرا كه آن نفاق را خواهد برد.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 353

حضرت صادق علیه السلام فرمود : پیوسته دعا محجوبست (و میانه آن و استجابتش حجاب و پرده ‏اى حائل است) تا بر محمد و آلش صلوات فرستاده شود (كه آنگاه پرده و حائل برطرف شود)

شرح‏ : جزرى در نهایه گفته است : صلاة در لغت به معناى دعا است، و عبادت مخصوصه را كه شامل دعا است صلاة گفته ‏اند، و برخى گفته‏ اند: صلاة در لغت به معناى تعظیم است، و عبادت مخصوصه را هم صلاة گفته‏ اند چون در آن تعظیم خداوند است- تا آنكه گوید-: و اما اینكه گوئیم «اللهم صل على محمد» معنایش اینست كه خدایا او را بزرگوار كن در دنیا بوسیله بلند كردن نام او و آشكار كردن دعوت و نگهدارى شریعتش، و در آخرت به قبول كردن شفاعت او در باره امتش و دو چندان كردن اجر و پاداشش.
فیض (ره) در وافى گوید : معناى صلاة خدا بر پیغمبرش (ص) افاضه انواع كرامات و لطائف نعمتها است بر او، و اما صلوات ما و فرشتگان بر او پس آن درخواست آن كرامت و افاضه آن بر او است.
و مجلسى (ره) گوید : مشهور آنست كه صلاة از خداى سبحان رحمت است و از فرشتگان استغفار (و طلب آمرزش) و از بندگان دعا است. و در معناى «آل» گفته است: آل پیغمبر (ص) نزد شیعه امامیه عترت طاهره و خاندان معصوم او هستند، و اینكه شهید ثانى (ره) آن را مخصوص به أمیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام كرده است وجهى و دلیلى ندارد ، و اما نزد عامه در این باره اختلاف بسیارى است پس برخى گفته ‏اند: آل پیغمبر (ص) تمامى امت او هستند و برخى گفته ‏اند: عشیره اویند، و برخى گفته ‏اند، هر كه از بنى هاشم و بنى عبد المطلب كه گرفتن زكاة بر آنها حرام است آل پیغمبرند، سپس وجوهى براى اینكه دعا بدون صلوات محجوبست ذكر فرموده است.  اصول كافى جلد 4 صفحه 247

 حضرت صادق علیه السّلام فرمود : هر كه دعائى كند و نام پیغمبر (ص) را نبرد آن دعا بالاى سرش (چون پرنده ‏اى) بچرخد، و چون نام پیغمبر (ص) را برد دعا بالا رود.   اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

(3) حضرت صادق علیه السّلام فرمود : مردى نزد پیغمبر (ص) آمد عرضكرد : اى رسول خدا من یك سوم صلواتم را براى شما قرار دهم ، نه بلكه نیمى از صلواتم را مخصوص شما گردانم ، نه بلكه تمامى آن را از آن شما گردانم ؟ رسول خدا (ص) فرمود: در این صورت خرج و موونه دنیا و آخرت تو كفایت شود. (شرح این حدیث از زبان امام علیه السّلام در حدیث 4 بیاید).  اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

 (4) ابوبصیر گوید : از حضرت صادق علیه السلام پرسیدم معناى اینكه : همه صلواتم را براى شما قرار دهم» چیست؟ فرمود: یعنى پیغمبر (ص) را مقدمه و جلو هر حاجتى قرار میدهد، و از خداى عزوجل چیزى درخواست نكند تا به نام پیغمبر (ص) ابتداء كند و صلوات بر او فرستد، سپس حاجات خود را از خدا درخواست كند.
شرح‏ :  فیض (ره) در شرح حدیث (3) گوید : مقصود از صلاة معناى لغوى آن است كه دعا باشد و معناى گفتار آن مرد به پیغمبر اینست كه هر گاه به درگاه خداوند در باره حاجتى دعا میكنم اول به شما دعا میكنم و آن را ریشه و پایه قرار میدهم سپس آنچه براى خود خواهم روى آن قرار دهم و همین است معناى آنچه از تفسیر این حدیث بیاید (كه اشاره به حدیث (4) است).اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود مرا چون قدح شتر سوار قرار ندهید، زیرا شتر سوار قدح خود را پر كند و هر زمان خواست بنوشد مرا در اول دعا و وسط و آخر آن قرار دهید. شرح‏ :  فیض (ره) گوید: ابن اثیر گفته است: یعنى در آخر بیاد من نیفتید چنانچه شتر سوار قدح خود را در آخر بار و بنه خود قرار دهد، و پس از آنكه از بار كردن همه آنها فارغ گردید آن را پشت آنها بیاویزد، سپس فیض (ره) گوید: و شاید مقصود این باشد (كه همیشه بیاد من باشید نه مانند قدح شتر سوار زیرا كه) شتر سوار یاد قدح خود نكند تا گاهى كه تشنه شود و بخواهد آب بیاشامد كه در آن هنگام آن را پر كند و بیاشامد، و اوقات دیگر از آن غافل است.اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

 حضرت صادق علیه السلام فرمود : چون نام پیغمبر (ص) برده شد بسیار بر او صلوات بفرستید، زیرا هر كس یك صلوات بر پیغمبر (ص) فرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشته ‏ها بر او صلوات فرستد، و چیزى از مخلوقات خدا نماند جز اینكه بر این بنده صلوات فرستد براى آنكه خداوند و فرشتگان براى او صلوات فرستند، و هركس در این فضیلت رغبت نكند پس او نادان و مغرور است، و خدا و رسول و خاندانش از او بیزارند.
شرح‏ :  مجلسى (ره) گوید : اینكه فرمود : « بسیار صلوات بر او بفرستید » محمول بر استحباب است چنانچه اجماع بر آن است، و اینكه فرمود: «خداوند در هزار صف فرشتگان بر او صلوات فرستد» چند معنى دارد، و معنى اول كه ظاهر هم همانست اینست كه خداوند بر او ثنا گوید و صلوات فرستد به كلامى كه آن كلام را هزار صف از فرشتگان بشنوند و آنها نیز به صلوات خداوند عزوجل صلوات فرستند. و پس از آن چند وجه دیگر نقل كرده (و در آخر باب هم در فائده پنجم از فوائدى كه ذكر كرده معانى دیگرى نقل كند)- تا آنكه گوید-: و مقصود از صلوات بر پیغمبر (ص) صلوات بر او و آل او است، نه صلوات بر پیغمبر (ص) فقط ، زیرا در روایات خاصه و عامه وارد شده كه صلوات به او بدون صلوات بر آل پذیرفته نیست، بلكه از اخبار ما ظاهر گردد كه حرام و موجب عقاب است ... و در آخر این خبر نیز اشاره ‏اى بدان شده.  اصول كافى جلد 4 صفحه 249  


 حضرت صادق علیه السلام فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : هر كه بر من صلوات فرستد خدا و فرشتگان بر او صلوات فرستند، هر كه خواهد كم فرستد و هر كه خواهد بیش. اصول كافى جلد 4 صفحه 249  

 حضرت صادق علیه السلام فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : صلوات بر من و بر اهل بیت من نفاق را میبرد.اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

حضرت صادق علیه السلام فرمود : هر كه صد بار بگوید : «یا رب صلى على محمد و آل محمد» صد حاجت از او برآورده شود كه سى حاجت آن از (حاجات) دنیا باشد [و باقى از آخرت‏].اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر دعائى كه خداى عزوجل بدان خوانده شود از رفتن به آسمان محجوبست تا صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده شود.اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: مردى نزد رسول خدا (ص) آمده عرضكرد: من نیمى از صلوات (و دعاهایم) را براى شما قرار دهم؟ فرمود: آرى، سپس عرضكرد: همه دعاهایم را به شما مخصوص گردانم؟ فرمود: آرى، همین كه آن مرد رفت رسول خدا (ص) فرمود: اندوه دنیا و آخرتش كفایت شد.  اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

 امام صادق (ع) فرمود: مردى نزد رسول خدا (ص) آمده عرضكرد : اى رسول خدا : یك سوم دعاهاى خود را به شما اختصاص دهم؟ فرمود: نیكو است، عرضكرد: اى رسول خدا نیمى از دعاهاى خود را مخصوص شما گردانم؟ فرمود: این بهتر است، عرضكرد: همه دعاهایم را براى شما قرار دهم؟ فرمود:
در این صورت خداى عزوجل آنچه از كارهاى دنیا و آخرتت كه تو را اندوهناك كند كفایت فرماید. پس مردى به حضرت صادق علیه السّلام عرضكرد: خدایت نیكى دهد چگونه دعایش را براى او قرار دهد، حضرت علیه السلام فرمود: چیزى از خداى عزوجل در خواست نكند جز اینكه ابتداء به صلوات بر محمد و آلش علیهم السلام كند.  اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: آوازهاى خود را به صلوات بر من بلند كنید، زیرا كه آن نفاق را برطرف سازد.  اصول كافى جلد 4 صفحه 251    

 اسحاق بن فروخ گوید : حضرت صادق علیه السلام فرمود : اى اسحاق بن فروخ هر كه ده بار بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد خداوند و فرشتگان او صد بار بر او صلوات فرستند، و هر كه صد بار بر محمد و آل محمد صلوات فرستد خداوند و فرشتگانش هزار بار بر او صلوات فرستند، آیا گفتار خداى عزوجل را نشنیده ‏اى (كه فرماید:) «او است آن خداوندى كه رحمت (یا درود) فرستد بر شما (او) و فرشتگانش تا برون آرد شما را از تاریكیها به سوى روشنائى و بوده است به مؤمنان مهربان» (سوره احزاب آیه 43). توضیح‏ : - استشهاد به آیه شریفه براى اثبات این معنا است كه چگونه خداوند و فرشتگانش صلوات و درود بر كسى فرستند، و در اینكه صلوات خدا و فرشتگان بر مردم چیست و چگونه است مورد اختلاف است‏
طبرسى (ره) گوید : صلوات از خدا آمرزش و رحمت است، و گفته شده : ثنا و ستایش است، و برخى گفته‏ اند: كرامت و بخشندگى است، و اما صلوات فرشتگان همان دعاى آنها است چنان كه از ابن عباس نقل شده، و گفته شده: درخواست آنها است از خداى تعالى براى فرو فرستادن رحمت. اصول كافى جلد 4 صفحه 251    


دوشنبه 25 مرداد 1389

احادیثی در مورد قران

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

پیامبر اکرم (ص) فرمود : من دو چیز را در میان شما باقی گذاشتم ، تا وقتی که به آن دو چنگ زنید هرگز گمراه نخواهید شد : یکی قرآن ، دیگری خاندانم . جامع الاخبار و الآثار کتب القرآن جلد 1  صفحه 94

رسول خدا (ص) فرمود : برتری قرآن بر سایر سخنها همانند برتری خدا بر مخلوقات اوست.       جامع الاخبار و الآثار کتب القران جلد 1  صفحه 182

رسول اکرم (ص) فرمود : قرآن جز خدا بهترین و برتری چیزهاست ، کسی که احترام قرآن را نگه دارد به خدا احترام کرده است، و کسی که حرمت قرآن را نگه ندارد نسبت به خدا بی حرمتی کرده است،احترام به قرآن در پیشگاه الهی همانند احترام پدر به فرزند است.( عزیزان توجه داشته باشید احترام به قرآن این نیست که ماچش کنیم و یک گوشه بزاریم و خاک بخورد ، احترام و حرمت قرآن زمانی حفظ میشود که به احکام آن عمل شود ، خود قرآن میفرماید ما شفا و رحمتیم برای اهل عمل و خزلان و گرفتاری زیاد می کنیم برای کسانی که اهل عمل به قرآن نیستند )       جامع الاخبار و الآثار جلد 1  صفحه 420

امام هشتم (ع) از امام کاظم (ع) نقل می کند که فرمود : مردی از امام صادق (ع) پرسید چگونه است که قرآن هر چه خوانده و منتشر می شود جز بر تازگی و طراوتش افزوده نمی شود ؟ امام صادق (ع) فرمود : زیرا خداوند آنرا برای زمان و مردم خاصی قرار نداده است ، بنابراین در هر عصری نو، پیش هر ملتی تا روز قیامت تازه و شاداب ایست.     جامع الاخبار و الآثار کتب القران جلد 1  صفحه 169 

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود : بر شما باد قرآن ، پس آنرا رهبر و پیشوای خود قرار دهید ، زیرا آن سخن پروردگار جهانیان است . از طرف اوست و بسوی او بر می گردد ، بنابراین به متشابهات آنها هم ایمان آورید و از ضرب المثلهای آن پند گیرید.      کنز العمال جلد 1 صفحه  515 حدیث  3300

امام علی (ع) فرمود : تاریخ گذشتگان و آیندگان و برنامه زندگی شما در قرآن است.        بحار الانوار جلد 92 صفحه 32

پیامبر بزرگوار(ص) فرمود : بر شما باد به قرآن ، چون قرآن ، شفای سودمند ، وداروی پر برکت است و نگهبان کسی است که به آن چنگ می زند ، و نجاتبخش کسی است که ازآن پیروی کند.       جامع الاخبار و الآثار  جلد 1  صفحه 432

امام حسن مجتبی ( ع) فرمود : در این قرآن چراغهای روشن (هدایت) و داروی شفابخش دلهاست.      جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 164

رسول خدا (ص) فرمود : ای مردم آنچه از من برای شما نقل می شود چنانچه هماهنگ با قرآن بود بدانید گفتار من است و اگر مخالف با محتوای قرآن بود گفتهً من نیست.          جامع الاخبار جلد 1  صفحه 395

پیامبر اکرم (ص) فرمود : قرآنیان ( اهل قرآن به احکام قرآن هم عمل میکنند )  و شب زنده داران ، بزرگواران امت من هستند.      بحارالانوار جلد 92  صفحه 177

پیامبر خدا (ص) فرمود : حامل و حافظ قران پرچمدار اسلام است ، کسی که او را احترام کند خدا را گرامی داشته است ، کسی که به او اهانت کند مورد لعن و نفرین خدا خواهد بود.      کنز العمال جلد 1 صفحه 515 حدیث 2294

پیامبر(ص) فرمود : قرآنیان بالاترین مقام انسانی بعد از پیامبران و فرستادگان الهی را دارند ، پس حقوق آنان را کم ندانید،زیرا در پیشگاه الهی دارای منزلتی هستند.      بحار الانوار جلد 92 صفحه 180

رسول خدا (ص) فرمود : حاملان قرآن همان آموزگاران سخن خدا و در برکنندگان نور خدایند،کسی که آنان را دوست بدارد،خدا را دوست داشته و کسی که نسبت به آنان دشمنی کند با خدا دشمنی کرده است.     کنز العمال جلد 1 صفحه 523حدیث 2345

رسول خدا (ص) فرمود : ای جامعه قرآن خوانان ! در مورد آنچه از قرآن خداوند بر دوش شما نهاده تقوای الهی را پیشه کنید . زیرا من وشما مسئولیم ، من مسئول ابلاغ رسالتم و از شما دربارۀ آنچه از کتاب خدا و سنت من دارید سؤال خواهد شد.             جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 379

پیامبر خدا (ص) فرمود: کسی که قرآنرا بیامزد و به آن عمل نکند و دنیا دوستی و  زینت آن را بر قرآن ترجیح دهد سزاوار خشم خداوند است ، و در ردیف یهود و نصاری قرار خواهد داشت که کتاب خدارا پشت سر انداختند.               جامع الاخبار و الآثار جلد 1  صفحه221

امام صادق (ع) به نقل از پدرانش فرمود :  دو گروهند که اگر اصلاح بشوند امت من اصلاح خواهند شد و چنانچه فاسد شوند امت را فاسد خواهند کرد : حاکمان و قاریان قرآن.        بحار الانوار جلد 92 صفحه  178

رسول خدا (ص) فرمود : کسی که قرآن بخواند و به آن عمل نکند خداوند او را روز قیامت کور محشور خواهد کرد.     جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 409

پیامبر اکرم (ص) فرمود : کسی که قرآن بخواند و بعد حرام بخورد و بنوشد یا محبت و زینت دنیا را برآن برتری دهد مستوجب خشم الهی می شود مگر اینکه توبه کند،و اگر بدون توبه بمیرد ، روز قیامت قرآن با او به محاجّه بر می خیزد تا او را محکوم نکند دست بر نمی دارد.             بحارالانوار  جلد 92 صفحه 180

پیامبر اکرم (ص) فرمود : بهترین شما کسی است که قرآن آموزد و آن را آموزش دهد.        بحار الانوار جلد 2 صفحه 186

امام صادق (ع) فرمود : اگر کسی از قرآن یک حرف بیاموزد،خداوند برای او ده حسنه می نویسد،وده گناه از او می بخشد، وده درجه او را به بالا می برد،فرمود:نمی گویم،درمقابل هر آیه،بلکه در مقابل هر حرفی مانند ((باء)) یا ((تا)) یا همانند آنها.         جامع الاخبار جلد 1 صفحه 213

پیامبر اکرم (ص) فرمود : اگر خواستار زندگی سعادتمندان ، ومرگ شهیدان و نجات روز محشر ، وسایه در روز قیامت و هدایت در روز گمراهی هستید پس قرآن بیاموزید،زیرا آن گفتۀ خدای مهربان و ایمنی از شیطان و موجب برتری و وزنۀ خوبیهای شما است.      جامع الاخبار و الآثار  جلد 1 صفحه 210

حضرت علی (ع) فرمود : قرآن را بیاموزید که نیکوترین گفتاراست ، و در آن دانا و آگاه شوید که بهار دلهاست و از نور آن شفا بخواهید ، که شفا بخش دلهاست ، آن را خوب بخوانید  چون مفیدترین قصّه هاست.                                جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 211

امام صادق (ع) فرمود : شایسته است که انسان مومن نمیرد تا قرآن را بیاموزد یا در حال آموزش آن باشد.           بحارالانوار جلد 92 صفحه189

رسول خدا (ص) فرمود : ای سلمان ! بر تو باد خواندن قرآن ( و عمل به آن )  ، زیرا قرآن خواندن کفّارۀ گناهان و سپری در مقابل آتش و بازدارنده از عذاب است.      جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 308

امام صادق (ع) فرمود : قرآن ، عهدنامه خدا به بندگان اوست ، پس شایسته است مسلمان در عهد نامه اش بنگرد ، و روزی پنجاه آیه از آن بخواند.        جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 335

امام صادق (ع) فرمود : مؤمنی که درجوانی قرآن بخواند ، قرآن با گوشت و خون او مخلوط می شود ، و خدا او را با سفیران بزرگوار و نیکوکار قرار می دهد و روز قیامت قران مدافع اوست.                  بحارالا نوار جلد  92 صفحه 187

امام باقر(ع) فرمود : هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن ماه مبارک رمضان است.                  بحارالانوار جلد 1 92 صفحه 213

رسول خدا (ص) فرمود : کسی مه در ماه مبارک رمضان یک آیه قرآن بخواند پاداش او همانند کسی است که قرآن را درماههای دیگر ختم کرده است.   جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 329

پیامبر خدا (ص) فرمود : خانه ای که در آن قرآن خوانده شود فرشتگان وارد آن می شوند ، وشیطانها از آن دور می شوند ، و اهل آن در آسایش قرار می گیرند و به خیر و برکت آن خانه افزوده می شود و از بدیها و آفات آن خانه کاسته می شود.وخانه ای که در آن قرآن نخوانند ، محل حضور شیاطین و دوری فرشتگان می شود و بر اهلش تنگ می شود و شرّش بسیار و خیرش اندک خواهد بود.                       جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 320

امام صادق (ع) فرمود : خانه ای را که مسلمانی در آن است و قرآن تلاوت می کند اهل آسمان آن رامی بینند همانگونه که مردم دنیا ستارۀ نورانی را در آسمان می بینند.        بحارالانوار جلد 92 صفحه 200

امام صادق (ع) فرمود : کسی که حرفی از کتاب خدا را بشنود بدون آن که بخواند خداوند حسنه ای برای او می نویسد،وگناهی را از او می بخشد ، و یک درجه او را بالا می برد.                    بحارالانوارجلد 1 صفحه 201

امام صادق (ع) فرمود : هنگامی که به آیه ای که یاد بهشت است رسیدی از خداوند بهشت بطلب ، و وقتی به آیه ای که یاد آور آتش است رسیدی از آن به خدا پناه ببر.          بحارالانوار جلد 92 صفحه 216

رسول خدا (ص) فرمود : قرآن را با صدا و لحن عربی بخوانید.     جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 248

رسول خدا (ص) فرمود : کسی که از رو قرآن بخواند ، خدا برای او دو هزار حسنه می نویسد ، و کسی که آنرا از حفظ بخواند هزار حسنه نوشته می شود.      جامع الاخبار و الآثار  جلد صفحه 326

رسول خدا (ص) فرمود : وقتی کسی قرآن را ختم کند ، درآن هنگام هزار فرشته بر  او درود می فرستند.   جامع الاخبار و الآثار  جلد 1 صفحه 339

رسول خدا (ص) فرمود : قاری چنانچه قرآن را غلط یا اشتباه یا لحن غیر عربی بخواند فرشته آنرا همانطور که نازل شده(صحیح و کامل)می نویسد.   کنزالعمال جلد  1 صفحه 513 حدیث 2284

پیامبر اکرم (ص) فرمود : توجه ! توجه ! کسی که قرآن را یاد بگیرد بعد بطور عمد (بخاطر سهل انگاری) فراموش کند روز قیامت دست و پا بسته خدا را را ملاقات می کند ، و خدا در مقابل هر آیه ای که فراموش کرده ماری بر او مسلّط می کند که تا آتش جهنّم همراه او خواهد بود مگر اینکه آمرزیده شود.   بحارالانوار جلد 92  صفحه 187             

حضرت محمد (ص) : قرآن درمان { کلیه نابسامانیهای بشر } است.  اثنی عشریه صفحه 7

حضرت محمد (ص) : من اولی کسی هستم که در روز قیامت با قرآن و خاندانم بر خدای عزیز جبار وارد میشوم ، سپس امتم ( وارد شوند ) آنگاه از آنان می پرسم که درباره کتاب خدا و خاندان من چه کردید ؟   اصول کافی جلد 4 کتاب فضل القرآن حدیث 4

حضرت محمد (ص) : قرآن ( برای بشر ) راهنمائی است از گمراهی و نشان دهنده است از نابینایی و موجب گذشت از لغزش است نوری است ( رهاننده ) از تاریکی و روشن کننده حوادث و بدعتها است و نگاهدارنده از هلاکت و ارشاد کننده در گمراهی و سرگردانی است و بیان کننده فتنه ها است و رساننده ( انسان ) از دنیا به سوی   ( سعادت ) آخرت است و کمال دین شما در آنست و هیچکس از قرآن رو گردان نشد مگر اینکه به سوی دوزخ رفت.   اصول کافی جلد 4 کتاب فضل القرآن حدیث 8

حضرت محمد (ص) : کسی که حرام قرآن را حلال شمارد به قرآن ایمان ندارد.  تحف العقول - مواعظ النبی (ص)

حضرت محمد (ص) : هرکه قرآن را برای دنیا طلبی و زر و زیور آن یاد گیرد خداوند بهشت را بر او حرام گرداند.  بحارالانوار جلد 77 صفحه 100

حضرت محمد (ص) : اهل قرآن در بلندترین درجه آدمیان هستند به جز پیغمبران و مرسلین پس حقوق اهل قرآن را اندک و کم مشمارید زیرا از جانب خداوند عزیز جبار برای آنان مقام بلندی است.  اصول کافی جلد 4 باب فضل حامل القرآن حدیث 1

حضرت محمد (ص) : برترین عبادت قرائت قرآن است.  طرائف الحکم جلد 2 صفحه 25

حضرت محمد (ص) : ای گروه قارئین قرآن از خدای عزوجل بترسید درباره آنچه از کتاب خود به شما داده است زیرا که من مسئولم و شما هم مسئولیت دارید ، من از رساندن و تبلیغ رسالت مسئولم و شما هم از آنچه از کتاب خدا و سنت من در بردارید بازخواست خواهید شد.  اصول کافی جلد 4 باب فضل حامل القرآن حدیث 9

حضرت محمد (ص) : حاملین قرآن ( کسانیکه آیات قرآن را در قلب خود حفظ کرده و به آن عمل می کنند ) عرفاء اهل بهشتند.  روضة الواعظین صفحه 6

حضرت محمد (ص) : این قرآن ریسمان محکم خداوند است ، اقامه ی عدل و چشمه های دانش و بهار دلها در آنست.  مجازات النبویه صفحه 222

حضرت محمد (ص) : برای خانه های خود نصیب و بهره از ( تلاوت ) قرآن قرار دهید زیرا خانه ای که در آن قرآن خوانده شود به اهل آن گشایش داده شود و خیرش زیاد گردد و ساکنین آن در وسعت باشند و چون قرآن در آن خوانده نشود اهالی آن در مضیقه بوده و خیرش کم شده و ساکنینش کمبود پیدا کنند.  طرائف الحکم جلد 2 صفحه 109 نقل از وسائل الشیعه کتاب الصلوة

حضرت محمد (ص) : قرآن بی نیازی و ثروتی است که پس از آن نیازمندی نیست و غنائی جز آن نیست.  اثنی عشریه صفحه 9

حضرت محمد (ص) : بهترین شما کسی است که قرآن را یاد گیرد و به دیگران یاد دهد.  اثنی عشریه صفحه 18

حضرت محمد (ص) : خداوند قلبی را که قرآن را حفظ و نگهداری کرده ( بدان عمل نموده ) عذاب و شکنجه نمی فرماید.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 415

حضرت محمد (ص) : این قلب ( گاهی ) زنگ می زند همچنانکه آهن زنگ می زند و جلا و صیقلی آنها قرائت قرآن است.  ارشاد القلوب دیلمی صفحه 121

حضرت محمد (ص) : برای هر چیزی زینتی است و زینت قرآن با صدای خوش تلاوت نمودن است.  جامع الاخبار صفحه 57

حضرت محمد (ص) : این قرآن روز قیامت در حال کشاندن و راندن می آید ، گروهی را به سوی بهشت می کشاند که حلال آنرا حلال و حرامش را حرام دانسته و به آیات متشابهش ایمان آوردند و جمعی را به سوی دوزخ میراند که حدود و احکام آنرا ضایع نموده و محرماتش را حلال شمردند.  ارشاد القلوب دیلمی صفحه 123

حضرت محمد (ص) : حاملین قرآن { کسانی که قرآن را به قلب خود برداشته و بدان عمل میکنند } به رحمت خدا اختصاص یافته و به نور هدایت خدا ملبس شده اند ، آنان یاد دهندگان کلام خدایند و در نزد خداوند مقرب می باشند ، هرکه آنها را دوست بدارد خدا را دوست داشته و هرکه آنها را دشمن بدارد با خدا دشمنی کرده است ، خداوند از کسیکه به قرآن ( موقع تلاوت ) گوش فرا دهد گرفتاریهای دنیا را دفع کند و از قاری آن گرفتاریهای آخرت را برطرف میسازد تا اینکه فرمود : برای شنونده یک آیه از کتاب خدا که بدان معتقد باشد سوگند به آن خدائی که جان محمد (ص) در دست قدرت اوست پاداشی است بزرگتر از پاداش کسی که به قدر کوه ثَبیر طلا صدقه دهد و برای قاری یک آیه از کتاب خدا که بدان اعتقاد داشته باشد پاداشی است بیش از آنچه در زیر عرش است تا پست ترین طبقات ( زمین ).  طرائف الحکم جلد 1 صفحه 348 نقل از وسائل الشیعه کتاب الصلوة


یکشنبه 24 مرداد 1389

احادیث درباره پدر و مادر

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امیرالمومنین علی (ع) فرمود : بزرگترین و مهمترین تكلیف الهی نیكی به پدر و مادر است.  میزان الحكمة  جلد 10 صفحه 709

امام صادق (ع) فرمود : برترین كارها عبارت است از: 1- نماز در وقت 2- نیكی به پدر و مادر 3- جهاد در راه خدا.  بحارالانوار جلد 74  صفحه 85

 مردی خدمت پیامبر اكرم (ص) آمد و گفت : پدر و مادر پیری دارم كه به خاطر انس با من مایل نیستند به جهاد بروم ، رسول خدا (ص) فرمود : پیش پدر و مادرت بمان، قسم به آنكه جانم در دست اوست انس یكروز آنان با تو از جهاد یكسال بهتر است. ( البته در صورتی كه جهاد واجب عینی نباشد ).بحارالانوار جلد 74  صفحه 52

 ابن‌مسعود می‌گوید: از پیامبر گرامی(ص) سؤال كردم، محبوبترین كار پیش خدا كدام است؟ فرمود: نماز در وقت، گفتم: بعد از آن چه چیز؟ فرمود: نیكی به پدر و مادر، گفتم: بعد از آن چه چیز، فرمود: جهاد در راه خدا. ( بالاترین جهاد یعنی جهاد اکبر ، مخالفت با هواهای نفسانی )    بحارالانوار جلد 74  صفحه 70

 پیامبر خدا (ص) فرمود: هر فرزند نیكوكاری كه با مهربانی به پدر و مادرش نگاه كند در مقابل هر نگاه، ثواب یك حج كامل مقبول به او داده می‌شود، سؤال كردند، حتی اگر روزی صدمرتبه به آنها نگاه كند؟ فرمود: آری خداوند بزرگتر و پاكتر است. بحارالانوار جلد 74  صفحه 73

 امام رضا (ع) فرمود : خداوند متعال فرمان داده سه چیز همراه سه چیز دیگر انجام گیرد : 1- به نماز همراه زكات فرمان داده است، پس كسی كه نماز بخواند و زكات نپردازد نمازش نیز پذیرفته نمی‌شود. 2-به سپاسگذاری از خودش و پدر و مادر فرمان داده است، پس كسی كه از پدر و مادرش سپاسگذاری نكند، خدا را شكر نكرده است. 3- به تقوای الهی فرمان داده و به صله‌ی رحم، پس كسی كه صله‌ی رحم انجام ندهد تقوای الهی را هم بجا نیاورده است.     بحارالانوار جلد 74  صفحه 77

 امام صادق(ع) فرمود: نیكی به پدر و مادر نشانه‌ی شناخت شایسته‌ی بنده خداست. زیرا هیچ عبادتی زودتر از رعایت حرمت پدر و مادر مسلمان به خاطر خدا انسان را به رضایت خدا نمی‌رساند.بحارالانوار جلد 74  صفحه 77

 پیامبر اكرم (ص) فرمود : بنده‌ای كه مطیع پدر و مادر ( البته مطیع بودن در برابر پدر و مادر در راه دین و گرنه اگر پدر و مادر معصیت از ما خواستند نباید انجام دهیم ) و پروردگارش باشد ، روز قیامت در بالاترین جایگاه است.كنزالاعمال جلد 16  صفحه 467

 رسول خدا (ص) فرمود : كسی كه به نیت پدر و مادرش حج انجام دهد یا بدهكاری آنها را بپردازد خداوند او را در روز قیامت با نیكان برمی‌‌انگیزد. كنزالاعمال جلد 16  صفحه 468

 پیامبر اكرم(ص) فرمود: آنكه پدر و مادرش را خشنود كند، خدا را خشنود كرده و كسی كه پدر و مادر خود را به خشم آورد، خدا را به خشم آورده است. كنزالاعمال جلد 16  صفحه 470

 امام صادق (ع) فرمود : هنگامی كه حضرت موسی(ع) مشغول مناجات با پروردگارش بود، مردی را دید كه در زیر سایه‌ی عرش الهی در ناز و نعمت است، عرض كرد: خدایا این كیست كه عرش تو بر او سایه افكنده است؟ خداوند متعال فرمود: او نسبت به پدر و مادرش نیكوكار بود و هرگز سخن‌چینی نمی‌كرد. بحارالانوار جلد 74  صفحه 65

 پیامبرخدا(ص) فرمود: دو سال را برو به پدر و مادرت نیكی كن، یكسال راه برو و صله‌ی رحم انجام بده، (یعنی اگر پدر و مادرت در فاصله‌ی دوری هستند كه دو سال باید راه بروی تا به آنها برسی و نیكی كنی ارزش دارد). بحارالانوار جلد 74  صفحه 83

 پیامبر خدا(ص) : فرمود : كسی كه دوست دارد عمرش طولانی و روزیش زیاد شود، نسبت به پدر و مادرش نیكی كند و صله‌ی رحم بجای آورد.كنزالاعمال جلد 16  صفحه 475

 حنان ‌ابن سُدیر می‌گوید : در حضور امام صادق(ع) بودیم كه مُیّسِر هم در میان ما بود، از رابطه خویشاوندی سخن به میان آمد، امام صادق(ع) فرمود: ای مُیّسِر چند بار اجل و مرگ تو فرا رسیده و هر بار خداوند آنرا بخاطر صله رحم با خویشاوندانت تأخیر انداخته است، اگر می‌خواهی خداوند عمر تو را زیاد كند به پدر و مادرت نیكی كن. بحارالانوار جلد 74  صفحه 84

 امام صادق(ع) فرمود: مردی خدمت پیامبر(ص) آمد و گفت: ای رسول خدا به چه كسی نیكی كنم؟ فرمود: به مادرت، عرض كرد: بعد از او به چه كسی؟ فرمود: به مادرت، گفت: سپس به چه كسی؟ فرمود: به مادرت، سؤال كرد: سپس به چه كسی؟ فرمود: به پدرت.بحارالانوارجلد 74 صفحه 49

 رسول خدا(ص) فرمود: به پدرانتان نیكی كنید تا فرزندانتان به شما نیكی كنند، از زنان مردم چشم‌پوشی كنید تا دیگران نسبت به زنهای شما چشم‌پوشی كنند.كنزالاعمال جلد 16  صفحه 466

 از امام كاظم(ع) نقل شده كه فرمود: مردی از پیامبر خدا(ص) سؤال كرد: حق پدر بر فرزند چیست؟ حضرت فرمود: 1- او را با نام صدا نكند. 2- در راه‌رفتن از او جلو نیفتد. 3- قبل از او ننشیند. 4- كاری انجام ندهد كه مردم پدرش را فحش دهند.بحارالانوار  جلد 74  صفحه 45

 رسول خدا(ص) فرمود: نگاه محبت‌آمیز فرزند به پدر و مادرش عبادت است.بحارالانوارجلد 74  صفحه 80

 اَبی ولّاد می‌گوید: معنای آیة «وَبِالوَالِدَینِ اِحسَاناً» را از امام صادق(ع) پرسیدم، فرمود: احسان به پدر و مادر اینست كه رفتارت را با آنها نیكو كنی و مجبورشان نكنی تا چیزی كه نیاز دارند از تو بخواهند. «یعنی قبل از درخواست آنان نیازشان را برطرف كنی».بحارالانوار، جلد 74  صفحه 79

 امام صادق(ع) فرمود: چشمهایت را جز از روی دلسوزی و مهربانی با پدر و مادر خیره مكن و صدایت را بلندتر از صدای آنها نكن، دستهایت را بالای دستهای آنها مبر، و جلوتر از آنان راه مرو.بحارالانوار، جلد 74  صفحه 79

امام صادق(ع) فرمود: چه چیز مانع شخص می‌شود وقتی كه پدر و مادرش زنده یا مرده‌اند به آنها نیكی كند، به این صورت كه به نیت آنها نماز بخواند، صدقه بدهد، حج بجا بیاورد و روزه بگیرد، زیرا اگر چنین كند ثواب آنها به پدر و مادر می‌رسد و به خود شخص هم همانقدر ثواب داده می‌شود، به علاوه خداوند متعال به واسطة كارهای نیك و نماز او خیر زیادی به او عطا می‌كند.بحارالانوار جلد 74  صفحه 46

 امام باقر(ع) فرمود: در سه چیز خداوند متعال اجازه ترك آنها را نداده است. 1- ادای امانت به مرد نیكوكار و فاسق. 2- وفای به عهد و پیمان نسبت به نیكوكار و فاسق. 3- نیكی به پدر و مادر، نیكوكار باشند یا فاسق و لاابالی.بحارالانوار جلد 74  صفحه 56

 در نوشته امام رضا(ع) به مأمون آمده كه: نیكی به پدر و مادر واجب و لازم است اگر چه مشرك و كافر باشند، ولی در معصیت خدا نباید اطاعتشان كرد.بحارالانوار جلد 74  صفحه 72

 از امام رضا(ع) نقل شده كه فرمود: رسول خدا(ص) فرمود: نسبت به پدر و مادر نیكوكار باش تا پاداش تو بهشت باشد ولی اگر عاقّ آنها شوی جهنمی خواهی بود.اصول كافی جلد 2  صفحه 348

 امام صادق(ع) فرمود: اگر خداوند چیزی كمتر از اُف (اوه) گفتن سراغ داشت از آن  نهی می‌كرد: و اُف‌گفتن از كمترین مراتب عاق‌شدن است. نوعی از عاق‌شدن این است كه انسان به پدر و مادرش تیز نگاه كند. (خیره شود).اصول كافی جلد 2  صفحه 348

 امام صادق(ع) فرمود: كسی كه از روی نفرت به پدر و مادرش كه به او ستم كرده‌اند نگاه كند، نمازش در درگاه الهی پذیرفته نمی‌شود.اصول كافی جلد 4  صفحه 50

 امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود: كسی كه پدر و مادر خویش را غمگین سازد عاق والدین شده است. (حق آنها را رعایت نكرده است).بحارالانوار جلد 74  صفحه 64

 امام صادق (ع) فرمود: پدرم مردی را دید كه پسرش همراهش راه می‌رفت و به بازوی پدر تكیه كرده بود، (وقتی این جریان را دید) تا زنده بود از روی ناراحتی و خشم با او صحبت نكرد.بحارالانوار جلد 74  صفحه 64

امام صادق(ع) فرمود: هر كس با این سه نفر كشمكش كند خوار می‌گردد: پدر، سلطان حق و شخص بدهكار.بحارالانوار جلد 74  صفحه 71

 پیامبر خدا(ص) فرمود: از عاق والدین‌شدن بپرهیزید، زیرا با اینكه بوی بهشت از مسافت هزارسال به مشام می‌رسد، عاق والدین و كسی كه قطع رحم كند آن بو را احساس نخواهد كرد. (یعنی بیش از هزار سال از بهشت فاصله دارد.)بحارالانوار جلد 74 صفحه 62

 امام صادق(ع) فرمود: عاق والدین و شرابخوار و انسان خیر منت‌گذار وارد بهشت نمی‌شود.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 رسول خدا(ص) فرمود: در قیامت خدا به چهار گروه نظر رحمت نخواهد كرد: 1- عاق والدین 2- منت‌گذار 3- منكر قضا و قدر 4- شرابخوار بحارالانوار جلد 74  صفحه 71

رسول اكرم (ص) فرمود: كیفر سه گناه به قیامت نمی‌ماند (یعنی در همین دنیا مجازات می‌شود). 1- عاق پدر و مادر 2- ظلم و تجاوز به مردم 3- ناسپاسی در مقابل احسان و نیكی.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 امام صادق (ع) فرمود: از گناهانی كه هوا را تیره و تار می‌كند عاق والدین‌ ‌شدن است.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 امام صادق (ع) فرمود: عاق پدر و مادر شدن از گناهان كبیره است، زیرا خداوند متعال عاق والدین را گناهكار شقی شمرده است.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 امام صادق (ع) فرمود: هنگام مرگ جوانی، پیامبر خدا (ص) كنار بستر او حضور یافتند و به جوان فرمودند: بگو لااله‌الا‌الله، زبانش بند آمد، چند بار تكرار فرمودند، ولی زبان او بند شد، پیامبر (ص) به زنی كه كنار جوان بود فرمود: آیا این جوان مادر دارد؟ زن گفت: بله، من مادر او هستم، فرمود: آیا از او ناراضی هستی؟ زن گفت: بله شش سال است با او صحبت نكرده‌ام، فرمود: از او راضی شو، زن گفت: یارسول‌الله بخاطر رضایت تو خدا از او راضی شود. (من از او راضی هستم) سپس پیامبر(ص) به جوان گفت: بگو لااله‌الا‌الله، جوان در این هنگام گفت: لااله‌الا‌الله و پس از لحظاتی مرد.بحارالانوار جلد 74  صفحه 75

 امام سجاد(ع) فرمود: مردی خدمت رسول خدا (ص) رسید و گفت: ای رسول خدا، من هیچ كار زشتی نمانده كه انجام نداده باشم، آیا می‌توانم توبه كنم؟ رسول خدا (ص) فرمود: آیا هیچیك از پدر و مادرت زنده هستند؟ گفت: بله، پدرم. حضرت فرمود: برو به او نیكی كن (تا آمرزیده شوی). وقتی او راه افتاد پیامبر(ص) فرمود: كاش مادرش زنده بود. (یعنی اگر او زنده بود و به او نیكی می‌كرد، زودتر آمرزیده می‌شد).بحارالانوار جلد 74 صفحه 82


شنبه 23 مرداد 1389

احادیثی در مورد نامگذاری فرزند

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

حضرت محمد (ص) : حق فرزند بر پدرش سه چیز است : 1- نام نیکو برای او انتخاب شود 2- به او نوشتن بیاموزد 3- هنگامی که بالغ شد او را همسر دهد.  مکارم اخلاق صفحه 220

مردی خدمت رسول خدا (ص) رسید و پرسید ، حق فرزندم بر گردن من چیست ؟ پیامبر اکرم (ص) فرمود : نام نیکو بر او گذاری و ادب بیاموزی و او را در جای خوبی قرار دهی ، ( یعنی نام نیک ، تربیت صحیح و شغل مناسبی برای او انتخاب کنی).  مکارم اخلاق صفحه 220

امام کاظم (ع) : نخستین نیکی مرد به فرزندش ، انتخاب نام نیکو برای اوست ، پس هرکس باید نام زیبا برای فرزندش انتخاب کند.  وسائل الشیعه جلد15 صفحه 122

رسول اکرم (ص) : برادران دینی خود را با بهترین نام آنان صدا بزنید و آنان را با لقبهای ( زشت ) نخوانید.  کنزالعمال ، جلد 16 ، صفحه 421 ، حدیث 45219

پیامبر (ص) فرمودند : فرزندان خود را به نام پیامبران نامگذاری کنید ، و نیکوترین نامها عبدالله و عبدالرحمن است.  مکارم اخلاق صفحه 22

به امام صادق (ع) گفته شد : ما نام شما و نام پدران شما را برای خودمان انتخاب میکنیم ، آیا این کار به حال ما مفید خواهد بود ؟ امام (ع) فرمود : آری به خدا قسم مگر دین جز دوستی و محبت چیز دیگری است ؟ ( یعنی این عمل ، اظهار دوستی و محبت نسبت به اهل بیت (ع) است ).  ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 300

امام حسین (ع) فرمود : اگر صد فرزند برای من متولد شود ، دوست دارم نام هر یک از آنان را جز علی نگذارم.  روضة المتقین ، نشر بنیاد فرهنگ اسلامی ، جلد 8 ، صفحه 625

امام کاظم (ع) فرمود : در خانه ای که نام محمد ، احمد ، علی ، حسن ، حسین ، جعفر ، طالب ، عبدالله و فاطمه از زنان باشد ، فقر و تنگدستی به آن خانه وارد نمیشود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 129

امیرمومنان علی (ع) فرمودند : هیچ خاندانی نیست که در میان آنان نام پیامبری باشد جز اینکه خداوند فرشته ای را بر می انگیزد که صبح و شب آنان را بستایند.  ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 301

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : هیج سفره گسترده نشد که کسی به نام احمد یا محمد بر سر آن نشسته باشد مگر اینکه آن منزل در هر روز دو بار مورد تقدیس واقع شود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 127

امام رضا (ع) فرمودند : خانه ای که در آن نام محمد باشد ، صبح و شام اهل آن خانه به خیر و نیکی خواهد بود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 127

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : اگر برای کسی چهار فرزند متولد شود ، یکی از آنان را به نام من نامگذاری نکند به من جفا کرده است.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 126

امام باقر (ع) به فرزند خردسالی فرمود : نام تو چیست ؟ او پاسخ داد : محمد.امام سوال کرد : کنیه ات چیست ؟ گفت : علی.امام (ع) فرمود : تو به شدت از شیطان دور شده ای ، زیرا شیطان هنگامی که بشنود کسی صدا میزند ای محمد یا ای علی ! ، آب میشود همانگونه که مس آب میشود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه126

امام باقر (ع) فرمودند : شیطان هنگامی که نام یکی از دشمنان ما را کسی صدا کند و او بشنود ( از خوشحالی ) به جنب و جوش درمیآید و فخر میفروشد.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 130

امام باقر (ع) از پدرانش نقل میکند که فرمودند : رسول خدا (ص) نامهای زشت مردان و شهرها را تغییر میداد.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه124

رسول خدا (ص) فرمودند : کسی که شخصی را به غیر نام خودش { با القاب زشت } صدا کند ، فرشتگان ، او را لعنت میکنند.  کنزالعمال جلد 16 صفحه 420 حدیث 45211

در پایان روایات مربوطه به نامگذاری ، تعدادی از نام خوب و دینی برای پسران و دختران را ذکر میکنیم :

نامهای خوب و دینی برای دختران

آسیه ، آمنه ، انسیه ، بتول ، حکیمه ، خدیجه ، راضیه ، رقیه ، رُباب ، ریحانه ، زهرا ، زهره ، زینب ، سُمیه ، سکینه ، صدیقه ، صغری ، طاهره ، طیبه ، فاطمه ، کبری ، مریم ، محدثه ، معصومه ، مرضیه ، ملیحه ، نجمه ، نرجس ، هاجر.

نامهای خوب و دینی برای پسران

احمد ، ابوذر ، ابوالفضل ، اسدالله ، ابوالحسن ، ابوالقاسم ، ایوب ، ابوطالب ، اسحاق ، ابراهیم ، اسماعیل ، باقر ، جعفر ، جواد ، جابر ، حسن ، حسین ، حمزه ، خلیل ، داوود ، ذبیح الله ، رسول ، روح الله ، رحیم ، رحمان ، رضا ، زکریا ، سلیمان ، سلمان ، سجاد ، صادق ، علی ، علیرضا ، علی اکبر ، علی اصغر ، علی اوسط ، عباس ، عیسی ، عبدالرسول ، عقیل ، عمار ، عبدالرضا ، عبدالزهرا ، عبدالله ، عبدالحسین ، عبدالکریم ، عبدالرحیم ، عبدالرحمن ، عبدالعظیم ، عبدالصادق ، غلامحسن ، غلامحسین ، غلامعلی ، قاسم ، قدرت الله ، کمیل ، لقمان ، محمد ، مرتضی ، مصطفی ، مجتبی ، محمود ، موسی ، میثم ، محسن ، مهدی ، مقداد ، مسلم ، محمد امین ، محمد علی ، محمد حسن ، محمد حسین ، محمدرضا ، محمدباقر ، محمدصادق ، محمد کاظم ، محمدتقی ، محمد جعفر ، محمدهاشم ، محمدجواد ، محمدهادی ، محمودرضا ، نقی ، هادی ، هاشم ، یوسف ، یعقوب ، یحیی ، یونس ، یاسین.


جمعه 22 مرداد 1389

احادیثی در مورد مشورت

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

استبداد و خودرایی

قرآن

سوره اعراف آیه 198 : { اگر آنان را به راه راست بخوانی ، گوش  فرا نمی دارند ، آنان را می بینی که به تو می نگرند لیکن نمی بینند }

سوره فُصلت آیه 5 : { ( آن مردمان خوشگذر و جهاندار ) به پیامبر خدا گفتند : دلهای ما به روی آنچه تو ما را بدان میخوانی بسته است ، و گوشهای ما از شنیدن آن سنگین است ، و میان ما و تو فاصله است ، پس تو هر کار خواهی بکن ، و ما آنچه خواهیم بکنیم }

حدیث

امام علی (ع) فرمودند : کسی که خودرای است ، رای ندارد.  بحار جلد 75 صفحه 105 ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : هرکه خودرایی کند هلاک گردد ، و هرکه با مردمان مشورت کند در عقل آنان شریک شود.   نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : عاقل کسی است که رای خود را متهم کند ( نادرست شمارد ) ، و به هرچه نفسش در نظر او آراسته جلوه داد اعتماد نکند.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : برای اثبات نادانی شخص همین بس که از خودراضی باشد.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : برای اثبات غرور شخص همین بس که به هرچه نفسش در نظر او می آراید اعتماد کند.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) فرمودند : هرکه عقل خویش را بی نیاز بیند ، بلغزد.  کافی ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) فرمودند : هیچ همپشتی مطمئنتر از مشورت کردن نیست.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) فرمودند : هرکس به رای و نظر خویش اکتفا کند ( و در کارها با دیگران مشورت نکند ) خود را در خطر انداخته است.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

این تاکید فراوانی دارد که امام علی بن ابیطالب (ع) بر مشورت و نظر خواهی دارد ، و بر استفاده از فکر دیگران و نظر مطلعان اصرار میورزد ، به روشنی دلالت دارد بر اهمیت بیشتر امر مشورت و نظرخواهی و رایزنی برای مقامات اجتماعی و سیاسی ، زیرا مسائل اجتماعی و سیاسی بسیار بسیار با اهمیت تر است از کارهای فردی و مسائل شخصی.  الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) : آنکه از آراء مختلف بی خبر باشد ، در چاره جوییها درماند.   غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 97


شوری و رایزنی

قرآن

سوره آل عمران آیه 159 : { تو ای پیغمبر ، به رحمت سرشار خدایی ، با امت نرم و خوش خوی بودی ، اگر درشت خوی و ستخت دل بودی از پیرامونت پراکنده می گشتند ؛ پس ، از ایشان درگذر ، و برایشان آمرزش خواه ، و با آنان در کار مشورت کن ، و چون آهنگ کار کردی بر خدا توکل کن ، که خدا توکل کنندگان را دوست میدارد }

سوره شوری آیه 38 : { ( پاداشهای خدایی بهتر و جاودانتر است برای ) آنان که پذیرای دعوت پروردگار خود شدند ، و نماز را بر پا داشتند ، و کارشان بنا بر مشورت میان ایشان است ، و از آنچه روزیشان کرده ایم به دیگران می بخشند }

حدیث

پیامبر (ص) فرمودند : از انسان فرزانه راهنمایی خواهید و نافرمانی او مکنید که پیشمان خواهید شد.  امالی طوسی جلد 1 صفحه 152 ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام صادق (ع) از پدرش : جمعی از پیامبر پرسیدند : محکم کاری و دور اندیشی چیست ؟ مشورت کردن با صاحب نظران و پیروی کردن از ایشان.  بحارالانوار جلد 75 صفحه 100 ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام علی (ع) فرمودند : سزاوار انسان خردمند است که رای خردمندان را بر رای خویش بیفزاید ، و دانش و آگاهی خویش را با به دست آوردن دانش حکیمان و دانایان افزون سازد.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام علی (ع) : هرکس با خردمندان مشورت کند ، به آنچه صواب است راهنمایی شود.  ارشاد ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام علی (ع) : راه حق و صواب از هیچ جا بهتر از مشاوره به دست نمی آید.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام علی (ع) : هیچ پشتیبانی همچون مشاوره نیست.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام علی (ع) : نظر خواستن عین هدایت است ، و هرکه خود را از نظر دیگران بی نیاز ببیند به مخاطره افتد.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام صادق (ع) : کسی که مشورت کند هلاک نمیشود.  تحف العقول ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام علی (ع) : آنکه راه پرسید گمراه نگشت ، و آنکه مشورت کرد حیران نماند.دور اندیش محکم کار ، خود رای نیست.  بحارالانوار جلد 78 صفحه 13 ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام صادق (ع) : هیچ کس از مشورت هلاک نمیشود.  بحارالانوار جلد 75 حدیث 101 ، الحیاة جلد 1 صفحه 316

امام صادق (ع) - فُضیل گوید : یک بار امام جعفر صادق (ع) درباره کاری رای مرا خواست ، گفتم : خدا خیرت دهد ! آیا چون منی به چون تو نظر مشورت میدهد ؟ گفت : آری ، در آن هنگام که از تو طلب مشورت کنند.  بحارالانوار جلد 75 صفحه 101 ، الحیاة جلد 1 صفحه 316

بنگرید !

جز آیات صریح (( قرآن کریم )) درباره (( شوری )) و (( مشورت )) و ترغیب بدان ، در تعالیم و احادیث پیشوایان دین و خرد ، یعنی معصومان نیز ، تاکیدهایی ژرف و بیدارگر ، و انگیزشهایی هشدار دهنده ، درباه امر عظیم مشورت و نظر خواهی و رایزنی رسیده ، و در این مقوله ، به سخنهای گوناگون و تعبیرهای قوی و پر نکته سفارشهایی بسیار شده است :

1- (( آنکه از آراء مختلف بی خبر باشد ، در چاره جوییها درماند )) ( غررالحکم )

2 - (( رایها را ، برخی بر برخی دیگر ، عرضه کنید ( و آنها را کنار هم نهید ) ، که رای درست این گونه پدید می آید )) ( غررالحکم )

3 - (( هیچ پشتیبانی همچون مشاوره نیست )) ( نهج البلاغه )

4 - (( هرکه خودرایی کند هلاک گردد ، و هرکه با مردان رایزنی کند در عقل آنان شریک شود )) ( نهج البلاغه )

5 - (( هرکه عقل خویش را بی نیاز بیند بلغزد )) ( کافی )

و دهها تعلیم دیگر از این گونه . . . این بیانها و آموزشها و تعبیرها همه برای تاکید بر امر بسیار مهم و حیاتی مشورت و نظر خواهی است ، به خصوص در امور اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی ، فرهنگی و . . . و این همه برای پرهیز دادن است از خودرایی و تکروی در تصمیم گیریها و اقدامها . باید توجه داشت کمتر کار با اهمیتی بی نظر خواهی به سامانی در خور خواهد رسید ؛ نظرخواهی ، طبق تعالیم دین ، امری ضروری و سازنده است و نگاهدارنده از خطاها و زیانها و سقوطها و انحطاطها . و ضرورت و لزوم این کار ، برای رهبران جامعه و مدیران و مسئولان اجتماعی و مقامات دینی شدیدتر است ، بلکه این کار ، برای آنان یک وظیفه است.هرکس در هر مقامی ، از مشورت کردن ، و نظر خواستن ، و بهره وری از عقلها و آگاهیها و تجربه های دیگران ، و داشتن مشاوران شایسته و امین و خوش فکر و بازنگر ، یا گروههای مشاوره ای و رایزنی مومن و متخصص و مورد اعتماد و خردمند و بصیر و نابسته ذهن بی نیاز نیست.چه کسی از این کار بی نیاز تواند بود ، با اینکه می نگریم امام معصوم - که به حق از این چیزها بی نیاز است - برای تعلیم و تربیت ما ، خود به مشورت و نظرخواهی می پردازد ( حدیث فُضیل ، از حضرت صادق (ع) ، بحارالانوار جلد 75 صفحه 101 - از کتاب (( المحاسن )) :  امام صادق (ع) - فُضیل گوید : یک بار امام جعفر صادق (ع) درباره کاری رای مرا خواست ، گفتم : خدا خیرت دهد ! آیا چون منی به چون تو نظر مشورت میدهد ؟ گفت : آری ، در آن هنگام که از تو طلب مشورت کنند ) و به این امر بها میدهد و برای دیگران حق نظردهی قائل میشود ( نهج البلاغه ) و آشکارا پذیرش آن را شعار قرار میدهد : (( به من چنان گمان مبرید که درباره حقی که به من گفته شود احساس سنگینی میکنم ، یا در بندِ آنم که مرا بزرگ شمارید ، چه هرکس که از حقی که به او گفته یا عدالتی که به او عرضه شود احساس سنگینی کند ، عمل کردن به آنها برای او سنگینتر است ؛ بنابراین از گفتن سخن حق ، یا اظهار نظر عادلانه ، خودداری نکنید ( نهج البلاغه ) عقل سلیم نیز چنین حکم میکند که انسان تنها به نظر خویش بسنده نکند ، و از خردها و عقلها و تجربه ها و شناختها و آگاهیها بهره ببرد . و انسان غیر مستبد و غیر خودخواه این حکم شرع و عقل را می پذیرد و به کار می بندد....   الحیاة جلد 1 صفحه 316 الی 318


نیکوخواهی در رایزنی ( مشورت )

امام علی (ع) : نسبت به کسی که از تو مشورت میخواهد نیکوخواه و درستگو باش.  مستدرک جلد 2 صفحه 66 ، الحیاة جلد 1 صفحه 322

امام صادق (ع) : لقمان به پسرش گفت : چون با گروهی سفر کنی ، در کار خود و ایشان با آنان بسیار مشورت کن . . . و چون تو را بر حق گواه گیرند ، گواه ایشان باش. و اگر از تو مشورت خواهند ، بکوش تا نظر درست به ایشان بدهی.سپس تا نیک نظر نکنی و امر بر تو آشکار نشود ، رای خود را ظاهر مساز ؛ و تا در مشورتی بر پا نخیزی و ننشینی ، و نخوابی و نخوری و نماز نگزاری ، و فکر و حکمت خویش را در آن به کار نگیری ، به اظهار رای اقدام مکن ، که هرکس نیکخواه محض مشورتخواهان نباشد ، خدای متعال رای و امانت را از او خواهد گرفت.   کافی جلد 8 صفحه 348 ، الحیاة جلد 1 صفحه 322

امام صادق (ع) فرمود : پیامبر اکرم (ص) فرمود : نظر خواستن از عاقل نیکخواه ، مبارک است و رشد و توفیقی است از خدای بزرگ ؛ پس چون ناصح عاقل نظری داد ، مخالف آن عمل مکن که باعث هلاکت است.  بحارالانوار جلد 91 صفحه 254 ، الحیاة جلد 1 صفحه 323

امام علی (ع) : نافرمانی شخص خیرخواه مهربان و عالم و آزموده ، سبب سرگردانی میشود و پشیمانی به بار می آورد.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 323

امام کاظم (ع) فرمود : ای هشام ! همنشینی با دینداران شرف دنیا و آخرت است.و مشورت کردن با عاقل ناصح یُمن است و برکت و رشد ، و توفیقی است از خدا ؛ پس چون عاقل ناصح به تو رایی اظهار کند ، از خلاف کردن آن بپرهیز ، که سبب تباهی و هلاکت است.  تحف العقول ، الحیاة جلد 1 صفحه 323

امام صادق (ع) فرمود : با مردان عاقل مشورت کن که جز به نیکی فرمان نمیدهند. و از مخالفت رای ایشان بپرهیز که ، مخالفت کردن با شخص پرهیزگار عاقل ، سبب تباهی دین و دنیا است.    بحارالانوار جلد 75 صفحه 101 - از کتاب (( المحاسن )) ، الحیاة جلد 1 صفحه 324


مراعات حکمت در رایخواهی

پیامبر (ص) : ای علی ! از آدم ترسو مشورت مخواه ، که راه خروج را بر تو تنگ میکند ؛ و از بخیل راه مخواه ، که تو را از رسیدن به مقصود باز میدارد ؛ و با حریص رایزنی مکن که حرص را در نظرت می آراید.و بدان ای علی ، که ترس و بخل و حرص یک غریزه است که همه از بدگمانی نسبت به خدا ( و فضل خدا ) پدید می آید.   خصال شیخ صدوق ، الحیاة جلد 1 صفحه 319

امام علی (ع) : در مشورت خود سه کس را راه مده : بخیل را ، که تو را از بخشندگی منحرف میکند و از فقر می ترساند ؛ و ترسو را ، که سبب سست شدن تو در کارها میشود ؛ و حریص را ، که حرص و آز را به ناحق در نظر تو می آراید.   نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 320

امام صادق (ع) : در کارهای خود - که از نظر دین نیز جایز باشد - با کسی مشورت کن که در او پنج خصلت باشد : عقل و بردباری و آزمودگی و خیرخواهی و پرهیزگاری.   بحارالانوار جلد 75 صفحه 103 (( از کتاب { مصباحُ الشریعه } )) ، الحیاة جلد 1 صفحه 320

امام صادق (ع) فرمود : ( به هنگام رایزنی ) نخستین رای دهنده مباش ؛ و از رای ناپخته بپرهیز ؛ و از بدیهه گویی و بی اندیشه سخن گفتن دوری کن ؛ و به انسانهای خودرای ، و احمق و فرومایه ، و متلون ، و لجوج نظر مده ! و از خداوند بترس از اینکه ( مصلحت واقعی را در نظر نگیری و ) به دلخواه مشورتخواه رای دهی ! زیرا که دلخواه او را در نظر گرفتن ( در مقام مشورت ) پستی است ؛ چنانکه درست گوش ندادن به سخنان او ( و دقت نکردن در آنها ) نیز خیانت است.   بحارالانوار جلد 75 صفحه 104 ، (( از کتاب { مصباحُ الشریعه } )) ، الحیاة جلد 1 صفحه 320 

امام علی (ع) : مشورت کردن با نادان ترسو خطرناک است.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 321

امام صادق (ع) : در کار خود با کسانی مشورت کن که از خدای بزرگ بترسند.   بحارالانوار جلد 75 صفحه 98 ،  الحیاة جلد 1 صفحه 321

امام علی (ع) : از مشورت کردن با زنان بپرهیز ، مگر زنی که کمال عقل او آزموده شده باشد.  بحارالانوار جلد 103 صفحه 253 { از کتاب کنزُالفوائد } ،  الحیاة جلد 1 صفحه 321   (  چون پایه شخصیت روحی زنان و بانوان بیشتر بر عاطفه و احساس استوار است ، و در کارهای مهم - که باید مشورت کرد - پیروی از احساس چه بسا سرنگون کننده باشد ، باید در مورد رایزنی با زنان ، با افرادی از آنان رایزنی کرد ، که زمام احساس خویش را در دست گرفته باشند و عقل خود را کمال بخشیده و ملاک قرار داده باشند.در مورد مردان نیز همچنین است ، یعنی با هر مردی نمی توان مشورت کرد ، و از هر مردی نمی توان رای خواست ، مگر آنان که به خرد ، تقوی ، شجاعت ، تجربه ، صداقت و فهم شناخته باشند - چنانکه در احادیث بالا دیده شد )   الحیاة جلد 1 صفحه 321

 امام علی (ع) فرمودند : در مشورت خود ، هیچ بخیلی را دخالت مده ، که تو را از بخشیدن مال باز می دارد ، و از فقیر شدن میترساند.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 6 صفحه 101


آزاد اندیشی و نظر خواهی

قرآن

سوره زمر آیه 17 - 18 : { بندگان مرا مژده ده : آنان که به گفتار گوش فرا می دارند و سپس از نیکوترین آن پیروی میکنند ؛ اینان کسانیند که خدا هدایتشان کرده است ، و اینان خردمندانند }

سوره بقره آیه 256 : { زور و اکراه در دین نیست ، چه راه از گمراهی آشکار شده است ؛ پس هرکه به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد ، به دستگیره استوار چنگ زده است که آن را شکستنی نیست ؛ و خدا شنوای دانا است }

حدیث

امام علی (ع) : هرکه با آراء گوناگون روبرو شود ، نقاط اشتباه و خطای هر کار را خواهد شناخت.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : پیروزی به دوراندیشی و محکم کاری است.و دوراندیشی و محکم کاری به رای آزمایی.و رای ( درست ) در گرو نگاهداری اسرار است ( به ویژه اسرار نظامی در کار جنگ ).   نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : رای ، با درنگ و تامل به دست می آید.و رای نارسیده و بر نیامده ، بد مددکاری است.  مستدرک نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : رایها را ، برخی بر برخی دیگر ، عرضه کنید ( و آنها را کنار هم نهید ) ، که رای درست این گونه پدید میآید.رای و نظر را - همچون شیری که برای بیرون آوردن کره آن در میان مشک می ریزند و می زنند - بزنید ( تا به وسیله تقابل آرا و برخورد اندیشه ها به نظر درست برسید ) .    غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : آراء مردان را به هم بپیوند ، و نزدیکترین آنها را به صواب و صلاح ، و دورترین آنها را از شک و تردید ، برگزین.   مستدرک نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 288

امام علی (ع) از پیامبر اکرم (ص) ( از سخنان شب معراج ) : ... ای احمد ! عقل خود را به کار گیر ، پیش از آنکه از دست برود ، که هرکس عقل را به کار اندازد ، خطا نمی کند و به سرکشی دچار نمی گردد.   ارشاد القلوب ، الحیاة جلد 1 صفحه 288

امام صادق (ع) فرمودند : مردمان از آن جهت هلاک میشوند که نمی پرسند.   اصول کافی ، الحیاة جلد 1 صفحه 288 


یکرویی در نصیحت گویی

حدیث

امام جواد (ع) : آنکه راه راست را ، برای دلخوشی تو ، بر تو پوشاند ، دشمن تو است.   بحارالانوار جلد 78 صفحه 364 - از کتاب { اعلامُ الدین ) ، الحیاة جلد 1 صفحه 328

امام علی (ع) : آنکه عیبت تو را بپوشاند ، و در غیاب تو از عیب جویی کند ، دشمن تو است ؛ از او بر حذر باش.   غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 328

امام علی (ع) : آن که تو را بستاید ، سرت را بریده است.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 328

امام علی (ع) : دشمن از آن جهت ( عدو ) خوانده شده که نسبت به تو (( تعدی )) و ستم میکند ، پس هرکس در معایب تو با تو مداهنه کند ، ( و آنها را به تو نگوید ) دشمن است.   غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 329


روایات در مورد مشورت

حضرت محمد (ص) : هیچ کمک و پشتیبانی بهتر از مشاورت نیست.  تحف العقول مواعظ النبی

حضرت محمد (ص) : هرگز کسی پس از مشورت هلاک نشود.   اثنی عشریه صفحه 16

به رسول خدا (ص) عرض شد : حزم و احتیاط چیست ؟ فرمود با صاحبان رای مشورت کردن و از آنها پیروی نمودن.  سفینة البحار جلد 1 صفحه 718

حضرت محمد (ص) : هرکه برادر مومنش از او طلب مشورت کند و او نصیحت را پاک و خالص نکند ، خداوند عقلش را می گیرد.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 590


پنجشنبه 21 مرداد 1389

احادیثی در مورد صبر

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

 

آیات قرآن درباره صبر

سوره بقره آیه 45 : وَاسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَإِنَّهَا لَكَبِیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِینَ (  و طلب یارى كنید از خدا به صبر كردن در مصائب (بعضى گفته ‏اند: مراد، روزه، و صبر در تشنگى و گرسنگى آن است) و طلب یارى كنید و مساعدت خواهید در رستگارى دنیا و آخرت از خدا، به نمازگزاران البته نماز، سنگین و گران است مگر بر كسانى كه حال خضوع و ذلت به درگاه خدا دارند، كه ایشان از نماز، سنگینى نبینند و بلكه لذت برند )

سوره بقره آیه 153 : یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ  ( اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید! مدد جویید به صبر كردن در مصائب و خواندن نماز در اوقات آن (بعضى از مفسرین گفته‏ اند: مراد از «صبر»، روزه است كه در آن صبر بر گرسنگى و تشنگى است). البته خدا با صبركنندگان است )

سوره بلد آیه 17 : ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ (  این كارها كند تا كه از آن كسانى باشد كه ایمان آوردند و سفارش كردند دیگران را به صبر، و سفارش كردند به شفقت به مردم )

سوره شوری آیه 43 : وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( و هر كه شكیبایى ورزید و درگذشت، البته این در گذشتن از بدى بدكاران از كارهایى است كه با اراده قوى در كارها واقع شود و اراده قوى از خصال پسندیده است )

سوره الأحقاف آیه 35 : فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَ مَا یُوعَدُونَ لَمْ یَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِّن نَّهَارٍ بَلَاغٌ فَهَلْ یُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ    ( پس صبر کن آن‏گونه که پیامبران «اُولو العزم» صبر کردند، و براى (عذاب) آنان شتاب مکن! هنگامى که وعده ‏هایى را که به آنها داده میشود ببینند، احساس میکنند که گویى فقط ساعتى از یک روز (در دنیا) توقّف داشتند؛ این ابلاغى است براى همگان؛ آیا جز قوم فاسق هلاک می‏شوند؟! )

سوره یونس آیه 109 : وَ اتَّبِعْ مَا یُوحَى إِلَیْكَ وَ اصْبرِْ حَتىَ‏ یحَْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَیرُْ الحَْكِمِین‏ ( و متابعت كن اى پیغمبر! هر چه كه وحى كرده می ‏شود به سوى تو. و صبر كن بر رنج و محنت از امت، تا حكم كند میان تو و دشمنان تو خدا و او بهترین حكم‏ كنندگان است )

سوره هود آیه 115 : وَ اصْبرِْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِین‏ (  صبر كن اى پیغمبر بر اذیت مردم كه خدا ضایع نمی ‏كند اجر نیكوكاران را )

سوره النحل آیه 126 : وَ إِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُواْ بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم بِهِ وَ لَئنِ صَبرَْتمُ‏ْ لَهُوَ خَیرٌْ لِّلصَّبرِِین‏ (  و اگر خواستید عقوبت كنید پس عقوبت كنید به مثل آنچه عقوبت كرده شدید به آن، نه زیاده بر آن (چون در جنگ احد كفار، حمزه عموى پیغمبر را گوش و بینى بریده و پهلو دریدند پیغمبر فرمود: اگر دست یابم به ایشان هفتاد نفر از ایشان را چنین كنم این آیه نازل شد). و اگر صبر كنید، صبر بهتر است از براى صبركنندگان )

سوره النحل آیه 127 : وَ اصْبرِْ وَ مَا صَبرُْكَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ لَا تحَْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ لَا تَكُ فىِ ضَیْقٍ مِّمَّا یَمْكُرُون‏ (  و صبر كن در آنچه به تو رسید و نیست صبر تو مگر به توفیق خدا. و غمگین مشو بر تسلط یافتن ایشان بر لشكر تو. و مباش دلتنگ از آنچه مكر با تو می‏كنند )

سوره الکهف آیه 28 : وَ اصْبرِْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَوةِ وَ الْعَشىِ‏ِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ وَ لَا تَعْدُ عَیْنَاكَ عَنهُْمْ تُرِیدُ زِینَةَ الْحَیَوةِ الدُّنْیَا وَ لَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَ اتَّبَعَ هَوَئهُ وَ كاَنَ أَمْرُهُ فُرُطًا (  و صبر كن در معاشرت با فقرایى كه می ‏خوانند پروردگار خود را به صبح و شام، و مى خواهند رضاى خدا را. (به پیغمبر گفتند: سلمان و مانند او از فقرا را دور كن از نزد خود تا ما پیش تو آییم این آیه نازل شد.) و درنگذرد چشمهاى تو از ایشان به سایر مردم اهل دنیا كه بخواهى تو زینت حیات دنیا را. و متابعت مكن كسى را كه در اثر عصیان و طغیانش غافل كردیم ما دل او را از ذكر خودمان و متابعت كرده است او هوا و هوس خود را و كار او در زشتى به افراط رسیده است )

سوره لقمان آیه 17 : یَابُنىَ‏َّ أَقِمِ الصَّلَوةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنكَرِ وَ اصْبرِْ عَلىَ‏ مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَالِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُور (  باز لقمان در مقام پند به فرزندش گوید: اى پسرك من! برپا دار نماز را و امر كن مردم را به نیكى. و بازدار از ناشایست و بدى. و صبر كن بر آنچه رسد تو را از شداید روزگار، كه البته این امور لازمه اراده قوى در كارهاست )

سوره الطور آیه 48 :  وَ اصْبرِْ لِحُكمْ‏ِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْیُنِنَا وَ سَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّكَ حِینَ تَقُوم‏  (  صبر كن براى حكم پروردگار خود اى پیغمبر! كه البته تو در حفظ و عنایت مایى )

سوره المزمل آیه 10 : وَ اصْبرِْ عَلىَ‏ مَا یَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِیلا (  و صبر كن اى پیغمبر! بر آنچه می گویند. و كناره‏ گیرى كن از ایشان كناره ‏گیرى نیكو )

سوره بقره آیه 250 : وَ لَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبرًْا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلىَ الْقَوْمِ الْكَفِرِین‏ ( و چون برابر شدند با جالوت و لشكر او، گفتند: اى پروردگار ما! فرو ریز بر ما صبر را. و ثابت دار قدمهاى ما را. و نصرت ده ما را بر قوم كافران )

سوره الأعراف آیه 126 : وَ مَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ ءَامَنَّا بَِایَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبرًْا وَ تَوَفَّنَا مُسْلِمِین‏ ( انتقام تو از ما، تنها بخاطر این است که ما به آیات پروردگار خویش -هنگامى که به سراغ ما آمد- ایمان آوردیم. بار الها! صبر و استقامت بر ما فرو ریز! (و آخرین درجه شکیبائى را به ما مرحمت فرما!) و ما را مسلمان بمیران! )

سوره المعارج آیه 5 : فَاصْبرِْ صَبرًْا جَمِیلا (  پس صبر كن اى پیغمبر! صبر نیكو )

سوره هود آیه 49 : تِلْكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَیْبِ نُوحِیهَا إِلَیْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَ لَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَاذَا فَاصْبرِْ إِنَّ الْعَقِبَةَ لِلْمُتَّقِین‏ ( اینها از خبرهاى غیب است که به تو (اى پیامبر) وحى می ‏کنیم؛ نه تو، و نه قومت، اینها را پیش از این نمی‏دانستید! بنابر این، صبر و استقامت کن، که عاقبت از آن پرهیزگاران است! )

سوره انعام آیه 34 : وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ فَصَبرَُواْ عَلىَ‏ مَا كُذِّبُواْ وَ أُوذُواْ حَتىَّ أَتَئهُمْ نَصرُْنَا وَ لَا مُبَدِّلَ لِكلَِمَاتِ اللَّهِ وَ لَقَدْ جَاءَكَ مِن نَّبَإِىْ الْمُرْسَلِین‏ (  تكذیب كرده شدند رسولانى كه پیش از تو بودند پس صبر كردند بر آن تكذیب و رنج كشیدند تا آمد ایشان را یارى ما. و نیست تغییر دهنده ‏اى مر سخنان خدا را كه البته یاریش به صبر كنندگان خواهد رسید. و آمد تو را بعضى از خبرهاى پیغمبران كه به اقوال كفار صبر كردند تا غالب شدند تو هم صبر كن تا غالب شوى )

سوره اعراف  آیه 87 : وَ إِن كاَنَ طَائفَةٌ مِّنكُمْ ءَامَنُواْ بِالَّذِى أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طَائفَةٌ لَّمْ یُؤْمِنُواْ فَاصْبرُِواْ حَتىَ‏ یحَْكُمَ اللَّهُ بَیْنَنَا وَ هُوَ خَیرُْ الحَْكِمِین‏ (  و اگر طایفه ‏اى از شما ایمان آورده‏ اند به آن كسى كه فرستاده شده‏ ام براى دعوت به آن كس، كه خداست و طایفه ‏اى نگرویده ‏اند پس صبر كنید تا حكم كند خدا میان ماها و خدا بهترین حكم ‏كنندگان است)

سوره اعراف آیه 137 : وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِینَ كاَنُواْ یُسْتَضْعَفُونَ مَشَرِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَرِبَهَا الَّتىِ بَرَكْنَا فِیهَا وَ تَمَّتْ كلَِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنىَ‏ عَلىَ‏ بَنىِ إِسْرَ ءِیلَ بِمَا صَبرَُواْ وَ دَمَّرْنَا مَا كاَنَ یَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ مَا كَانُواْ یَعْرِشُون‏ (  و ارث دادیم قومى را كه ضعیف شمرده می ‏شدند در زمان فرعون، شرق و غرب زمینى را كه بركت دادیم ما در آن زمین. (آن اراضى مصر بود كه به جهت وفور نعمت یا قدوم انبیاء آن زمین با بركت بود.) و تمام شد كلمه پروردگار تو به نیكویى بر بنى اسرائیل به سبب صبرى كه كردند بر شداید و ستمكارى فرعونیان. و خراب كردیم بنیان آنچه را كه می ‏ساختند فرعون و قوم او. و ویران نمودیم آنچه را كه افراشته بودند از عمارات )

سوره انفال آیه 46 : وَ أَطِیعُواْ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَا تَنَزَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَ تَذْهَبَ رِیحُكمُ‏ْ وَ اصْبرُِواْ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابرِِین‏ (  و اطاعت كنید خدا و رسول خدا را و اختلاف نكنید در كار جنگ، كه بد دل شوید و از بین رود باد قدرت و صولت سطوت شما. و صبر كنید كه البته خدا با صبر كنندگان است )

سوره هود آیه 11 : إِلَّا الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِیر (  مگر آن كسانى كه صبر كردند در بلاها و عمل كردند نیكیها را، آن گروه از براى ایشان آمرزش و مژده بزرگ است )

سوره یوسف آیه 18 : وَ جَاءُو عَلىَ‏ قَمِیصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبرٌْ جَمِیلٌ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلىَ‏ مَا تَصِفُون‏ (  و آوردند پیراهن او را به خون آلوده از روى دروغ. گفت یعقوب: نیست چنین كه می ‏گویید بلكه زینت داده است براى شما نفسهاى شما كار دیگرى را. پس صبر من صبرى است خوب و نیكو و از خدا كمك خواهند همه من هم از خدا كمك خواهم براى خبرى كه می‏دهید، كه اعانت كند خدا مرا در صبر بر آن غیر از این چاره نیست )

سوره یوسف آیه 83 : قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبرٌْ جَمِیلٌ عَسىَ اللَّهُ أَن یَأْتِیَنىِ بِهِمْ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْعَلِیمُ الْحَكِیم‏ (  یعقوب گفت به فرزندان خود: (پس از آنكه به دستور برادر بزرگ علت گرفتارى ابن یامین را بیان كردند یعقوب گفت: گمان نكنم چنین باشد كه می ‏گویید كه ابن یامین دزدى كرده گرفتار شده) بلكه زینت داد از براى شما نفسهاى شما كارى را كه میل به آن داشتید كه این فرزندم را هم از من جدا كنید. پس براى من صبر كردن خوب است شاید خدا به من برساند همه فرزندان دور مانده مرا البته خدا داناى حكیم است )

سوره رعد آیه 24 : سَلَامٌ عَلَیْكمُ بِمَا صَبرَْتمُ‏ْ فَنِعْمَ عُقْبىَ الدَّار (  گویند ملائكه: سلامت و رحمت باد بر شما به سبب آنكه صبر كردید در دنیا خوب خانه ‏اى است خانه آخرت)

سوره ابراهیم آیه 5 : وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسىَ‏ بَِایَتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلىَ النُّورِ وَ ذَكِّرْهُم بِأَیَّئمِ اللَّهِ إِنَّ فىِ ذَالِكَ لاََیَاتٍ لِّكلُ‏ِّ صَبَّارٍ شَكُور (  فرستادیم ما موسى را با آیات خودمان و گفتیم: بیرون بیاور قوم خود را از تاریكی هاى ضلالت به سوى روشنى هدایت. و یادآورى كن ایشان را به روزهاى تاریخى كه ایام متبرّكه است و در آن روزها نعمتها به ایشان دادیم كه باید شكرگزارند و احترام آن روزها را بدارند و خدا را عبادت نمایند. در این یادآورى ایام متبرّكه البته نشانه‏ هایى است از براى هر صبر كننده شكرگزارى )

سوره ابراهیم آیه 12 :   وَ مَا لَنَا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلىَ اللَّهِ وَ قَدْ هَدَئنَا سُبُلَنَا وَ لَنَصْبرَِنَّ عَلىَ‏ مَا ءَاذَیْتُمُونَا وَ عَلىَ اللَّهِ فَلْیَتَوَكلَ‏ِ الْمُتَوَكِّلُون‏ ( چرا توكل نكنیم بر خدا و حال اینكه در حقیقت او راه راست را به ما نمود. و البته صبر می ‏كنیم ما بر آنچه اذیت كردید ما را. و باید بر خدا توكل كنند توكل كنندگان )

سوره نحل آیه 42 : الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَلىَ‏ رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُون‏ (  مهاجرین، كسانى هستند كه صبر كردند بر اذیّت كفار و دست از ایمان نكشیدند )

سوره نحل آیه 96 : مَا عِندَكمُ‏ْ یَنفَدُ وَ مَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ وَ لَنَجْزِیَنَّ الَّذِینَ صَبرَُواْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ یَعْمَلُون‏ (  آنچه نزد شماست از اموال دنیویه، فانى شود و آنچه نزد خداست از خزائن رحمت ابدیه باقى ماند. جزا می ‏دهیم مزد كسانى را كه صبر كردند در پایدارى در دین بهتر از آنچه كه عمل كردند )

سوره کهف آیه 75 : قَالَ أَ لَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِیعَ مَعِىَ صَبرًْا ( خضر گفت: آیا نگفتم كه تو نمی ‏توانى با من صبر كنى؟! )

سوره کهف آیه 78 : قَالَ هَاذَا فِرَاقُ بَیْنىِ وَ بَیْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِیلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَیْهِ صَبرًْا ( خضر گفت: باز بر من اعتراض كردى؟ دیگر با تو نیایم این است فراق میان من و تو )

سوره طه آیه 130 : فَاصْبرِْ عَلىَ‏ مَا یَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبهَِا وَ مِنْ ءَانَاى الَّیْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرَافَ النهََّارِ لَعَلَّكَ تَرْضى‏ضهسه ( صبر كن اى پیغمبر! بر آنچه می ‏گویند. و تسبیح كن به حمد پروردگار خود پیش از طلوع آفتاب و پیش از غروب آن. تسبیح كن در بعضى از اوقات شب و در اطراف روز یعنى: صبح و عصر و شب نماز بگزار شاید تو خشنود شوى به رسیدن به عطایاى خدا )

سوره مومنون آیه 111 : إِنىّ‏ِ جَزَیْتُهُمُ الْیَوْمَ بِمَا صَبرَُواْ أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائزُون‏ (  البته كه من جزا می ‏دهم ایشان را امروز به پاداش صبرى كه كردند، و ایشان رستگارند )

سوره فرقان آیه 20 : وَ مَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَیَأْكلُُونَ الطَّعَامَ وَ یَمْشُونَ فىِ الْأَسْوَاقِ وَ جَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبرُِونَ وَ كَانَ رَبُّكَ بَصِیرًا (  و نفرستادیم ما پیش از تو پیغمبران را مگر اینكه ایشان هم طعام می ‏خوردند و در بازارها راه می ‏رفتند و لوازم بشریت در ایشان بود، پس چه اعتراضى است كه در بشریت تو دارند؟ و گردانیدیم بعضى از شما مردم را براى بعضى دیگر آزمایش، كه آیا صبر می كنید بر اذیت ایشان یا بی ‏صبرید؟ و پروردگار تو بیناست به هر چیز )

سوره عنکبوت آیه 59 : الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَلىَ‏ رَبهِِّمْ یَتَوَكلَُّون‏ ( ایشان كسانى هستند كه صبر كردند بر آزار بیگانگان و هجرت از وطن هاى خود و دورى از بستگان، و غیر آن از مصائب دوران هر چه دیدند صبر كردند. و در تمام امور بر پروردگار خود توكل نمایند )

سوره روم آیه 60 : فَاصْبرِْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لَا یَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِینَ لَا یُوقِنُون‏ (  پس صبر كن اى پیغمبر! كه البته وعده خدا به پیروزى تو و نشر دینت راست است و نباید سبك كند تو را رفتار آنان كه اهل یقین نیستند. و تكذیب و ایذاى اهل شك و ضلالت باعث فتور و سستى تو در دعوت نشود )

سوره غافر آیه 55 : فَاصْبرِْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَ سَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشىِ‏ِّ وَ الْابْكَر (  پس صبر كن اى پیغمبر! بر اذیت قوم خود و مشقت دیدن از ایشان، كه البته نصرت خواهى یافت بر آنها و وعده خدا راست است. و طلب آمرزش كن براى گناه خود )


ادامه مطلب

چهارشنبه 20 مرداد 1389

احادیثی در مورد اسراف

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امام صادق (ع) فرمود : اسراف آنستکه که انسان ؛ مالش را از بین ببرد و به بدنش صدمه بزند ((مثل سیگار کشیدن)) عرض شد پس اقتار چیست ؟ فرمود : اینست که غذایت نان و نمک باشد در صورتیکه قدرت داری غذای مناسب تری بخوری.           مجموعه الاخبار باب171 حدیث1

امام صادق (ع) فرمود : کسی که آبی را از نهر فرات برای خوردن بردارد و بعد از نوشیدن ، زیادی آنرا بیرون بریزد اسراف کرده است.  مجموعه  الاخبارباب 171حدیث 3

امام صادق (ع) فرمود : پائین ترین مرتبه اسراف عبارتست از : 1- دور ریختن آبیکه از آشامیدن اضافه آمده است .2-اینکه لباس کار و لباس بیرونی،یکی باشد.3-به دور انداختن هستۀ خرما پس از خوردن خرما((چون از هسته خرما مادۀ غذایی برای شتران تهیه می شد)) .        وسائل الشیعه جلد 2 باب28صفحه 384

نقل شده که امام صادق (ع) مشاهده کرد سیبی را نیم خورده و از خانه بیرون انداخته اند ، خشمگین شد و فرمود : اگر شما سیر هستید خیلی از مردم گرسنه اند خوب بود آنرا به نیازمندیش می دادید.       مجموعه الاخبارباب171 حدیث 4 

از امام صادق (ع) نقل شده  که فرمود : من هرگاه چیز کمی هم در سفره می افتد آنرا برمی دارم و این کار باعث تعجب خادم می شود و خادم می خندد.  مجموعه الاخبارباب171حدیث7

امیر مؤمنان (ع) فرمود : آنچه را که از سفره افتاده بردارید و بخورید،زیرا آن دوای هر دردیست که خدا بخواهد آنرا التیام بخشد برای کسی که به نیّت شفاء بخورد.   مجموعه الاخبارباب171حدیث9 ، به نقل از نهج البلاغه.

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود : کسی که جستجو کند وآنچه از سفره افتاده بردارد وبخورد ، فقر و تنگدستی از خودش و اولادش تا هفت پشت رخت بر می بندد.  مجموعه الاخبارباب171حدیث8

امام صادق(ع)فرمود : اسراف کننده را سه نشانه است : چیزهائی که می خرد و می پوشد و می خورد که در شآن او نیست.   تفسیر نور الثقلین جلد1  صفحه 772

امام صادق(ع) فرمود : انسان مؤمن اسراف و زیاده روی نمی کند بلکه میانه روی را پیشۀ خود می سازد.       مجموعه الاخبارباب30حدیث1

 روایت شده است پیامبر گرامی وقتی خرما می خوردند هسته آنرا به گوسفند می دادند.        مجموعه الاخبارباب171 حدیث5

از عامر بن جذاعه نقل شده است که گفت : مردی آمد خدمت امام صادق (ع) حضرت به او فرمود : تقوای الهی پیشه کن،اسراف نکن و بر خود هم سخت مگیر و میانه روی مایۀ استواری است،تبذیر همان اسراف است که خداوند دربارۀ آن فرموده : تبذیر وزیاده روی نکن.( سوره اسراء )           تفسیر نورالثقلین جلد  2صفحه 56

امام حسن عسگری (ع) به محمد بن حمزه نامه ای نوشته او را به ثروت وبی نیازی مژده داده وبه او فرموده : برتو باد به میانه روی و پرهیز از اسراف زیرا اسراف از کارهای شیطانی است.      غررالحکم جلد 4 صفحه 34 حدیث 5188

امام صادق (ع) به عبید فرمود : اسراف و زیاده روی باعث فقروتنگدستی می گردد و میانه روی موجب ثروت و بی نیازی می شود.     وسائل الشیعه جلد15صفحه 258

از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمود : میانه روی را خداوند متعال دوست دارد و اسراف و زیاده روی مورد خشم اوست حتی اگر اسراف در انداختن هسته خرمایی باشد که قابل مصرف است یا زیادی آبی که خورده شده باشد. تحف العقول صفحه 301

امام موسی بن جعفر (ع) فرمودند : کسی که در زندگی میانه روی و قناعت ورزد نعمت او باقی می ماند و آنکه با ریخت و پاش و اسراف زندگی کند نعمتش از بین می رود.   تحف العقول صفحه 301

امام باقر(ع) به فرزندش امام صادق (ع) فرمود : برتو باد به انجام کار خیری که وسط دو کار بد قرار گرفته و آن دو را از بین می برد،امام صادق سئوال کرد ، چگونه چنین چیزی ممکن است،امام فرمود: همانطور که قرآن ( سوره فرقان ) می گوید مؤمنین کسانی هستند که وقتی انفاق می کنند زیاده روی و سختگیری نمی کنند ( بنابراین اسراف و سختگیری هر دو گناه است و حدّ وسط آن میانه روی حسنه است بر تو باد به آن حسنه که بین آن دو گناه است ) .          تفسیر نو رالثقلین جلد 4 صفحه 27

ابن میمون گفت شنیدم که امام صادق (ع) فرمود : هر کسی که در زندگی خود میانه رو باشد من ضمانت می کنم او را که هرگز تهی دست نشود.    خصال صدوق باب الواحد حدیث32

امام علی (ع) فرمود : اعتدال در خرج کردن (( میانه روی )) موجب فراوانی مال و ثروت و اسراف باعث تباهی و نابودی است.     وسائل الشیعه جلد 15صفحه 258

پیامبرگرامی اسلام (ص) فرمود : سه چیز باعث نجات و رستگاری است و در مورد سومی خاطر نشان ساخت ؛ رعایت اعتدال در حال فقر و توانگریست.      وسائل الشیعه جلد 15صفحه 258

پیامبراکرم (ص) فرمود : کسی که در زندگی میانه روی را رعایت نماید خداوند او راروزی می دهد و کسی که اسراف و زیاده روی کند او رامحروم می سازد.              وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 258    

امیر مؤمنان علی (ع) فرمود : اسراف و زیاده روی فراوانی را نابود می سازد.      میزان الحکمه جلد 4باب اسراف حدیث8481

امام صادق (ع) فرمود : همانا اسراف با کمی برکت  ، همراه است. ( اسراف برکت را کم میکند )         وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 261

امام علی (ع) فرمود : زیاده روی مقدمه فقر و تنگدستی است.          میزان الحکمه جلد 1 حدیث1659

علی (ع) فرمود : زیاده روی همراه با تنگدستی است.       میزان الحکمه جلد 1 حدیث1660

علی (ع) فرمود : کسی که به زیاده روی افتخار کند ، با تنگدستی خوار و زبون می گردد.      میزان الحکمه جلد 1 حدیث1661

امام کاظم (ع) فرمود : خداوند قیل و قال ، ضایع کردن مال و زیاده روی در سئوال را دشمن می دارد.         قصار الجمل صفحه 305

امام علی (ع) فرمود : بخشش های بی جای مال و ثروت ، اسراف و زیاده روی محسوب می شود و بخشندۀ آن را در دنیا بالا می برد و در آخرت او را در پائین می آورد،او رادر بین مردم بزرگ جلوه می دهد ، و نزد خدا خوار و سبک می کند.             نهج البلاغه خطبۀ126

پیامبر گرامی (ص) فرمود : اسراف فقر و تنگدستی می آورد.       مجموعه الاخبار باب171 حدیث 6

امیرالمؤمنین (ع) فرمود : زیاده روی و اسراف را ترک کن زیرا بخشش اسراف کار مورد ستایش نیست و تنگدستی او هم مورد ترحم واقع نمی شود.     بحار الانوار جلد  50صفحه 292 حدیث 66

امیر المؤمنان (علی) فرمود : سخاوتمند باش ولی هرگز اسراف و زیاده روی مکن و ثروت خود را بر اساس اندازه گیری صحیح خرج کن و هیچوقت سختگیر نباش.                   نهج البلاغه کلمات قصار شماره33

امام کاظم (ع) در وصیت خود به هشام فرمودند : یکی از لشگریان عقل میانه روی و یکی از لشگریان جهل زیاده روی است.        تحف العقول صفحه 300

امام حسن عسگری (ع) فرمود : سخاوت اندازه ای دارد،چنانچه از آن بگذرد ، اسراف محسوب می شود.     بحار الانوار جلد 78 صفحه 277

از علی بن الحسین (ع) است که فرمود : خداوندا بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از اسراف و زیاده روی محافظت فرما.        صحیفه السجادیه ((دعا30))

امام علی (ع) فرمود : وای بر اسراف کار که چه قدر از مصلحت خویش و رسیدگی به کار خود دور است.            میزان الحکمه جلد 4 باب اسراف حدیث1

از پیامبر گرامی (ص) نقل شده  که به علی (ع) فرمود : چهارچیز هدر می رود:1-خوردن بعد از سیری2-روشن کردن چراغ در مهتاب((و جائیکه روشن است))3-زراعت در زمینی که شوره زار است4-نیکی کردن به کسی که لایق آن نیست.            من لایحضره الفقیه جلد 4 صفحه 352.373 باب النوادر

امام صادق (ع) فرمود : کسیکه مالی را در غیر طاعت پروردگار بذل و بخشش نماید،اسرافکار است و هرکسی که در راه خیر مصرف کند میانه روی کرده است.          بحار الانوار جلد 75 صفحه 302

در تفسیر علیّ بن ابراهیم قمی و در روایت ابی الجارود از امام باقر(ع)نقل شده که حضرت در مورد آیه((والّذین اذا انفقوالم یسرفوا ولم یقتروا)) ( سوره فرقان ) فرمودند : بخشش در راه معصیت و بنا حق ، اسراف است.       تفسیر نور الثقلین جلد 4  صفحه 67

امام باقر (ع) فرمود : اسراف کنندگان کسانی هستند که محرمات (( گناهان )) را جایز می شمارند و دست به خونریزی می زنند.        میزان الحکمه جلد  4حدیث8491

امام حسن عسگری (ع) فرموده است : جود و سخا اندازه ای دارد که اگر از آن تجاوز کند اسراف میشود ، احتیاط و محکم کاری اندازه ای دارد که اگر از حدش فزونتر شد ترس خواهد بود ، صرفه جویی و اعتدال در صرف مال اندازه ای دارد که اگر از آن بیشتر شود بخل است و شجاعت و دلیری اندازه ای دارد که اگر از حدش بگذرد تهور و بی باکی خواهد بود.  الحدیث جلد 1 ص 78


سه شنبه 19 مرداد 1389

احادیثی در مورد حرام بودن شطرنج

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امام صادق (ع) : مبادا شیفته چیزی شوید که خداوند بر شما حرام کرده زیرا هرکس پرده ی حرمت خدا را در این دنیا بدرد خداوند میان او و بهشت و نعمتها و خوشی و مقام ارجمند پایدار و دائمی آنجا که برای اهلش مقرر شده برای همیشه جدائی افکند.   روضة الکافی جلد 1 صفحه 4

امام صادق (ع) : بدانید که هرچه را خداوند دستور داده که از آن دوری کنید آنرا حرام فرموده ( و این دستور دلیل بر حرمت آن است ) و از آثار رسولخدا (ص) و سنت ( و روش ) او پیروی کنید و از هوای نفس و آراء خود پیروی نکنید که گمراه شوید ، زیرا گمراه ترین مردم در پیشگاه خدا آن کسی است که از هوای نفس و رای خود بدون راهنمایی خدا پیروی کند.   روضة الکافی جلد 1 صفحه 9

امام صادق (ع) : مبادا در محرماتی که خداوند در ظاهر و باطن قرآن حرام کرده اصرار ورزید در صورتیکه خدای تعالی ( درباره پرهیزکاران ) فرموده : (( و بر آنچه کرده اند دانسته اصرار نورزند )) ( سوره آل عمران آیه 135 )   روضة الکافی جلد 1 صفحه 13

امام صادق (ع) : بدانید جز این نیست که خدا دستور داده و نهی فرموده تا در آنچه دستور داده فرمانبریش کنند و از آنچه نهی فرموده خودداری کنند ، پس هرکه پیروی از دستور او کرد اطاعت او را کرده و بر خیری که نزد او است رسیده و هرکه خودداری نکند از آنچه نهی فرموده نافرمانی او را کرده و اگر بر همین حال نافرمانی بمیرد خداوند به رو در آتش دوزخش اندازد.   روضة الکافی جلد 2 صفحه 14

امام صادق (ع) : بر شما باد به فرمانبرداری خدا تا می توانید که خدا است پروردگار شما.  روضة الکافی جلد 1 صفحه 14

امام صادق (ع) : بدانید که اسلام همان تسلیم ( یعنی این که در برابر دستورات خدا و قرآن و پیغمبر (ص) و ائمه اطهار (ع) تسلیم باشیم و از آنها پیروی کنیم بدون چون و چرا ) است و تسلیم همان اسلام پس هرکه تسلیم گشت محققا مسلمان شده و هرکه تسلیم نشد مسلمان نیست ، و هرکه خوش دارد که به حد نهائی احسان و نیکوکاری رسد باید فرمانبرداری خدا را کند زیرا هرکه فرمانبرداری خدا را کرد بحد نهائی احسان رسیده است.   روضة الکافی جلد 1 صفحه 14

امام صادق (ع) : و بدانید آنان که منکرند آنها تکذیب کنندگانند ، و تکذیب کنندگان همان منافقان و دو رویانند ، و خدای عزوجل درباره منافقین فرموده و گفته اش حق است : (( همانا منافقین در پائین ترین طبقه دوزخند و برای آنان یاوری نخواهی یافت )) ( سوره نساء آیه 145 )   روضة الکافی جلد 1 صفحه 15

امام صادق (ع) : و هرکه دوست دارد که بداند خدا او را دوست دارد باید به اطاعت خدا عمل کند و از ما پیروی کند ، آیا نشنیده اید گفتار خدای عزوجل را که به پیامبرش (ص) فرماید : (( بگو اگر خدا را دوست دارید مرا پیروی کنید تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان شما را بیامرزد ، )) ( سوره آل عمران آیه 31 )  روضة الکافی جلد 1 صفحه 20

امام صادق (ع) : به خدا سوگند هرگز بنده ای فرمانبرداری خدا را نکند جز آنکه خداوند پیروی ما را در فرمانبرداری او داخل گرداند ، و به خدا پیروی نکند بنده ای از ما جز آنکه خدا دوستش دارد ، و به خدا هیچگاه بنده پیروی ما را وا مگذارد جز آنکه ما را دشمن دارد و به خدا هیچگاه کسی ما را دشمن ندارد جز آنکه نافرمانی خدا را کرده و هرکه در حال نافرمانی خدا بمیرد خداوند او را خوار گرداند و به رو در آتش دوزخ اندازد ، و ستایش از آن خدا پروردگار جهانیان است.  روضة الکافی جلد 1 صفحه 20

امام صادق (ع) : اگر چنانچه مردمی خدای یگانه و بی شریک را پرستش کنند ، و نماز را بر پا دارند ، و زکات بدهند ، و حج خانه خدا را به جا آورند ، و ماه رمضان را روزه دارند ، سپس به چیزی که خدا کرده ( یا فرموده ) یا پیغمبرش (ص) ساخته ( یا فرموده ) اعتراض کنند و بگویند : که چرا بر خلاف آن نساخته ( یا چرا فلان سخن را فرموده ) ؟ یا در دل خود چنین اعتراضی کنند ( گرچه به زبان نیاورند ) به همین گفته هایشان و اعتراضشان مشرک شوند ، سپس امام (ع) این آیه را تلاوت فرمود : (( نه چنین است به پروردگار تو سوگند ایمان نیاورند تا به داوری بگزینند تو را در آنچه سر زده است بین ایشان و سپس نیابند در دلهای خویش چاره ای از آنچه تو قضاوت کرده ای و تسلیم شوند تسلیم شدنی )) ( سوره نساء آیه 65 ) سپس حضرت صادق (ع) فرمود : بر شما است که تسلیم باشید.   اصول کافی جلد 4 صفحه 115

سوره نساء آیه 59 : ای کسانی که ایمان آورده اید اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید رسول خدا را و اطاعت کنید صاحبان ولایت را که دوازده امام معصومند.

سوره نساء آیه 80 : هرکس اطاعت کند از رسولخدا قطعا اطاعت کرده است از خدا.

سوره آل عمران آیه 31 : بگو ای پیغمبر به مردم اگر شما دوست خدا هستید پس تبعیت کنید از من و مطیع و فرمانبردار من که پیامبر او هستم باشید.

سوره نساء آیه 69 : و کسانی که اطاعت کنند از امر خدا و رسول خدا ایشان محشور می شوند با کسانی که نعمت داد خدا بر ایشان از پیغمبران و راستگویان و شهیدان و صدیقین.

سوره آل عمران آیه 32 : بگو به مردم اطاعت کنید خدا و رسول خدا را پس اگر برگردند از حکم تو ای پیغمبر کافر هستند.

سوره احزاب آیه 36 : و سزاوار نباشد برای هیچ مرد مومن و زن مومنه ای که اختیار کند حکم دیگری هرگاه حکم کند خدا و رسول خدا کاری را برای او بلکه باید مطیع و فرمانبردار باشد و چون و چرا نکند.

عزیزان با توجه به آیات قرآن و روایات از ائمه اطهار (ع) که در بالا ذکر کردیم باید در مقابل سخنان خدا و قرآن و پیغمبر (ص) و ائمه اطهار (ع) تسلیم باشیم و به سخنانشان گوش بدهیم. ( معنی اسلام هم تسلیم است که هرکس به دین اسلام گرویست باید در مقابل سخنان خدا و امامان و پیغمبران تسلیم باشد و به این سخنان مقدس ایمان آورد )

اگر هم خدا و ائمه اطهار (ع) هم ما را از انجام دادن کاری نهی کردند علت و سببی داشته است ( و به نفع خودمان است که سخنانشان را گوش دهیم )

برای مثال یکی از علت های حرامی شطرنج این است که وقت انسان را تلف میکند ، برای تایید این سخن به حدیث زیر توجه کنید :

 امام باقر (ع) : از امام (ع) درباره بازی شطرنج سوال شد فرمودند : انسان مومن وقتش آنچنان با ارزش است که فرصت این کارهای بیهوده را ندارد .

 وسائل الشیعه کتاب تجارت

حضرت علی (ع) : از مولا علی (ع) سوال شد شما دنیا را بیشتر دوست دارید یا آخرت را ؟ حضرت فرمودند : یک ساعت دنیا را به هزار ساعت آخرت نمی دهم ، زیرا در یک ساعت در دنیا کاری می توانم انجام دهم که هزاران سال در آخرت از آن بهره مند شوم.

و انسان مومن در دنیا وقت برایش خیلی مهم و با ارزش است و می تواند در دنیا کارهایی نیک بکند که در آخرت از آن استفاده کند ، و به گفته امام باقر (ع)  وقت انسان مومن خیلی با ارزش است و فرصت کارهای بیهوده ای مانند بازی شطرنج را ندارد.

اگر هم کسی شطرنج بازی کرده نباید از رحمت خدا نا امید شود و توبه واقعی کند ، که یکی از بزرگترین گناهان کبیره نا امید شدن از درگاه حق تعالی است : برای تایید این سخن به حدیث زیر توجه فرمایید :

 شخصی از امام علی(ع) پرسید: بزرگترین گناه کبیره کدام است؟ آن حضرت در پاسخ فرمودند: مایوس و نا امید شدن از رحمت الهی. میزان الحکمه جلد 3صفحه 462

برای خواندن احادیث درباره توبه و شرایط توبه روی لینک زیر کلیک کنید

آیات قرآن و روایات از ائمه اطهار (ع) درباره توبه

احادیث راجع به حرام بودن شطرنج

رسول اکرم  (ص) : در ضمن حدیث مناهی فرمودند : شما را از بازی با نرد و شطرنج و ورق و نواختن در طبل و عود و طنبور و استفاده بردن از تار و سه تار همچنین خرید و فروش آنها نهی میکنم.  ترجمه من لا یحضره الفقیه جلد 5صفحه 309 ، امالی شیخ صدوق صفحه 424 مجلس شصت و ششم ، فروع کافی ، مستدرک الوسائل کتاب تجارت باب 79 ، گناهان کبیره جلد 1 صفحه 285

امام صادق (ع) : فروختن شطرنج حرام است و پولی هم که از فروختنش بدست می آید حرام است و داشتن و نگاه داشتن شطرنج کفر است و شطرنج بازی کردن شرک است و سلام کردن بر کسی که شطرنج بازی می کند گناه کبیره هلاک کننده است و کسی که شطرنج بازی می کند و دست در میان آن می برد چنان است که دست در میان گوشت خوک برده باشد.و کسی که شطرنج بازی می کند نمازش قبول نیست تا اینکه دست خود را بشوید و کسی که به شطرنج نگاه می کند مانند این است که به عورت مادر خود نگاه می کند و کسی که نگاه می کند به کسانی که در حال بازی شطرنج هستند و به آنها سلام می کند در آن حال گناهش با کسی که شطرنج بازی می کند یکسان است . و کسی که بنشیند به قصد بازی کردن شطرنج جای خود را در جهنم آماده کرده است و این زندگانی باعث حسرت او در قیامت است ( به سبب اینکه چرا معصیت ها را انجام داده است ) و از همنشینی قمار باز بپرهیز زیرا از جمله مجالسی است که اهلش مورد غضب الهی شده اند و هر ساعت منتظر غضبند ( بلا ) و چون نازل شود تو را و ایشان را فرا خواهد گرفت.     وسائل الشیعه کتاب تجارت جلد 12 صفحه 241 حدیث 4 ، حق الیقین صفحه 568 ، گناهان کبیره جلد 1 صفحه 276 ، من لایحضرالفقیه ، حلیة المتقین صفحه 331

امام پنجم (ع) : عبدالواحد بن مختار درباره بازی شطرنج از امام (ع) سوال کرد ؟ امام (ع) فرمودند : مومن از این بازی رو گردان است ( شرح : مومن شطرنج بازی نمی کند.)    خصال الصدوق جلد 1 صفحه 76 حدیث 87

علاء بن سیابة از امام صادق (ع) روایت کرده که فرمود : شهادت قمارباز چه نرد باشد چه شطرنج ، چه شبیه شطرنج که قمارست به نام اربعه عشر ، و امثال اینها که اصطلاحاتی خاص دارد ، پذیرفته نیست ( صاحب شاهین ) به صیغه تثنیه یعنی دو شاه گوید شاهش مرد نه بخدا نمرد و بخدا شاهش کشته شد ، و حال آنکه شاه فقط خداست و بس و هیچگاه نمیرد و کشته هم نشود.  من لایحضرالفقیه جلد 4 صفحه 56 حدیث 3291

حضرت صادق (ع):درباره خرید و فروش آلات موسیقی فرمودند : صنعتی ( شغلی ) که هیچ جهت حلالی در آن نباشد و جز شر و فساد چیزی در آن مترتب نباشد مانند آلات موسیقی و شطرنج و صلیب سازی و یا نوشابه های مست کننده و هرچیزی که از این قبیل باشد پس یاد دادن و یاد گرفتن و خرید و فروش و اجرت دادن به کسی در رابطه با آن و یا اجرت گرفتن در رابطه مثلا حمل وسائل آن و کلا جمیع تصرفات در آنها حرام است .        تحف العقول صفحه 335 ، شیخ حر عاملی  در کتاب فصول المهمه ، گناهان کبیره جلد 1 صفحه 284

حضرت علی (ع): به شش شخص سلام نکنید :1.یهودی 2.اهل موسیقی و نوازندگی 3.مسیحی 4.شخص آوازه خوان 5.کسی که در حال بازی شطرنج است 6.کسی که شوخی اش فحش مادر است.               خصال الصدوق جلد 1 صفحه 275 ، بحارالانوار جلد 76 صفحه 9 ، نصایح صفحه 332

حضرت محمد (ص) : بازی کردن با شطرنج حرام است.   کتاب شریف نهج الفصاحه صفحه 273  حدیث شماره 1295

پیغمبر (ص) بازداشت از فروش دستگاه نرد و شطرنج و فرمود هرکه کند چون خورنده گوشت خوک است.  ترجمه بحارالانوار جلد 16 ( جلد 3 صفحه 210 )

حضرت محمد (ص) نهی کردند از بازی کردن نرد و شطرنج و طبل و تنبک و طنبور و عود ، و نهی فرمودند از فروختن آلت نرد و شطرنج .حلیة المتقین صفحه 325

رسول خدا (ص):از نشانه های آخرالزمان این است که آلات لهو و موسیقی و تار و طنبور و آواز خوانی به دست شرور ترین این امت ظاهر می گردد .ومردم درآن زمان آلات لهو و موسیقی را نیکو می شمارند .در آن زمان اشخاصی هستند که قرآن را یاد می گیرند و در آلتهای مثل بوق و نی و به شکل آوازه خوانی می خوانند و مردم نرد و شطرنج بازی می کنند پس ایشان در ملکوت آسمان و در میان فرشتگان پلید و نجس خوانده می شوند.          تفسیر جامع جلد 6 صفحه 347

 امام صادق (ع) : از امام (ع) درباره حکم بازی شطرنج سوال شد فرمودند : کار مجوس و کافران را برای خودشان وا گذارید.   وسائل الشیعه کتاب تجارت

 امام صادق (ع) : خرید و فروش شطرنج حرام و خوردن پول آن حرام و نگه داشتن اش کفر و بازی کردن آن شرک و سلام کردن به بازی کننده آن گناه و یاد دادن و آموزش آن از کبیره هلاک کننده است.    وسائل الشیعه کتاب تجارت

 امام صادق (ع) : کسی که به بازی شطرنج بنشیند جای خود را در دوزخ مهیا می سازد و آن ساعتی که صرف آن نموده در روز قیامت سبب حسرت و اندوهش می گردد.        وسائل الشیعه کتاب تجارت

امام صادق (ع) : خداوند در ماه مبارک رمضان می آمرزد مگر سه طایفه را : 1.کسی که به چیز مست کننده روزه اش را بشکند 2. شخصی که شطرنج بازی می کند 3. کسی که از مومنی کینه به دل می گیرد و با او دشمنی ورزد.      خصال الصدوق صفحه 73  ،   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 155 حدیث 10

 امام باقر (ع) : از امام (ع) درباره بازی شطرنج سوال شد فرمودند : انسان مومن وقتش آنچنان با ارزش است که فرصت این کارهای بیهوده را ندارد . وسائل الشیعه کتاب تجارت

منهیات پیغمبر (ص) : پیغمبر (ص) بازداشت از بازی با نرد و شطرنج و کوبه و عرطبه که طنبور است و با عود یعنی طبل.  ترجمه بحارالانوار جلد 16 ( جلد 3 صفحه 210 )

امام صادق (ع) فرمود : خدای تبارک و تعالی را در هرشب از ماه رمضان آزادشدگانی و رهاگشتگانی از دوزخ هستند ، مگر کسی که با مُسکری ( چیز مست کننده ) افطار کند ،  بدعت گذار و صاحب شاهین یعنی : شطرنج باز.  من لا یحضرالفقیه جلد 2 صفحه 422 الی 423 ( روایات 1838 و 1839 تلفیق دو روایت )

امام صادق (ع) : شخصی از امام صادق (ع) درباره (( نرد ( بازی تخته نرد که اسباب آن شبیه شطرنج و مرکب از تخته و 30 مهره و دو طاس میباشد ) )) و (( شطرنج )) پرسید امام (ع) فرمود : به آنها نزدیک نشو ، درباره موسیقی نیز از امام (ع) سوال نمود : امام (ع) فرمود : خوب نیست ، انجام ندهید.   معانی الاخبار جلد 2 صفحه 62 ، خصال شیخ صدوق جلد 1 صفحه 198

مولا علی (ع) فرمودند : پیغمبر (ص) نهی کرد از سلام بر چهار کس : بر مست تا در مستی است ، بر کسیکه مجسمه میسازد ، و بر کسیکه نرد بازد و بر کسیکه با اربعه عشر بازی کند و من پنجمی براتان افزایم و شما را نهی کنم از سلام بر شطرنج باز.   ترجمه بحارالانوار جلد 16 ( جلد 3 صفحه 231 ) 

در حدیث دیگر نقل شده است که هرکه در خانه او طنبور یا عود یا چیز دیگر از آلتهای ساز یا نرد یا شطرنج چهل روز بماند مستوجب غضب الهی گردد و اگر در این چهل روز بمیرد فاجر و فاسق مرده باشد و جای او در جهنم باشد.  حلیة المتقین صفحه 330


ادامه مطلب

دوشنبه 18 مرداد 1389

احادیثی در مورد سلامت و بهداشت قسمت 2

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

پاسخ حضرت صادق (ع) به طبیب هندی

یک نفر دکتر هندی خدمت حضرت صادق (ع) رسید ، عرض کرد در قرآن شما است که هیچ تر و خشکی نیست مگر در قرآن است ، آیا از علم طب نیز چیزی هست ؟ فرمود : آری آیه ای در این زمینه است که میفرماید : بخورید و بیاشامید و زیاده روی نکنید. ( سوره اعراف آیه 31 ) ، با یک جمله مختصر که اسراف نکنید ، راه سلامتی را نشان می دهد.

معنی وسیع برای کلمه اسراف

باید معنی کلمه اسراف را کما و کیفا دانست تا معنی آیه روشن شود.از جمله اسرافها ، غذای نجویده فرو بردن و تند و تند خوردن است ، چیز بسیار گرم و بسیار سرد فرو بردن است که بر خلاف دستور طب است.

خلاصه ، طبیب گفت آیا پیغمبرتان هم در این باره چیزی گفته است ؟ حضرت صادق (ع) فرمود : بلی پیغمبر (ص) نیز فرموده است : (( شکم مرکز هر دردی است و خالی شدنش بهترین درمانهاست ))

سلامتی بدن به برکت روزه

و راستی مطلب از این قرار است ، در طب امروز نیز این مسئله ثابت است. همین روزه چقدر در سلامتی بدن موثر است که در قرآن میفرماید : (( روزه برای خودتان خوبست )) ( سوره بقره آیه 184 ) . و در روایت مشهور نبوی (ص) میفرماید ! روزه بگیرید تا سلامت باشید.

البته کسی به قصد حفظ الصحه ( حفظ سلامتی بدن ) نباید روزه بگیرد و گرنه قصد قربت ( الی الله ) پیدا نمیکند و روزه اش باطل است ولی باید دانست که چقدر خاصیت برای سلامتی بدن دارد.

به برکت روزه علاوه بر پاکی روح ، بدنت نیز سلامتی خودش را باز می یابد.

اساس بیشتر بیماریها معده است ، درمانش نیز چند ساعت سبک نگاهداشتن آنست که مقداری استراحت داشته باشد.

  نبوت ( از تالیفات حضرت آیت الله شهید سید عبدالحسین دستغیب ره )  صفحه 61 الی 62


اساس داروهای جهان

رسول اکرم (ص) فرمود : همانا مادران چهارند اساس داروها و اساس ادبها و اساس عبادتها و اساس آرزوها ، اما اساس تمام داروها کم خوردن است و امام اساس جمیع ادبها کم گفتن است و اما اساس تمام عبادتها کمی گناهانست و اما اساس آرزوها صبر است. رسول خدا (ص) فرمود : اما زینت بدن کم خوردن و کم خُفتن و کم گفتن است. برترین شما در منزلت نزد خدا گرسنه ترین شما و با فکرترین شما است هرکس خدا را بشناسد و او را بزرگ شمارد ، ذهن خود را از سخن باطل نگه میدارد و شکم خود را از پُر خوردن غذا حفظ میکند و نفس خود را به روزه و نماز وادار کند. 

 راهنمای بهشت ( از تالیفات حجت الاسلام و المسلمین سید محمد تقی مقدم ) جلد 1 صفحه 207 الی 212

رسول خدا (ص) فرمود : در مسواک زدن دوازده خاصیت است : پاک کننده دهان است و موجب رضای خداوند و دندانها را سفید میکند و چرک دندان را میبرد و بلغم را میکاهد و خوراک را گوارا سازد و پاداش کارهای نیک را چند برابر نماید و به سنت پیغمبر رفتار شده است و فرشتگان به هنگام مسواک کردن حاضر شوند و لثه را محکم سازد و گذرگاهش از رهگذر قرآن است و دو رکعت با مسواک نماز گذاردن خدا را خوشتر آید از هفتاد رکعت بدون مسواک.  خصال شیخ صدوق جلد 2 صفحه 567

امام صادق (ع) فرمود : در مسواک زدن دوازده خاصیت است : از روش پیغمبر است و پاک کننده دهان و روشنی بخش چشم و خدای رحمان را خشنود سازد و دندانها را سفید کند و چرک دندان را ببرد و لثه را محکم کند و خوراک را گوارا می نماید و بلغم را میبرد و حافظه را زیاد کند و به کارهای نیک به خاطر مسواک چند برابر پاداش داده شود و فرشتگان با آن خوشحال شوند.  خصال شیخ صدوق جلد 2 صفحه 567

رسول خدا (ص) در وصیتی به علی بن ابیطالب فرمود : یا علی مسواک زدن از شیوه من است و آن پاک کننده دهان است.  خصال شیخ صدوق جلد 2 صفحه 567

اهمیت بهداشت

رسول خدا (ص) فرمود : خداوند پاک و پاکیزه است و پاکیزگی را دوست دوست دارد ، تمیز است و تمیزی را دوست دارد. میزان الحکمة جلد 4 صفحه 3302 حدیث 20314

امام رضا (ع) : پاکیزگی از اخلاق پیامبران است.  تحف العقول صفحه 442

پیامبر گرامی اسلام (ص) امت خود را به پاکیزگی تشویق و ترغیب میکرد .مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 319 حدیث 3468

رسول خدا (ص) فرمود : خلال کنید ( خلال کردن یعنی : تمیز کردن دندان از آنچه لا به لای آن می ماند ) ، زیرا خلال کردن از نظافت است و نظافت از ایمان و مومن با ایمان در بهشت خواهد بود. مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 319 حدیث 3468

امیرمومنان حضرت علی بن ابی طالب (ع) میفرمایند : کسی که دوست دارد ، خیر و برکت خانه اش زیاد شود ، هنگام غذا دستهای خود را بشوید.  روضة الواعظین صفحه 306

امام صادق (ع) فرمود : دست های خود را قبل از غذا و بعد از آن بشویید ، زیرا این کار فقر را از بین میبرد و عمر انسان را زیاد میکند( به علت رعایت بهداشت عمر انسان زیاد میشود ) وسائل الشیعه جلد 16 صفحه 573 حدیث 10

نمونه هایی از توصیه های بهداشتی

حضرت محمد (ص) فرمودند : حریم خانه های خودتان را جارو کنید و همانند یهودیان نباشید.  وسائل الشیعه جلد 3 صفحه 571 حدیث 4

مولا علی (ع) فرمودند : در ظرفی که ترک دارد و طرف دستگیره ظرف آب نخورید زیرا شیطان ( میکرب ) روی دستگیره و قسمت شکافته و ترک دار مستقر میشود.  کافی جلد 6 صفحه 385 حدیث 5

امام صادق (ع) فرمودند : جبرئیل  دستور  مسواک و خلال و حجامت را برای پیامبر خدا (ص) آورد.  کافی جلد 6 صفحه 376 حدیث 2

حضرت محمد (ص) فرمودند : مسواک زدن دوازده فایده دارد : 1.دهان را پاکیزه میکند2.موجب خشنودی پروردگار میشود3.دندانها را سفید میکند4.مانع پوسیدگی دندان میشود5.بلغم را کم میکند6.غذا را لذیذ میسازد7.حسنات را دو برابر میکند8.با آن به سنت پیامبر عمل میشود9.ملائکه نزد او حاضر میشوند10.لثه را محکم میکند11.از گذرگاه مسواک ( دهان ) قرآن عبور میکند12.دو رکعت نماز با مسواک پیش خدا محبوبتر است از هفتاد رکعت نماز بدون مسواک.  روضة الواعظین صفحه 308

امام صادق (ع) فرمودند : کوتاه کردن ناخنها و گرفتن سبیل در هر جمعه انسان را از جذام ایمن میگرداند.  روضة الواعظین صفحه 308

آداب غذا خوردن به صورت صحیح

رسول خدا (ص) فرمودند : هنگامی که احساس گرسنگی کردی بخور و هنوز که اشتها داری از خوردن دست بکش.  بحارالانوار جلد 62 حدیث 290

امام صادق (ع) فرمودند : خوردن در حال سیری موجب مرض پیسی خواهد شد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 7

امام صادق (ع) : خداوند از پرخوری بیزار است. و فرمود انسان ناچار باید غذا بخورد تا سرپا باشد ، پس هنگامی که شخص غذا میخورد ، یک سوم شکم را برای غذا در نظر بگیرد و یک سوم آنرا برای آشامیدنیها نگه دارد و یک سوم آنرا هم برای نفس کشیدن خالی بگذارد ، و بعد فرمود : همانند خوکها که برای ذبح چاق میشوند ، شما چاق نشوید.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 9

آثار کم خوری

امام صادق (ع) : کم خوری در همه حال و پیش همه ملتها پسندیده است ، زیرا مصلحت درون و برون انسان در آن است.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 211 حدیث 12

رسول خدا (ص) : خود را به طور کامل سیر نکنید ، زیرا نور معرفت در قلبهای شما خاموش میگردد.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 218 حدیث 12

اندرون از طعام خالی دار

                                                     تا در آن نور معرفت بینی

تهی از حکمت به علت آن

                                                       که پری از طعام ، تا بینی

علی (ع) : کم خوری ، کرامت انسان را بیشتر و تندرستی اش را طولانی تر میسازد.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 214 حدیث 19

امام صادق (ع) : شکم از خوردن طغیان میکند ، و نزدیکترین حالات انسان به خدا هنگامی است که شکمش سبک باشد و منفورترین حالت انسان نزد خدا وقتی است که شکمش پُر باشد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 4

آثار پرخوری

امام صادق (ع) : ریشه همه بیماریها و دردها پرخوری است ، جز تب کردن که گاهی بی سبب به انسان میرسد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 8

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : از پرخوری بپرهیزید ، چون بدن را تباه میکند ، بیماری پدید میآورد و سست کننده از عبادت است.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 210 حدیث 6

امام صادق (ع) فرمودند : تباهی بدن در پرخوری است ، تباهی زراعت در اثر ارتکاب گناهان است ، و تباهی شناخت در درود نفرستادن بر بهترین انسانها یعنی پیامبر (ص) است.مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 213

رسول خدا (ص) فرمود : خداوند عزیز و جلیل شب معراج فرمود : ای احمد ! نسبت به دنیا و اهل آن خشمگین باش ، و آخرت و اهلش را دوست بدار.پیامبر گفت : پروردگار ! اهل دنیا و اهل آخرت کیانند ؟ خداوند فرمود : اهل دنیا کسی است که پُر خور ، پُر خنده ، پُر خواب ، و پُر خشم باشد.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 212 حدیث 13


یکشنبه 17 مرداد 1389

احادیثی در مورد سلامت و بهداشت قسمت 1

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

پندهای بهداشت و سلامت از زبان مولا علی (ع)

خون گرفتن بدن را سالم و عقل را محکم میکند.

عطر به شارب ( محاسن ) زدن از اخلاق پیامبر است و احترامی برای نویسندگان اعمال است.

مسواک موجب خشنودی خداست ، سنت پیغمبر (ص) است و دهان را خوشبو میکند.

روغن زدن پوست را نرم و قوای دماغی را زیاد میکند مجاری عرق را باز میکند خشکی را برطرف مینماید و رنگ را روشن میکند.

شستن سر ، چرک را میبرد و گردو خاک را پاک میکند.

آب در دهان گرداندن و شستن بینی سنت است و دهان و بینی را پاک میکند.

نوره ( ماده موبر)  نشاط آور و تمیز کننده تن است.

کفش نیکو نگهدار بدن است و کمک وضو و نماز است.

ناخن گرفتن درد بزرگ را جلو میگیرد و روزی را زیاد میکند.

 برطرف کردن موی زیر بغل بوی بد را رفع میکند و پاک کننده است و سنتی است که پیغمبرپاک (ص) دستور داده.

شستن دستها پیش از غذا و بعد از آن روزی را فراوان کند مانع چربی لباس است و دیده را روشنی بخشد.

سیب معده را شستشو دهد و نظیف کند.

کندر جویدن دندانها را محکم و بلغم را رفع کند و بوی دهان را برطرف کند.

به قلب ضعیف را تقویت میکند معده را پاکیزه و قوت قلب را زیاد میکند ترسو را پر دل و فرزند را زیبا نماید.

طهارت گرفتن با آب سرد بواسیر را قطع میکند.

شستن لباس غم و قصه را زایل کند ( چرک را از بین می برد ) و شرط نماز است.

پس از غذا انگشتان خود را بلیسید که خداوند به شما برکت دهد.

غذا را بگذارید سرد شود هر وقت غذای گرم نزد پیغمبر می آوردند میفرمود : بگذارید سرد و قابل خوردن شود خدا نخواسته ما حرارت آتش را بچشیم برکت در غذای سرد است.

از گوشت پرندگان که سنگدان و خارپشت پا و چینه دان ندارند اجتناب کنید.

از خوردن گوشت درندگان نیشدار و پرندگان چنگال دار پرهیز کنید. 

سپرز( دمبلان گوسفند ) نخورید که خون را فاسد میکند.

از غده های گوشت اجتناب کنید که رگ خوره را تحریک میکند. 

خرما بخورید که شفای هر دردی است.

اگر به درد چشم مبتلا شدید آیه الکرسی بخوانید و به خود تلقین کنید که خوب شدم انشاء الله بهبودی پیدا می کنید.

بر سر سفره غذا نام خدا ببرید و طغیان نکنید که نعمت و روزی خدا است میخورید.

هرگاه مسلمانی ضعیف شد گوشت و شیر بخورد که خدا در آنها قوت نهاده .

 بدون شام نخوابید که بدن ویران میشود.

هر دردی از داخل بدن است بجز زخم و تب که ( از خارج ) به بدن میرسد .

سوزش تب را با بنفشه و آب خنک فرو نشانید که حرارت تب گوئیا از نفس جهنم است.     

تا مرض بر صحت غلبه نکند نباید مسلمان درمان کند.

 بوی ناراحت کننده بدن را با آب برطرف کنید.

با انگشت ( یا زبان) عسل خوردن درمان هر دردی است خداوند فرموده : ( از شکم زنبورها نوشابه ای رنگارنگ بیرون آید که در آن برای مردم شفا است ) عسل خوردن و قرآن خواندن و کندر جویدن بلغم  را آب کند.

پیش از غذا نمک بخورید اگر مردم از خواص نمک خبر داشتند آنرا بر باز هر مجرب ترجیح میدادند. هرکه قبل از غذا نمک بخورد هفتاد بلا و آفتهایی که جز خدا نمی داند از جانش دور شود.

در تابستان بر بدن تب دار آب سرد بریزید که حرارت را خاموش میکند.

کسی را که بر سر غذا نشسته شتابزده نکنید تا فارغ شود و همچنین کسی را که مشغول قضای حاجت است.

 یاد ما خانواده برای دردها و وسواس سینه ها شفاست و دوستی ما رضایت پروردگار است.

از سگ فاصله بگیرید اگر تصادفا با آن تماس پیدا کردید اگر با رطوبت بود جامه را بشویید و اگر خشک بوده آب بر آن بپاشید. 

کدو بخورید که قوای دماغی را زیاد میکند ، پیغمبر (ص) به کدو علاقه داشت.

قبل و بعد غذا ترنج بخورید آل محمد چنین میکنند.

گلابی قلب را جلا میبخشد و دردهای داخلی را تسکین می دهد.

آب را به جای بوی خوش بکار برید.

ایستاده آب نخورید که باعث درد بی درمان است مگر اینکه خدا علاج کند.

نوزاد را روز هفتم ختنه کنید از سرما و گرما هم نترسید چه آنکه ختنه پاک کننده بدن است.

و زمین از بول ختنه نشده به خدا می نالد.

من دوست دارم مومن پانزده روز یک بار نوره بکشد.

سر کشیدن شیر ، خوردن شیر درمان هر دردی است بجز مرگ.

ماهی کم بخورید که بدن را آب میکند بلغم را زیاد و خون را غلیظ مینماید.

انار را با پیه آن بخورید که معده را دباغی میکند.

هر دانه انار که در معده قرار گیرد تا چهل شب دل را زنده کند و جان را از امراض امان بخشد و وسوسه شیطان را براند.

سرکه نان خورش خوبی است صفرا بر و حیات بخش قلب است.

کاسنی بخورید که در هر صبحگاه قطره ای شبنم بهشتی بر برگ آن مینشیند.

آب باران بخورید که بدن را پاک کند و مرض را براند خدا فرموده : ( از آسمان باران فرود آورد تا شما را پاک کند و آلودگی شیطان را از جانتان دور کند و دلها را محکم و قدمها را استوار نماید)

سیاه دانه دوای هر دردی است مگر زهر آگین باشد.

برای زن آبستن دوا و غذایی بهتر از خرمای تازه نیست خدای متعال به مریم فرمود : ( درخت خرما را به جانب خود تکان ده خرمای تازه برایت فرو ریزد بخور و بنوش و چشم روشن دار )

با خرما کام نوزادان را بردارید پیغمبر (ص) با حسن و حسین (ع) چنین کرد.

با بنفشه انفیه بسازید.

حجامت را از دست ندهید.

( کتاب نصایح باب چهارصد از صفحه 373 تا 404 )

امام على (ع) : سلامتى بهترین نعمت است. غررالحكم  حدیث 1050

پیغمبر (ص) سه چیز از سنت و روش پیامبران است : طهارت و پاکی , ازدواج , و پرهیزگاری   سه چیز هم حافظه را قوی میکند مسواک ، روزه , قرآن خواندن  نصایح پندهای سه گانه از پیغمبر (ص)

   پیغمبر (ص)  ای علی پنج چیز دل را سخت کند و چون دل سخت شود انسان کافر شود : گناه روی گناه ، غذا درحال سیری ، ظلم به مردم ، تاخیر نماز و غذا یا آب خوردن با دست چپ.  کتاب نصایح  صفحه 218 حدیث 39

پیغمبر (ص) : ای علی (ع) پنج چیز دید چشم را زیاد میکند : نگاه به کعبه و خط قرآن و روی پدر و مادر و صورت عالم و آب جاری .  نصایح صفحه 218 صفحه 43

حضرت محمد (ص) : زباله را شب در خانه نگه ندارید و همان روز بیرون ببرید که جایگاه شیطان ( میکرب ) است. نصایح صفحه 447 الی  458

امام صادق (ع) : ریشه همه بیماریها و دردها پرخوری است جز تب کردن که گاهی بی سبب به انسان میرسد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 8

حضرت محمد (ص) : از پرخوری بپرهیزید چون بدن را تباه می کند و بیماری به وجود می آورد و سست کننده از عبادت است.   مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 210 حدیث 6

حضرت محمد (ص) : مسواک زدن دوازده فایده دارد : 1.دهان را پاکیزه می کند. 2.موجب خشنودی پروردگار میشود.3.دندانها را سفید میکند.4.مانع پوسیدگی دندان میشود.5.بلغم را دفع میکند.6.غذا را لذیذ میسازد.7.حسنات را دو برابر میکند.8.با مسواک زدن به سنت پیامبر (ص) عمل میشود.9.ملائکه نزد او حاضر میشوند.10.لثه را محکم می کند.11.از گذرگاه مسواک ( دهان ) قرآن عبور میکند.12.دو رکعت نماز با مسواک پیش خدا محبوبتر است از هفتاد رکعت نماز بدون مسواک . روضه الواعظین صفحه 308

امام صادق (ع) : چهارچیز سبب پیری زودرس است : خوردن گوشت خوک . نشستن بر جای نمناک . بالارفتن از پله . و آمیزش با پیر زن.  تحف العقول صفحه 540

حضرت محمد (ص) : رسول خدا (ص) فرمود : مومن در یک روده می خورد و کافر در هفت روده. ( مراد اینکه مومن پرخوری نمی کند ولی کافر پرخوری می کند ) خصال الصدوق جلد 2 صفحه 104

امام علی (ع) : تا وقتی که گرسنه نشدی اقدام به خوردن غذا مکن و وقتی به خوردن اقدام کردی قبل از آنکه کامل سیر شوی دست از غذا خوردن بردار.غذا را با آرامش و خوب بجو تا هضم آن آسان شود و پیش از خوابیدن و به رختخواب رفتن به توالت برو و خود را تخلیه کن چون این سفارشات را به کار بندی از از پزشک بی نیاز شوی.       آثارالصادقین جلد 2 صفحه 387  

امام علی (ع) :از پرخوری پرهیز کنید زیرا هرکه پرخوری کند دردهای درونی اش بسیار گردد و خواب های فاسد و پریشان بیند و نیز موجب سنگدلی شخص و سبب کسالت و تنبلی در خواندن نماز میشود .    آثارالصادقین جلد 9 صفحه 970

امام علی (ع) : ای کمیل شکمت را از خوراک پر مکن و جائی هم در آن برای آب بگذار و میدانی هم به هوا بده و تا هنوز اشتها داری دست از خوراک بکش که اگر چنین کنی خوراک بر تو گوارا گردد راستی تندرستی و سلامتی با کم خوردن و آشامیدن است.    تحف العقول صفحه 166

امام علی (ع) : ای کمیل چون از خوردن دست کشیدی حمد خدا را بگو بر آنچه به تو روزی داده و به آواز بلند حمدش کن تا دیگری هم با شنیدن حمد تو حمد خدا گوید و اجر تو بیشتر گردد.     تحف العقول صفحه 166

امام علی (ع) :ای کمیل اگر با کسی هم خوراک گشتی در سر خوراک شتاب و عجله مکن تا همراهت هم سیر شود و از غذا بهره مند گردد.                             تحف العقول صفحه 166

امام علی (ع) : ای کمیل چون خواهی خوراک بخوری نام خدا را ببر و بسم الله الرحمن الرحیم بگو زیرا با نام خدا دردی به تو زیان نرساند و در آنست درمان هر بدی. تحف العقول صفحه 165

امام علی (ع) : از نزدیکی به سگها برکنار باشید و هرکه به جامه اش بدن و موی سگ برخورد کند باید آن را با آب بشوید.  تحف العقول صفحه 111

امام علی (ع) : خوراکتان را به خورن کمی نمک آغاز کنید و با خوردن نمک پایان دهید که اگر مردم خاصیت نمک را می دانستند آن را بر پادزهر ترجیح میدادند و هرکه غذایش را با نمک آغاز کند خداوند هفتاد درد را از او دور سازد که جز خدا کسی آنها را نداند.   تحف العقول صفحه 108

امام علی (ع) : در حمام کردن و شستن بدن از چرک و چربی کوتاهی نکنید زیرا خداوند از بنده چرکین که همنشین او از بوی بد بدن او در اذیت باشد نفرت دارد.     تحف العقول صفحه 105

امام علی (ع) : هرگاه خواستید ادرار کنید آن را با عجله و فشار بر بدن انجام ندهید که برای بدنتان مضر است و چون مدفوع نمودید محل مقعد را با آب سرد بشویید که بیماری بواسیر را از شما دور میسازد.   تحف العقول صفحه 97

امام علی (ع) : کودکانتانرا از چرک و چربی بشوئید که شیطان چرک و چربی را بو کند و هرجا که یابد وارد شود و سبب ترس کودکانتان در بستر خواب شود و دو فرشته نویسنده هم از کثیفی بدن در آزارند.    تحف العقول صفحه 117

امام علی (ع) : استفاده از واجبین (( ماده موبر )) سبب پاکی بدن و قوام و استواری تن است چیدن موی زیر بغل بوی بد بدن را ببرد و پاک کننده جسم است و سنت است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : شستن دست پیش از غذا و بعد از آن سبب فزونی روزی است. (( چون وقتی دست پاک باشد موقع غذا خوردن انسان مریض نمی شود و پولش را در راه دوا و درمان مصرف نمیکند لذا سبب افزون شدن روزی است )) و گرفتن ناخن ها مانع بزرگترین دردها مثل خوره و جزام است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : انار را با دانه اش بخورید و مغز دانه را بجوید که معده را طباخی و شستشو کند و دل را زنده کند و وسوسه شیطان را ببرد.  تحف العقول صفحه 120

امام علی (ع) : خوردن گلابی قلب را جلاء دهد و دردهایش را به اذن خدا آرام کند.   تحف العقول صفحه 117

امام علی (ع) : خوردن سیب سبب پاک شدن معده است و خوردن به توانائی دل ناتوان است و دل را روشائی دهد و ترسو را شجاع کند و اگر زن باردار در دوران بارداریش به بخورد فرزندش نیکو صورت و زیبا رو شود.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : خوردن 21 عدد کشمش سرخ در هر بامداد ناشتا مرض سوء هاضمه معده و سخت دفع نمودن غذا در معده را تسریع میبخشد و شفابخش است.            تحف العقول صفحه 96

امام علی (ع) : حجامت تن را سالم و خرد را محکم کند و سنت رسول خدا (ص) است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : کوتاه کردن سبیل هم از بهداشت است هم باعث زیبائی صورت و سنت رسول خدا (ص) است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : مسواک زدن رضای خدای متعال و پاک کننده دهان است و مضمضه کردن یعنی سه بار آب در دهان چرخاندن و خالی کردن و استنشاق سه بار آب در بینی کردن و خالی کردن قبل از وضو پاک کننده دهان و بینی است.   تحف العقول صفحه 95


ادامه مطلب

شنبه 16 مرداد 1389

احادیثی در مورد توبه قسمت 3

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

تاخیر در توبه نکنید : پیغمبر اکرم (ص) فرمود : مرد مومن تصمیم می گیرد عمل نیکی انجام دهد ، اگر انجام نداد به همین تصمیم و نیت که داشت خدا او را یک حسنه پاداش می دهد اگر انجام داد ده برابر در نامه عملش نوشته میشود و اما شخصی تصمیم گناهی را می گیرد ، چنانچه آن عمل از او سر نزد به واسطه تصمیم و نیت درباره اش گناهی ثبت نمیشود ، اگر نیت را به مرحله عمل رساند و آن گناه را انجام داد ، باز هفت ساعت او را مهلت می دهند ، ملکی که در طرف راست و متصدی کارهای نیک است به آن ملکی که در طرف چپ و مامور نوشتن اعمال زشت است می گوید ثبت نکن شاید کار نیکی انجام دهد که این عمل زشت را بر طرف نماید ، زیرا خداوند میفرماید ( ان الحسنات یذهبن السیئات ) کارهای نیک گناهان را میزداید و یا ممکن است استغفار کند ، اگر در مدت این هفت ساعت گفت ( استغفرالله الذی لا اله الا هو عالم الغیب و الشهادة العزیز الحکیم الغفور الرحیم ذاالجلال و الاکرم ) آن گناهیکه انجام داده بود در نامه عملش ثبت نمیشود هرگاه هفت ساعت گذشت نه کار نیکی انجام داد و نه استغفار نمود همان ملک دست راست به ملک نویسنده گناه می گوید ( اکتب علی الشقی المحروم ) بنویس این گناه را در نامه عمل این بدبخت محروم.  وسائل الشیعه کتاب جهاد با نفس صفحه 524 ، پند تاریخ جلد 4 صفحه 245

در چه دقیقه حساسی برگشت و توبه کرد : حضرت باقر (ع) فرمود : پسر بچه ای از یهودیها خدمت حضرت پیغمبر (ص) زیاد می آمد ، کم کم اُنسی به آن حضرت گرفته بود آن جناب نیز او را در رفت و آمدهایش می پذیرفت گاهی او را پِی کاری میفرستاد و یا نامه ای به دستش می سپرد که به یکی از خویشاوندان خود بدهد روزی حضرت رسول (ص) متوجه شد که چند روز است آن پسر بچه دیده نمیشود ، جویای حالش گردید ، گفتند مریض شده و نزدیک مردن است ، پیغمبر اکرم (ص) با چند نفر از اصحاب به عیادت آن پسر بچه یهودی رفت آن جناب را برکتی بود که با هرکس سخن می گفت جوابش را میداد ( اگرچه در آخرین لحظات زندگی بود ). به بالین بیمار محتضر نشست صدا زد فلانی ! پسرک چشم گشوده عرض کرد ( لبیک یا ابا القاسم ) فرمود بگو ( اشهد ان لا اله الا الله و انی رسول الله ) گواهی به یگانگی خدا و رسالت من بده ، آن جوان تا این سخن را شنید نگاهی به صورت پدر خود کرده چیزی نگفت ( این نگاه حاکی بود که پسرک از پدر خود شرم دارد یا می ترسد ) برای مرتبه دوم ، حضرت او را صدا زده به گفتن شهادتین امرش کرد ، باز نگاهی به صورت پدر کرده چیزی نگفت ، در مرتبه سوم که پیغمبر (ص) صدایش زد همینکه جوان چشم باز کرد حضرت رسول گفتار قبل را تکرار نمود ، این بار نیز چشم بصورت پدر انداخت ؛ در آن هنگام پیغمبر (ص) فرمود میل خودت میخواهی گواهی بده و در صورتی که مایل نیستی لب فروبند. (( جوان تصمیم خود را گرفت در آن لحظات آخر که چشم از جهان فرو بست سعادت خود را با دو جمله خرید مثل اینکه متوجه شد در مسئله ایمان شرم و حیاء ، یا رعایت خواسته پدر شرط نیست )) بدون تامل گفت (( اشهد ان لااله الاالله و انک رسول الله )) گویی از زندگی او گفتن همین دو جمله باقیمانده بود چه بلافاصله دیده از جهان فروبست. ( فقال رسول الله (ص) لابیه اخرج عنا ) پیغمبر اکرم (ص) به پدرش فرمود ما را با این جوان واگذار و از پی کار خود برو و اکنون به ما تعلق گرفت ، اصحاب را دستور داد او را غسل دهند و کفن کنند وقتی آماده گردید بیاورند تا آن جناب بر جنازه اش نماز بخواند ، از منزل یهودی بیرون شد خدایرا ستایش میکرد که امروز یک نفر را به وسیله من از آتش جهنم نجات داد.  جلد 6 بحارالانوار صفحه 27 ، پند تاریخ جلد 4 صفحه 246

هر گناهی توبه مخصوصی دارد : حضرت صادق (ع) فرمود : مردی در زمانهای گذشته زندگی میکرد ، در جستجو بود دنیا را از راه حلال بدست آورد و ثروتی فراهم نماید ولی نتوانست ، از راه حرام جدیت کرد باز نتوانست ؛ شیطان برایش مجسم و آشکار شده گفت از راه حلال خواستی ثروتی فراهم کنی نشد و از راه حرام هم نتوانستی اینک مایلی من راهی به تو بیاموزم که به خواسته خود موفق شوی ، ثروت سرشاری بدست آوری و عده ای هم پیرو و تابع پیدا کنی ؟ گفت آری مایلم ، شیطان گفت از خود کیش و دینی اختراع کن مردم را به سوی دین اختراعی دعوت نما ، به دستور شیطان رفتار کرد ، مردم گردش را گرفته و پیرویش کردند و به آنچه مایل بود از ثروت دنیا رسید ، روزی ناگاه متوجه شد که چه کار ناشایستی کردم مردم را گمراه نمودم خیال نمی کنم توبه ای داشته باشم مگر اشخاصیکه به واسطه من گمراه شده اند متوجه کنم که آنچه از من شنیده اند باطل و ساخته شده خودم بود آنها را برگردانم شاید توبه ام پذیرفته شود ؛ به پیروان خود یک یک مراجعه کرد آنها را گوشزد نمود که آنچه من می گفتم باطل بود ، اساس و پایه ای نداشت آنها جواب می دادند دروغ می گویی گفتار سابق تو درست و حق بود ، اکنون در کیش و دین خود شک کرده و گمراه گشته ای ، این جواب را که از آنها شنید غل و زنجیری تهیه نمود به گردن خود آویخته گفت باز نمی کنم تا خدای توبه ام را بپذیرد ؛ خداوند به پیغمبر آن زمان وحی نمود که به فلانی بگو قسم به عزتم اگر آنقدر مرا بخوانی و ناله نمایی که بند بندت از هم جدا شود دعایت را مستجاب نمی کنم مگر کسانیکه به دین             ( اختراعی ) تو مرده اند و آنها را گمراه کرده بودی به حقیقت کار خود اطلاع دهی و از دین تو برگردند ؛ { این کار هم که برایش امکان نداشت } جلد 2 بحارالانوار صفحه 277 ، پند تاریخ جلد 4 صفحه 251


از آنجائیکه در نقل داستانهای اهل ایمان و تقوی در بیداری و آگاهی دل تاثیر خاصی است بطوریکه شنونده را بعمل وامیدارد در این مقام چند داستان از اهل توبه و سپس داستانهایی که موید و شاهد است بر بعضی مطالب مندرجه در این کتاب نقل میگردد امید است خوانندگان عزیز از خواندن آنها بهره مند شوند.

   - در کتاب مصابیح القلوب سبزواریست که چون آیه تحریم و منع خوردن شراب بر پیغمبر (ص) نازل شد ، منادی رسولخدا (ص) ندا داد کسی نباید شراب خورد ، روزی اتفاق افتاد که رسول خدا (ص) در کوچه ای عبور می کرد و مرد مسلمانی شیشه شراب به دست داشت وارد آن کوچه شد ، چون رسولخدا (ص) را دید که می آید سخت ترسید و گفت خدایا توبه کردم که دیگر شراب ننوشم ، من را رسوا نکن ، چون نزدیک به آنحضرت شد فرمود : در این شیشه چیست ؟ گفت سرکه است ، آنحضرت دست را جلو برد و فرمود مقداری در دست من بریز ، و وقتی که ریخت دید که سرکه است ، آنمرد گریه کرد و گفت یا رسول الله قسم به خدا که سرکه نبود بلکه شراب بود ولی توبه کردم و از خدا خواستم که مرا رسوا نکند ، چنین شد و رسوا نشدم . حضرت محمد (ص) فرمود : چنین است هرکه توبه کند خداوند سیئات او را به حسنات تبدیل میکند (( اولئک یبدل الله سیئاتهم حسنات )).

على بن الحسین صلوات الله علیهما فرمود: مردى با خانواده اش مسافرت دریا كرد، كشتى آنها شكست و از كسانیكه در كشتى بودند، جز زن آن مرد نجات نیافت ، او بر تخته پاره ئى از الواح كشتى نشست و از كسانیكه در كشتى بودند، جز آن زن آنمرد نجات نیافت ، او بر تخته پاره ئى از الواح كشتى نشست تا بیكى از جزیره هاى آن دریا پناهنده شد، در آن جزیره مردى راهزن بود كه همه پرده هاى حرمت خدا را دریده بود، ناگاه دید آن زن بالاى سرش ایستاده است ، سر بسوى او بلند كرد و گفت : تو انسانى یا جنى ؟ گفت : انسانم ، بى آنكه با او سخنى گوید، با او چنان نشست كه مرد با همسرش مى نشیند، چون آماده نزدیكى با او شد، زن لرزان و پریشان گشت ، باو گفت : چرا پریشان گشتى ؟ زن گفت : از این مى ترسم و با دست اشاره بآسمان كرد مرد گفت : مگر چنین كارى كرده ئى ؟ (زنا داده ئى ؟) زن گفت : نه ، بعزت خدا سوگند. مرد گفت : تو از خدا چنین مى ترسى ، در صورتیكه چنین كارى نكرده اى و من ترا مجبور مى كنم ، بخدا كه من بپریشانى و ترس از تو سزاوارترم ، سپس كارى نكرده برخاست و بسوى خانواده اش رفت و همواره بفكر توبه و بازگشت بود.
روزى در اثناء راه براهبى برخورد و آفتاب داغ بر سر آنها مى تابید، راهب بجوان گفت : دعا كن تا خدا ابرى بر سر ما آرد كه آفتاب ما را مى سوزاند.
جوان گفت : من براى خود نزد خدا كار نیكى نمیبینم تا جراءت كنم . چیزى از او بخواهم . راهب گفت : پس من دعا میكنم و تو آمین بگو. گفت : آرى خوبست ، راهب دعا میكرد و جوان آمین مى گفت بزودى ابرى بر سر راه آنها سایه انداخت . هر دو پاره ئى از روز را زیرش راه رفتند تا سر دو راهى رسیدند جوان از یك راه و راهب از راه دیگر رفت ، و ابر همراه جوان شد.
راهب گفت : تو بهتر از منى . دعا بخاطر تو مستجاب شد نه به خاطر من ، گزارش خود را بمن بگو، جوان داستان آن را كرد. راهب گفت چون ترس از خدا ترا گرفت ، گناهان گذشته ات آمرزیده شد، اكنون مواظب باش كه در آینده چگونه باشى .  اصول كافى جلد 3 صفحه 111

  - در جلد 15 بحارالانوار باب الخوف و الرجاء صفحه 117 از حضرت سجاد (ع) روایت شده است که فرمود : در بنی اسرائیل مرد کفن دزدی بود ، همسایه اش مریض شد و ترسید بمیرد ، مرد کفن دزد را صدا کرد و به او گفت چگونه همسایه ای بودم : مرد کفن دزد گفت خوب همسایه ای بودی مرد همسایه به کفن دزد گفت من کاری دارم که میخواهم تو انجام دهی ، مرد کفن دزد گفت : انجام می دهم ، مرد همسایه دو کفن آورد و به مرد کفن دزد گفت هرکدام که بهتر است بردار برای خودت تا مرا در کفن دیگر بپوشانند و چون مرا دفن کردند قبر مرا نشکاف و مرا برهنه مساز و کفن مرا نبر ، کفن دزد نپذیرفت تا اینکه به سبب اصرار همسایه کفن نیکوتر را برداشت و رفت و چون همسایه مرد و دفنش کردند ، کفن دزد گفت مرده که شعوری ندارد تا بفهمد من خلف وعده با او کرده ام ، میروم و کفن او را می دزدم ، پس قبرش را شکاف و چون خواست کفن را بردارد و او را برهنه سازد ، صیحه و صدای سختی شنید که می گوید این کار را نکن ، پس ترسید و کفن را ندزدید و قبرش را پوشانید ، تا هنگام مردنش به فرزندانش گفت چگونه پدری بودم برای شما ، گفتند نیکو پدری بودی گفت مرا به شما حاجتی است ، گفتند انجام خواهیم داد گفت هرگاه مردم بدنم را آتش بزنید و وقتی خاکستر شدم خاکسترم را به باد بفرستید نصفی به سمت دریا و نصفی به سمت صحرا قبول کردند و چون مرد چنین کردند ، پس خدای تعالی خاکسترهای متفرقه بدن او را جمع نمود و زنده اش کرد و فرمود چه سبب شد که چنین وصیتی کردی عرض کرد به عزتت قسم ترس از عذاب تو مرا بر این وصیت داشت ، پس فرمود : من هم تو را بخشیدم و ترس تو را به آرامش مبدل کردم و طلبکارانت را راضی خواهم کرد.

از این حکایت دانسته میشود که هرگاه گنهکار از گناهش پشیمان شود و از عذاب خداوند ترسناک باشد ، خداوند هم او را خواهد آمرزید و خصماء او را راضی خواهد فرمود.

  ( ادامه حکایات درباره توبه بزودی کامل میگردد )

گناهان کبیره جلد 2 صفحه 455 الی 468


جمعه 15 مرداد 1389

احادیثی در مورد توبه قسمت 2

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

چند حدیث دیگر درباره توبه

 

59- امام صادق(ع): همانا مومن گناهی می کند و پس از بیست سال به یادش می آید. پس، از خدا راجع به آن گناه آمرزش می خواهد و خداوند بیامرزدش و هر آینه

این امر توفیقی از جانب خدا برای اوست که او را مورد لطف و بخشش خویش قرار دهد. و همانا کافر گناهی می کند و همان ساعت آنرا فراموش می کند. 

اصول کافی جلد 4 صفحه 172

 

60- امام باقر(ع): به محمدبن مسلم فرمودند: ای محمّد گناهان مومن که از آن توبه کرده، آمرزیده شده است و باید برای آینده اش پس از توبه کار نیک کند. من گفتم اگر

 پس از توبه و استغفار از گناهان باز گناه کرد و باز توبه نمود؟ در پاسخ فرمودند: ای محمدبن مسلم تو پنداری که بنده مومن از گناه خویش پشیمان گردد و از آن آمرزش

 خواهد و توبه کند. سپس خدا توبه اش را نپذیرد گفتم: چند بار این کار را کرده و از خدا آمرزش خواسته. فرمود: هر قدر مومن از آمرزش خواهی به خدا رو کند ،

 و توبه کند خدا هم همان مقدار به آمرزش او باز می گردد هر چند دفعاتش فراوان باشد به راستی که خداوند زیاد آمرزنده و مهربان است و توبه را می پذیرد و از بد

کرداریها می گذرد. مبادا تو مومنین را از رحمت خدا نا امید سازی.       اصول کافی جلد 2 صفحه 432

 

61- امام باقر (ع) : به خدا سوگند ! خداوند از مردم جز دو خصلت نخواسته است : 1. اعتراف به نعمتهای خدا ( شکر گذاری ) تا نعمت را برایشان بیشتر کند.

2. اعتراف کردن به گناهان ( به پیشگاه خدا ) تا خدا گناهان را بیامرزد.   اصول کافی جلد 4 صفحه 158

 

62- امام صادق (ع) : همانا مرد ( گاهی ) گناه کند و خدا به وسیله آن او را به بهشت ببرد ، عرض کردم : خداوند به سبب گناه او را به بهشت ببرد ؟ فرمود : آری ،

هر آینه او گناه کند و پیوسته از گناهی که کرده ترسان است و بر خود خشمناک است ( یا توبه می کند ) پس خدا به او ترحم می کند و او را به بهشت می برد.

  توضیح :

  مجلسى (ره ) گوید: این حدیث دلالت كند بر اینكه گناهى كه باعث خضوع گردد بهتر از طاعتى است كه موجب باشد.

 

63- امام صادق (ع) : همانا خداوند دوست دارد بنده ای را که در گناه بزرگ به او توجه کند ( و از او آمرزش بخواهد ) و دشمن دارد بنده ای را که گناه اندک را کم و

خوار شمارد و به آن بی اعتنا باشد ( و به فکر توبه و تدارک آن نباشد )    اصول کافی جلد 4 صفحه 159

 

64- امام صادق (ع) : امیر المومنین علی (ع) فرموده است : همانا پشیمانی از گناه ، انسان را به دست کشیدن از آن وا میدارد.   اصول کافی جلد 4 صفحه 159

 

65- امام رضا (ع) : پنهان کننده کار خوب و نیک ( کردارش ) برابر هفتاد حسنه است ( هرچه کار نیک  مخفیانه تر انجام شود حسنات و ثوابش بیشتر است ) ، و

آشکار کننده کار بد مخذول است ( زیرا بر گناهی که می کند پافشاری و بی باکی می کند و در مقابل خدا غیوری می کند و برای دیگران تعریف می کند )، و پنهان کننده

کار بد آمرزیده است ( این سخن دلالت بر این دارد که اگر کسی هم گناهی انجام داد برای کسی تعریف نکند و توبه واقعی کند ). اصول کافی جلد 4 صفحه 160

  شرح :

  مجلسى (ره ) گوید: فاش كننده گناه از نظر بى باكى نسبت بشرع مقدس و بى شرمى مخذول است و توفیق از او گرفته شود، و پنهان كننده آن از نظر شرمى كه

  دارد آمرزیده شود نه از جهت نفاق و دو روئى ، و این خبر دلالت دارد كه پنهان داشتن طاعات بهتر از آشكار نمودن آن است چون از ریاء و سمعه دور است.

 

66- امام صادق (ع) : همانا مومن قصد و نیت انجام کار نیک کند ولی انجام ندهد و برایش یک حسنه نوشته شود ، و اگر کار نیک را انجام دهد ده حسنه برای او نوشته

 شود ، و همانا مومن قصد و نیت کار ناپسند و بد کند و آنرا انجام ندهد ، پس گناهی برای او نوشته نمیشود.   اصول کافی جلد 4 صفحه 162

 

67- از حضرت صادق (ع) درباره آیه 8 سوره تحریم ( ( ای آنانکه ایمان آوردید توبه کنید به سوی خدا توبه نصوح ) ) حضرت در جواب فرمود : یعنی بنده از گناه

توبه کند و دیگر به آن باز نگردد.  اصول کافی جلد 4 صفحه 164 

 

68- ابو بصیر راجع آیه 8 سوره تحریم ( ( ای آنانکه ایمان آوردید توبه کنید به سوی خدا توبه نصوح ) ) از حضرت امام صادق (ع) پرسیدم ؟ ( که معنای آن چیست؟ )

فرمود : آن گناهی است که هرگز به آن بازنگردد ، عرض کردم : کدام یک از ما هست که به سوی گناهی که توبه کرده باز نگردد ؟ !  فرمود : ای ابا محمد همانا

خداوند دوست دارد آنکس را که در فتنه ( گناه ) واقع شود و بسیار توبه کند. ( خدا دوست دارد بنده ای که در گناه ، افتاده بسیار توبه کند )     

  اصول کافی جلد 4 صفحه 165

69- امام صادق علیه السلام فرمود: هرگاه بنده استغفار كند (و از خداوند آمرزش خواهد) نامه عملش بالا رود در حالیكه مى درخشد.  اصول كافى جلد 4 صفحه 266

  70- ائمه اطهار (ع) : خدای عزوجل به توبه کنندگان سه خصلت داده است که اگر یکی از آنها را به تمامی اهل آسمانها و زمین بدهد به سبب آن همگی نجات یابند :

  1. خداوند توبه کنندگان را دوست دارد 2. فرشتگان برای توبه کنندگان آمرزش خواهند 3. خداوند به توبه کنندگان نوید امن و رحمت داده است. اصول کافی جلد 4 صفحه 166

  71-  امام باقر (ع) : به یکی از اصحاب به نام محمد بن مسلم فرمود : گناهان مومن که از آن توبه می کند برای او آمرزیده است ، و باید برای آینده  پس از توبه و آمرزش کار نیک کند ، هر آینه به خدا سوگند این فضیلت نیست مگر برای اهل ایمان ، عرض کردم : پس اگر بعد از توبه و استغفار از گناهان باز گناه کند و دوباره توبه کند ( چگونه است ؟ ) فرمود : ای محمد بن مسلم آیا باور داری که بنده مومن از گناه خود پشیمان شود و از آن آمرزش خواهد و توبه کند و خداوند توبه اش را نپذیرد ؟ عرض کردم : ( اگر ) چندین بار این کار را کرده ( یعنی توبه میکند ولی باز گناه می کند ) و باز گناه میکند و بعد توبه می کند و از خدا آمرزش میخواهد ( این چگونه است ؟ ( آیا توبه شان قبول میشود ؟ ) امام (ع) فرمود : هر وقتی که مومن با استغفار و توبه بازگردد ( توبه کند ) خداوند نیز با آمرزش او بر میگردد ( گناهش را بیامرزد ) و بدرستیکه خداوند آمرزنده مهربان است ، توبه را میپذیرد ، و از کردارهای بد می گذرد ، پس مبادا تو مومنان را از رحمت خدا ناامید کنی.  اصول کافی جلد 4 صفحه 167

  72- ابو بصیر گوید : از امام صادق (ع) از تفسیر خدای عزوجل پرسیدم ( که فرماید : همانا آنانکه پرهیزگاری کردند ) (( هرگاه شیطان رهگذری خود را بدانها ساید یادآور شوند و بناگاه بینا شوند )) ( سوره اعراف آیه 201 ) امام (ع) فرمود : او بنده ای است که نیت گناه کند سپس یاد آور خدا شود ( به یاد خدا بیفتد ) و از انجام دادن گناه خودداری کند ، پس این است گفتار خدا ( میفرماید ) : (( یاد آور شوند و بناگاه بینا شوند ))  اصول کافی جلد 4 صفحه 167

  73- حضرت باقر (ع) : کسی که از گناه کردن توبه می کند همانند کسی است که گناه ندارد. و کسی که در گناه کردن اسرار ورزد و در گناه بماند ولی آمرزش و بخشش از خدا خواهد مانند مسخره چی است. اصول کافی جلد 4 صفحه 168 ( یعنی کسی که در گناه بماند و بر ادامه گناه اسرار ورزد ولی از خدا بخشش و آمرزش خواهد مانند مسخره چی است که خود را یا احکام دین را یا پروردگار را مسخره کند).

  74- امام صادق (ع) : همانا خدای عزوجل وقتی بنده مومنش توبه کند شاد می شود مانند کسی که چیزی گم کرده و بعد گمشده اش را پیدا کند و خوشحال شود.   اصول کافی جلد 4 صفحه 169

  75- ائمه اطهار (ع) : برای هر چیز داروئی است و داروی گناهان آمرزشخواهی و استغفار است.  اصول کافی جلد 4 صفحه 172

  76- معاویة بن وهب گوید: (سالى ما) بطرف مكه حركت كردیم و با ما پیرى بود خداپرست و اهل عبادت (ولى ) معترف بمذهب شیعه نبود (و اطلاعى از آن نداشت ) و (بمذهب سنیها كه تمام خواندن نماز را براى مسافر جایز دانند) نمازش را در راه تمام میخواند و برادر زاده اى داشت مسلمان (و شیعه مذهب ) كه همراهش بود، پس آن پیر بیمار شد من ببرادر زاده اش گفتم : كاش مذهب شیعه را بعمویت پیشنهاد میكردى شاید خدا او را نجات دهد؟ همه همراهان ما گفتند: بگذارید پیر مرد بحال خو بمیرد زیرا همین حال كه دارد خوب است ، ولى برادرزاده اش تاب نیاورد تا بالاخره بدو گفت : اى عموجان همانا مردم پس از رسولخدا (ص ) مرتد شدند جز عده كمى ، و على بن ابیطالب مانند رسولخدا (ص ) بود كه پیروى و اطاعتش لازم بود، و پس از رسول خدا حق و طاعت از آن او بود: گوید: آن پیر مرد نفسى كشید و فریاد زد و گفت : من هم بر همین عقیده هستم ، و جانش از تن بیرون آمد (و مرد) و پس ما شرفیاب خدمت حضرت صادق (ع ) شدیم ، على بن سرى (یكى از همراهان ما) سخن پیر مرد را (یا جریان را) بآنحضرت عرض كرد: حضرت فرمود: او مردیست از اهل بهشت ، على بن سرى عرض كرد: آنمرد جز در آن ساعت از مذهب شیعه هیچ اطلاعى نداشت ؟ فرمود چه چیز دیگر از او مى خواهید؟ بخدا سوگند وارد بهشت شد.  اصول كافى جلد 4 صفحه 175
 

  77- عبدالرحن بن حماد در حدیثى مرفوع از برخى از اصحابش نقل كند كه امیرالمؤ منین علیه السلام در كوفه بر منبر بر آمد، خدا را سپاس گفت و ستایش كرد سپس فرمود: اى مردم همانا گناهان سه گونه اند (اینرا فرمود و خاموش نشست ) و از سخن گفتن خود دارى كرد، حبه عرنى (كه یكى از اصحاب آنحضرت بود) به وى عرض كرد: اى امیرالمؤ منان فردى گناهان سه گونه اند و دم فروبستى ؟ فرمود: من آنها را یاد نكردم جز اینكه مى خواستم شرح دهم ولى تنگى نفسى بر من عارض شد كه میان من و سخنم حائل شد، آرى گناهان سه گونه اند: گناهى كه آمرزیده است ، و گناهى كه آمرزیده نشود، و گناهى كه بر صاحبش هم امیدوار و هم بیمناكم ، عرض كرد: اى امیرالمؤ منان آنها را براى ما بیان فرما.
فرمود: آرى اما گناه آمرزیده : گناه آن بنده ایست كه خداوند او را در دنیا بر گناهش عقوبت كند پس خدا بردبارتر و كریمتر از آن است كه بنده خود را دوباره عقوبت كند، و اما گناهى كه آمرزیده نشود ستمكاریهائى است كه بندگان برخى به برخى كنند، زیرا چون خداوند تبارك و تعالى (بوسیله پیمبران و احكام ) بر خلقتش عیان شد بخودش سوگند یاد كرده و فرموده است : بعزت و جلالم سوگند كه ستم هیچ ستمكارى (بدون كیفر) از من نگذرد گرچه زدن مشتى بمشتى باشد یا مالیدن (دستى ) بدستى باشد (از روى لذت و هوسرانى ) و گرچه شاخ زدن شاخدارى به بیشاخى باشد پس براى بندگان از یكدیگر قصاص گیرد تا ستمى از كسى بر كسى (بدون كیفر) نماند، سپس آنها را (خداوند) براى حساب بر انگیزد، و اما گناه سوم گناهى است كه خداوند بر خلقش پنهان داشته ، و توبه از آنرا بر گنهكار روزى كرده ، و بوضعى در آمده كه از گناهش بیمناك و بپروردگارش امیدوار است ، پس ما براى او (یعنى این شخص گنهكار) همان حال را داریم كه خودش آن حال را براى خود دارد امید رحمت براى او داریم ، و از عذاب نیز بر او بیمناكیم . اصول كافى جلد 4 صفحه  178

  78- حمران گوید: از حضرت باقر علیه السلام پرسیدم از مردیكه (زناى با زن شوهر دار كرده است ) و حد بر او جارى شده و سنگسار شده آیا در آخرت هم عقاب شود؟ فرمود: خدا كریم تر از آن است (كه با اینكه در دنیا كیفر شده در آخرت نیز او را كیفر كند). اصول كافى جلد 4 صفحه  179

  79- حضرت باقر علیه السلام فرمود: چون خداى عزوجل خواهد كه بنده اى را كه داراى گناهیست اكرام كند او را به بیمارى گرفتارى كند، و اگر اینكار را نكند به نیازمندى مبتلایش سازد، و اگر اینكار را با او نكرد مرگ را بر او سخت كند تا بدان واسطه گناهش را جبران كند (و بگناهش مكافات كند) فرمود و چون بخواهد بنده اى را كه حسنه اى در نزدش ‍ دارد خوار كند تنش را سالم كند و اگر اینكار را درباره اش نكند روزیش را فراخ گرداند، و اگر آنرا هم درباره اش انجام ندهد مرگ را بر او آسان كند تا بدان سبب در عوض آن حسنه او را پاداش دهد.  اصول كافى جلد 4 صفحه  179

  80- و نیز حضرت صادق علیه السلام فرمود: كه رسولخدا (ص ) فرمود: خداى عزوجل فرماید بعزت و جلالم سوگند من بنده اى كه بخواهم رحمتش كنم از دنیا بیرون نبرم تا اینكه هر گناهى كرده است (عوضش را) یا بوسیله بیمارى در تنش ، یا بتنگى در روزیش ، یا با ترس و هراس در دنیایش ، و اگر باز هم چیزى بماند مرگ را بر او سخت كنم ، و بعزت و جلالم سوگند بندهاى را كه بخواهم عذاب كنم از دنیا بیرون نبرم تا هر كارى نیكى انجام داده (عوض كاملش ) را باو بدهم : یا بفراخى در روزیش ، و یا بسلامت در تنش ، و یا بآسودگى خاطر در دنیایش ، و اگر باز هم چیزى باقى ماند مرگ را بر او آسان كنم .  اصول كافى جلد 4 صفحه  180

  81- حضرت صادق (ع ) فرمود: همانا مؤ من خواب هولناك ببیند و (بواسطه همان ترسى كه كرده ) گناهش آمرزیده شود، و تنش رنج كار ببیند پس گناهش آمرزیده شود.  اصول كافى جلد 4 صفحه 180

  82- و نیز فرمود امیرالمؤ منین علیه السلام در تفسیر گفتار خداى عزوجل : ((و هر چه به شما رسد از پیش آمدها پس به سبب چیزى است كه فراهم كرده اند دستهاى شما و خداوند در گذرد از بسیارى گناهان )) (سوره شورى آیه 30) فرمود: هیچ پیچ خوردن رگى نیست ، و نه برخورد به سنگى ، و نه لغزش گامى ، و نه خراش دادن چوبى ، جز بخاطر گناهى ، و هر آینه آنچه را كه خداوند در گذرد بیشتر است ، پس هر كه را خداوند در دنیا به كیفر گناهش شتاب كرد پس ‍ آن خداى عزوجل و والاتر و كریمتر و بزرگوارتر از آنست كه دوباره در آخرت او را كیفر كند.  اصول كافى جلد 4 صفحه 181

  83- حضرت باقر علیه السلام فرمود: رسول خدا صلى اللّه علیه و آله فرمود: پیوسته غم و اندوه گریبانگیر مؤ من باشند تا براى او گناهى بجا نگذارند.  اصول كافى جلد 4 صفحه  181

  84- حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا صلى اللّه علیه و آله فرموده است : خداى عزوجل فرماید: هیچ بنده اى نباشد كه من بخواهم او را به بهشت ببرم جز آنكه او را ببلائى در تنش دچار كنم ، پس اگر آن كفاره گناهانش شد (كه پاك ) و گرنه هنگام مرگش بر او سخت گیرم تا نزد من آید و گناهى بر او نباشد سپس او را به بهشت برم ، و هیچ بنده اى نباشد كه بخواهم او را به دوزخ برم جز آنكه تنش را سالم كنم ، پس اگر بدان سبب آنچه از من خواهد به پایان رسد (حسابش پاك شود) و گرنه از ترس آنكه بر او تسلط دارد آسوده خاطرش كنم ، پس اگر طلبى كه نزد من دارد بدان پایان یابد (كه رها شود) و گرنه روزیش را بر او فراخ كنم ، پس اگر طلبش از این تمام شود (كه او را بس باشد) و گرنه (در آخر كار) مرگ را بر او آسان كنم تا نزد من آید و هیچ كردار نیكى نزد من نداشته باشد سپس او را بدوزخ برم . اصول كافى جلد 4 صفحه  182

  85- حضرت صادق (ع ) فرمود: گناهانیكه نعمت ها را دگرگون سازند تجاوز (بدیگران ) است ، و گناهانیكه پشیمانى ببار آورند كشتن (و آدمكشى ) است ، و آن گناهانى كه بلاها نازل كند ستم است ، و آنها كه پرده را بدرند شرابخواریست ، و آنها كه روزى را نگهدارند (و در نتیجه كم شود) زنا است ، و آنها كه در نابودى شتاب كنند قطع رحم است ؛ و آنها كه دعا را برگردانند و فضا را تیره و تار كنند نافرمانى و آزردن پدر و مادر است .  اصول كافى جلد 4 صفحه  184

  86- ابن بكیر گوید: از حضرت صادق (ع ) از گفتار خداى عزوجل پرسیدم (كه فرماید) ((و هر چه مصیبت بشما رسد بواسطه آن چیزى است كه خودتان كرده اید)) حضرت (دنباله آیه را خواند و) فرمود: ((و از بسیارى از گناهان بگذرد)) (سوره شورى آیه 30) گوید: من عرض كردم : مقصودم دنباله آیه نبود (بلكه ) بفرمائید آنچه به على علیه السلام و آنانكه مانند او بودند از خاندانش رسید از همین باب بود؟ (یعنى آنها چه كرده بودند كه آنهمه مصیبت و بلا بدانها رسید؟) فرمود: همانا رسولخدا (ص ) در هر روز بدون اینكه گناهى داشته باشد هفتاد بار استغفار مى كرد.  اصول كافى جلد 4 صفحه  186

 

مجلسى (ره ) گوید: پاسخ حضرت به اینكه : ((رسول خدا روزى هفتاد بار....)) دو احتمال دارد: اول اینكه چنانچه استعفار پیغمبر (ص ) براى ریختن گناهى نبود بلكه براى بالا بردن درجه اش بوده است ، همچنین گرفتارى و مصیبتهائى كه به على (علیه السلام ) و خاندانش رسیده كفاره گناهان نبوده بلكه براى بالا رفتن درجات آنها و بسیارى ثوابشان بوده . دوم : اینكه مقصود این است كه استغفار پیغمبر (ص ) براى ترك اولى یا عدول از عبادت افضل بادنى و امثال اینها بوده است و ابتلاء آنها هم بهمین خاطر بوده ، ولى معناى اول روشن تر است چنانچه خبر بعدى بآن دلالت كند.

  87-  حضرت صادق (ع ) فرمود: امیرالمؤ منین علیه السلام فرموده : دست برداشتن از گناه آسانتر از طلب توبه است ، و بسا شهوترانى یكساعت كه اندوه درازى بجا گذارد. و مرگ دنیا را رسوا كرده و براى هیچ صاحب خردى شادى نگذاشته .  اصول كافى جلد 4 صفحه  188

  88- حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام فرمود: از ما نیست كسى كه هر روز حساب خود را نكند، پس اگر كار نیكى كرده است از خدا زیادى آن را خواهد، و اگر گناه و كار بدى كرده در آن گناه از خدا آمرزش خواهد و بسوى او بازگشت كند (و توبه نماید).  اصول كافى جلد 4 صفحه 190

  89- محمد بن مسلم گوید: از امام باقر علیه السلام شنیدم كه میفرمود: چه بسیار خوب است حسنات (كارهاى نیك و شایسته ) بدنبال سیئات (كارهاى بد و گناهان ) و چه بسیار بد است سیئات در دنبال حسنات .  اصول كافى جلد 4 صفحه  196

  90- ائمه اطهار (ع) : هر دردی دوا دارد و دوای درد گناهان استغفار و توبه است.  عین الحیوة صفحه 187

  91-  حضرت رسول (ص) فرمود : هیچکس نزد خدا محبوب تر نیست از مرد و زنیکه توبه کرده باشند.  عین الحیوة صفحه 187

  92- مولا علی (ع) : عجب دارم از کسی که نا امید میشود از رحمت خدا و محو کنندگان گناهان با او است ، پرسیدند چه چیزی است محوکنندگان گناه ؟ فرمود : استغفار .   عین الحیوة صفحه 187

  93- حضرت محمد (ص) : یک نفر نیست که تا مرگ فرا نرسیده از گناه توبه کند ؟  نصایح صفحه 2 حدیث 6  ( پس هرچه زودتر از گناه توبه کنیم )

  94- حضرت محمد (ص) : توبه کننده با بی گناه یکسان است.  نصایح صفحه 6 حدیث 96

  95- حضرت محمد (ص) : هرکه به گناهی همت گمارد ( فکر و قصد گناه کند ) سپس صرف نظر کند ثوابی برای او نوشته شود.  نصایح صفحه 13 حدیث 267

  96- حضرت محمد (ص) : هرکه از گناهی که کرده باشد ناراحت باشد خدا او را بیامرزد گرچه استغفار نکند. نصایح صفحه 14 حدیث 299

  97- حضرت محمد (ص) : هرکه در دنیا کیفر و مجازات گناه را ببیند ( در آخرت نبیند ) خدا عادلتر از آن است که بنده ای را دو بار کیفر دهد. نصایح صفحه 17 حدیث 337

  98- حضرت محمد (ص) : هرکه در دنیا خدا گناهش را عفو کرد و وی را رسوا نکرد ( در آخرت هم مورد عفو است ) خدا کریم تر آن است که از عفو خود باز گردد. نصایح صفحه 17 حدیث 338


ادامه مطلب

پنجشنبه 14 مرداد 1389

احادیث در مورد توبه قسمت اول

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امیدوار بودن به خدا و مایوس نگشتن از درگاه او 

 

1- سوره انعام آیه 133: و پروردگار بی نیاز شما صاحب رحمتی بسیار عام گستر است.

 

2- سوره انعام آیه 147: و پروردگار شما صاحب رحمتی وسیع است و عجله در عقوبت گناهکاران نمی کند.

 

3- سوره اعراف آیه 156 : همانا رحمت و بخشش من تمامی اشیاء و موجودات را فرا گرفته است.

 

4- سوره حجر آیه 56 : و گفت ابراهیم(ع) به قومش کیست که مایوس شود از درگاه خدا و رحمت پروردگار به جز گمراهان.

 

5- سوره زمر آیه 53 : بگو به بندگانم ای آن کسانی که اسراف نمودید، در ارتکاب گناهان، مایوس و ناامید نشوید از رحمت من البته خدا گناهان شما را تماماً می آمرزد.

 

6- یوسف آیه 87 : ناامید نباشید از رحمت خدا که همانا ناامید نمی شود کسی از رحمت خدا مگر مردمانی که کافرند به خدا.

 

7- شخصی از امام علی(ع) پرسید: بزرگترین گناه کبیره کدام است؟ آن حضرت در پاسخ فرمودند: مایوس و ناامید شدن از رحمت الهی. میزان الحکمه جلد 3صفحه

462

8- رسول خدا(ص): اگر آنقدر خطا کنید که خطاهایتان به آسمان رسد و سپس توبه کنید، خداوند توبه شما را می پذیرد؛ از درگاه او ناامید نباشید. نهج الفصاحه صفحه

231   

 

9- رسول خدا(ص): گناهکاری که به رحمت خدا امیدوار است از عابد مایوس به درگاه  خدا نزدیکتر است.  نهج الفصاحه صفحه 477

 

10- رسول خدا(ص): خداوند به داود نبی وحی فرمود: ای داود همانطور که کسی نمی تواند جلوی نورافشانی خورشید را بگیرد، همانطور هم کسی نمی تواند جلوی

  رحمت وسیع من را به بندگانم بگیرد.      کلیات حدیث قدسی صفحه 189

 

11- حدیث قدسی: ای داود قسم به عزت و جلالم که اگر همه اهل آسمان و زمین به من امیدوار باشند، و از من درخواست نمایند و من خواسته و حاجات هر یک از

آنها را برآورده می کنم اگر چه خواسته های هر یک از آنان به اندازه هفتاد برابر دنیای شما باشد و انجام این امور برای من مانند این است که هرکدام از شما سوزنی

 را به دریا فروببرد و آن را بیرون آورد آیا این کار چیزی را از آب دریا کم می کند؟        کلیات حدیث قدسی صفحه 195

 

12- امام حسن عسگری(ع): خداوند متعال خطاب به بندگانش می فرماید: ای بندگان من همه شما گناهکار هستید مگر  کسانی را که من از گناه باز دارم. پس هر کس

 معتقد باشد که من می توانم او را ببخشم و با این حُسن ظَن به من، از من طلب مغفرت نماید هر آینه او را می بخشم و برایم گناهان او هر چند زیاد باشد مهم نیست چه

 اگر همه مخلوقاتم از اول و آخر زنده و مرده و تر و خشک همه جمع شوند و از رحمت من مسئلت نمایند تمام حاجات ایشان را می دهم و از رحمت وسیع من چیزی

  کم نمی شود.  کلیات حدیث قدسی صفحه 341

 


 

   خداوند بندگان توبه کار را دوست دارد

 

 

13- سوره بقره آیه 222 : همانا خداوند متعال توبه کنندگان و پاکیزگان را دوست می دارد.

 

14- سوره طه آیه 82 : بگو به بندگانم همانا من البته آمرزنده کسی هستم که توبه کند و سپس کار  نیک نماید و او را به راه راست هدایت کنم.

 

15- حدیث قدسی: اگر آنهائی که به من پشت کرده اند می دانستند که من چه اندازه انتظار دیدن آنها را می کِشم و چه مقدار مشتاق توبه و بازگشت آنها هستم هر آینه از

شدت شور و شوق نسبت به من جان می دادند و تمام بند بند اعضایشان به خاطر عشق به من از هم جدا می شد. اصرار صلوة صفحه 19

 

  صیاد پی صید دویدن عجبی نیست               صید از پی صیاد دویدن مزه دارد

 

16- حضرت باقر(ع):خداوند به توبه بنده اش خوشحال تر است از مردی که عقیم است و سپس دارای فرزند می شود و از شخصی که گمشده اش را پیدا می کند و از

 تشنه ای که درحال جان دادن به آب می رسد. میزان الحکمه جلد 1 صفحه 547

                               

17- حضرت باقر(ع): هرگاه مردی در شب تاریک شتر و توشه و اهل و عیالش را در بیابانی گم کند و سپس در حین تلاش برای یافتن ایشان یک مرتبه ایشان را بیابد

 چقدر خوشحال می شود پس خداوند متعال بیشتر از این شخص نسبت به بنده اش که توبه می کند و به سوی او باز می گردد، خوشحال می شود.

      اصول کافی ج 4 صفحه 167

روایت شده که خداوند شادمانتر است به توبه بنده مومنش از مردی که در بیابان قافله ای است ، در هنگام حرکت قافله شتر او گم می شود ، شبی بسیار تاریک است

در آن تاریکی میان بیابان از شتر خود جستجو می نماید ، کاروان حرکت میکند آن مرد به همراه خود نه خوراک و نه آبی دارد آنقدر در پی شتر تفحص میکند تا مایوس

میشود با یک دنیا یاس و نا امیدی به جای اول ( فرودگاه قافله ) برمیگردد ، در آن تاریکی سر به زانو میگذارد ، تنها است وسیله دفاع ندارد هر آن منتظر است حیوانات

درنده به او حمله کنند و پاره پاره اش نمایند در چنین موقعیت حساسی اگر شخصی پیدا شود شترش را به او بدهد و سوارش کند بگوید حرکت کن تا تو را به کاروان

برسانم ، با این خصوصیات آنمرد از پیدا شدن چنین شخصی چقدر شاد و مسرور میشود خداوند از توبه بنده اش بیش از مرد عقب مانده از کاروان ، سرور و

خوشحالی دارد.  انوارنعمانیه صفحه 88 ، پند تاریخ جلد 4 صفحه 231

 


 

 

  توبه و پشیمانی از کارزشت

 

18- سوره نساء آیه 110: هر کس بدی کند یا ظلم کند به نفس خود با ارتکاب گناهان و سپس آمرزش بخواهد از خدا و توبه نماید خدا را آمرزنده مهربان می یابد.

 

19- سوره شوری آیه 25: اوست خداوندی که قبول می کند توبه را از بندگان خود و در می گذرد از بدیهای ایشان هر قدر که بد کرده باشند و می داند آنچه را که

 می کنید در پنهان و آشکار.

 

20- سوره اعراف آیه 153 : و آن کسانی که عملهای بد کردند و توبه نمودند بعد از اعمال زشت خود  البته پروردگار تو آمرزنده مهربان است و توبه ایشان را قبول

  نماید.

 

21- سوره رعد آیه 27 : و خدای تعالی هر که را به سویش تضرع و ناله و توبه کند،   توبه اش را می پذیرد.

 

22- سوره اسراء آیه 25 : خدا هر که را که با نیت پاک به درگاه او تضرع و توبه کند البته خواهد بخشید.

 

23- حضرت صادق(ع): نیست بنده ای که گناهی کند سپس پشیمان گردد جز اینکه خداوند قبل از آنکه آن شخص به زبان از او طلب آمرزش و استغفار کند او را

 می آمرزد.   اصول کافی جلد 2 صفحه 427

 

24- رسول خدا(ص): توبه دری دارد که پهنای آن به اندازه وسعت مشرق تا مغرب است و تا خورشید از مغرب طلوع نکند، این در بسته نمی شود.

 نهج الفصاحه صفحه 177

 

25- حضرت صادق(ع): روز قیامت در موقف سنجش اعمال، هرگاه شخص گناهکار در مقام عذرخواهی بگوید: پروردگارا نادان و بی خبر بودم اسیر شهوت و غضب

  بودم گرفتار هوی و هوس بودم و در مقاومت شیطان عاجز بودم. در جواب تمام عذرهایش به او گفته شود مگرنه این است که باب توبه را بر تو گشود بودیم؟آیا سخت

  گیری شده بود؟ آیا برای توبه شرائط سخت و بیرون از قدرت قرار داده بودیم؟

 

26- حضرت کاظم(ع): دوست ترین بندگان در پیشگاه خدا آنهائی هستند که وقتی در فتنه گناه واقع می شوند  بسیار توبه کنند.   اصول کافی ج 2 صفحه 432

 

27- امیرالمومنین(ع): عجب دارم از کسی که از رحمت خدا ناامید می شود و حال آنکه محو کننده گناهان را در اختیار دارد. از حضرت پرسیده شد : محوکننده گناهان

    چیست؟ فرمودند: توبه و استغفار و نیز فرمود: خود را با استغفار معطر و خوشبو سازید تا بوهای بَدِ گناهان شما را رسوا نکند.   عین الحیوة صفحه 187

 

28- رسول خدا(ص): هیچ کس نزد خدا محبوبتر از جوانِ توبه کار نیست. نهج الفصاحه صفحه 554

 

29- رسول خدا(ص): گاهی بنده ای گناهی می کند و به واسطه آن به بهشت می رود. زیرا گناهانش پیوسته در خاطرش است و او بخاطر همین دائم در حال پوزش و

 استغفار از خدا می باشد.        نهج الفصاحه صفحه 231 

 


 

  توبه حقیقی و نشانه های آن

 

30- سوره تحریم آیه 8 : ای کسانی که ایمان آوردید، به سوی خدا توبه کنید توبه ای نصوح امید است که او بپوشاند گناهان شما را و شما را وارد باغهائی در بهشت

 کند که در زیر آن نهرهای زیبا جاری است.

 

31- حضرت صادق(ع): ابوالصباح کنانی گوید از حضرت صادق(ع) درباره قول خدای تعالی سوره تحریم آیه 8 پرسیدم فرمودند: منظور از توبه نصوح این است که

بنده از گناه توبه کند و تصمیم بگیرد که دیگر به آن گناه باز نگردد.  اصول کافی جلد 4 صفحه 168

 

32- حضرت رضا(ع): کسی که از گناهی توبه کند در حالی که از آن دست برنداشته و آن را بجای می آورد همچون مسخره کننده پروردگار خویش است.

اصول کافی جلد 4 صفحه 172

 

         * توبه بر لب شبحه بر کف دل پر از شوق گناه      

                                        معصیت را خنده می آید ز استغفار ما *

 

33- حضرت صادق(ع): توبه از گناهان شرایطی دارد که از جمله آنها عبارتند از:   

 1- همواره انسان در برابر خدا اعتراف کند به گناهانی که انجام داده که این یادآوری او را از غرور و ارتکاب دوباره گناهان باز می دارد.

 2- پشیمانی واقعی از گناهانی که قبلاً انجام داده است.

 3- از اینکه در مابقی عمر مجدداً مرتکب گناه شود، ترسان باشد.

 4- از اینکه خلاف امر خدا را انجام داده و نتوانسته اطاعت خدا را بکند، گریان و متاسّف باشد.

 5- همواره نفس خود را از میل به شهوات باز دارد.

 6- آنچه از واجبات به گردن او مانده قضایش را بجای آورد و حقوقی را که بر عهده دارد به جای آورد.

 7- از هم نشینان و دوستان بد دوری کند.  

ترجمه مصباح الشریعه

 

34- حضرت صادق(ع): ابوبصیر گوید: به امام(ع) گفتم: معنی توبه نصوح چیست؟ فرمود: یعنی توبه از گناهی که هرگز دیگر به آن بازنگردد گفتم: پس کدامیک از

 ماست که بتواند این کار بکند فرمود: ای ابوبصیر به راستی که خداوند آن بندگانش را که زیاد فریب بخورند و زیاد توبه کنند را دوست می دارد.

اصول کافی جلد 2 صفحه 432

 

35- امیرالمومنین(ع): شخصی در حضور مولا علی(ع) گفت: استغفرالله. حضرت فرمودند: ساکت باش مادرت به عَزایت گریه کند. آیا می دانی استغفار چیست؟

 استغفار کار مردان عالی مقام است که شش شرط دارد:

 1- پشیمانی و حسرت از اعمال گذشته

 2- عزم بر ترک گناه برای همیشه

 3- اداء کردن حقوق مردم که بر عهده اش است

 4- اداء کردن حقوقی که از جانب خدا بر او واجب بوده و قضاء شده

 5- آنچه از گوشت بدنش از حرام روئیده با گرسنگی و غم و اندوه و گریه بر گناهان آبش کند تا پوست به استخوان رسیده و از نو گوشت بروید

 6- زحمت عبادت را به خود بچشاند چنانچه خوشی و شیرینی گناه را به خود چشانده است.                            وسائل الشیعه ج 11 صفحه 361

 


ادامه مطلب

چهارشنبه 13 مرداد 1389

احادیث پربار در مورد حجاب اسلامی

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

احادیث زیبا

حضرت امیر المو منین رضی الله عنه:اختلاط و گفتگو مردان با زنان نامحرم سبب نزول بلا و بدبختی خواهد شدو دلها را منحرف می سازد (بحار الانوار جلد 74 صفحه 291)

رسول خدا صلی الله علیه والله وسلم: بین مردان و زنان نامحرم جدایی ایجاد کنید تا با هم برخورد و تماس نداشته باشند زیرا هنگامیکه آنان رو در روی یکدیگر قرار گرفتند و با هم رفت و اآمد داشتند جامعه به دردی مبتلا خواهد شد که درمان نخواهد داشت(بهشت جوانان صفحه 468)

حضرت علی رضی الله عنه می فرماید: بهترین لباس ؛ لباسی است که تو را از خدا به خود مشغول نسازد.

 رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله)فرمودند: خداوند شما را از عریان شدن بازداشته است؛(بحار الانوار ج. 56) لذا از عریان شدن بپرهیزید.( سنن الترمذی )

 حضرت علیرضی الله عنه می فرمایند: وقتی كسی عریان شود، شیطان به او نظر می‌اندازد و در او طمع می كند؛ پس خود را بپوشانید.( تهذیب )

 رسول خدا (صلی الله علیه واله) فرمودند: هلاكت زنان امت من در دو چیز است: «طلا و لباس نازك‌‌».( شیخ مفید، امالی).

 حضرت علی رضی الله عنه فرمودند: بر شما باد بر پوشیدن لباس ضخیم؛ چرا كه هركس لباسش نازك باشد، دینش نازك است.

) رسول خدا(ص) فرمود:«زنان در خانه به جایی که بر کوچه و بازار اشراف داشته باشند نروند، چرا که نگاه مردان به آنها خیره می‌شود. به آنان سوره نور را بیاموزید چون در این سوره از تحریم و عقوبت زنا و نیز از اجتناب نگاه به نامحرم سخن به میان آمده است.»

2) امام علی(ع) در وصیت خود به امام حسن(ع) فرمود:«با پوشش و حجابی که برای همسرانت قرار می‌دهی، چشم آنان را از هوس و حرام بازمی‌داری، چرا که حجاب برای آنها ثبات بیشتری به ارمغان می آورد. از خروج بی‌حساب و بی‌رویه زنان جلوگیری کن، زیرا مفاسدی دارد؛ و اگر می‌توانی، کاری کن که همسرانت غیر از تو را نشناسند و با مردان رفت و آمد نداشته باشند...»

3) ام سلمه می گوید:
روزی من و میمونه خدمت رسول خدا بودیم که ابن مکتوم نابینا آمد. پیامبر به ما دو نفر فرمود چادر به سر کنیم و خود را بپوشانیم. ما گفتیم:«یا رسول الله، ابن مکتوم که نابیناست و ما را نمی‌بیند.»
پیامبر فرمود:«آیا شما هم کورید و او را نمی بینید؟!»

4) امام رضا(ع) در نامه‌ای به یکی از یاران خود نوشت:«نگاه به موی زنان حرام است، چون موجب تحریک و فساد است.» 

 


سه شنبه 12 مرداد 1389

احادیثی در مورد اخر الزمان

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

رسول خدا (ص) :
1.وقتی آخرالزمان فرا می رسد مرگ نیکان امت مرا گلچین می کند چنانکه شما خرماهای خوب را از طبق انتخاب می کنید.
(نهج الفصاحه ، حدیث 189)
2.فرصت را برای اعمال نیک بیش از آنکه فتنه هایی مانند پاره های شب تاریک پدید آید غنیمت شمارید در آن هنگام انسان صبح مومن است و شب کافر می شود شب کافر است و روز مومن می شود و دین خود را به عرض ناچیز دنیا می فروشد. (نهج الفصاحه ، حدیث 1075)
3.روزگاری به مردم رخ نماید که مرد میان بی عرضگی و نادرستی مخیر شود هر که در آن روزگار باشد باید بی عرضگی را بر نادرستی ترجیح دهد. (نهج الفصاحه ، حدیث 1752.
4.فرصت را برای اعمال نیک بیش از آنکه شش چیز رخ دهد غنیمت شمارید , فرمانداری سفیهان و کثرت شرط در کار معامله و فروش منصب ها و کوچک شمردن خونریزی و بریدن با خویشاوندان و تازه رسیدگانی که قرآن را به آواز خوانند و یکی را به امامت وادارند که برای آنها تغنی کند اگر چه دانش او کمتر باشد. (نهج الفصاحه ، حدیث 1074)
5.فتنه هایی خواهد بود که در اثنای آن مرد به صبح مومن باشد و به شب کافر شود , مگر آنکه خدایش به علم زنده دارد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 1734)
6.پیش از رستاخیز دروغگویان پدیدار می شوند از آنها حذر کنید. (نهج الفصاحه ، حدیث 844)
7.بر امت من زمانی بیاید که فقیران فراوان شوند و فقیهان کم شوند و علم بر گرفته شود و آشوب فزونی گیرد , آنگاه پس از آن زمانی بیاید که مردانی از امت من قرآن خوانند که از گلویشان بالاتر نرود , آنگاه از پس از آن زمانی بیاید که مشرک به خدا با مومن مجادله کند و سخنانی نظیر او گوید. (نهج الفصاحه ، حدیث 1755)
8.دستاویزهای اسلام یکایک شکسته می شود و چون دستاویزی شکسته شد مردم به دستاویز بعدی چنگ می زنند , نخستین دستاویزی که شکسته می شود حکومت حق است و آخر آن نماز است. (نهج الفصاحه ، حدیث 2222)
9.روزگاری به مردم رسد که مرد اهمیت ندهد که مال چگونه به دست آرد ؛ از حلال یا حرام. (نهج الفصاحه ، حدیث 2364)
10.روزگاری به مردم رسد که یکی نماند مگر آنکه ربا خورد و اگر نخورد غبار آن بوی رسد. (نهج الفصاحه ، حدیث 2365)
11.زمانی به مردم رسد که راست گو را تکذیب کنند و دروغگو را تصدیق کنند و امین را خائن شمارند و خائن را مومن پندارند و مرد بی آنکه شهادت از او خواهند شهادت دهد و بی آنکه قسم از او خواهند قسم خورد و خوشبخترین مردم فرومایه پسر فرومایه باشد که به خدا و پیغمبرش ایمان ندارد. (نهج الفصاحه ، حدیث 2366)
12.دو مستی شما را خواهد گرفت مستی عیش دوستی و علاقه به نادانی در آن هنگام امر به معروف و نهی از منکر نکنند.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2032)
13.اگر از آنچه من می دانستم بدانستید بسیار می گرستید و کمتر خنده می کردید , نفاق اشکار شود و امانت برخیزد و رحمت بر چیده شود و امین را متهم کنند و خیانت گر را امین شمارند و فتنه ها چون شب تاریک شما را فرا گیرد. (نهج الفصاحه ، حدیث 2323)
14.روزگاری به مردم بیاید که هر که خواهد دین خود را نگه دارد چنان باشد که آتش به دست گرفته باشد. (نهج الفصاحه ، حدیث 3205)
15.روزگاری به مردم بیاید که مومن از بزش خوارتر باشد. (نهج الفصاحه ، حدیث 3206)
16.از علائم رستاخیز آنستکه دانش از میان برخیزد و جهالت آشکار شود و زنا رواج گیرد و شراب نوشند , مردان برونند و زنان بمانند تا حدیکه پنجاه زن یک سر پرست داشته باشند. (نهج الفصاحه ، حدیث 908)


تعداد کل صفحات: 12 1 2 3 4 5 6 7 ...