تبلیغات
احادیث دینی - کلمات قصار نهج البلاغه از ۴۱ تا ۶۰
دوشنبه 7 تیر 1389

کلمات قصار نهج البلاغه از ۴۱ تا ۶۰

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

۴۱
  وَ قَالَ ع فِی ذِکْرِ خَبّابِ بْنِ الْاءَرَتِّ: 
یَرْحَمُ اللَّهُ خَبَّابا فَلَقَدْ اءَسْلَمَ راغِبا، وَ هاجَرَ طائِعا، وَ قَنِعَ بِالْکَفافِ، وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ وَ عاشَ مُجاهِدا، طُوبى لِمَنْ ذَکَرَ الْمَعادَ، وَ عَمِلَ لِلْحِسابِ، وَ قَنِعَ بِالْکَفافِ، وَ رَضِیَ عَنِ اللَّهِ.
  هنگامى که از خبّاب بن الارت (۱) یاد مى کرد چنین فرمود: 
خداوند خبّاب بن الارتّ را رحمت کند. به رغبت اسلام آورد و در عین اطاعت ، مهاجرت کرد و به آنچه روزیش داده بودند، قناعت نمود و از خدا راضى بود و مجاهد زیست . خوشا به حال کسى که همواره به یاد معاد باشد و براى روز حساب عمل کند و به آنچه روزیش داده اند، قانع باشد و از خداى راضى .
 ۴۲
  وَ قَالَ ع : 
لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ الْمُؤْمِنِ بِسَیْفِی هَذا عَلى اءَنْ یُبْغِضَنِی ما اءَبْغَضَنِی ، وَ لَوْ صَبَبْتُ الدُّنْیا بِجَمَّاتِها عَلَى الْمُنافِقِ عَلى اءَنْ یُحِبَّنِی ما اءَحَبَّنِی ، وَ ذلِکَ اءَنَّهُ قُضِیَ فَانْقَضى عَلى لِسانِ النَّبِیِّ الْاءُمِّیِّ ص اءَنَّهُ قالَ: (یا عَلِیُّ لا یُبْغِضُکَ مُؤْمِنٌ، وَ لا یُحِبُّکَ مُنافِقٌ).
  و فرمود (ع ): 
اگر به این شمشیرم بر بینى مؤ من زنم که با من دشمن شود، دشمن نشود و اگر همه جهان را به کام منافق ریزم که با من دوست گردد، دوست نگردد. و این ، از آنروست ، که حکم خداى بر زبان پیامبر امّى (صلى الله علیه و آله ) گذشت که فرمود یا على ، مؤ من تو را دشمن نشود و منافق دوست نگرد
 ۴۳
  وَ قَالَ ع : 
سَیِّئَهٌ تَسُوءُکَ خَیْرٌ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ حَسَنَهٍ تُعْجِبُکَ.
  و فرمود (ع ): 
گناهى که اندوهگینت سازد، در نزد خدا بهتر است از کار نیکى که به خودپسندیت وادارد.
 ۴۴
  وَ قَالَ ع : 
قَدْرُ الرَّجُلِ عَلى قَدْرِ هِمَّتِهِ، وَ صِدْقُهُ عَلى قَدْرِ مُرُوْءَتِهِ، وَ شَجاعَتُهُ عَلى قَدْرِ اءَنَفَتِهِ، وَ عِفَّتُهُ عَلَى قَدْرِ غَیْرَتِهِ.
  و فرمود (ع ): 
مقام و مرتبت هرکس به قدر همت اوست و صدق او به قدر جوانمردى اوست و شجاعتش به قدر حمیّت اوست و عفّت او به قدر غیرت اوست .
 ۴۵
  وَ قَالَ ع : 
الظَّفَرُ بِالْحَزْمِ، وَالْحَزْمُ بِإِجالَهِ الرَّاءْیِ، وَالرَّاءْیُ بِتَحْصِینِ الْاءَسْرَارِ.
  و فرمود (ع ): 
پیروزى به دوراندیشى است و دوراندیشى به جولان اندیشه و اندیشه به نگاه داشتن اسرار است .
 ۴۶
  وَ قَالَ ع : 
احْذَرُوا صَوْلَهَ الْکَرِیمِ إِذا جاعَ، وَاللَّئِیمِ إِذا شَبِعَ.
  و فرمود (ع ): 
از تعرض کریمان ، چون گرسنه شوند و از تعرض فرومایگان ، چون سیر شوند، حذر کنید.
 ۴۷
  وَ قَالَ (ع ): 
قُلُوبُ الرِّجالِ وَحْشِیَّهٌ فَمَنْ تَاءَلَّفَها اءَقْبَلَتْ عَلَیْهِ.
  و فرمود (ع ): 
دلهاى مردان رمنده است ، هر که آنها را به دست آورد، به او روى نهند.
 ۴۸
  وَ قَالَ ع : 
عَیْبُکَ مَسْتُورٌ ما اءَسْعَدَکَ جَدُّکَ.
  و فرمود (ع ): 
عیب تو پوشیده است تا بخت مساعد توست .
 ۴۹
  وَ قَالَ ع : 
اءَوْلَى النَّاسِ بِالْعَفْوِ اءَقْدَرُهُمْ عَلَى الْعُقُوبَهِ.
  و فرمود (ع ): 
سزاوارترین مردم به عفو تواناترین آنهاست به عقوبت .
 ۵۰
  وَ قَالَ ع : 
السَّخاءُ ما کانَ ابْتِداءً، فَاءَمّا ما کانَ عَنْ مَسْاءَلَهٍ فَحَیاءٌ وَ تَذَمُّمٌ.
  و فرمود (ع ): 
سخاوت هنگامى است که بخشش بدون سؤ ال بود و پس از سؤ ال یا از شرم است و یا از بیم بدگویى مردم .
 ۵۱
  وَ قَالَ ع : 
لا غِنى کَالْعَقْلِ، وَ لا فَقْرَ کَالْجَهْلِ، وَ لا مِیراثَ کَالْاءَدَبِ، وَ لا ظَهِیرَ کَالْمُشَاوَرَهِ.
  و فرمود (ع ): 
هیچ بى نیازیى چون عقل و هیچ بینوایى چون جهل و هیچ میراثى چون ادب و هیچ پشتیبانى چون راءى زدن با دیگران نباشد.
 ۵۲
  وَ قَالَ ع : 
الصَّبْرُ صَبْرانِ: صَبْرٌ عَلى ما تَکْرَهُ، وَ صَبْرٌ عَمّا تُحِبُّ.
  و فرمود (ع ): 
صبر بر دو گونه است : یکى صبر در آنچه آن را ناخوش مى دارى و یکى صبر از آنچه دوستش مى دارى .
 ۵۳
  وَ قَالَ ع : 
الْغِنى فِی الْغُرْبَهِ وَطَنٌ، وَالْفَقْرُ فِی الْوَطَنِ غُرْبَهٌ.
  و فرمود (ع ): 
توانگرى در غربت ، وطن است و فقر در وطن ، غربت است .
۵۴
  وَ قَالَ ع : 
الْقَناعَهُ مالٌ لا یَنْفَدُ.
قال الرضى :
وَ قَدْ رُوِىٍَّ هذَا الْکَلامُ عَنِ النَّبىٍِّّ صَلَّى اللّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ.
  و فرمود (ع ): 
قناعت ثروتى است که از میان نرود. این سخن از پیامبر (ص ) هم روایت شده است .
 ۵۵
  وَ قَالَ ع : 
الْمَالُ مَادَّهُ الشَّهَواتِ.
  و فرمود (ع ): 
ثروت اصل و مایه شهوتهاست .
 ۵۶
  وَ قَالَ ع : 
مَنْ حَذَّرَکَ کَمَنْ بَشَّرَکَ.
  و فرمود (ع ): 
آنکه تو را از چیزى بر حذر مى دارد، همانند کسى است که تو را مژده اى مى رساند.
 ۵۷
  وَ قَالَ ع : 
اللِّسانُ سَبُعٌ إِنْ خُلِّیَ عَنْهُ عَقَرَ.
  و فرمود (ع ): 
زبان ، درنده اى است که اگر به خود واگذارندش ، بگزد.
 ۵۸
  وَ قَالَ ع :
الْمَرْاءَهُ عَقْرَبٌ حُلْوَهُ اللَّسْبَهِ.
  و فرمود (ع ): 
زن کژدمى است که گزیدنش شیرین است .
۵۹
  وَ قَالَ ع : 
إ ظِذا حُیِّیتَ بِتَحِیَّهٍ فَحَیِّ بِاءَحْسَنَ مِنْها، وَ إِذا اءُسْدِیَتْ إِلَیْکَ یَدٌ فَکافِئْها بِما یُرْبِی عَلَیْها، وَ الْفَضْلُ مَعَ ذلِکَ لِلْبادِئ .
و فرمود (ع ): 
چون تو را درود گفتند، در پاسخ ، درودى بهتر گوى و چون دستى از سر احسان به سوى تو دراز شد، به احسانى بیشتر، پاداشش ده و فضیلت از آن کسى است که آغاز کرده است .

 ۶۰
  وَ قَالَ ع : 
الشَّفِیعُ جَناحُ الطّالِبِ.
  و فرمود (ع ): 
شفاعت کننده ، براى کسى که طالب چیزى است ، چونان بال است براى پرنده .


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر