تبلیغات
احادیث دینی - احکام روزه مسافر 2
شنبه 6 شهریور 1389

احکام روزه مسافر 2

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

بسمه تعالی

روزه مسافر


پرسش‏هاى مقدماتى

- مسافرت در ماه رمضان چه حكمى دارد؟
- در چه مواردى مسافر، میتواند روزه بگیرد؟
- چنان چه مسافر اشتباهاً روزه بگیرد چه حكمى دارد؟
- اگر روزه‏دار، اقدام به مسافرت كند،وظیفه‏اش نسبت به روزه آن روز چیست ؟
- اگر مسافر در ماه مبارك رمضان - قبل از ظهر یا بعد از ظهر - به وطن برسد، وظیفه‏اش نسبت به روزه آن روز چیست ؟

مسأله 1 - مسافرى كه باید نمازهاى چهار ركعتى را دو ركعت بخواند، نباید روزه بگیرد و مسافرى كه نمازش را تمام مى‏خواند - مثل كسى كه شغلش مسافرت است یا سفرش، سفر معصیت است - باید روزه واجب را نیز بگیرد. *(ر.م 1714)

مسأله 2 - مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد، ولى اگر براى فرار از روزه باشد، مكروه است. 211(ر.م‏1715)

مسأله 3 - اگر كسى نذر كند روزه بگیرد و روز آن را معین نكند، نمى‏تواند آن را در سفر به جا آورد، ولى اگر نذر كند روز معینى را - چه مسافر باشد یا نباشد - روزه بگیرد، باید آن روز را - هر چند مسافر باشد - روزه بگیرد. 212(ر.م 1717)


مسأله 4 - كسى كه نمى‏داند روزه مسافر باطل است (جاهل به حكم است)، اگر در سفر روزه بگیرد و در بین روز مسأله را بفهمد، روزه‏اش باطل مى‏شود و اگر تا مغرب (موقع افطار) نفهمد، روزه‏اش صحیح است. 213(ر.م 1719)

مسأله 5 - اگر كسى فراموش كند كه مسافر است یا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مى‏باشد و در سفر روزه بگیرد، روزه او باطل است. 214(ر.م 1720)

مسأله 6 - اگر روزه‏دار بعد از ظهر مسافرت كند، بایدروزه خود را تمام نماید و اگر پیش از ظهر مسافرت كند، وقتى‏به حد ترخص * رسید، روزه‏اش باطل مى‏شود - چه از شب، نیت سفر داشته باشد یا نه 215 - و اگر پیش از حد ترخص، روزه را باطل كند، احتیاطاً كفاره **بر او واجب مى‏شود.216(ر.م 1721)

مسأله 7 - اگر مسافر، پیش از ظهر به وطنش یا به جایى برسد كه مى‏خواهد ده روز یا بیشتر در آن جا بماند - چنان چه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده است - باید آن روز را روزه بگیرد و اگر انجام داده، نمى‏تواند آن روز راروزه بگیرد. 217 (ر.م 1722)

مسأله 8 - اگر مسافر بعد از ظهر به وطن یا جایى برسد كه مى‏خواهد ده روز یا بیشتر در آن جا بماند، نمى‏تواند آن روز را روزه بگیرد. 218(ر.م 1723)

مسأله 9 - براى مسافر و كسى كه از روزه گرفتن معذور است، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نماید و در خوردن و آشامیدن كاملاً خود را سیر كند. 219 (ر.م 1724)
* - مسافرى كه بنابر احتیاط واجب، باید نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند، بایددر مورد روزه نیز احتیاط نماید یعنى، روزه رابگیرد و بعداً نیز همان روزه را قضا نماید، مگر به نظر آیت الله تبریزى كه قضاى آن روزه را لازم نمى‏دانند. از این رو طبق فتواى ایشان دانشجویان كثیرالسفر - كه در سفرهاى تحصیلى ،بنابر احتیاط واجب، نماز را هم شكسته و هم تمام مى‏خوانند - در ماه مبارك رمضان، در این سفرها، باید روزه را بگیرند و همان روزه كافى است و قضا لازم نیست.

210- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.
211- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.
212- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.
213- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.

* - براى توضیح حد ترخص به فصل هشتم مراجعه فرمائید.

** - یعنى باید یك برده آزاد نماید، یادو ماه روزه بگیرد، یا شصت فقیر را سیر كند.

214- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.
215- اراكى (ر.م 1754)، گلپایگانى (ر.م 1730)، بهجت (ر.م 1357)، خامنه‏اى (استفتا)، فاضل (ر.م 1787) و مكارم (ر.م 1447): حكم مسأله همان است كه امام راحل (ره) فرموده‏اند.

خوئى (ر.م 1730): چنان چه از شب قصد مسافرت داشته، وقتى به حد ترخص برسد، روزه‏اش باطل مى‏شود؛ اما اگر ازشب قصد مسافرت نداشت و صبح تصمیم گرفت به مسافرت برود، در این صورت نمى‏تواند روزه را بشكند؛ بلكه بنابر احتیاط واجب روزه آن روز را تمام كند و بعداً قضایش را نیز به جا آورد .

تبریزى (ر.م 1730): چنان چه از شب قصد مسافرت داشته، وقتى به حد ترخص برسد، روزه‏اش باطل مى‏شود؛ اما اگر از شب قصد مسافرت نداشته و صبح تصمیم گرفت مسافرت نماید، در این صورت نمى‏تواند روزه را بشكند؛ بلكه بنابر احتیاط واجب باید روزه آن روز را تمام كند (این روزه صحیح است و بعداً لازم نیست قضاى آن را به جا آورد).

زنجانى (ر.م 1730): چنان چه از شب در فكر سفر بوده، وقتى به حد ترخص برسد مى‏تواند روزه را بخورد و مى‏تواند روزه را به امید قبولى، به اتمام برساند؛ ولى بنابر احتیاط واجب باید قضاى آن را نیز به جا آورد؛ اما اگر از شب در فكر سفر نبوده -حتى به نحو تردید - و در روز مسافرت كند، باید روزه را به اتمام برساند (این روزه صحیح است و لازم نیست بعداً قضاى آن را به جا آورد).

216- اراكى (ر.م 1754)و فاضل (ر.م 1787): بنابر احتیاط، كفاره بر او واجب مى‏شود.

خوئى (ر.م 1730)، تبریزى (ر.م 1730)و مكارم (ر.م 1447): كفاره بر او واجب است .

گلپایگانى، بهجت، خامنه‏اى:؟ (از فتاواى این سه بزرگوار نیز استفاده مى‏شود كه كفاره واجب است. ن).

زنجانى (ر.م 1730): پیش از رسیدن به حد ترخص جایز نیست روزه را بخورد، ولى اگر روزه را خورد كفار ندارد .
217- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.
218- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.
219- همه مراجع معظم تقلید در حكم این مسأله اتفاق نظر دارند.


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر