تبلیغات
احادیث دینی - مطالب مرداد 1389
یکشنبه 31 مرداد 1389

احکام غسل و غسل جنابت

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

غـســـل

 

 غسلهاى واجب

مسأله 359ـ غسلهاى واجب هفت غسل است:

غسل جنابت غسل استحاضه غسل حیض غسل نفاس غسل مسّ میّت غسل میّت غسل مستحبّى كه بواسطه نذر و قسم و مانند آن واجب شده است.

 

جنابت

مسأله 360ـ انسان با دو چیز جُنُب مى شود: اوّل جماع (آمیزش جنسى) دوم بیرون آمدن منى، چه در خواب باشد یا بیدارى، كم باشد یا زیاد، با شهوت باشد یا بى شهوت.

 

احكام جنابت

مسأله 361ـ اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است یا رطوبت دیگر، چنانچه همراه با «جستن» و «شهوت» بوده باشد آن رطوبت حكم منى دارد و اگر این دو نشانه، یا یكى از آنها را نداشته باشد حكم منى ندارد، ولى در زن و مریض لازم نیست كه با جستن بیرون آید، بلكه اگر رطوبت هنگامى بیرون آید كه به اوج شهوت جنسى رسیده است، حكم منى دارد.

مسأله 362ـ غالباً بعد از بیرون آمدن منى بدن سست مى شود، ولى این موضوع جزء شرایط قطعى و نشانه ها نیست.

مسأله 363ـ مستحبّ است بعد از بیرون آمدن منى بول كند تا ذرّات باقیمانده خارج شود و اگر نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بیرون آید كه نداند منى است یا رطوبت دیگر، حكم منى دارد و باید دوباره غسل كند.

مسأله 364ـ اگر انسان جماع كند و به اندازه ختنه گاه یا بیشتر داخل شود، مرد و زن هردو جُنُب مى شوند، خواه بالغ باشند یا نابالغ، منى بیرون آید یانه. این در صورتى است كه جماع در قُبُل باشد و اگر در دُبُر باشد بنابر احتیاط واجب باید جمع كند بین غسل و وضو.

مسأله 365ـ اگر شك كند كه به مقدار ختنه گاه داخل شده یا نه، غسل بر او واجب نیست.

مسأله 366ـ هرگاه نعوذ باللّه با حیوانى نزدیكى كند و منى از او بیرون آید، جُنُب مى شود و غسل كافى است، امّا اگر منى بیرون نیاید احتیاط واجب آن است كه براى نماز و مانند آن، هم غسل كند و هم وضو بگیرد، مگر این كه قبل از این كار وضو داشته باشد كه در این صورت تنها غسل كافى است.

مسأله 367ـ هرگاه منى از جاى خود حركت كند امّا از ریختن آن به بیرون جلوگیرى بعمل آورد، یا به علّت دیگر بیرون نیاید غسل واجب نیست، همچنین اگر شك كند كه بیرون آمده یا نه.

مسأله 368ـ كسى كه آب براى غسل كردن ندارد مى تواند با همسر خود نزدیكى كند و تیمّم براى او كافى است، خواه بعد از داخل شدن وقت نماز باشد یا قبل از آن.

مسأله 369ـ هرگاه در لباس خود منى ببیند و یقین نماید از خود اوست باید غسل كند و نمازهایى را كه یقین دارد با جنابت خوانده قضا نماید، ولى آنچه را شك دارد لازم نیست قضا نماید.

 

كارهایى كه بر جُنُب حرام است

مسأله 370ـ پنج كار بر جُنُب حرام است:

مسّ خطّ قرآن یا اسم خدا و پیامبران و امامان بنابر احتیاط واجب، همانطور كه در وضو گفته شد.

رفتن به مسجدالحرام و مسجد پیغمبر(صلى الله علیه وآله)، هرچند از یك در داخل و از در دیگر خارج شود.

توقّف كردن در مساجد دیگر، امّا اگر از یك در داخل و از در دیگر خارج شود، یا براى برداشتن چیزى برود مانعى ندارد و احتیاط واجب آن است كه در حرم امامان هم توقّف نكند.

داخل شدن در مسجد براى گذاشتن چیزى در آن.

خواندن یكى از آیات سجده، ولى خواندن غیر آیه سجده از سوره سجده مانعى ندارد.

مسأله 371ـ سوره هایى كه سجده واجب در آن است چهار سوره است:

سوره الم سجده (سوره 32). سوره حم سجده (سوره 41). سوره والنّجم (سوره 53). سوره اقرأ (سوره 96).

 

كارهایى كه بر جُنُب مكروه است

مسأله 372ـ شایسته است جُنُب چند چیز را ترك كند:

1 و 2ـ خوردن و آشامیدن، ولى اگر وضو بگیرد مكروه نیست. خواندن بیشتر از هفت آیه از قرآن، حتّى از سوره هایى كه سجده واجب ندارد. تماسّ بدن با جلد وحاشیه و فاصله سطور قرآن مجید و همراه داشتن آن. خوابیدن بدون وضو. رنگ كردن موها به حنا و مانند آن. مالیدن روغن و انواع كِرِم ها به بدن. جماع كردن بعد از محتلم شدن.

 

احكام غسل جنابت

مسأله 373ـ غسل جنابت را هرگاه براى رفع جنابت و پاك شدن انجام دهد مستحبّ است، امّا براى خواندن نماز واجب مانند آن واجب مى شود. براى نماز میّت سجده شكر سجده هاى واجب قرآن (هنگامى كه آیه سجده را از دیگرى بشنود) غسل جنابت واجب نیست، بلكه در همان حال نیز انجام این كارها جایز است، هرچند بهتر است كه براى نماز میّت و سجده شكر و امثال آن غسل كند.

مسأله 374ـ هنگام غسل كردن لازم نیست نیّت واجب یا مستحب كند، همین اندازه كه به قصد قربت و اطاعت فرمان خدا انجام دهد كافى است.

مسأله 375ـ هرگاه یقین كند وقت نماز داخل شده و نیّت غسل واجب كند بعد معلوم شود كه پیش از وقت بوده، غسل او صحیح است، همچنین اگر به نیّت نماز واجب غسل كند، بعد معلوم شود وقت گذشته بوده است،غسل او صحیح مى باشد.

 

اقسام و احكام غسل

مسأله 376ـ غسل را خواه واجب باشد یا مستحب، به دو صورت مى توان انجام داد: ترتیبى و ارتماسى.

مسأله 377ـ غسل ترتیبى به این صورت است كه بعد از نیّت، اوّل سر و گردن را مى شوید و بعد طرف راست و بعد طرف چپ را (بنابر احتیاط واجب) و اگر عمداً یا از روى فراموشى یا ندانستن مسأله به این ترتیب عمل نكند غسل را اعاده مى كند.

مسأله 378ـ باید نصف ناف و نصف عورت را با طرف راست بدن و نصف دیگر را با طرف چپ بشوید، ولى بهتر است تمام آن را با هر دو طرف غسل دهد.

مسأله 379ـ براى این كه یقین كند هر سه قسمت بدن یعنى سر و گردن و طرف راست و طرف چپ را كاملاً غسل داده، كمى از قسمتهاى دیگر را با آن قسمت مى شوید و احتیاط مستحبّ آن است كه طرف راست گردن را با طرف راست بدن و طرف چپ گردن را با طرف چپ بدن بشوید.

مسأله 380ـ اگر بعد از غسل بفهمد مقدارى از بدن را نشسته، چنانچه از طرف چپ باشد شستن همان مقدار كافى است و اگر از طرف راست باشد، احتیاط آن است كه بعد از شستن آن دوباره طرف چپ را بشوید و اگر از سر و گردن باشد، باید بعد از شستن آن دوباره طرف راست و چپ را بشوید.

مسأله 381ـ اگر بعد از تمام شدن غسل، شك كند كه اعضا را درست شسته یا نه، اعتنا نكند.

مسأله 382ـ غسل ارتماسى آن است كه بعد از نیّت، تمام بدن را یك دفعه یا به تدریج در آب فرو مى برد،خواه در مثل حوض استخر باشد و یا زیر آبشارى كه آب آن یك مرتبه تمام بدن را فرامى گیرد، امّا غسل ارتماسى زیر دوش معمولى ممكن نیست.

مسأله 383ـهرگاه مقدارى از بدن بیرون آب باشد و نیّت غسل ارتماسى كند و در آب فرو رود كافى است، امّا اگر تمام بدن زیر آب باشد و آن را تكان دهد مشكل است.

مسأله 384ـاگر بعد از غسل ارتماسى بفهمد مقدارى از بدن شسته نشده، باید دوباره غسل كند.

مسأله 385ـ در غسل ارتماسى باید پاها را نیز از زمین بلند كند تا آب به زیر آن برسد.

مسأله 386ـ اگر براى غسل ترتیبى وقت ندارد و مى تواند ارتماسى انجام دهد، واجب است ارتماسى انجام دهد.

مسأله 387ـ احتیاط واجب آن است كه كسى كه روزه واجب گرفته، یا براى حج یا عمره احرام بسته، غسل ارتماسى نكند و سر خود را زیر آب فرو نبرد، ولى اگر از روى فراموشى غسل ارتماسى كند، صحیح است و ضرر به روزه و احرام او نمى زند.

مسأله 388ـ در غسل ترتیبى مى تواند سه بار در آب فرو رود، یك بار به نیّت سر و گردن، دیگرى به نیّت طرف راست و دیگرى را به نیّت طرف چپ.

مسأله 389ـ در غسل ارتماسى باید تمام بدن پاك باشد(بنابر احتیاط واجب) ولى در غسل ترتیبى پاك بودن تمام بدن لازم نیست، همین اندازه كه هر عضو پیش از غسل دادن پاك باشد، كافى است.

مسأله 390ـ سابقاً گفتیم عرق جُنُب از حرام نجس نیست و چنین كسى مى تواند با آب گرم غسل كند، ولى بهتر است با آب ملایم غسل كند كه عرق ننماید.

مسأله 391ـ هرگاه مختصرى از بدن شسته نشود، غسل باطل است، امّا شستن باطن، مانند داخل گوش و بینى و داخل چشم لازم نیست.

مسأله 392ـ هنگام غسل باید هر چیز كه مانع رسیدن آب به بدن است برطرف كند و اگر احتمال عقلایى مى دهد مانعى باشد، باید وارسى كند تا مطمئن شود مانعى نیست.

مسأله 393ـموهاى كوتاه را كه جزء بدن حساب مى شود باید بشوید، بنابر احتیاط واجب شستن موهاى بلند و زیر آنها هر دو لازم است.

مسأله 394ـشرایطى كه براى وضو گفته شد مانند پاك بودن آب و غیر آن در غسل هم شرط است، ولى در غسل لازم نیست كه از بالا به پایین بشوید و فاصله افتادن میان شستن اعضا در غسل ترتیبى نیز اشكالى ندارد، مگر در مورد كسى كه نمى تواند بول و غائط خود را حفظ كند كه باید پشت سر هم به جاآورد و فوراً نماز بخواند، همچنین در زن مستحاضه.

مسأله 395ـ كسى كه قصد دارد پول حمّامى را ندهد، یا بدون علم به رضایت او مى خواهد نسیه بگذارد بنابر احتیاط، غسل او باطل است، همچنین اگر قصد دارد پول حرام یا پولى كه خمس آن را نداده به حمّامى بدهد.

مسأله 396ـ كسى كه زیادتر از معمول در حمّام آب مى ریزد، غسل او اشكال دارد، مگر این كه تصمیم داشته باشد حمّامى را با پول اضافى راضى كند.

مسأله 397ـ هرگاه شك كند غسل كرده یا نه،باید غسل كند ولى اگر بعد از غسل شك كند غسل او صحیح بوده یا نه، اعتنا به شك نكند.

مسأله 398ـ اگر در اثناء غسل، حَدَث اصغر از او سر زند (مثلاً بول كند) بنابر احتیاط واجب، باید غسل را از سر گیرد و براى نماز و مانند آن، وضو نیز بگیرد.

مسأله 399ـ هرگاه كسى جُنُب شده و نمازهایى خوانده است، بعداً شك كند غسل كرده یا نه، آن نمازها صحیح است، ولى براى نمازهاى بعد باید غسل كند.

مسأله 400ـ چند غسل واجب، یا واجب و مستحب را مى توان با یك نیّت انجام داد، یعنى یك غسل كند به نیّت جنابت و حیض و مسّ میّت و غسل جمعه و مانند آن و از همه كفایت مى كند.

مسأله 401ـ با هر غسلى مى توان نماز خواند و وضو واجب نیست، خواه جنابت باشد یا غیر آن، واجب باشد یا مستحب، ولى احتیاط مستحب آن است كه در غیر غسل جنابت وضو بگیرد.

 

2ـ استحاضه

مسأله 402ـ یكى از خونهایى كه از زن خارج مى شود خون «استحاضه» است و دراین موقع زن را «مستحاضه» مى گویند، بطور كلّى تمام خونهایى كه غیر از حیض و نفاس و زخم و دمل است و از رحم زن خارج مى شود خون استحاضه است.

مسأله 403ـ خون استحاضه غالباً كم رنگ و سرد و رقیق است و بدون فشار و سوزش بیرون مى آید، ولى ممكن است گاهى تیره رنگ یا سرخ و گرم و غلیظ باشد و با فشار و سوزش خارج شود.

مسأله 404ـ استحاضه فقط دو قسم است: «قلیله» و «كثیره»: استحاضه قلیله آن است كه هرگاه زن پنبه اى را داخل كند، خون، آن را آلوده نماید ولى از طرف دیگر خارج نشود، خواه خون در پنبه فرو رود یا نه، و استحاضه كثیره آن است كه خون، در پنبه فرو رود و از آن بگذرد و جارى شود.

 

احكام زن مستحاضه

مسأله 405ـ در استحاضه قلیله باید زن براى هر نماز یك وضو بگیرد (بنابراحتیاط واجب) و واجب است از سرایت خون به سایر اعضا جلوگیرى كند، امّا عوض كردن پنبه و دستمال واجب نیست، هر چند احتیاط است. و در استحاضه كثیره واجب است سه غسل انجام دهد: یك غسل براى نماز صبح و دیگر براى نماز ظهر و عصر و سوم براى مغرب و عشا و باید میان این نمازها جمع كند و احتیاط مستحب آن است كه علاوه بر این، براى هر نماز یك وضو بگیرد، قبل از غسل یا بعد از آن.

مسأله 406ـ هرگاه قبل از داخل شدن وقت نماز وضو یا غسل را انجام داده باشد باید در موقع نماز بنابر احتیاط واجب، آن را اعاده كند.

مسأله 407ـ هرگاه استحاضه قلیله بعد از نماز صبح كثیره شود، باید براى نماز ظهر و عصر غسل كند و اگر بعد از نماز ظهر و عصر كثیره شود، باید براى نماز مغرب و عشا غسل كند.

مسأله 408ـ در تمام مواردى كه غسل بر او واجب مى شود اگر غسل كردن مكرّر براى او ضرر دارد، یا مایه مشقّت زیاد است مى تواند به جاى آن تیمّم كند.

مسأله 409ـ در استحاضه «كثیره» یا «قلیله» اگر قبل از اذان صبح براى نماز شب غسل كند یا وضو به جا آورد و نماز شب را بخواند احتیاط واجب آن است كه بعد از داخل شدن صبح، دو مرتبه غسل و وضو را انجام دهد.

مسأله 410ـ هرگاه زن مستحاضه قلیله، نماز ظهر و عصر یا مغرب و عشا را از هم جدا بخواند، باید براى هر كدام یك وضو بگیرد و همچنین براى نمازهاى مستحب، ولى براى مجموع نماز شب، یك وضو یا غسل كافى است و براى خواندن نماز احتیاط و سجده فراموش شده و تشهّد فراموش شده و سجده سهو كه بلافاصله بعد از نماز به جا مى آورد، غسل و وضو لازم نیست.

مسأله 411ـ زن مستحاضه بعد از آن كه خونش قطع شد، فقط براى اولین نماز باید كارهاى استحاضه را انجام دهد.

مسأله 412ـ هرگاه نداند استحاضه او قلیله است یا كثیره، بنابر احتیاط واجب باید قبل از نماز، خود را وارسى كند و اگر نمى تواند خود را وارسى كند، احتیاط آن است كه هم وظیفه استحاضه كثیره را انجام دهد و هم قلیله، امّا اگر حالت سابق او معلوم است كثیره یا قلیله بوده مى تواند به وظیفه همان ادامه دهد.

مسأله 413ـ هرگاه زن مستحاضه بعد از نماز، خود را وارسى كند و خون نبیند، با وضویى كه دارد مى تواند نماز دیگر را بخواند، هرچند بعد از مدّتى دوباره خون بیاید.

مسأله 414ـ هرگاه زن مستحاضه بداند پیش از گذشتن وقت نماز بكلّى پاك مى شود و یا به اندازه خواندن نماز، خون قطع مى گردد، بنابر احتیاط واجب باید صبر كند و هنگامى كه پاك شد غسل كند، یا وضو بگیرد و نماز را بخواند.

مسأله 415ـ مستحاضه باید بعد از غسل یا وضو فوراً مشغول نماز شود، ولى گفتن اذان و اقامه و خواندن دعاهاى قبل از نماز بلكه انتظار جماعت به اندازه معمول اشكال ندارد و در نماز نیز، مى تواند مستحبّات، مثل قنوت و مانند آن را انجام دهد.

مسأله 416ـ هرگاه خون به بیرون جریان دارد چنانچه براى او ضرر نداشته باشد باید پیش از غسل و بعد از آن بوسیله پنبه و مانند آن از بیرون آمدن خون جلوگیرى كند، ولى اگر این كار مشقّت زیاد دارد، لازم نیست.

مسأله 417ـ هرگاه در موقع غسل خون قطع نشود، ضررى براى غسل ندارد، خواه ترتیبى باشد یا ارتماسى.

مسأله 418ـ زن مستحاضه باید روزه ماه رمضان را بگیرد و در صورتى روزه او صحیح است كه غسل نماز مغرب و عشاى شبى كه مى خواهد فرداى آن را روزه بگیرد به جا آورد و همچنین غسلهاى روزى را كه روزه است (بنابر احتیاط واجب).

مسأله 419ـ هرگاه زن روزه دار بعد از نماز ظهر و عصر مستحاضه شود براى روزه آن روز غسلى ندارد.

مسأله 420ـ اگر در بین نماز، استحاضه قلیله زن، كثیره شود باید نماز را رها كند و غسل نماید و از نو بخواند و در صورتى كه براى غسل وقت ندارد تیمّم كند، ولى اگر براى تیمّم هم وقت ندارد باید همان نماز را تمام كرده و بنابر احتیاط واجب قضا نماید.

مسأله 421ـ هرگاه استحاضه كثیره زن، قلیله شود، باید براى نماز اوّل غسل كند و براى نمازهاى بعد وضو بگیرد.

مسأله 422ـ مستحاضه كثیره، هرگاه غسلهاى روزانه خود را انجام دهد براى اعمال دیگر مانند طواف و نماز قضا و نماز آیات و نماز شب، غسل دیگرى بر او واجب نیست تنها باید وضو بگیرد.

مسأله 423ـ زن مستحاضه مى تواند نماز قضا بخواند، ولى براى هر نماز بنابر احتیاط واجب باید یك وضو بگیرد، ولى براى خواندن نوافل روزانه، همان وضوى نماز واجب كافى است و همچنین براى تمام نماز شب یك وضو كفایت مى كند، به شرط این كه پشت سر هم به جا آورد.

مسأله 424ـ هر خونى كه از زن خارج شود و شرایط حیض و نفاس را نداشته باشد و مربوط به بكارت یا زخم یا جراحتّى در رحم نبوده باشد، خون استحاضه است.

مسأله 425ـ هرگاه شك كند كه خون، از زخم است یا نه و ظاهر حال او سلامت است، خون استحاضه حساب مى شود، امّا اگر وضع حال او مشكوك باشد كه خون از زخم است یا غیر آن، احكام استحاضه ندارد.

 

3ـ عادت ماهانه

مسأله 426ـ «حیض» كه گاهى از آن تعبیر به «عادت ماهانه» مى كنند خونى است كه غالباً در هر ماه چند روزى از رحم خارج مى شود و به هنگام انعقاد نطفه، غذاى فرزند است. زن را در موقع دیدن خون حیض «حائض» مى گویند و در شرع مقدّس اسلام احكامى دارد كه در مسائل آینده خواهد آمد.

 

احكام زن حائض

مسأله 427ـ خون حیض نشانه هایى دارد: در بیشتر اوقات غلیظ و گرم و رنگ آن تیره یا سرخ است و با فشار و كمى سوزش خارج مى شود.

مسأله 428ـ زنان سیّده و غیر سیّده هر دو بعد از تمام شدن پنجاه سال یائسه مى شوند، یعنى اگر خونى ببینند خون حیض نیست، مگر زنانى كه از قبیله «قریش» محسوب مى شوند كه آنها بعد از تمام شدن شصت سال یائسه مى شوند.

مسأله 429ـ خونى را كه دختر پیش از تمام شدن نه سال و زن بعد از یائسه شدن مى بیند حكم حیض ندارد و اگر مربوط به زخم و جراحتّى نباشد. استحاضه است كه احكام آن قبلاً گفته شد.

مسأله 430ـ زنان باردار یا زنانى كه بچّه شیر مى دهند ممكن است حائض شوند.

مسأله 431ـ دخترى كه نمى داند نه سالش تمام شده یا نه، اگر خونى ببیند كه نشانه هاى حیض را نداشته باشد، حیض نیست و اگر نشانه ها را داشته باشد و اطمینان حاصل كند كه حیض است، دلیل بر این است كه نه سالش تمام و بالغ شده است، ولى زنى كه شك دارد یائسه شده یا نه، هر گاه خونى ببیند و نداند حیض است یا نه، باید بنا بگذارد كه حیض است و هنوز یائسه نشده است.

مسأله 432ـ مدّت حیض كمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نمى شود، حتّى اگر مختصرى كمتر باشد حیض نیست.

مسأله 433ـ سه روز اوّل حیض باید پشت سر هم باشد، بنابراین اگر مثلاً دو روز خون ببیند و یك روز پاك شود و دوباره ببیند، حیض نیست و این كه مى گوییم باید پشت سر هم باشد، معنایش این نیست كه در تمام سه روز خون بیرون آید، بلكه اگر در فضاى داخل فرج خون باشد كافى است.

مسأله 434ـ لازم نیست شب اوّل و شب چهارم را خون ببیند، ولى باید در شب دوم و سوم قطع نشود و ادامه داشته باشد.

مسأله 435ـ هرگاه سه روز پشت سر هم خون ببیند و پاك شود چنانچه دوباره خون ببیند و ایّامى كه خون دیده روى هم رفته از ده روز بیشتر نشود، تمام روزهایى را كه خون دیده حائض است، ولى روزهایى كه در وسط پاك بوده، حكم زنان پاك را دارد.

مسأله 436ـ اگر كمتر از سه روز خون ببیند و پاك شود، بعداً سه روز یا بیشتر خون ببیند با نشانه هایى كه گفته شد فقط خون دوم حیض است.

مسأله 437ـ زنى كه مبتلا به خونریزى است اگر به طبیب مراجعه كند و او تشخیص دهد خون حیض یا خون زخم و مانند آن است، چنانچه به گفته طبیب اطمینان حاصل كند مى تواند بر طبق احكام آن عمل نماید.

مسأله 438ـ كارهایى كه بر حائض حرام است به شرح زیر است:

1ـ تمام عبادتهایى كه با وضو یا غسل یا تیمّم انجام مى شود، مانند نماز و روزه و طواف خانه خدا، ولى به جا آوردن عباداتى كه طهارت در آن شرط نیست مانند نماز میّت مانعى ندارد.

2ـ تمام كارهایى كه بر جنب حرام است و در احكام جنابت گفته شد.

3ـ نزدیكى كردن، كه هم براى مرد حرام است و هم براى زن.

4ـ طلاق در این حالت نیز باطل و بى اثر است.

مسأله 439ـ هرگاه مرددر حال حیض با همسر خود نزدیكى كند مستحبّ است كفّاره دهد و كفّاره آن، در ثلث اوّل روزهاى حیض، یك مثقال طلاى سكّه دار، یا قیمت آن است (مثقال شرعى 18 نخود مى باشد) و اگر در ثلث دوم باشد نیم مثقال و اگر در ثلث سوم باشد یك چهارم مثقال است، بنابر این اگر ایّام عادت شش روز است دو روز اوّل یك مثقال، دو روز وسط نیم مثقال و دو روز آخر یك چهارم مثقال كفّاره دارد.

مسأله 440ـ هرگاه بخواهد قیمت طلا را بپردازد باید به قیمت روزى كه مى پردازد حساب كند.

مسأله 441ـ بازى كردن با همسر در حال حیض، حرام نیست و كفّاره هم ندارد.

مسأله 442ـ هرگاه نزدیكى را تكرار كند مستحبّ است كفّاره را نیز تكرار كند.

مسأله 443ـ اگر مرد در حال نزدیكى بفهمد زن حائض شده، باید فوراً از او جدا شود و اگر جدانشود، گناه كرده و بنابر احتیاط مستحب باید كفّاره نیز بپردازد.

مسأله 444ـ اگر مرد با زن حائض زنا كند، یا با زن حائض بیگانه اى به گمان این كه همسر خود اوست نزدیكى نماید، احتیاط آن است كه كفّاره دهد.

مسأله 445ـ كسى كه نمى تواند كفّاره بدهد بهتر آن است كه صدقه اى بدهد و اگر نمى تواند، باید از گناه خود استغفار كند.

مسأله 446ـ هرگاه زن بگوید حائض هستم یا از حیض پاك شده ام، حرف او قبول است، مگر این كه مورد سوءظن باشد.

مسأله 447ـ هرگاه زن در وسط نماز حائض شود نماز او باطل است و نباید ادامه دهد، ولى اگر شك كند كه حائض شده یا نه، نماز او صحیح است.

مسأله 448ـ هنگامى كه زن از حیض پاك شود باید براى انجام عبادات خود غسل كند و اگر دسترسى به آب ندارد تیمّم نماید، دستور غسل حیض مثل غسل جنابت است و از وضو نیز كفایت مى كند، ولى احتیاط مستحب آن است كه وضو هم بگیرد (خواه پیش از غسل باشد یا بعد از غسل).

مسأله 449ـ هنگامى كه زن از خون حیض پاك شود، طلاق او صحیح است و همسرش نیز مى تواند با او نزدیكى كند، هر چند هنوز غسل نكرده باشد ولى احتیاط مستحب آن است كه پیش از غسل از نزدیكى خود دارى كند، ولى كارهاى دیگرى كه در وقت حیض بر او حرام بوده، مانند توقّف در مسجد و مسّ خطّ قرآن، تا غسل نكند بر او حلال نمى شود، بنابر احتیاط واجب.

مسأله 450ـ نمازهاى روزانه كه زن در حال حیض نخوانده قضا ندارد، ولى روزه واجب را باید قضا كند.

مسأله 451ـ هرگاه وقت نماز داخل شود و بداند یا گمان داشته باشد كه اگر نماز را تأخیر بیندازد حائض مى شود، باید فوراً نماز را بخواند.

 مسأله 452ـ هرگاه زن در اوّل وقت به اندازه انجام واجبات یك نماز پاك باشد و نماز نخواند و حائض شود، آن نماز را باید بعداً قضا كند و در اندازه «وقت براى انجام واجبات» باید ملاحظه حال خود را نماید، مثلاً براى مسافر به اندازه دو ركعت و براى حاضر، به اندازه چهار ركعت و كسى كه وضو ندارد، وقت وضو را نیز باید در نظر بگیرد و همچنین تطهیر لباس و بدن و اگر فقط به اندازه خود نماز وقت داشته باشد احتیاط، قضا كردن نماز است.

مسأله 453ـ هرگاه در آخر وقت نماز پاك شود باید غسل كند و نماز را بخواند، حتّى اگر به اندازه یك ركعت نماز وقت داشته باشد احتیاط واجب خواندن نماز است و در صورت نخواندن، قضاى آن را به جاآورد.

مسأله 454ـ هرگاه در آخر وقت پاك شود، امّا وقت براى غسل ندارد فقط مى تواند تیمّم كند و یك ركعت نماز را در وقت و بقیّه را در خارج وقت به جا آورد نماز بر او واجب نیست، ولى اگر گذشته از تنگى وقت تكلیفش تیمّم است، مثل این كه آب براى او ضرر دارد باید تیمّم كند و نماز را به جا آورد.

مسأله 455ـ هرگاه زن پاك شود و شك كند كه به مقدار كافى وقت براى نماز باقى مانده یا نه، باید نمازش را بخواند.

مسأله 456ـ مستحبّ است زن حائض در وقت نماز خود را از خون پاك كند و دستمال و پنبه را عوض نماید و وضو بگیرد، یا اگر نمى تواند تیمّم كند و در جاى نماز خود رو به قبله بنشیند و مشغول ذكر خدا و دعا و صلوات شود، امّا خواندن قرآن و همراه داشتن آن و مسّ حواشى و فاصله میان خطوط آن و نیز خضاب كردن به حنا براى حائض شایسته نیست.

 

اقسام زنان حائض

مسأله 457ـ زنان حائض بر شش گونه اند:

1ـ صاحب عادت وقتیّه و عددیّه: یعنى زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معیّن خون حیض ببیند و شماره روزهاى او در هر دو ماه یك اندازه باشد، مثل این كه دو ماه پشت سر هم از اوّل ماه تا هفتم، خون ببیند.

2ـ صاحب عادت وقتیّه: و آن زنى است كه دو ماه پشت سر هم در وقت معیّن خون حیض ببیند، ولى شماره روزهاى او به یك اندازه نباشد، مثلاً یك ماه، پنج روز و یك ماه، هفت روز ببیند.

3ـ صاحب عادت عددیّه: و آن زنى است كه شماره روزهاى عادت او در دو ماه پشت سر هم یك اندازه است (مثلاً هفت روز)، ولى وقت دیدن آن مختلف است، مثلاً یك بار از اوّل ماه و بار دیگر از دهم ماه شروع مى شود.

4ـ مضطربه: و آن زنى است كه چندماه حائض شده ولى عادت معیّن پیدا نكرده و یا اگر سابقاً عادت داشته، به هم خورده و عادت تازه اى جانشین آن نشده است.

5ـ مبتدئه: و آن زنى است كه براى اوّلین بار حائض مى شود.

ناسیه: و آن زنى است كه عادت خود را فراموش كرده است. هر كدام از اینها احكامى دارند كه در مسائل آینده گفته مى شود.

 


ادامه مطلب

شنبه 30 مرداد 1389

احادیثی در مورد روزه در ماه رمضان

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

1- پایه هاى اسلام

امام باقر علیه السلام فرمودند:

بنى الاسلام على خمسة اشیاء، على الصلوة و الزكاة و الحج و الصوم و الولایه؛

اسلام بر پنج چیز استوار است، برنماز و زكات حج و روزه و ولایت (رهبرى اسلامى).

(فروع كافى، ج 4 ص 62، ح 1)

2- فلسفه روزه

امام صادق علیه السلام فرمود:

انما فرض الله الصیام لیستوى به الغنى و الفقیر؛

خداوند روزه را واجب كرده تا بدین وسیله دارا و ندار (غنى و فقیر) مساوى گردند.

(من لا یحضره الفقیه، ج 2 ص 43، ح 1)

3- روزه آزمون اخلاص

امام على علیه السلام فرمود:

فرض الله ... الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق‏؛

خداوند روزه را واجب كرد تا به وسیله آن اخلاص خلق را بیازماید.

(نهج البلاغه، حكمت 252)

4- روزه یاد آور قیامت

امام رضا علیه السلام فرمود:

انما امروا بالصوم لكى یعرفوا الم الجوع و العطش فیستدلوا على فقر الاخر؛

مردم به انجام روزه امر شده اند تا درد گرسنگى و تشنگى را بفهمند و به واسطه آن فقر و بیچارگى آخرت را بیابند.

(وسائل الشیعه، ج 4 ص 4 ح 5 علل الشرایع، ص 10)

5- روزه زكات بدن

رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:

لكل شیئى زكاة و زكاة الابدان الصیام؛

براى هر چیزى زكاتى است و زكات بدنها روزه است.

(الكافى، ج 4، ص 62، ح 3)

6- روزه سپر آتش

رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:

الصوم جنة من النار؛

روزه سپر آتش (جهنم) است. «یعنى بواسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود.»

(الكافى، ج 4، ص 162)

7- اهمیت روزه

رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:

الصوم فى الحر جهاد؛

روزه گرفتن در گرما، جهاد است.

(بحار الانوار، ج 96، ص 257)

8- روزه نفس

امیرالمومنان على علیه السلام فرمود:

صوم النفس عن لذات الدنیا انفع الصیام؛

روزه نفس از لذتهاى دنیوى سودمندترین روزه‏هاست.

(غرر الحكم، ج 1، ص 416، ح 64)

9- روزه واقعى

امام على علیه السلام فرمود:

الصیام اجتناب المحارم كما یمتنع الرجل من الطعام و الشراب؛

روزه پرهیز از حرامها است همچنانكه شخص از خوردنى و نوشیدنى پرهیز مى‏كند.

(بحار الانوار، ج 93، ص 249)

10- برترین روزه

امام على علیه السلام فرمود:

صوم القلب خیر من صیام اللسان و صوم اللسان خیر من صیام البطن؛

روزه قلب بهتر از روزه زبان است و روزه زبان بهتر از روزه شكم است.

(غرر الحكم، ج 1، ص 417، ح 80)

11- روزه چشم و گوش

امام صادق علیه السلام فرمود:

اذا صمت فلیصم سمعك و بصرك و شعرك و جلدك؛

آنگاه كه روزه مى‏گیرى باید چشم و گوش و مو و پوست تو هم روزه‏دار باشند.«یعنى از گناهان پرهیز كند.»

(الكافى ج 4 ص 87، ح 1)

12- روزه اعضا و جوارح

حضرت زهرا علیها السلام فرمود:

ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه؛

روزه‏دارى كه زبان و گوش و چشم و جوارح خود را حفظ نكرده روزه‏اش به چه كارش خواهد آمد.

(بحار، ج 93 ص 295)

13- روزه ناقص

امام باقر علیه السلام فرمود:

لا صیام لمن عصى الامام و لا صیام لعبد ابق حتى یرجع و لا صیام لامراة ناشزة حتى تتوب و لاصیام لولد عاق حتى یبر؛

روزه این افراد كامل نیست:

1 - كسى كه امام (رهبر) را نافرمانى كند.

2 - بنده فرارى تا زمانى كه برگردد.

3 - زنى كه اطاعت شوهر نكرده تا اینكه توبه كند.

4 - فرزندى كه نافرمان شده تا اینكه فرمانبردار شود.

(بحار الانوار ج 93، ص 295)

14- روزه بى ارزش

امام على علیه السلام فرمود:

كم من صائم لیس له من صیامه الا الجوع و الظما و كم من قائم لیس له من قیامه الا السهر و العناء.

چه بسا روزه‏دارى كه از روزه‏اش جز گرسنگى و تشنگى بهره‏اى ندارد و چه بسا شب زنده‏دارى كه از نمازش جز بیخوابى و سختى سودى نمى‏برد.

(نهج البلاغه، حكمت 145)

15- روزه و صبر

امام صادق علیه السلام فرمود:

«واستعینوا بالصبر و الصلوة‏» قال: الصبر الصوم.

خداوند عزو جل كه فرموده است: از صبر و نماز كمك بگیرید، صبر، روزه است.

(وسائل الشیعه، ج 7 ص 298، ح 3)

16- روزه و صدقه

امام صادق علیه السلام فرمود:

صدقه درهم افضل من صیام یوم.

یك درهم صدقه دادن از یك روز روزه مستحبى برتر و والاتر است.

(وسائل الشیعه، ج 7 ص 218، ح 6)

17- پاداش روزه

رسول خدا فرمود خداى تعالى فرموده است:

الصوم لى و انا اجزى به؛

روزه براى من است و من پاداش آن را مى‏دهم.

(وسائل الشیعه، ج 7، ص 294، ح 15 و 16 ; 27 و 30)

18- جرعه نوشان بهشت

رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:

من منعه الصوم من طعام یشتهیه كان حقا على الله ان یطعمه من طعام الجنة و یسقیه من شرابها؛

كسى كه روزه او را از غذاهاى مورد علاقه‏اش باز دارد برخداست كه به او از غذاهاى بهشتى بخورانند و از شرابهاى بهشتى به او بنوشاند.

(بحار الانوار، ج 93، ص 331)

19- خوشا بحال روزه داران

رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:

طوبى لمن ظما او جاع لله اولئك الذین یشبعون یوم القیامة؛

خوشا بحال كسانى كه براى خدا گرسنه و تشنه شده‏اند اینان در روز قیامت سیر مى‏شوند.

(وسائل الشیعه، ج 7 ص 299، ح‏2)

20- شادى روزه دار

امام صادق علیه السلام:

للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه؛

براى روزه دار دو سرور و خوشحالى است:

1 - هنگام افطار 2 - هنگام لقاء پروردگار (وقت مردن و در قیامت)

(وسائل الشیعه، ج 7 ص 290 و 294 ح‏6 و 26)

21- بهشت و باب روزه‏داران

رسول خدا صلى الله علیه و آله:

ان للجنة بابا یدعى الریان لا یدخل منه الا الصائمون.

براى بهشت درى است‏بنام (ریان) كه از آن فقط روزه داران وارد مى‏شوند.

(وسائل الشیعه، ج 7، ص 295، ح‏31 _ معانى الاخبار، ص 116)

22- دعاى روزه‏داران

امام موسی كاظم علیه السلام:

دعوة الصائم تستجاب عند افطاره؛

دعاى شخص روزه‏دار هنگام افطار مستجاب مى‏شود.

(بحار الانوار ج 92 ص 255 ح 33)

23- بهار مومنان

رسول خدا صلى الله علیه و آله:

الشتاء ربیع المومن یطول فیه لیله فیستعین به على قیامه و یقصر فیه نهاره فیستعین به على صیامه؛

زمستان بهار مومن است از شبهاى طولانى‏اش براى شب زنده‏دارى واز روزهاى كوتاهش براى روزه دارى بهره مى‏گیرد.

(وسائل الشیعه، ج 7 ص 302، ح 3)

24- روزه مستحبى

امام صادق علیه السلام:

من جاء بالحسنة فله عشر امثالها من ذلك صیام ثلاثة ایام من كل شهر؛

هر كس كار نیكى انجام دهد ده برابر آن پاداش دارد و از جمله آنها سه روز روزه در هر ماه است.

(وسائل الشیعه، ج 7، ص 313، ح 33)

25- روزه ماه رجب

امام كاظم علیه السلام:

رجب نهر فى الجنه اشد بیاضا من اللبن و احلى من العسل فمن صام یوما من رجب سقاه الله من ذلك النهر؛

رجب نام نهرى است در بهشت از شیر سفیدتر و از عسل شیرین‏تر هركس یك روز از ماه رجب را روزه بگیرد خداوند از آن نهر به او مى‏نوشاند.

(من لا یحضره الفقیه ج 2 ص 56 ح 2 _ وسائل الشیعه ج 7 ص 350 ح 3)

26- روزه ماه شعبان

امام صادق علیه السلام:

من صام ثلاثة ایام من اخر شعبان و وصلها بشهر رمضان كتب الله له صوم شهرین متتابعین؛

هر كس سه روز آخر ماه شعبان را روزه بگیرد و به روزه ماه رمضان وصل كند خداوند ثواب روزه دو ماه پى در پى را برایش محسوب مى‏كند.

(وسائل الشیعه ج 7 ص 375،ح 22)

27- افطارى دادن(1)

امام صادق علیه السلام:

من فطر صائما فله مثل اجره؛

هر كس روزه دارى را افطار دهد، براى او هم مثل اجر روزه دار است.

(الكافى، ج 4 ص 68، ح 1)

28- افطارى دادن (2)

امام كاظم علیه السلام:

فطرك اخاك الصائم خیر من صیامك؛

افطارى دادن به برادر روزه دارت از گرفتن روزه (مستحبى) بهتر است.

(الكافى، ج 4 ص 68، ح 2)

29- روزه خوارى

امام صادق علیه السلام فرمودند:

من افطر یوما من شهر رمضان خرج روح الایمان منه؛

هر كس یك روز ماه رمضان را (بدون عذر)، بخورد - روح ایمان از او جدا مى‏شود

(وسائل الشیعه، ج 7 ص 181، ح 4 و 5 _ من لا یحضره الفقیه ج 2 ص 73، ح 9)

30- دری از بهشت مخصوص روزه داران

رسول اکرم صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند:

اِنَّ لِلجَنَّةِ بابا یُدعى اَلرَّیّانَ لایَدخُلُ مِنهُ اِلاّ الصّائِمونَ؛

بهشت را درى است كه ریّان نامیده مى شود از آن در، جز روزه داران وارد نشوند.

(معانى الأخبار، ص 409)

31- روزه و سلامتی

رسول خدا صلى الله علیه و آله:

صوموا تَصِحّوا؛

روزه بگیرید تا تندرست باشید.

(نهج الفصاحه، ح 1854)

32- اطعام روزه دار و حوض کوثر

رسول خدا صلى الله علیه و آله:

مَن اَشبَعَ صائما سَقاهُ اللّه مِن حَوضى شَربَةً لایَظمَأُ بَعدَها؛

هر كس روزه دارى را سیر نماید، خداوند از حوض (كوثر) من شربتى نصیب او خواهد كرد كه پس از آن هرگز تشنه نشود.

(دعائم الإسلام، ج1، ص269)


ادامه مطلب

جمعه 29 مرداد 1389

احادیثی در مورد توبه قسمت 4

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

حدیث (1) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

مَن حَبَسَ عَن اَخیهِ المُسلِمِ شَیئا مِن حَقِّهِ حَرَّمَ اللّه‏ُ عَلَیهِ بَرَكَةَ الرِّزقِ اِلاّ اَن یَتوبَ؛

هر كس چیزى از حقّ برادر مسلمان خود را نگه دارد [و به او ندهد]، خداوند، بركت روزى را بر او حرام مى‏كند، مگر آن كه توبه كند [و جبران نماید].

(من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 15، ح 4968)

حدیث (2) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

اَلتَّوبَةُ حَسَنٌ وَ لكِن فِى الشَّبابِ اَحسَنُ ؛

توبه زیباست، ولى از جوان زیباتر .

(كنز العمّال، ح 43542)

حدیث (3) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

اَمّا عَلامَةُ التّائِبِ فَاَربَعَةٌ: اَلنَّصیحَةُ لِلّهِ فى عَمَلِهِ وَ تَركُ الباطِلِ وَ لُزومُ الحَقِّ وَ الحِرصُ عَلَى الخَیرِ ؛
نشانه توبه كننده چهار است: عمل خالصانه براى خدا، رها كردن باطل، پایبندى به حق و حریص بودن بر كار خیر.

(تحف العقول، ص 20)

حدیث (4) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

یا عَلىُّ إذا لَم یَكُنِ العالِمُ تَقیّا تائِبا زَلَّت مَوعِظَتُهُ عَن قُلُوبِ النّاسِ كَما تَزِلُّ القَطرَةُ عَن بَیضَةِ النَّعامَةِ وَالصَّفا؛
یا على هرگاه عالِم با تقوا و توبه كار نباشد، موعظه اش از دل مردم مى لغزد همچنانكه قطره آب از روى تخم شتر مرغ و سنگ صاف مى لغزد.

(میراث حدیث، ج2، ص29، ح81)

حدیث (5) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

مَن لایَرحَم لایُرحَم وَمَن لایَغفِر لایُغفَر لَهُ وَمَن لایَتُب لایَتوبُ اللّه‏ُ عَلَیهِ؛
هر كس رحم نكند به او رحم نشود، هر كس نبخشد بخشیده نشود و هر كس پوزش را نپذیرد، خداوند پوزش و توبه او را نخواهد پذیرفت.

(غررالحكم، ج2، ص438، ح3201)

حدیث (6) رسول اكرم صلى الله علیه و آله :

لا تَمَنَّوا هَلاكَ شَبابِكُم وَ اِن كانَ فیهِم غَرامٌ ، فَاِنَّهُم عَلى ما كانَ فیهِم عَلى خِلالٍ ، اِمّا اَن یَتوبوا فَیَـتوبَ اللّه‏ُ عَلَیهِم ، وَ اِمّا اَن تُردیَهُمُ الفاتُ ، اِمّا عَدُوّا فَیُقاتِلوهُ ، وَ اِمّا حَریقا فَیُطفِئوهُ وَ اِمّا ماءً فَیَسُدُّوهُ ؛

نابودى جوانانتان را آرزو نكنید ، گرچه بدى‏هاى بسیار در آنان باشد، زیرا آنان با آن بدى‏ها چند دسته‏اند : یا توبه مى‏كنند و خداوند هم توبه آنان را مى‏پذیرد و یا این‏كه آفت‏ها ، آنان را از پاى درمى آورد و یا با دشمنى مى‏جنگند، یا آتش‏سوزى را، خاموش مى‏نمایند و یا سیلى را سد مى‏كنند.

(حلیة الأولیاء، ج 5، ص 119)

حدیث (7) امام على علیه‏السلام :

اَلْمُؤْمِنُ مُنیبٌ مُستَغْفِرٌ تَوَّابٌ، اَلْمُنافِقُ مَكُورٌ مُضِرٌّ مُرتابٌ؛

مؤمن بازگشت كننده به خدا، آمرزش خواه و توبه كننده است و منافق نیرنگباز، زیانبار و شكّاك.

(غررالحكم، ح 1288 و 1289)

حدیث (8) پیامبر صلى الله‏ علیه ‏و ‏آله :

اَبَى اللّه‏ُ لِصاحِبِ الْخُلْقِ السَّیِّى‏ءِ بِالتَّوبَةِ. فَقیلَ: یا رَسول اللّه‏ِ، وَ كَیْفَ ذلِكَ؟ قالَ: لاَِنـَّهُ اِذا تابَ مِنْ ذَنـْبٍ وَقَعَ فى اَعْظَمَ مِنَ الذَّنـْبِ الّذى تابَ مِنْهُ؛

خداوند از آدم بد اخلاق توبه نمى‏پذیرد. عرض شد: اى رسول خدا، چرا؟ فرمودند: چون هرگاه از گناهى توبه كند در ورطه گناهى بدتر از آن كه توبه كرده است مى‏افتد.

(بحارالأنوار، ج 73، ص 299، ح 12)

حدیث (9) پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله :

 اَلْعَدْلُ حَسَنٌ وَلكِنْ فِى الاُْمَراءِ اَحْسَنُ، وَ السَّخاءُ حَسَنٌ وَلكِنْ فِى الاَْغْنیاءِ اَحْسَنُ، اَلْوَرَعُ حَسَنٌ وَلكِنْ فِى الْعُلَماءِ اَحْسَنُ، اَلصَّبْرُ حَسَنٌ وَلكِنْ فِى الْفُقَراءِ اَحْسَنُ، اَلتَّوبَةُ حَسَنٌ وَلكِنْ فِى الشَّبابِ اَحْسَنُ، اَلْحَیاءُ حَسَنٌ وَلكِنْ فِى النِّساءِ اَحْسَنُ؛

عدالت نیكو است اما از دولتمردان نیكوتر، سخاوت نیكو است اما از ثروتمندان نیكوتر؛ تقوا نیكو است اما از علما نیكوتر؛ صبر نیكو است اما از فقرا نیكوتر، توبه نیكو است اما از جوانان نیكوتر و حیا نیكو است اما از زنان نیكوتر.

(نهج الفصاحه، ح 2006)

حدیث (10) امام علی علیه‏السلام :

تَرکُ الذَّنبِ أهوَنُ مِن طَلَبِ التّوبَة.
گناه نکردن آسان تر از طلب توبه است.

(کافی، ج8، ص384)

حدیث (11) امام علی علیه‏السلام :

نَحنُ نُریدُ ألاّ نَموتَ حَتَّی نَتوبَ، وَ نَحنُ لانَتوبُ حَتَّی نَموتَ.
قصد ما این است که نمیریم تا توبه کنیم، ولی توبه نمی کنیم تا اینکه می میریم

(شرح ابن ابی الحدید ج 20 ص329)

حدیث (12) امام باقر علیه‏السلام :

کَفَی بالنَّدَم تَوبَهً؛

پشیمانی از گناه برای توبه کافی است.

(جهاد النفس، ح 770)


پنجشنبه 28 مرداد 1389

مبطلات روزه

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

بنام تو ای قرار هستی



چه چیزهایى روزه را باطل مى كند

روزه دار باید از <اذان صبح > تا <مغرب > از برخى كارها بپرهیزد و اگر پرهیز نكند, روزه اش باطل مى شود, به مجموعهء این كارها <مُبطلاتِ روزه > گفته مى شود, كه عبارتند از:
-- خوردن و آشامیدن .
-- دروغ بستن به خدا و پیغمبر (ص ) و جانشینان آن حضرت (ع ).
-- رساندن غبار غلیظ به حلق .
-- فرو بردن تمام سر در آب .
-- قى كردن .
-- آمیزش .
-- استمناء.
-- باقى ماندن بر جنابت و حیض و نفاس تا اذان صبح .
-- اماله كردن با چیزهاى روان .(1)
خوردن و آشامیدن

1- اگر روزه دار عمداً چیزى بخورد یا بیاشامد, روزه اش باطل مى شود هر چند خوردن و آشامیدن آن معمول نباشد; مانند خاك و نفت(2) .
2- اگر كسى عمداً چیزى را كه لاى دندانش مانده است فرو برد, روزه اش باطل مى شود(3).
3- فرو بردن آب دهان , روزه را باطل نمى كند, هر چند زیاد باشد.(4)
4- اگر روزه دار به سبب فراموشى (نمى داند روزه است ) چیزى بخورد یا بیاشامد, روزه اش باطل نمى شود.(5)
5- انسان نمى تواند, بخاطر ضعف , روزه را بخورد ولى اگر ضعف او به قدرى است كه معمولاً نمى شود آن را
تحمل كرد, خوردن روزه اشكال ندارد.(6)
6- فرو بردن اخلاط سر و سینه , تا به فضاى دهان نرسیده روزه را باطل نمى كند, ولى اگر داخل فضاى دهان
شود, احتیاط واجب آن است كه آن را فرو نبرد.(7)
تزریق آمپول

آمپول اگر به جاى غذا نباشد تزریق آن , روزه را باطل نمى كند, هر چند عضو را بى حس كند ولى احتیاط واجب
آن است از آمپولى كه به جاى غذا به كار مى رود پرهیز كند.(8)
رساندن غبار غلیظ به حلق

1- اگر روزه دار غبار غلیظى به حلق برساند, روزه اش باطل مى شود; چه غبار خوراكی ها باشد دمانند آرد, یا غیر خوراكى مانند خاك .
2- در این موارد, روزه باطل نمى شود.
-- به حلق نرسید. (فقط به داخل دهان برسد).
-- بى اختیار به حلق برسد.
-- نمى داند روزه است .
-- شك كند غبار غلیظ به حلق رسیده است یا نه ؟(9)

دروغ بستن به خدا و پیغمبر

در تمام موارد زیر, دروغ بستن از روى عمد, به خدا, پیغمبر(ص) یا امام (ع) روزه را باطل مى كند. و بنابر احتیاط
واجب دروغ بستن به حضرت زهرا3و سایر پیامبران : همین حكم را دارد:
ـ در امور دنیوى باشد یا اخروى .
ـ دروغ نسبت به اقوال آنان باشد یا افعال .
ـ با گفتار باشد یا نوشتار یا اشاره یا انجام كارى كه از آن , نسبت دروغ فهمیده شود.ـ به صراحت باشد یا كنایه .ـ دروغ را خودش ساخته باشد یا دیگرى .ـ اخبار باشد یا پاسخ به سؤال دیگرى .ـ دروغى كه قبلاً گفته , تصدیق كند; یعنى بگوید آنچه گفته ام راست است .ـ راستى كه قبلاً گفته است , تكذیب كند.(10)
در این موارد روزه باطل نیست :

-- اگر قصد راستگویى داشته باشد و دروغ در آید.
-- اگر قصد دروغگویى داشته باشد و راست در آید.
-- بازگویى دروغى كه دیگرى ساخته یا گفته , بر وجه نقل قول یا حكایت اشكال ندارد; مثلاً در حالى كه روزه است ب بگوید: یزید گفت : <لعبت هاشم بالملك فلا خبر جاء ولا وحى نزل(11)
فرو بردن تمام سر در آب 1 اگر روزه دار عمداً تمام سر را در آب مطلق فرو برد, روزه اش باطل مى شود. 2- احتیاط واجب آن است كه سر را در گلاب فرو نبرد ولى در آبهاى مضاف دیگر در چیزهایى كه روان است اشكال ندارد.
3- در این موارد روزه باطل نیست :
-- سهواً سر را زیر آب ببرد.
-- قسمتى از سر را زیر آب ببرد.
-- نصف سر را یكبار و نصف دیگر را بار دیگر در آب فرو برد.
-- بى اختیار در آب بیفتد.
-- شخصِ دیگرى به زور سر او را در آب فرو برد.
-- شك كند تمام سر زیر آب رفته است یا نه ؟(12)
3- اگر در حال روزهء ماه رمضان براى غسل سر را در آب فرو برد, غسل و روزهء او باطل است , مگر آنكه زیر آب دتوبه كند و در حال خارج شدن از آب نیّت غسل كند كه در این صورت , غسل او صحیح و روزه باطل است .(13)
قى كردن

1 هرگاه روزه دار عمداً قى كند, هر چند به سبب بیمارى باشد, روزه اش باطل مى شود(14).
2- اگر روزه دار بى اختیار قى كند, روزه اش باطل نمى شود.(15)
اِسْتِمناء1 اگر روزه دار <استمنا> كند; یعنى با خود كارى كند كه مَنى از او بیرون آید, روزه اش باطل مى شود.(16)
2- اگر بى اختیار مَنى از او بیرون آید; مثلاً در خواب جنب شود, روزه اش باطل نیست .(17)
باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح اگر شخص جنب , تا اذان صبح غسل نكند و یا اگر وظیفهء او تیمم است , تیمم نكند, در برخى موارد روزه اش باطل -مى شود; اینك برخى از مسائل آن را مى آوریم :
1 اگر عمداً تا اذان صبح غسل نكند و یا اگر وظیفه اش تیمم است تیمم نكند:
-- در روزهء ماه رمضان :روزه اش باطل است .
-- در قضاى آن :
-- در بقیهء روزه هاروزه اش صحیح است .(18)
2 اگر جنب در روزهء ماه رمضان غسل یا تیمم را فراموش كند و پس از یك یا چند روز یادش بیاید:باید آن روزه هارا قضا كند.(19)
3 اگر روزه دار, در خواب جنب شود, واجب نیست فوراً غسل كند و روزه اش صحیح است .(20)
4 اگر شخص جنب در شب ماه رمضان مى داند براى غسل , قبل از اذان صبح بیدار نمى شود, نباید بخوابد و اگر7خوابد و بیدار نشود, روزه اش باطل است .(21)
باقى ماندن بر حیض و نفاس 1 اگر زن قبل از اذان صبح از خون پاك شود:الف : عمداً تا اذان غسل نكند, یا اگر وظیفه اش تیمم است تیمم نكند, روزه اش باطل است .ب : براى غسل وقت ندارد: در روزهء رمضان و قضاى آن , باید تیمم كند و روزه اش صحیح است . در روزهء واجب دیگر یا مستحب , گرچه روزه اش بدون تیمم صحیح است , ولى احتیاط مستحب است كه تیمم هم بكند.2 اگر نزدیك اذان صبح پاك شود, و براى تیمم یا غسل وقت نداشته باشد, روزه اش صحیح است .3 اگر بعد از اذان بفهمد كه قبل از اذان پاك شده روزه اش صحیح است .4 اگر بعد از اذان پاك شود, روزه اش باطل است .5 اگر در روز حیض یا نفاس ببیند, گرچه نزدیك مغرب باشد, روزه اش باطل است .اگر مستحاضه غسلهاى خود را به تفصیلى كه در احكام استحاضه گفته شده به جا آورد روزه اش صحیح است .(22)
حكم كلى هیچكدام از مبطلات روزه اگر سهواً انجام شود روزه را باطل نمى كند.

منابع :

1ـ توضیح المسائل , م 1572
2- توضیح المسائل , م 1573
3- توضیح المسائل , م 1577
4-توضیح مسائل , م 1579
5-توضیح المسائل , م 1575
6-توضیح المسائل , م1583
7-توضیح المسائل , م 1580
8-توضیح المسائل , م 1576
9- تحریرالوسیله , ج 1 ص 285و 286 الثامن ـ توضیح المسائل , م 1603تا 1607
10- همان .
11- تحریرالوسیله , ج 1 ص 284و 285توضیح المسائل , م 1596تا 1602
12- توضیح المسائل , م 1610ـ 1913ـ 1615ـ العروة الوثقى , ج 2 ص , 187 م 36
13- توضیح المسائل , م 1617
14- توضیح المسائل , م 1646
15- توضیح المسائل , م 1646
16- توضیح المسائل , م 1588
17- توضیح المسائل , م 1589
18- توضیح المسائل , م 1619تا 1631
19- توضیح المسائل , 1622
20- توضیح المسائل , م 1632
21- توضیح المسائل , م 1625
22- توضیح المسائل , م 1643



چهارشنبه 27 مرداد 1389

احادیثی در مورد صلوات قسمت دوم

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

محمد بن مسلم از یكى از دو امام باقر و صادق علیهما السلام حدیث كند كه فرمود: در میزان (و ترازوى اعمال در قیامت) چیزى سنگین ‏تر از صلوات بر محمد و آل محمد نیست ، و همانا مردى باشد كه اعمالش را در میزان گذارند و سبك باشد، پس ثواب صلوات او درآید و آن را در میزان نهد پس بسبب آن سنگین گردد و (بر كفه دیگر) بچربد. اصول كافى جلد 4 صفحه 252     

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر كه به درگاه خداى عزوجل حاجتى دارد باید به صلوات بر محمد و آلش شروع كند، و سپس حاجت خود را بخواهد، و در آخر هم به صلوات بر محمد و آل محمد پایان دهد، زیرا كه خداى عزوجل كریم‏تر از آن است كه دو طرف (دعا) را بپذیرد، و وسط (دعا) را واگذارد (و به اجابت نرساند) زیرا صلوات بر محمد و آل محمد محجوب نیست (و بدون برخورد به حجابى بالا رود). اصول كافى جلد 4 صفحه 252     


عبد السلام بن نعیم گوید : به امام صادق علیه السلام عرض كردم : من وارد خانه (كعبه) شدم و هیچ دعائى به خاطر نداشتم جز صلوات بر محمد و آل محمد؟ فرمود: آگاه باش كه هیچ كس مانند تو (در فضیلت و ثواب) از خانه بیرون نیامده است. اصول كافى جلد 4 صفحه 252     

 عبید اللَّه بن عبد اللَّه دهقان گوید : خدمت حضرت رضا علیه السلام شرفیاب شدم ، پس آن حضرت به من فرمود : معناى گفتار خداوند چیست؟ (كه فرماید:) و یاد كرد نام پروردگارش را پس صلوات بجا آورد « (سوره اعلى آیه 15) من عرض كردم : یعنى هر زمان نام پروردگارش را بیاد آورد برخاست‏ پس نماز خواند (و صلاة به معناى نماز است) فرمود: (اگر این طور باشد) پس خدا به حقیقت تكلیفى نابجا و بیرون از طاقت و توانائى كرده است؟ عرضكردم : قربانت پس معناى آن چگونه است؟ فرمود: هر گاه نام پروردگارش را یاد كند بر محمد و آل او صلوات فرستد. توضیح‏ : - مجلسى (ره) پس از نقل تفاسیر زیادى كه از معصوم علیه السلام و غیر او در تفسیر آیه رسیده كه صلاة در آیه «فصلى» را بتوحید، و ذكر قلبى، و ذكر زبانى- یعنى اللَّه اكبر-، و نماز در صحرا، و نماز فطر و أضحى، تفسیر كرده‏ اند گوید: منافاتى میانه این روایت و آن روایات نیست، زیرا این نیز یكى از معانى آیه و بطنى از بطون آن میباشد.   اصول كافى جلد 4 صفحه 252     
 

 حضرت صادق علیه السلام فرمود : هر گاه یكى از شماها نماز بخواند و در نماز خود نام پیغمبر (ص) [و آل او] را نبرد، با این نماز به جز راه بهشت میرود (یعنى این نماز او را به بهشت نخواهد برد) و رسول خدا (ص) فرمود: هر كس كه من نزد او نامم برده شود و بر من صلوات نفرستد به دوزخ رود، پس خدایش (از رحمت خود) دور كند و فرمود رسول خدا (ص) : و هركس كه من نزدش نام برده شوم و صلوات (فرستادن) را بر من فراموش كند از راه بهشت بخطا رفته است. اصول كافى جلد 4 صفحه 253     

حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است: هر كه من نزدش نام برده شوم و فراموش كند كه بر من صلوات بفرستد خداوند او را به راهى جز راه بهشت برد.  اصول كافى جلد 4 صفحه 253     

  حضرت صادق علیه السلام فرمود: پدرم شنید كه مردى به پرده كعبه در آویخته و میگوید : «اللهم صل على محمد»(و نامى از آل محمد دنبال آن نمی ‏برد) پدرم به او فرمود: اى بنده خدا بریده ‏اش مكن ، و در باره حق ما به ما ستم مكن ، و بگو:«اللهم صل على محمد و أهل بیته».  اصول كافى جلد 4 صفحه 253     
 

حضرت محمد (ص) : هرکه بر من صلوات فرستد خدا و فرشتگان بر او صلوات فرستند و هرکه خواهد کم فرستد و هر که خواهد زیاد کند.   اصول کافی جلد 4 کتاب الدعا باب الصلوة علی النبی و اهل بیته حدیث 7

حضرت محمد (ص) : صلوات شما بر من موجب اجابت دعای شما و سبب پاکیزگی ( قبول ) اعمال شما است.  طرائف الحکم جلد 1 صفحه 214 نقل از وسائل الشیعه کتاب الصلوة

حضرت محمد (ص) : هرکه صلوات بر محمد و آلش بفرستد خداوند جل جلاله فرماید بر تو باد درود خدا ، پس زیاد بفرست و هرکه صلوات ( فقط ) به محمد (ص) فرستد و بر آلش درود نگوید بوی بهشت را که از پانصد سال راه شنیده میشود نبوید.  امالی صدوق مجلس 60 حدیث 60

حضرت محمد (ص) : صداهای خود را به صلوات فرستادن بر من بلند کنید زیرا که آن نفاق را بر طرف سازد.  اصول کافی جلد 4 باب الصلوة علی النبی و اهل بیته حدیث 13

حضرت محمد (ص) : کسی که در نزد او نام من برده شود و به من صلوات نفرستد داخل دوزخ شود و خداوند تعالی او را ( از رحمت خود ) دور گرداند.  روضة الواعظین صفحه 324

حضرت محمد (ص) : بخیل کسی است که نام من در نزدش برده شود و بر من صلوات نفرستد.  سفینة البحار جلد 1 صفحه 61

حضرت محمد (ص) : هرکه بر من یکبار صلوات فرستد خداوند بر او ده مرتبه درود فرستد و کسی که بر من ده مرتبه صلوات فرستد خداوند بر او صد مرتبه درود فرستد و هرکه بر من صد صلوات فرستد خداوند بر او هزار صلوات فرستد و کسی را که هزار مرتبه خداوند به او درود فرستاده باشد هرگز در آتش دوزخ او را عذاب نکند.  جامع الاخبار صفحه 69

حضرت محمد (ص) : روز قیامت من نزد میزان ( اعمال ) خواهم بود ، پس کسی که گناهانش بر اعمال نیک او سنگینی کند صلواتی را که او بر من فرستاده می آورم ( و بر حسنات او اضافه میکنم ) تا اعمال نیک او را سنگین نمایم.  طرائف الحکم جلد 2 صفحه 124 نقل از وسائل الشیعه

حضرت محمد (ص) : کسی که در کتابی برای من صلوات فرستد ( بنویسد ) تا موقعیکه نام من در این کتاب است ، همیشه فرشتگان برای او طلب آمرزش میکنند.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 50

حضرت محمد (ص) : کسی که یکبار بر من صلوات فرستد خداوند دری از عافیت بر او باز کند.  جامع الاخبار صفحه 69

حضرت محمد (ص) : در روز قیامت نزدیکترین مردم نسبت به من کسی است که بیشتر بر من صلوات فرستاده باشد.  جامع الاخبار صفحه 69

حضرت محمد (ص) : هرکه گوید : صلی الله علی محمد و آل محمد ، خداوند پاداش هفتادو شهید را به او بخشد و از گناهانش خارج شود مانند روزی که مادرش او را زائیده است.  روضة الواعظین صفحه 323

حضرت محمد (ص) : هرکه صد مرتبه در روز جمعه بر من صلوات فرستد خداوند خطاهای هشتاد ساله او را می آمرزد.  جامع الاخبار صفحه 70

حضرت محمد (ص) : هیچ دعائی نیست که میان آن دعا و آسمان حجاب و مانعی نباشد تا اینکه بر محمد و آل محمد صلوات فرستاده شود و چون چنین شود حجاب دریده شده و دعا داخل گردد و زمانیکه چنین کار نشود ( صلوات نفرستند ) دعا ( به آسمان ) بلند نشود.  جامع الاخبار صفحه 71

رسول خدا (ص) : در معراج ، ملکی را دیدم که هزار هزار دست دارد ( یعنی یک میلیون ) و هر دستی هزار هزار انگشت دارد و هر انگشتی هزار هزار بند دارد ، آن ملک گفت : من حساب دانه های قطرات باران را میدانم که چند تا در صحرا و چند دانه در دریا میبارد ، تعداد قطرات باران را از ابتدای خلقت تا حال را میدانم ، ولی حسابی است که من از محاسبه آن عاجزم ، رسول خدا (ص) فرمود : چیست ؟ عرض کرد : هرگاه جماعتی از امت تو با هم باشند و با هم بر تو صلوات بفرستند ، من از محاسبه ثواب صلوات عاجزم.  آثار و برکات صلوات صفحه 30

زنی شفای پسر کر و کور خود را از حضرت رسول (ص) خواست ، آن حضرت فرمود : برو بر من بسیار صلوات بفرست ، آن زن هم به هر قدمی که بر میداشت یک صلوات میفرستاد ، چون به خانه رسید ، پسر او سالم شد.نزد حضرت برگشت و سلامتی پسرش را به آن حضرت گفت ، حاضرین شاد شدند ، جبرئیل نازل شد و گفت : خداوند میفرماید : چنانچه اعضای این پسر را به برکت صلوات بر تو و آل تو شفا دادم ، روز قیامت نیز به برکت صلوات بر تو ، گناهان امت را می بخشم.  کاخ نشینان بهشت صفحه 317

حضرت محمد (ص) : هرکس یکبار بر من صلوات بفرستد ، از گناهان او ذره ای باقی نمی ماند.   جامع الاخبار صفحه 67

حضرت محمد (ص) : هرکس یک مرتبه بر من صلوات بفرستد ، آن دو ملکی که محافظ رفتار او هستند ، تا سه روز هیچ گناهی برای او نمی نویسند.  جامع الاخبار صفحه 68

حضرت محمد (ص) : هرکس هر روز از روی شوق و محبت به من سه مرتبه صلوات بفرستد ، بر خدا لازم میشود که گناهان او را بیامرزد ، در همان روز یا همان شب.  بحارالانوار جلد 94 صفحه 69

حضرت محمد (ص) : هرکس مرا یاد کند و بر من صلوات فرستد ، خدا جمیع گناهان او را بیامرزد ، اگرچه به عدد ریگهای عالج باشد . عالج ، بیابانی است که ریگ هایش از سایر بیابان ها بیشتر است و بین مکه و شام و عراق قرار دارد.  داستانهای صلوات صفحه 12

حضرت محمد (ص) : هرکس بر من یکبار صلوات فرستد خدا بر او ده بار درود خواهد فرستاد و نیز ده خطا را از او برطرف خواهد ساخت و ده درجه او را بالا خواهد برد.     آثار برکات صلوات صفحه 35

حضرت محمد (ص) : کسی که بر من صلوات بفرستد هرگز داخل آتش جهنم نخواهد شد.   جامع الاخبار صفحه 68

حضرت محمد (ص) : هرکس هر روز هزار صلوات بر من فرستد از دنیا نخواهد رفت تا جای خود را در بهشت ببیند.  فضیلت صلوات صفحه 14

حضرت محمد (ص) : هرکس بر من زیاد صلوات فرستد از تلخی مرگ و جان کندن ایمن گردد و هرکس بگوید { اللهم صل علی محمد و آل محمد } خدا به او ثواب هفتاد و دو شهید عنایت فرماید و از گناهان بیرون آید مانند روزی که از مادر متولد شده است.  فضیلت صلوات صفحه 114

از امام رضا (ع) در تفسیر آیه { وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلی ‏( سوره اعلی آیه 15 ) "آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند " } فرمود : مراد از این آیه این است که هرگاه نام پروردگار متعال بر زبان آمد ، بر محمد و آل محمد (ص) درود و صلوات فرستاده شود.  آثار و برکات صلوات صفحه 37

پیامبر اکرم (ص) فرمود : کاروانی از فرشتگان به امر پروردگار در جهان حرکت میکنند و هنگامی که به جلسه ذکر و صلوات میرسند ، به یکدیگر میگویند : فرود آییم.زمانی که پیاده میشوند ، اهل جلسه را هنگام دعا با ذکر آمین ، یاری کرده و نیز اهل جلسه را هنگام صلوات کمک و همراهی میکنند و در پایان به یکدیگر می گویند : خوشا به حال افراد این جلسه که خدا آنان را آمرزید.  آثار برکات صلوات

امام صادق (ع) : کسی که حاجتی دارد باید اول ، صلوات بر محمد و آل محمد (ص) بفرستد و بعد از آن ، حاجت خود را بخواهد و در آخر دعا ، دوباره صلوات بفرستد ، زیرا خدا کریم تر از آن است که دو طرف دعا را قبول کند و وسط دعا را قبول نکند و صلوات بر محمد و آل محمد (ص) مانع های استجابت دعا را برطرف میکند.  اصول کافی جلد 4 باب صلاة النبی

ابوبصیر می گوید : از امام صادق (ع) شنیدم که فرمود : جایزه و پاداش و مژدگانی کسی که بین نماز ظهر و عصر ، صلوات بر محمد (ص) و آل او بفرستد ، معادل پاداش هفتاد رکعت نماز است.نیز فرمود : هرکه بعد از نماز صبح و ظهر بگوید : (( اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم )) نمی میرد تا این که حضرت مهدی (عج) را زیارت کند.   سفینة البحار جلد 2 صفحه 50

امام رضا (ع) فرمود : کسی که بعد از نماز صبح و مغرب ، قبل از آن که از حالت نماز خارج شود ، بگوید : { إِنَّ اللَّهَ وَ مَلَئكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلىَ النَّبىِ‏ِّ یَأَیهَُّا الَّذِینَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَیْهِ وَ سَلِّمُواْ تَسْلِیمًا ( سوره احزاب آیه 56 )  } سپس بگوید : اللهم صل علی محمد و ذریته ، خداوند صد حاجت او را برآورده میکند که هفتاد حاجت در دنیا و سی حاجت در آخرت است.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 50

امام رضا (ع) : کسی که نمی تواند با چیزی گناهانش را پاک و محو نماید ، بر محمد (ص) و آل او صلوات بفرستد ، زیرا صلوات گناهان را ریشه کن و نابود میکند و ازبین میبرد.   سفینة البحار جلد 2 صفحه 50

حاجی نوری نقل کرده است : از حاج شیخ احمد بن شیخ زین الدین فرمود : شبی امام زین العابدین (ع) را در خواب زیارت کردم ، گفتم : آقا چه کار کنم تا همیشه به فکر قبر و قیامت باشم ، و توشه ای برای آن موقع جمع کنم ؟ آقا چه کنم توفیق توبه پیدا کنم و عمل صالحی انجام دهم ؟ آقا ، ناراحتم ، چه کنم توفیق و سعادت از من گرفته شده است ؟ آن حضرت فرمود : اگر میخواهی توفیق و سعادت پیدا کنی بر خودت لازم کن که همیشه بگویی : { اللهم صل علی محمد و آل محمد }.   دارالسلام صفحه 123

رسول خدا (ص) فرمودند : صلوات ، فقر را برطرف میکند.  داستان صلوات صفحه 97

رسول خدا (ص) : وقتی چیزی را فراموش کردید ، بر من صلوات بفرستید که موجب یاد آمدن آن چیز خواهد شد ، ان شاء الله تعالی.  صلوات کلید حل مشکلات صفحه 31

مردی خدمت رسول خدا (ص) آمد و از فقر شکایت کرد ، آن حضرت فرمود : وقتی داخل خانه خود شدی ، سلام کن ؛ خواه کسی در خانه باشد خواه نباشد ، و بر من سلام فرست و بعد از آن ، سوره اخلاص را بخوان. آن مرد چنان کرد و در اندک روزی توانگر گردید ؛ چنان که به همسایگان و خویشان خود کمک مالی میکرد. آثار برکات صلوات صفحه 47

رسول خدا (ص) فرمود : خدا فرشته ای آفریده است که دو بال دارد ، یکی در مشرق است و دیگری در مغرب ، و پای او در زمین هفتم است و سر او زیر عرش و برای آن ملک پرهایی است به عدد همه خلایق از انس و جن و حیوانات صحرایی و دریایی و به عدد انفاس ایشان و به شماره قطرات باران و برگ درختان و ستاره های آسمان و ریگ های بیابان  ، چون یکی از امت من ، بر من صلوات فرستد ، خدا به آن فرشته امر فرماید که در نهر نور که دریایی است زیر عرش ، غوطه خورد و بیرون آید و خود را تکان دهد ، و از هر پر وی قطره ای فرو ریزد و خدا آن قطره را ملکی گرداند و جمیع آنها را امر فرماید که تا روز قیامت برای آن بنده استغفار کنند.   شرح فضائل صلوات صفحه 53

مالک جهنی گوید : گُلی به حضرت صادق (ع) دادم ، گرفتند و بوئیدند و بر هر دو دیده گذاشتند ، سپس فرمودند : هرکه گُلی را بگیرد و ببوید و بر دیده ها بگذارد و بگوید : { اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد } هنوز بر زمین نگذاشته باشد که گناهانش آمرزیده شود.  آثار برکات صلوات صفحه 83

امام صادق (ع) فرمود : هرکس بین نمازهای ظهر و عصر ، بر پیغمبر خدا و آل او درود فرستد ، آن دعا برابر با هفتاد رکعت نماز خواهد بود.  مستدرک الوسائل جلد 1 صفحه 424

امام صادق (ع) فرمود : هرکس بعد از نماز صبح و نماز ظهر بگوید : { اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و عجل فرجهم } نمی میرد تا این که حضرت مهدی (عج) را درک کند و به ملاقاتش نایل آید.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 50

امام علی (ع) فرمود : هیچ دعایی به آسمان نمیرسد مگر این که دعا کننده بر محمد (ص) و آل او صلوات بفرستد.  میزان الحکمه

در روایات است که میان دعا و آسمان ، حجاب و فاصله ای است و آن گاه که ذکر صلوات بر محمد و آل محمد به میان آید موانع کنار میرود و دعا به اجابت میرسد و بدون صلوات دعا به استجابت نمیرسد.  آثار برکات صلوات صفحه 75

رجاء بن ابی ضحاک میگوید : امام رضا (ع) دعاهایش را با صلوات بر محمد و خاندان او شروع میکرد و در نماز و غیر آن ، زیاد صلوات میفرستاد.   عیون الاخبار الرضا جلد 2 صفحه 194

کفعمی در حاشیه مصباح نوشته است : در کتاب خواص القرآن نوشته است : هرکه شب جمعه ، پس از نماز شب ، هزار بار سوره کوثر را بخواند و سپس هزار بار صلوات بر محمد و آل او بفرستد ، پیغمبر (ص) را در خواب می بیند.  دارالسلام جلد 3 صفحه 6

شخصی بسیار زاهد و عابد که گوشه گیر بود و در مجالس و محافل حاضر نمیشد ، روزی در مجلس سخنرانی شرکت کرد و موجب تعجب همه شد.علت حضورش را پرسیدند ، گفت : رسول خدا را در خواب دیدم و به من فرمود : برو به مجلس سخنرانی فلان واعظ که زیاد بر من صلوات میفرستد و من از او خشنودم.   شرح فضایل صلوات صفحه 92

حضرت امام صادق (ع) فرمود : خدا ملکی را بر قبر رسول خدا (ص) موکل گردانیده است که به او طهلیل می گویند و وقتی یکی از شما بر آن حضرت صلوات یا سلام فرستد ، آن ملک به عرض آن حضرت میرساند که فلان کس سلام و صلوات فرستاده است و آن سلام را به قبر آن حضرت میرساند.  آثار برکات صلوات صفحه 88

پیامبر اکرم (ص) فرمود : سخنی که بدون ذکر نام خدا و صلوات بر من آغاز شود ، بی نتیجه می ماند و دور از خیز و برکت میباشد. آثار برکات صلوات صفحه 93

رسول خدا (ص) فرمود : بینیِ مردی که من نزد او یاد شوم و بر من درود و صلوات نفرستد به خاک ذلت مالیده میشود ، هرکس مرا یاد کند و بر من درود و صلوات نفرستد بدبخت خواهد شد.  مستدرک الوسائل جلد 1 صفحه 393

حضرت محمد (ص) : کسی که بر من صلوات بفرستد ولی بر آل من صلوات نفرستد بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد.  مرآت العقول علامه مجلسی (ره) جلد 12

حضرت محمد (ص) : کسی که صلوات بر من را فراموش کند راه بهشت را گم کرده است.  آثار برکات صلوات صفحه 97

حضرت محمد (ص) فرمودند : بر من صلوات ناقص نفرستید ، پرسیدند صلوات ناقص کدام است ؟ رسول خدا (ص) فرمود : این که بگویید : { اللّهمّ صلّ على محمّد } این نوع صلوات را صلوات ناقص گویند ، صلوات کامل چنین است :  { اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد } آثار برکات صلوات صفحه 100

امام جعفر صادق (ع) : در آخر روز پنج شنبه و شب جمعه ، جمعی از ملائکه از آسمان فرو می آیند که قلم هایی از طلا و لوح هایی از نقره همراه آنان است و در آخر روز پنج شنبه و شب جمعه و روز جمعه تا وقت غروب ، چیزی به جز صلوات بر پیغمبر و آل آن حضرت نمی نویسند.   آثار برکات صلوات صفحه 104

امام صادق (ع) : صلوات بر محمد و آل محمد در روز جمعه هزار بار و در غیر جمعه صد مرتبه سنت است.  آثار برکات صلوات صفحه 104

رسول خدا (ص) فرمودند : هرکس هزار بار در روز جمعه بر من صلوات فرستد ، خطایای هشتاد ساله اش آمرزیده میشود.  آثار برکات صلوات صفحه 106

امام صادق (ع) : صدقه دادن در شب جمعه و روز آن و نیز صلوات بر محمد (ص) و آل او در شب جمعه و روز آن ، برابر هزار حسنه است و هزار بدی به وسیله آن نابود میشود و هزار درجه بر مقام آدمی افزوده میشود.  آثار برکات صلوات صفحه 107

امام صادق (ع) : هیچ عملی در روز جمعه برتر از صلوات بر محمد (ص) و آل محمد نیست.  آثار برکات صلوات صفحه 107

از امام سجاد (ع) صلواتی وارد شده است که در هر روز ماه مبارک شعبان ، در وقت زوال باید خواند ، این صلوات در مصباح المتهجد و کتابهای دیگر آمده است. در آسمان ، دریایی است که آنرا دریای برکات گویند و بر لب آن دریا درختی است که آنرا درخت تحیات نامند ، بر آن درخت آشیانه مرغی است به نام مرغ صلوات و وقتی مومنی در ماه شعبان بر سید پیغمبران (ص) صلوات فرستد ، خدا آن مرغ را امر نماید تا در آن دریا غوطه خورد و پرهای خود را بفشارد و هر قطره ای که از پرهای آن مرغ بریزد ، ملکی خلق نماید و جمیع آن فرشتگان به تقدیس و تحمید و مدح و ثنای پروردگار مشغول گردند و ثواب آنها در دیوان اعمال صلوات فرستنده ثبت گردد. { شایسته یادآوری است که در روایت آمده یک صلوات در ماه شعبان برابر است با ده صلوات در غیر ماه شعبان }  آثار برکات صلوات صفحه 109

امام صادق (ع) فرمودند : هرکه یک مرتبه از روی اخلاص و نیت قلبی به رسول خدا صلوات فرستد ، خدا صد حاجت او را روا میسازد ، سی در دنیا و هفتاد در آخرت.   بحارالانوار جلد 94  صفحه 70

رسول خدا (ص) : هرکه صد مرتبه صلوات فرستد ، خدا صد حاجت او را برآورد.   سنن ترمزی جلد 1 صفحه 303

برای برطرف شدن فقر و تنگدستی ، رسول خدا (ص) میفرماید : بسیار یاد خدا کنید و بر من صلوات بفرستید.  هدیه خدا صفحه 136

برای رفع فراموشی : امام حسن مجتبی (ع) میفرماید : صلوات بفرستید تا به یادتان آید.  عیون الاخبار الرضا جلد 1 صفحه 166

رسول خدا (ص) : هرکه در هر صبح 10 مرتبه و در هر شام 10 مرتبه بر من صلوات فرستد ، من او را دریابم در وقتی که محتاج به آن باشد.  شرح فضایل صلوات صفحه 127

رسول خدا (ص) فرمود : هرکس شب جمعه دو رکعت نماز به جا آورد ، در هر رکعت 50 مرتبه سوره اخلاص بخواند و بعد از سلام نماز بگوید ( اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى النَّبِیِّ الْعَرَبِیِّ وَ آلِهِ ) حُزن او برطرف میشود.   هدیه خدا صفحه 137  


سه شنبه 26 مرداد 1389

احادیثی در مورد صلوات قسمت اول

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امام ششم (ع) : چون خواهى دعا كنى خداوند عزوجل را تمجید كن، و حمد گو و تسبیح نما، و تهلیل بگو و او را ثنا نما و بر نبى اكرم (ص) درود فرست و سپس دعا كن كه خواسته ‏ات برآورده شود.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 13

امام صادق (ع) فرمودند : مردى به مسجد در آمد، و دو ركعت نماز خواند و از خداوند حاجت خواست ،  پیغمبر (ص) فرمود: این بنده عجله كرد ، دیگرى آمد و نماز گزارد و خدا را مدح گفت و صلوات فرستاد، پیامبر(ص) فرمود: حاجتت را بخواه كه برآورده خواهد شد.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 14

امام صادق (ع) : همواره دعا از خدا محجوب خواهد بود تا آنگاه كه دعا كننده صلوات بفرستد.    مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 15

حضرت صادق (ع): هر كه دعا كند و درود به پیغمبر (ص) نفرستد دعا بر سرش بال زنان می ‏ایستد (یعنى بالا نمیرود) و چون بر پیغمبر (ص) صلوات فرستد دعایش بالا رود.  مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 16

 امام صادق (ع) : مردى محضر نبىّ اكرم (ص) شرفیاب شد و عرض كرد، یا رسول الله ثلث نه بلكه نصف، بلكه همه درودهایم را نثار شما می ‏كنم حضرت فرمود: با این كار فیض دنیا و آخرتت را تأمین كرده‏ اى ، ابى بصیر و ابن الحكم گویند: از حضرت صادق (ع) پرسیدم مراد از اینكه ثلث صلوات و درود را نثار تو میكنم یعنى چه ؟ فرمود : درود را قبل از هر دعایى می ‏فرستد، و از خداوند هیچ چیز نمی طلبد مگر آنكه سخن خود را به نام پیغمبر آغاز می ‏كند، و بعد حاجت می ‏طلبد. مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 16

  حضرت صادق (ع): هر كه را حاجتى باشد اوّل صلوات بفرستد ، بعد از خدا حاجت بخواهد، و دعا را نیز به صلوات ختم كند، كه خداوند متعال كریمتر از آنست كه دو طرف دعا را قبول كند و وسط آن را فراموش نماید كه صلوات هرگز بی ‏استجابت نخواهد ماند.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 17

 از امام ششم : پیغمبر (ص) فرمود : هیچ قومى در مجلسى جمع نشوند كه در آن مجلس یاد خداوند و صلوات بر محمّد (ص) نباشد ، مگر آنكه آن مجلس حسرت و وبال بر مجلسیان خواهد بود.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 17

 از نبى اكرم روایت است كه : چون اسم پیغمبر(ص) برده شود بسیار بر وى صلوات بفرستید ، كه هر كه یك صلوات بر پیغمبر (ص) بفرستد، هزار صف فرشته بر او درود می ‏فرستند، هیچ مخلوقى نماند مگر آنكه بروى درود میفرستند، زیرا كه خدا و فرشتگان بروى صلوات میفرستند، و هر كه به این ثواب عظیم میل نشان ندهد جاهل و مغرور است ، و خداوند و پیغمبر (ص) از وی بری و بیزار هستند.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 100

 از نبى اكرم (ص) : من در قیامت نزد میزان هستم ، و هر كه گناهانش بر ثوابهایش فزونى گیرد صلواتهائى را كه بر من فرستاده می ‏آورم تا بدانها میزان اعمالش سنگین گردد.    مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

 از على (ع): هیچ دعائى به آسمان بالا نمیرود، مگر آنكه بر محمد و آل او درود فرستاده شود.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

 از امام صادق (ع) : در یكى از كتب خوانده ‏ام كه هر كس بر محمد (ص) صلوات فرستد خداوند صد حسنه برایش بنویسد، و هر كه بگوید: صلوات و درود خدا بر محمد و اهل بیت او خداوند هزار حسنه برایش بنویسد.   مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

 نبى اكرم (ص) : سزاوارترین مردم به من در قیامت آن كس است كه بیشتر بر من درود فرستد.     مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

حضرت محمد (ص) : بخیل كسى است كه نام من نزد او برده شود و او بر من صلوات نفرستد.     مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 101

  حضرت محمد (ص) :  هر فردى از امّتم كه با اخلاص بر من صلوات فرستد خدا ده بار بر او درود فرستد و ده درجه او را بالا برد و ده ثواب برایش بنویسد و ده گناه از نامه عملش محو گرداند.  مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 102

 حضرت محمد (ص) فرمودند : بلند بر من صلوات بفرستید كه این عمل نفاق را ببرد.    مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 102

یزید بن حسن گوید: حضرت موسى بن جعفر علیهما السلام برایم چنین گفت: كه (پدرم امام صادق علیه السلام فرمود:) شخصى كه بر پیامبر صلوات می ‏فرستد مفهومش آن است كه من بر سر پیمان خود باقى هستم، و به «بلى» كه در عالم «ذرّ» به سؤال أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ (آیا من پروردگار شما نیستم- سوره اعراف آیه 172) گفته ‏ام وفادارم.  معانی الاخبار جلد 1 صفحه 269

ناجیه از حضرت باقر علیه السّلام روایت كند كه فرمود : در روز جمعه هر گاه‏ نماز عصر را خواندى ، پس بگو:
«اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد الأوصیاء المرضیین بأفضل صلواتك، و بارك علیهم بأفضل بركاتك، و السّلام علیهم و على أرواحهم و أجسادهم و رحمة اللَّه و بركاته»
كه ترجمه آن اینست: بار الها درود بفرست بر محمّد و آل محمّد جانشینانش كه از آنها راضى و خشنود میباشى به درجه اعلاى رحمتت و بركت بر آنان نازل كن به بالاترین بركت هایت، درود بر آنها باد و بر روحشان و بدنشان و رحمت خدا و بركاتش نیز.
پس هر كسى كه این صلوات را بعد از نماز عصر بگوید، خداوند صد هزار حسنه براى او بنویسد، و صد هزار گناه كوچك از او محو كند، و صد هزار حاجت او برآورد، و صد هزار درجه از براى او بالا برد.  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 88

عاصم بن ضَمرَه گوید: امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: فرستادن صلوات بر پیغمبر خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم بهتر از آبى كه آتش را خاموش كند ، گناهان را از بین میبرد ، و سلام بر آن حضرت أفضل است از آزاد كردن چند بنده از قید بردگى، و دوستى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم افضل و برتر از جان نثارى و ریختن خونها - یا فرمود : به كار بردن شمشیرها- در راه خدا است.  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 342

 از ابى بصیر روایت شده كه امام صادق علیه السّلام فرمود: هنگامى كه نام پیغمبر صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم برده می ‏شود بر آن حضرت بسیار صلوات بفرستید زیرا هر كس یك بار  بر او صلوات فرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشتگان بر وى صلوات فرستد، و هیچ مخلوقى باقى نماند مگر اینكه بر آن بنده صلوات فرستد از جهت صلوات خداوند و فرشتگانش بر او، و دست نكشد از این ثوابها و بی ‏رغبتى ننماید مگر نادان خود بین كه خدا و رسول از وى بیزارند.
شرح: مراد از صلوات خداوند و فرشتگان فرو ریختن رحمت و بركت و لطف و كرامت و نعمت خدا است بر بنده خویش.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 342

 أبوالبخترى (كه سنّى مسلك است) از امام صادق از پدرانش علیهم السّلام از رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم روایت كرده كه فرمود: من در قیامت نزد میزان اعمال باشم هر كس كفّه گناهانش افزونتر از حسناتش شود آن صلوات‏هائى را كه بر من فرستاده بیاورم و بر حسناتش بیفزایم تا بر گناهانش فزون آید.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 344

 عبد السّلام (بن عبد الرّحمن) بن نعیم گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض كردم من داخل كعبه شدم و دعائى به خاطرم نیامد جز صلوات بر محمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم فرمود: آگاه باش مانند تو در فضیلت و ثواب كسى از خانه خدا بیرون نیامده است.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 345

حارث همدانى گوید: امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: هیچ دعائى به آسمان راه ندارد تا اینكه بر محمّد و اهل بیتش علیهم السّلام صلوات فرستاده شود.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 345

صباح بن سیابه گوید : امام صادق علیه السّلام به من فرمود: آیا دعائى به تو بیاموزم كه روى تو را از آتش جهنّم حفظ كند؟ گوید: عرضكردم آرى، فرمود:پس از دمیدن سپیده صبح صد بار بگو«اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد»خداوند روى تو را از حرارت آتش دوزخ در امان دارد.   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 345

 ابن أبى عمیر از یك تن از روات روایت كند كه امام صادق علیه السّلام فرمود: در پاره ‏اى از كتابها یافتم كه هر كس بر محمّد و آل محمّد علیهم السّلام صلوات بفرستد، خداوند یك صد حسنه در نامه عملش بنویسد، و هر كس (بر محمّد و اهل بیتش صلوات فرستد بدین طریق كه) بگوید : «صلّى اللَّه على محمّد و أهل بیته»
خداوند براى او هزار حسنه بنویسد.  ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 346

 محمّد بن فضیل از امام هشتم علیه السّلام روایت كرده كه فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم فرموده است: هر كس در روز جمعه صد بار بر من صلوات فرستد، خداوند شصت حاجت او را روا كند، سى حاجت براى دنیا و سى حاجت براى آخرت.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 346

عبد اللَّه بن مغیره گوید: از موسى بن جعفر علیهما السّلام شنیدم میفرمود :
هر كس در تعقیب نماز صبح و مغرب پیش از آنكه برخیزد یا با كسى سخن گوید ،
سوره احزاب آیه 56 : إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیماً را قرائت كند و بعد بگوید :«اللّهمّ صلّ على محمّد النبىّ و ذریّته» خداوند یك صد حاجت او را روا كند، هفتاد در دنیا و سى در آخرت.
عبد اللَّه گوید : پرسیدم معنى صلاة خدا و ملائكه و صلاة مؤمنین چیست ؟ فرمود : صلاة خدا رحمت اوست، و صلاة فرشتگانش ستایش و مدح آنها است براى پیغمبر و صلاة مؤمنین دعا است براى او، و از اسرار آل محمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم در موضوع صلوات بر پیغمبر و آلش این نوع صلوات است گفته شود: اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد فی الاوّلین، و صلّ على محمّد و آل محمّد فی الآخرین و صلّ على محمّد و آل محمّد فی الملأ الأعلى، و صلّ على محمّد و آل محمّد فی المرسلین، اللّهمّ أعط محمّدا [و آل محمّد] الوسیلة و الشّرف و الفضیلة و الدّرجة الكبیرة، اللّهمّ إنّی آمنت بمحمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم و لم أره، فلا تحرمنى یوم القیامة رؤیته، و ارزقنى صحبته، و توفّنى على ملّته، و اسقنی من حوضه مشربا رویّا سائغا هنیئا، لا أظمأ بعده أبدا، إنّك على كلّ شى‏ء قدیر، اللّهمّ كما آمنت بمحمّد صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم و لم أره فعرّفنى فی الجنان وجهه، اللّهمّ بلّغ روح محمّد عنّی تحیّة كثیرة و سلاما»پس هر كس بر پیغمبر صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم در هر بامداد سه بار و در هر شبانگاه سه بار این چنین صلوات بفرستد تمام گناهان و خطاهایش نابود و محو شود، و ایّام شادیش به طول انجامد، و دعایش مستجاب گردد، و به آرزویش برسد، و روزیش فراوان شود و بر پیروزى بر دشمن یارى گردد، و اسباب خیر از هر سو براى او فراهم آید، و در بهشت برین از همنشینان پیغمبر صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم باشد.    ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 347

 عبد اللَّه بن سنان از امام صادق علیه السّلام روایت كرده كه فرمود: روزى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم به أمیرالمؤمنین فرمود آیا تو را مژده ندهم؟ امیر المؤمنین علیه السّلام گفت:به فرما پدر و مادرم قربانت شما كه پیوسته مبشّر به خیر و خوبیها بوده ‏اید ، فرمود : جبرئیل تازگى براى من خبر خوشى آورده و آن اینست كه هر كدام از امّتان من هنگامى كه بر من صلوات میفرستد اگر نام اهل بیتم را نیز ملحق سازد درهاى آسمان جملگى براى پذیرفتن دعا و عبادت او گشوده گردد، و فرشتگان هفتاد درود بر وى بفرستند، و این خود محو سازنده جرم است، آنگاه گناهان چون برگ درختان از او بریزد، و خداوند تعالى فرماید: «لبّیك» تو را پذیرفتم بنده من خجسته و مسعود باشى پس فرشتگان را گوید شما هفتاد بار بر وى درود فرستادید و من هفتصد بار، لیكن اگر تنها بر من صلوات بفرستد و اهل بیتم را ملحق نسازد میان دعاى او و آسمان هفتاد حجاب حائل باشد، و خداوند جلّ جلاله فرماید: «لا لبّیك» تو را نپذیرم خجسته مباد ترا و مسعود نباشى. اى فرشتگان من دعاى او را به آسمان مبرید تا اینكه اهل بیت پیغمبرش را نیز در فرستادن درود با پیغمبر ملحق سازد، پس همچنین‏ دعایش پذیرفته نگردد و به آسمان بالا نرود تا بر اهل بیت پیغمبر نیز سلام و درود بفرستند.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 350

 ابن أبى عمیر گوید: حمّاد بن عثمان از امام صادق علیه السّلام پرسید: أفضل اعمال در روز جمعه كدام است؟ فرمود صلوات بر محمّد و آل محمّد یك صد [و یك‏] بار بعد از نماز عصر، و هر چه بر آن بیفزائى بهتر خواهد بود.احمد بن خالد برقىّ گوید: در روایتى كه عبد اللَّه بن سیابه و أبو اسماعیل از ناجیه از یكى از این دو امام ابو جعفر باقر یا أبو عبد اللَّه الصادق علیهما السّلام نقل كرده فرمود: چون نماز جمعه به جاى آوردى بگو «اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد الأوصیاء المرضیّین بأفضل صلواتك، و بارك علیهم بأفضل بركاتك، و السّلام علیه و علیهم و على أرواحهم و أجسادهم و رحمة اللَّه و بركاته»
خداوند براى تو یك صد هزار حسنه بنویسد،  و یك صد هزار گناه از نامه عملت محو سازد، و یك صد هزار حاجتت را براى آن روا كند، و یك صد هزار درجه مقامت را بالا برد.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 351

عمّار ساباطى گوید : من نزد امام صادق علیه السّلام بودم : مردى گفت :«اللّهم صلّ على محمّد و أهل بیت محمّد»امام علیه السّلام به او فرمود: اى مرد دائره را بر ما تنگ ساختى آیا نمیدانى كه اهل بیت همان پنج تن اصحاب كسایند و بس، مرد پرسید چگونه بگویم؟ فرمود بگو:«اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد» تا اینكه ما و شیعیان ما نیز داخل باشیم.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 352

معاویة بن عمّار گوید: امام صادق علیه السّلام فرمود: هر كس در یك روز صد بار «ربّ صلّ على محمّد و أهل بیته»
بگوید: خداوند یك صد حاجت او را برآورد  سى حاجت از آنها براى دنیا و هفتاد براى آخرت.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 352

عبد اللَّه بن سنان گوید: امام صادق صلوات اللَّه علیه فرمود: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و اله و سلّم فرموده است: آواز خود را هنگام فرستادن صلوات بر من بلند كنید زیرا كه آن نفاق را خواهد برد.     ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 353

حضرت صادق علیه السلام فرمود : پیوسته دعا محجوبست (و میانه آن و استجابتش حجاب و پرده ‏اى حائل است) تا بر محمد و آلش صلوات فرستاده شود (كه آنگاه پرده و حائل برطرف شود)

شرح‏ : جزرى در نهایه گفته است : صلاة در لغت به معناى دعا است، و عبادت مخصوصه را كه شامل دعا است صلاة گفته ‏اند، و برخى گفته‏ اند: صلاة در لغت به معناى تعظیم است، و عبادت مخصوصه را هم صلاة گفته‏ اند چون در آن تعظیم خداوند است- تا آنكه گوید-: و اما اینكه گوئیم «اللهم صل على محمد» معنایش اینست كه خدایا او را بزرگوار كن در دنیا بوسیله بلند كردن نام او و آشكار كردن دعوت و نگهدارى شریعتش، و در آخرت به قبول كردن شفاعت او در باره امتش و دو چندان كردن اجر و پاداشش.
فیض (ره) در وافى گوید : معناى صلاة خدا بر پیغمبرش (ص) افاضه انواع كرامات و لطائف نعمتها است بر او، و اما صلوات ما و فرشتگان بر او پس آن درخواست آن كرامت و افاضه آن بر او است.
و مجلسى (ره) گوید : مشهور آنست كه صلاة از خداى سبحان رحمت است و از فرشتگان استغفار (و طلب آمرزش) و از بندگان دعا است. و در معناى «آل» گفته است: آل پیغمبر (ص) نزد شیعه امامیه عترت طاهره و خاندان معصوم او هستند، و اینكه شهید ثانى (ره) آن را مخصوص به أمیرالمؤمنین و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام كرده است وجهى و دلیلى ندارد ، و اما نزد عامه در این باره اختلاف بسیارى است پس برخى گفته ‏اند: آل پیغمبر (ص) تمامى امت او هستند و برخى گفته ‏اند: عشیره اویند، و برخى گفته ‏اند، هر كه از بنى هاشم و بنى عبد المطلب كه گرفتن زكاة بر آنها حرام است آل پیغمبرند، سپس وجوهى براى اینكه دعا بدون صلوات محجوبست ذكر فرموده است.  اصول كافى جلد 4 صفحه 247

 حضرت صادق علیه السّلام فرمود : هر كه دعائى كند و نام پیغمبر (ص) را نبرد آن دعا بالاى سرش (چون پرنده ‏اى) بچرخد، و چون نام پیغمبر (ص) را برد دعا بالا رود.   اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

(3) حضرت صادق علیه السّلام فرمود : مردى نزد پیغمبر (ص) آمد عرضكرد : اى رسول خدا من یك سوم صلواتم را براى شما قرار دهم ، نه بلكه نیمى از صلواتم را مخصوص شما گردانم ، نه بلكه تمامى آن را از آن شما گردانم ؟ رسول خدا (ص) فرمود: در این صورت خرج و موونه دنیا و آخرت تو كفایت شود. (شرح این حدیث از زبان امام علیه السّلام در حدیث 4 بیاید).  اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

 (4) ابوبصیر گوید : از حضرت صادق علیه السلام پرسیدم معناى اینكه : همه صلواتم را براى شما قرار دهم» چیست؟ فرمود: یعنى پیغمبر (ص) را مقدمه و جلو هر حاجتى قرار میدهد، و از خداى عزوجل چیزى درخواست نكند تا به نام پیغمبر (ص) ابتداء كند و صلوات بر او فرستد، سپس حاجات خود را از خدا درخواست كند.
شرح‏ :  فیض (ره) در شرح حدیث (3) گوید : مقصود از صلاة معناى لغوى آن است كه دعا باشد و معناى گفتار آن مرد به پیغمبر اینست كه هر گاه به درگاه خداوند در باره حاجتى دعا میكنم اول به شما دعا میكنم و آن را ریشه و پایه قرار میدهم سپس آنچه براى خود خواهم روى آن قرار دهم و همین است معناى آنچه از تفسیر این حدیث بیاید (كه اشاره به حدیث (4) است).اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود مرا چون قدح شتر سوار قرار ندهید، زیرا شتر سوار قدح خود را پر كند و هر زمان خواست بنوشد مرا در اول دعا و وسط و آخر آن قرار دهید. شرح‏ :  فیض (ره) گوید: ابن اثیر گفته است: یعنى در آخر بیاد من نیفتید چنانچه شتر سوار قدح خود را در آخر بار و بنه خود قرار دهد، و پس از آنكه از بار كردن همه آنها فارغ گردید آن را پشت آنها بیاویزد، سپس فیض (ره) گوید: و شاید مقصود این باشد (كه همیشه بیاد من باشید نه مانند قدح شتر سوار زیرا كه) شتر سوار یاد قدح خود نكند تا گاهى كه تشنه شود و بخواهد آب بیاشامد كه در آن هنگام آن را پر كند و بیاشامد، و اوقات دیگر از آن غافل است.اصول كافى جلد 4 صفحه 248 

 حضرت صادق علیه السلام فرمود : چون نام پیغمبر (ص) برده شد بسیار بر او صلوات بفرستید، زیرا هر كس یك صلوات بر پیغمبر (ص) فرستد خداوند هزار بار در هزار صف از فرشته ‏ها بر او صلوات فرستد، و چیزى از مخلوقات خدا نماند جز اینكه بر این بنده صلوات فرستد براى آنكه خداوند و فرشتگان براى او صلوات فرستند، و هركس در این فضیلت رغبت نكند پس او نادان و مغرور است، و خدا و رسول و خاندانش از او بیزارند.
شرح‏ :  مجلسى (ره) گوید : اینكه فرمود : « بسیار صلوات بر او بفرستید » محمول بر استحباب است چنانچه اجماع بر آن است، و اینكه فرمود: «خداوند در هزار صف فرشتگان بر او صلوات فرستد» چند معنى دارد، و معنى اول كه ظاهر هم همانست اینست كه خداوند بر او ثنا گوید و صلوات فرستد به كلامى كه آن كلام را هزار صف از فرشتگان بشنوند و آنها نیز به صلوات خداوند عزوجل صلوات فرستند. و پس از آن چند وجه دیگر نقل كرده (و در آخر باب هم در فائده پنجم از فوائدى كه ذكر كرده معانى دیگرى نقل كند)- تا آنكه گوید-: و مقصود از صلوات بر پیغمبر (ص) صلوات بر او و آل او است، نه صلوات بر پیغمبر (ص) فقط ، زیرا در روایات خاصه و عامه وارد شده كه صلوات به او بدون صلوات بر آل پذیرفته نیست، بلكه از اخبار ما ظاهر گردد كه حرام و موجب عقاب است ... و در آخر این خبر نیز اشاره ‏اى بدان شده.  اصول كافى جلد 4 صفحه 249  


 حضرت صادق علیه السلام فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : هر كه بر من صلوات فرستد خدا و فرشتگان بر او صلوات فرستند، هر كه خواهد كم فرستد و هر كه خواهد بیش. اصول كافى جلد 4 صفحه 249  

 حضرت صادق علیه السلام فرمود : رسول خدا (ص) فرمود : صلوات بر من و بر اهل بیت من نفاق را میبرد.اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

حضرت صادق علیه السلام فرمود : هر كه صد بار بگوید : «یا رب صلى على محمد و آل محمد» صد حاجت از او برآورده شود كه سى حاجت آن از (حاجات) دنیا باشد [و باقى از آخرت‏].اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر دعائى كه خداى عزوجل بدان خوانده شود از رفتن به آسمان محجوبست تا صلوات بر محمد و آل محمد فرستاده شود.اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: مردى نزد رسول خدا (ص) آمده عرضكرد: من نیمى از صلوات (و دعاهایم) را براى شما قرار دهم؟ فرمود: آرى، سپس عرضكرد: همه دعاهایم را به شما مخصوص گردانم؟ فرمود: آرى، همین كه آن مرد رفت رسول خدا (ص) فرمود: اندوه دنیا و آخرتش كفایت شد.  اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

 امام صادق (ع) فرمود: مردى نزد رسول خدا (ص) آمده عرضكرد : اى رسول خدا : یك سوم دعاهاى خود را به شما اختصاص دهم؟ فرمود: نیكو است، عرضكرد: اى رسول خدا نیمى از دعاهاى خود را مخصوص شما گردانم؟ فرمود: این بهتر است، عرضكرد: همه دعاهایم را براى شما قرار دهم؟ فرمود:
در این صورت خداى عزوجل آنچه از كارهاى دنیا و آخرتت كه تو را اندوهناك كند كفایت فرماید. پس مردى به حضرت صادق علیه السّلام عرضكرد: خدایت نیكى دهد چگونه دعایش را براى او قرار دهد، حضرت علیه السلام فرمود: چیزى از خداى عزوجل در خواست نكند جز اینكه ابتداء به صلوات بر محمد و آلش علیهم السلام كند.  اصول كافى جلد 4 صفحه 250   

 حضرت صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: آوازهاى خود را به صلوات بر من بلند كنید، زیرا كه آن نفاق را برطرف سازد.  اصول كافى جلد 4 صفحه 251    

 اسحاق بن فروخ گوید : حضرت صادق علیه السلام فرمود : اى اسحاق بن فروخ هر كه ده بار بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد خداوند و فرشتگان او صد بار بر او صلوات فرستند، و هر كه صد بار بر محمد و آل محمد صلوات فرستد خداوند و فرشتگانش هزار بار بر او صلوات فرستند، آیا گفتار خداى عزوجل را نشنیده ‏اى (كه فرماید:) «او است آن خداوندى كه رحمت (یا درود) فرستد بر شما (او) و فرشتگانش تا برون آرد شما را از تاریكیها به سوى روشنائى و بوده است به مؤمنان مهربان» (سوره احزاب آیه 43). توضیح‏ : - استشهاد به آیه شریفه براى اثبات این معنا است كه چگونه خداوند و فرشتگانش صلوات و درود بر كسى فرستند، و در اینكه صلوات خدا و فرشتگان بر مردم چیست و چگونه است مورد اختلاف است‏
طبرسى (ره) گوید : صلوات از خدا آمرزش و رحمت است، و گفته شده : ثنا و ستایش است، و برخى گفته‏ اند: كرامت و بخشندگى است، و اما صلوات فرشتگان همان دعاى آنها است چنان كه از ابن عباس نقل شده، و گفته شده: درخواست آنها است از خداى تعالى براى فرو فرستادن رحمت. اصول كافى جلد 4 صفحه 251    


دوشنبه 25 مرداد 1389

احادیثی در مورد قران

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

پیامبر اکرم (ص) فرمود : من دو چیز را در میان شما باقی گذاشتم ، تا وقتی که به آن دو چنگ زنید هرگز گمراه نخواهید شد : یکی قرآن ، دیگری خاندانم . جامع الاخبار و الآثار کتب القرآن جلد 1  صفحه 94

رسول خدا (ص) فرمود : برتری قرآن بر سایر سخنها همانند برتری خدا بر مخلوقات اوست.       جامع الاخبار و الآثار کتب القران جلد 1  صفحه 182

رسول اکرم (ص) فرمود : قرآن جز خدا بهترین و برتری چیزهاست ، کسی که احترام قرآن را نگه دارد به خدا احترام کرده است، و کسی که حرمت قرآن را نگه ندارد نسبت به خدا بی حرمتی کرده است،احترام به قرآن در پیشگاه الهی همانند احترام پدر به فرزند است.( عزیزان توجه داشته باشید احترام به قرآن این نیست که ماچش کنیم و یک گوشه بزاریم و خاک بخورد ، احترام و حرمت قرآن زمانی حفظ میشود که به احکام آن عمل شود ، خود قرآن میفرماید ما شفا و رحمتیم برای اهل عمل و خزلان و گرفتاری زیاد می کنیم برای کسانی که اهل عمل به قرآن نیستند )       جامع الاخبار و الآثار جلد 1  صفحه 420

امام هشتم (ع) از امام کاظم (ع) نقل می کند که فرمود : مردی از امام صادق (ع) پرسید چگونه است که قرآن هر چه خوانده و منتشر می شود جز بر تازگی و طراوتش افزوده نمی شود ؟ امام صادق (ع) فرمود : زیرا خداوند آنرا برای زمان و مردم خاصی قرار نداده است ، بنابراین در هر عصری نو، پیش هر ملتی تا روز قیامت تازه و شاداب ایست.     جامع الاخبار و الآثار کتب القران جلد 1  صفحه 169 

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود : بر شما باد قرآن ، پس آنرا رهبر و پیشوای خود قرار دهید ، زیرا آن سخن پروردگار جهانیان است . از طرف اوست و بسوی او بر می گردد ، بنابراین به متشابهات آنها هم ایمان آورید و از ضرب المثلهای آن پند گیرید.      کنز العمال جلد 1 صفحه  515 حدیث  3300

امام علی (ع) فرمود : تاریخ گذشتگان و آیندگان و برنامه زندگی شما در قرآن است.        بحار الانوار جلد 92 صفحه 32

پیامبر بزرگوار(ص) فرمود : بر شما باد به قرآن ، چون قرآن ، شفای سودمند ، وداروی پر برکت است و نگهبان کسی است که به آن چنگ می زند ، و نجاتبخش کسی است که ازآن پیروی کند.       جامع الاخبار و الآثار  جلد 1  صفحه 432

امام حسن مجتبی ( ع) فرمود : در این قرآن چراغهای روشن (هدایت) و داروی شفابخش دلهاست.      جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 164

رسول خدا (ص) فرمود : ای مردم آنچه از من برای شما نقل می شود چنانچه هماهنگ با قرآن بود بدانید گفتار من است و اگر مخالف با محتوای قرآن بود گفتهً من نیست.          جامع الاخبار جلد 1  صفحه 395

پیامبر اکرم (ص) فرمود : قرآنیان ( اهل قرآن به احکام قرآن هم عمل میکنند )  و شب زنده داران ، بزرگواران امت من هستند.      بحارالانوار جلد 92  صفحه 177

پیامبر خدا (ص) فرمود : حامل و حافظ قران پرچمدار اسلام است ، کسی که او را احترام کند خدا را گرامی داشته است ، کسی که به او اهانت کند مورد لعن و نفرین خدا خواهد بود.      کنز العمال جلد 1 صفحه 515 حدیث 2294

پیامبر(ص) فرمود : قرآنیان بالاترین مقام انسانی بعد از پیامبران و فرستادگان الهی را دارند ، پس حقوق آنان را کم ندانید،زیرا در پیشگاه الهی دارای منزلتی هستند.      بحار الانوار جلد 92 صفحه 180

رسول خدا (ص) فرمود : حاملان قرآن همان آموزگاران سخن خدا و در برکنندگان نور خدایند،کسی که آنان را دوست بدارد،خدا را دوست داشته و کسی که نسبت به آنان دشمنی کند با خدا دشمنی کرده است.     کنز العمال جلد 1 صفحه 523حدیث 2345

رسول خدا (ص) فرمود : ای جامعه قرآن خوانان ! در مورد آنچه از قرآن خداوند بر دوش شما نهاده تقوای الهی را پیشه کنید . زیرا من وشما مسئولیم ، من مسئول ابلاغ رسالتم و از شما دربارۀ آنچه از کتاب خدا و سنت من دارید سؤال خواهد شد.             جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 379

پیامبر خدا (ص) فرمود: کسی که قرآنرا بیامزد و به آن عمل نکند و دنیا دوستی و  زینت آن را بر قرآن ترجیح دهد سزاوار خشم خداوند است ، و در ردیف یهود و نصاری قرار خواهد داشت که کتاب خدارا پشت سر انداختند.               جامع الاخبار و الآثار جلد 1  صفحه221

امام صادق (ع) به نقل از پدرانش فرمود :  دو گروهند که اگر اصلاح بشوند امت من اصلاح خواهند شد و چنانچه فاسد شوند امت را فاسد خواهند کرد : حاکمان و قاریان قرآن.        بحار الانوار جلد 92 صفحه  178

رسول خدا (ص) فرمود : کسی که قرآن بخواند و به آن عمل نکند خداوند او را روز قیامت کور محشور خواهد کرد.     جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 409

پیامبر اکرم (ص) فرمود : کسی که قرآن بخواند و بعد حرام بخورد و بنوشد یا محبت و زینت دنیا را برآن برتری دهد مستوجب خشم الهی می شود مگر اینکه توبه کند،و اگر بدون توبه بمیرد ، روز قیامت قرآن با او به محاجّه بر می خیزد تا او را محکوم نکند دست بر نمی دارد.             بحارالانوار  جلد 92 صفحه 180

پیامبر اکرم (ص) فرمود : بهترین شما کسی است که قرآن آموزد و آن را آموزش دهد.        بحار الانوار جلد 2 صفحه 186

امام صادق (ع) فرمود : اگر کسی از قرآن یک حرف بیاموزد،خداوند برای او ده حسنه می نویسد،وده گناه از او می بخشد، وده درجه او را به بالا می برد،فرمود:نمی گویم،درمقابل هر آیه،بلکه در مقابل هر حرفی مانند ((باء)) یا ((تا)) یا همانند آنها.         جامع الاخبار جلد 1 صفحه 213

پیامبر اکرم (ص) فرمود : اگر خواستار زندگی سعادتمندان ، ومرگ شهیدان و نجات روز محشر ، وسایه در روز قیامت و هدایت در روز گمراهی هستید پس قرآن بیاموزید،زیرا آن گفتۀ خدای مهربان و ایمنی از شیطان و موجب برتری و وزنۀ خوبیهای شما است.      جامع الاخبار و الآثار  جلد 1 صفحه 210

حضرت علی (ع) فرمود : قرآن را بیاموزید که نیکوترین گفتاراست ، و در آن دانا و آگاه شوید که بهار دلهاست و از نور آن شفا بخواهید ، که شفا بخش دلهاست ، آن را خوب بخوانید  چون مفیدترین قصّه هاست.                                جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 211

امام صادق (ع) فرمود : شایسته است که انسان مومن نمیرد تا قرآن را بیاموزد یا در حال آموزش آن باشد.           بحارالانوار جلد 92 صفحه189

رسول خدا (ص) فرمود : ای سلمان ! بر تو باد خواندن قرآن ( و عمل به آن )  ، زیرا قرآن خواندن کفّارۀ گناهان و سپری در مقابل آتش و بازدارنده از عذاب است.      جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 308

امام صادق (ع) فرمود : قرآن ، عهدنامه خدا به بندگان اوست ، پس شایسته است مسلمان در عهد نامه اش بنگرد ، و روزی پنجاه آیه از آن بخواند.        جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 335

امام صادق (ع) فرمود : مؤمنی که درجوانی قرآن بخواند ، قرآن با گوشت و خون او مخلوط می شود ، و خدا او را با سفیران بزرگوار و نیکوکار قرار می دهد و روز قیامت قران مدافع اوست.                  بحارالا نوار جلد  92 صفحه 187

امام باقر(ع) فرمود : هر چیزی بهاری دارد و بهار قرآن ماه مبارک رمضان است.                  بحارالانوار جلد 1 92 صفحه 213

رسول خدا (ص) فرمود : کسی مه در ماه مبارک رمضان یک آیه قرآن بخواند پاداش او همانند کسی است که قرآن را درماههای دیگر ختم کرده است.   جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 329

پیامبر خدا (ص) فرمود : خانه ای که در آن قرآن خوانده شود فرشتگان وارد آن می شوند ، وشیطانها از آن دور می شوند ، و اهل آن در آسایش قرار می گیرند و به خیر و برکت آن خانه افزوده می شود و از بدیها و آفات آن خانه کاسته می شود.وخانه ای که در آن قرآن نخوانند ، محل حضور شیاطین و دوری فرشتگان می شود و بر اهلش تنگ می شود و شرّش بسیار و خیرش اندک خواهد بود.                       جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 320

امام صادق (ع) فرمود : خانه ای را که مسلمانی در آن است و قرآن تلاوت می کند اهل آسمان آن رامی بینند همانگونه که مردم دنیا ستارۀ نورانی را در آسمان می بینند.        بحارالانوار جلد 92 صفحه 200

امام صادق (ع) فرمود : کسی که حرفی از کتاب خدا را بشنود بدون آن که بخواند خداوند حسنه ای برای او می نویسد،وگناهی را از او می بخشد ، و یک درجه او را بالا می برد.                    بحارالانوارجلد 1 صفحه 201

امام صادق (ع) فرمود : هنگامی که به آیه ای که یاد بهشت است رسیدی از خداوند بهشت بطلب ، و وقتی به آیه ای که یاد آور آتش است رسیدی از آن به خدا پناه ببر.          بحارالانوار جلد 92 صفحه 216

رسول خدا (ص) فرمود : قرآن را با صدا و لحن عربی بخوانید.     جامع الاخبار و الآثار جلد 1 صفحه 248

رسول خدا (ص) فرمود : کسی که از رو قرآن بخواند ، خدا برای او دو هزار حسنه می نویسد ، و کسی که آنرا از حفظ بخواند هزار حسنه نوشته می شود.      جامع الاخبار و الآثار  جلد صفحه 326

رسول خدا (ص) فرمود : وقتی کسی قرآن را ختم کند ، درآن هنگام هزار فرشته بر  او درود می فرستند.   جامع الاخبار و الآثار  جلد 1 صفحه 339

رسول خدا (ص) فرمود : قاری چنانچه قرآن را غلط یا اشتباه یا لحن غیر عربی بخواند فرشته آنرا همانطور که نازل شده(صحیح و کامل)می نویسد.   کنزالعمال جلد  1 صفحه 513 حدیث 2284

پیامبر اکرم (ص) فرمود : توجه ! توجه ! کسی که قرآن را یاد بگیرد بعد بطور عمد (بخاطر سهل انگاری) فراموش کند روز قیامت دست و پا بسته خدا را را ملاقات می کند ، و خدا در مقابل هر آیه ای که فراموش کرده ماری بر او مسلّط می کند که تا آتش جهنّم همراه او خواهد بود مگر اینکه آمرزیده شود.   بحارالانوار جلد 92  صفحه 187             

حضرت محمد (ص) : قرآن درمان { کلیه نابسامانیهای بشر } است.  اثنی عشریه صفحه 7

حضرت محمد (ص) : من اولی کسی هستم که در روز قیامت با قرآن و خاندانم بر خدای عزیز جبار وارد میشوم ، سپس امتم ( وارد شوند ) آنگاه از آنان می پرسم که درباره کتاب خدا و خاندان من چه کردید ؟   اصول کافی جلد 4 کتاب فضل القرآن حدیث 4

حضرت محمد (ص) : قرآن ( برای بشر ) راهنمائی است از گمراهی و نشان دهنده است از نابینایی و موجب گذشت از لغزش است نوری است ( رهاننده ) از تاریکی و روشن کننده حوادث و بدعتها است و نگاهدارنده از هلاکت و ارشاد کننده در گمراهی و سرگردانی است و بیان کننده فتنه ها است و رساننده ( انسان ) از دنیا به سوی   ( سعادت ) آخرت است و کمال دین شما در آنست و هیچکس از قرآن رو گردان نشد مگر اینکه به سوی دوزخ رفت.   اصول کافی جلد 4 کتاب فضل القرآن حدیث 8

حضرت محمد (ص) : کسی که حرام قرآن را حلال شمارد به قرآن ایمان ندارد.  تحف العقول - مواعظ النبی (ص)

حضرت محمد (ص) : هرکه قرآن را برای دنیا طلبی و زر و زیور آن یاد گیرد خداوند بهشت را بر او حرام گرداند.  بحارالانوار جلد 77 صفحه 100

حضرت محمد (ص) : اهل قرآن در بلندترین درجه آدمیان هستند به جز پیغمبران و مرسلین پس حقوق اهل قرآن را اندک و کم مشمارید زیرا از جانب خداوند عزیز جبار برای آنان مقام بلندی است.  اصول کافی جلد 4 باب فضل حامل القرآن حدیث 1

حضرت محمد (ص) : برترین عبادت قرائت قرآن است.  طرائف الحکم جلد 2 صفحه 25

حضرت محمد (ص) : ای گروه قارئین قرآن از خدای عزوجل بترسید درباره آنچه از کتاب خود به شما داده است زیرا که من مسئولم و شما هم مسئولیت دارید ، من از رساندن و تبلیغ رسالت مسئولم و شما هم از آنچه از کتاب خدا و سنت من در بردارید بازخواست خواهید شد.  اصول کافی جلد 4 باب فضل حامل القرآن حدیث 9

حضرت محمد (ص) : حاملین قرآن ( کسانیکه آیات قرآن را در قلب خود حفظ کرده و به آن عمل می کنند ) عرفاء اهل بهشتند.  روضة الواعظین صفحه 6

حضرت محمد (ص) : این قرآن ریسمان محکم خداوند است ، اقامه ی عدل و چشمه های دانش و بهار دلها در آنست.  مجازات النبویه صفحه 222

حضرت محمد (ص) : برای خانه های خود نصیب و بهره از ( تلاوت ) قرآن قرار دهید زیرا خانه ای که در آن قرآن خوانده شود به اهل آن گشایش داده شود و خیرش زیاد گردد و ساکنین آن در وسعت باشند و چون قرآن در آن خوانده نشود اهالی آن در مضیقه بوده و خیرش کم شده و ساکنینش کمبود پیدا کنند.  طرائف الحکم جلد 2 صفحه 109 نقل از وسائل الشیعه کتاب الصلوة

حضرت محمد (ص) : قرآن بی نیازی و ثروتی است که پس از آن نیازمندی نیست و غنائی جز آن نیست.  اثنی عشریه صفحه 9

حضرت محمد (ص) : بهترین شما کسی است که قرآن را یاد گیرد و به دیگران یاد دهد.  اثنی عشریه صفحه 18

حضرت محمد (ص) : خداوند قلبی را که قرآن را حفظ و نگهداری کرده ( بدان عمل نموده ) عذاب و شکنجه نمی فرماید.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 415

حضرت محمد (ص) : این قلب ( گاهی ) زنگ می زند همچنانکه آهن زنگ می زند و جلا و صیقلی آنها قرائت قرآن است.  ارشاد القلوب دیلمی صفحه 121

حضرت محمد (ص) : برای هر چیزی زینتی است و زینت قرآن با صدای خوش تلاوت نمودن است.  جامع الاخبار صفحه 57

حضرت محمد (ص) : این قرآن روز قیامت در حال کشاندن و راندن می آید ، گروهی را به سوی بهشت می کشاند که حلال آنرا حلال و حرامش را حرام دانسته و به آیات متشابهش ایمان آوردند و جمعی را به سوی دوزخ میراند که حدود و احکام آنرا ضایع نموده و محرماتش را حلال شمردند.  ارشاد القلوب دیلمی صفحه 123

حضرت محمد (ص) : حاملین قرآن { کسانی که قرآن را به قلب خود برداشته و بدان عمل میکنند } به رحمت خدا اختصاص یافته و به نور هدایت خدا ملبس شده اند ، آنان یاد دهندگان کلام خدایند و در نزد خداوند مقرب می باشند ، هرکه آنها را دوست بدارد خدا را دوست داشته و هرکه آنها را دشمن بدارد با خدا دشمنی کرده است ، خداوند از کسیکه به قرآن ( موقع تلاوت ) گوش فرا دهد گرفتاریهای دنیا را دفع کند و از قاری آن گرفتاریهای آخرت را برطرف میسازد تا اینکه فرمود : برای شنونده یک آیه از کتاب خدا که بدان معتقد باشد سوگند به آن خدائی که جان محمد (ص) در دست قدرت اوست پاداشی است بزرگتر از پاداش کسی که به قدر کوه ثَبیر طلا صدقه دهد و برای قاری یک آیه از کتاب خدا که بدان اعتقاد داشته باشد پاداشی است بیش از آنچه در زیر عرش است تا پست ترین طبقات ( زمین ).  طرائف الحکم جلد 1 صفحه 348 نقل از وسائل الشیعه کتاب الصلوة


یکشنبه 24 مرداد 1389

احادیث درباره پدر و مادر

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امیرالمومنین علی (ع) فرمود : بزرگترین و مهمترین تكلیف الهی نیكی به پدر و مادر است.  میزان الحكمة  جلد 10 صفحه 709

امام صادق (ع) فرمود : برترین كارها عبارت است از: 1- نماز در وقت 2- نیكی به پدر و مادر 3- جهاد در راه خدا.  بحارالانوار جلد 74  صفحه 85

 مردی خدمت پیامبر اكرم (ص) آمد و گفت : پدر و مادر پیری دارم كه به خاطر انس با من مایل نیستند به جهاد بروم ، رسول خدا (ص) فرمود : پیش پدر و مادرت بمان، قسم به آنكه جانم در دست اوست انس یكروز آنان با تو از جهاد یكسال بهتر است. ( البته در صورتی كه جهاد واجب عینی نباشد ).بحارالانوار جلد 74  صفحه 52

 ابن‌مسعود می‌گوید: از پیامبر گرامی(ص) سؤال كردم، محبوبترین كار پیش خدا كدام است؟ فرمود: نماز در وقت، گفتم: بعد از آن چه چیز؟ فرمود: نیكی به پدر و مادر، گفتم: بعد از آن چه چیز، فرمود: جهاد در راه خدا. ( بالاترین جهاد یعنی جهاد اکبر ، مخالفت با هواهای نفسانی )    بحارالانوار جلد 74  صفحه 70

 پیامبر خدا (ص) فرمود: هر فرزند نیكوكاری كه با مهربانی به پدر و مادرش نگاه كند در مقابل هر نگاه، ثواب یك حج كامل مقبول به او داده می‌شود، سؤال كردند، حتی اگر روزی صدمرتبه به آنها نگاه كند؟ فرمود: آری خداوند بزرگتر و پاكتر است. بحارالانوار جلد 74  صفحه 73

 امام رضا (ع) فرمود : خداوند متعال فرمان داده سه چیز همراه سه چیز دیگر انجام گیرد : 1- به نماز همراه زكات فرمان داده است، پس كسی كه نماز بخواند و زكات نپردازد نمازش نیز پذیرفته نمی‌شود. 2-به سپاسگذاری از خودش و پدر و مادر فرمان داده است، پس كسی كه از پدر و مادرش سپاسگذاری نكند، خدا را شكر نكرده است. 3- به تقوای الهی فرمان داده و به صله‌ی رحم، پس كسی كه صله‌ی رحم انجام ندهد تقوای الهی را هم بجا نیاورده است.     بحارالانوار جلد 74  صفحه 77

 امام صادق(ع) فرمود: نیكی به پدر و مادر نشانه‌ی شناخت شایسته‌ی بنده خداست. زیرا هیچ عبادتی زودتر از رعایت حرمت پدر و مادر مسلمان به خاطر خدا انسان را به رضایت خدا نمی‌رساند.بحارالانوار جلد 74  صفحه 77

 پیامبر اكرم (ص) فرمود : بنده‌ای كه مطیع پدر و مادر ( البته مطیع بودن در برابر پدر و مادر در راه دین و گرنه اگر پدر و مادر معصیت از ما خواستند نباید انجام دهیم ) و پروردگارش باشد ، روز قیامت در بالاترین جایگاه است.كنزالاعمال جلد 16  صفحه 467

 رسول خدا (ص) فرمود : كسی كه به نیت پدر و مادرش حج انجام دهد یا بدهكاری آنها را بپردازد خداوند او را در روز قیامت با نیكان برمی‌‌انگیزد. كنزالاعمال جلد 16  صفحه 468

 پیامبر اكرم(ص) فرمود: آنكه پدر و مادرش را خشنود كند، خدا را خشنود كرده و كسی كه پدر و مادر خود را به خشم آورد، خدا را به خشم آورده است. كنزالاعمال جلد 16  صفحه 470

 امام صادق (ع) فرمود : هنگامی كه حضرت موسی(ع) مشغول مناجات با پروردگارش بود، مردی را دید كه در زیر سایه‌ی عرش الهی در ناز و نعمت است، عرض كرد: خدایا این كیست كه عرش تو بر او سایه افكنده است؟ خداوند متعال فرمود: او نسبت به پدر و مادرش نیكوكار بود و هرگز سخن‌چینی نمی‌كرد. بحارالانوار جلد 74  صفحه 65

 پیامبرخدا(ص) فرمود: دو سال را برو به پدر و مادرت نیكی كن، یكسال راه برو و صله‌ی رحم انجام بده، (یعنی اگر پدر و مادرت در فاصله‌ی دوری هستند كه دو سال باید راه بروی تا به آنها برسی و نیكی كنی ارزش دارد). بحارالانوار جلد 74  صفحه 83

 پیامبر خدا(ص) : فرمود : كسی كه دوست دارد عمرش طولانی و روزیش زیاد شود، نسبت به پدر و مادرش نیكی كند و صله‌ی رحم بجای آورد.كنزالاعمال جلد 16  صفحه 475

 حنان ‌ابن سُدیر می‌گوید : در حضور امام صادق(ع) بودیم كه مُیّسِر هم در میان ما بود، از رابطه خویشاوندی سخن به میان آمد، امام صادق(ع) فرمود: ای مُیّسِر چند بار اجل و مرگ تو فرا رسیده و هر بار خداوند آنرا بخاطر صله رحم با خویشاوندانت تأخیر انداخته است، اگر می‌خواهی خداوند عمر تو را زیاد كند به پدر و مادرت نیكی كن. بحارالانوار جلد 74  صفحه 84

 امام صادق(ع) فرمود: مردی خدمت پیامبر(ص) آمد و گفت: ای رسول خدا به چه كسی نیكی كنم؟ فرمود: به مادرت، عرض كرد: بعد از او به چه كسی؟ فرمود: به مادرت، گفت: سپس به چه كسی؟ فرمود: به مادرت، سؤال كرد: سپس به چه كسی؟ فرمود: به پدرت.بحارالانوارجلد 74 صفحه 49

 رسول خدا(ص) فرمود: به پدرانتان نیكی كنید تا فرزندانتان به شما نیكی كنند، از زنان مردم چشم‌پوشی كنید تا دیگران نسبت به زنهای شما چشم‌پوشی كنند.كنزالاعمال جلد 16  صفحه 466

 از امام كاظم(ع) نقل شده كه فرمود: مردی از پیامبر خدا(ص) سؤال كرد: حق پدر بر فرزند چیست؟ حضرت فرمود: 1- او را با نام صدا نكند. 2- در راه‌رفتن از او جلو نیفتد. 3- قبل از او ننشیند. 4- كاری انجام ندهد كه مردم پدرش را فحش دهند.بحارالانوار  جلد 74  صفحه 45

 رسول خدا(ص) فرمود: نگاه محبت‌آمیز فرزند به پدر و مادرش عبادت است.بحارالانوارجلد 74  صفحه 80

 اَبی ولّاد می‌گوید: معنای آیة «وَبِالوَالِدَینِ اِحسَاناً» را از امام صادق(ع) پرسیدم، فرمود: احسان به پدر و مادر اینست كه رفتارت را با آنها نیكو كنی و مجبورشان نكنی تا چیزی كه نیاز دارند از تو بخواهند. «یعنی قبل از درخواست آنان نیازشان را برطرف كنی».بحارالانوار، جلد 74  صفحه 79

 امام صادق(ع) فرمود: چشمهایت را جز از روی دلسوزی و مهربانی با پدر و مادر خیره مكن و صدایت را بلندتر از صدای آنها نكن، دستهایت را بالای دستهای آنها مبر، و جلوتر از آنان راه مرو.بحارالانوار، جلد 74  صفحه 79

امام صادق(ع) فرمود: چه چیز مانع شخص می‌شود وقتی كه پدر و مادرش زنده یا مرده‌اند به آنها نیكی كند، به این صورت كه به نیت آنها نماز بخواند، صدقه بدهد، حج بجا بیاورد و روزه بگیرد، زیرا اگر چنین كند ثواب آنها به پدر و مادر می‌رسد و به خود شخص هم همانقدر ثواب داده می‌شود، به علاوه خداوند متعال به واسطة كارهای نیك و نماز او خیر زیادی به او عطا می‌كند.بحارالانوار جلد 74  صفحه 46

 امام باقر(ع) فرمود: در سه چیز خداوند متعال اجازه ترك آنها را نداده است. 1- ادای امانت به مرد نیكوكار و فاسق. 2- وفای به عهد و پیمان نسبت به نیكوكار و فاسق. 3- نیكی به پدر و مادر، نیكوكار باشند یا فاسق و لاابالی.بحارالانوار جلد 74  صفحه 56

 در نوشته امام رضا(ع) به مأمون آمده كه: نیكی به پدر و مادر واجب و لازم است اگر چه مشرك و كافر باشند، ولی در معصیت خدا نباید اطاعتشان كرد.بحارالانوار جلد 74  صفحه 72

 از امام رضا(ع) نقل شده كه فرمود: رسول خدا(ص) فرمود: نسبت به پدر و مادر نیكوكار باش تا پاداش تو بهشت باشد ولی اگر عاقّ آنها شوی جهنمی خواهی بود.اصول كافی جلد 2  صفحه 348

 امام صادق(ع) فرمود: اگر خداوند چیزی كمتر از اُف (اوه) گفتن سراغ داشت از آن  نهی می‌كرد: و اُف‌گفتن از كمترین مراتب عاق‌شدن است. نوعی از عاق‌شدن این است كه انسان به پدر و مادرش تیز نگاه كند. (خیره شود).اصول كافی جلد 2  صفحه 348

 امام صادق(ع) فرمود: كسی كه از روی نفرت به پدر و مادرش كه به او ستم كرده‌اند نگاه كند، نمازش در درگاه الهی پذیرفته نمی‌شود.اصول كافی جلد 4  صفحه 50

 امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود: كسی كه پدر و مادر خویش را غمگین سازد عاق والدین شده است. (حق آنها را رعایت نكرده است).بحارالانوار جلد 74  صفحه 64

 امام صادق (ع) فرمود: پدرم مردی را دید كه پسرش همراهش راه می‌رفت و به بازوی پدر تكیه كرده بود، (وقتی این جریان را دید) تا زنده بود از روی ناراحتی و خشم با او صحبت نكرد.بحارالانوار جلد 74  صفحه 64

امام صادق(ع) فرمود: هر كس با این سه نفر كشمكش كند خوار می‌گردد: پدر، سلطان حق و شخص بدهكار.بحارالانوار جلد 74  صفحه 71

 پیامبر خدا(ص) فرمود: از عاق والدین‌شدن بپرهیزید، زیرا با اینكه بوی بهشت از مسافت هزارسال به مشام می‌رسد، عاق والدین و كسی كه قطع رحم كند آن بو را احساس نخواهد كرد. (یعنی بیش از هزار سال از بهشت فاصله دارد.)بحارالانوار جلد 74 صفحه 62

 امام صادق(ع) فرمود: عاق والدین و شرابخوار و انسان خیر منت‌گذار وارد بهشت نمی‌شود.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 رسول خدا(ص) فرمود: در قیامت خدا به چهار گروه نظر رحمت نخواهد كرد: 1- عاق والدین 2- منت‌گذار 3- منكر قضا و قدر 4- شرابخوار بحارالانوار جلد 74  صفحه 71

رسول اكرم (ص) فرمود: كیفر سه گناه به قیامت نمی‌ماند (یعنی در همین دنیا مجازات می‌شود). 1- عاق پدر و مادر 2- ظلم و تجاوز به مردم 3- ناسپاسی در مقابل احسان و نیكی.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 امام صادق (ع) فرمود: از گناهانی كه هوا را تیره و تار می‌كند عاق والدین‌ ‌شدن است.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 امام صادق (ع) فرمود: عاق پدر و مادر شدن از گناهان كبیره است، زیرا خداوند متعال عاق والدین را گناهكار شقی شمرده است.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74

 امام صادق (ع) فرمود: هنگام مرگ جوانی، پیامبر خدا (ص) كنار بستر او حضور یافتند و به جوان فرمودند: بگو لااله‌الا‌الله، زبانش بند آمد، چند بار تكرار فرمودند، ولی زبان او بند شد، پیامبر (ص) به زنی كه كنار جوان بود فرمود: آیا این جوان مادر دارد؟ زن گفت: بله، من مادر او هستم، فرمود: آیا از او ناراضی هستی؟ زن گفت: بله شش سال است با او صحبت نكرده‌ام، فرمود: از او راضی شو، زن گفت: یارسول‌الله بخاطر رضایت تو خدا از او راضی شود. (من از او راضی هستم) سپس پیامبر(ص) به جوان گفت: بگو لااله‌الا‌الله، جوان در این هنگام گفت: لااله‌الا‌الله و پس از لحظاتی مرد.بحارالانوار جلد 74  صفحه 75

 امام سجاد(ع) فرمود: مردی خدمت رسول خدا (ص) رسید و گفت: ای رسول خدا، من هیچ كار زشتی نمانده كه انجام نداده باشم، آیا می‌توانم توبه كنم؟ رسول خدا (ص) فرمود: آیا هیچیك از پدر و مادرت زنده هستند؟ گفت: بله، پدرم. حضرت فرمود: برو به او نیكی كن (تا آمرزیده شوی). وقتی او راه افتاد پیامبر(ص) فرمود: كاش مادرش زنده بود. (یعنی اگر او زنده بود و به او نیكی می‌كرد، زودتر آمرزیده می‌شد).بحارالانوار جلد 74 صفحه 82


شنبه 23 مرداد 1389

احادیثی در مورد نامگذاری فرزند

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

حضرت محمد (ص) : حق فرزند بر پدرش سه چیز است : 1- نام نیکو برای او انتخاب شود 2- به او نوشتن بیاموزد 3- هنگامی که بالغ شد او را همسر دهد.  مکارم اخلاق صفحه 220

مردی خدمت رسول خدا (ص) رسید و پرسید ، حق فرزندم بر گردن من چیست ؟ پیامبر اکرم (ص) فرمود : نام نیکو بر او گذاری و ادب بیاموزی و او را در جای خوبی قرار دهی ، ( یعنی نام نیک ، تربیت صحیح و شغل مناسبی برای او انتخاب کنی).  مکارم اخلاق صفحه 220

امام کاظم (ع) : نخستین نیکی مرد به فرزندش ، انتخاب نام نیکو برای اوست ، پس هرکس باید نام زیبا برای فرزندش انتخاب کند.  وسائل الشیعه جلد15 صفحه 122

رسول اکرم (ص) : برادران دینی خود را با بهترین نام آنان صدا بزنید و آنان را با لقبهای ( زشت ) نخوانید.  کنزالعمال ، جلد 16 ، صفحه 421 ، حدیث 45219

پیامبر (ص) فرمودند : فرزندان خود را به نام پیامبران نامگذاری کنید ، و نیکوترین نامها عبدالله و عبدالرحمن است.  مکارم اخلاق صفحه 22

به امام صادق (ع) گفته شد : ما نام شما و نام پدران شما را برای خودمان انتخاب میکنیم ، آیا این کار به حال ما مفید خواهد بود ؟ امام (ع) فرمود : آری به خدا قسم مگر دین جز دوستی و محبت چیز دیگری است ؟ ( یعنی این عمل ، اظهار دوستی و محبت نسبت به اهل بیت (ع) است ).  ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 300

امام حسین (ع) فرمود : اگر صد فرزند برای من متولد شود ، دوست دارم نام هر یک از آنان را جز علی نگذارم.  روضة المتقین ، نشر بنیاد فرهنگ اسلامی ، جلد 8 ، صفحه 625

امام کاظم (ع) فرمود : در خانه ای که نام محمد ، احمد ، علی ، حسن ، حسین ، جعفر ، طالب ، عبدالله و فاطمه از زنان باشد ، فقر و تنگدستی به آن خانه وارد نمیشود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 129

امیرمومنان علی (ع) فرمودند : هیچ خاندانی نیست که در میان آنان نام پیامبری باشد جز اینکه خداوند فرشته ای را بر می انگیزد که صبح و شب آنان را بستایند.  ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 301

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : هیج سفره گسترده نشد که کسی به نام احمد یا محمد بر سر آن نشسته باشد مگر اینکه آن منزل در هر روز دو بار مورد تقدیس واقع شود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 127

امام رضا (ع) فرمودند : خانه ای که در آن نام محمد باشد ، صبح و شام اهل آن خانه به خیر و نیکی خواهد بود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 127

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : اگر برای کسی چهار فرزند متولد شود ، یکی از آنان را به نام من نامگذاری نکند به من جفا کرده است.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 126

امام باقر (ع) به فرزند خردسالی فرمود : نام تو چیست ؟ او پاسخ داد : محمد.امام سوال کرد : کنیه ات چیست ؟ گفت : علی.امام (ع) فرمود : تو به شدت از شیطان دور شده ای ، زیرا شیطان هنگامی که بشنود کسی صدا میزند ای محمد یا ای علی ! ، آب میشود همانگونه که مس آب میشود.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه126

امام باقر (ع) فرمودند : شیطان هنگامی که نام یکی از دشمنان ما را کسی صدا کند و او بشنود ( از خوشحالی ) به جنب و جوش درمیآید و فخر میفروشد.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 130

امام باقر (ع) از پدرانش نقل میکند که فرمودند : رسول خدا (ص) نامهای زشت مردان و شهرها را تغییر میداد.  وسائل الشیعه جلد 15 صفحه124

رسول خدا (ص) فرمودند : کسی که شخصی را به غیر نام خودش { با القاب زشت } صدا کند ، فرشتگان ، او را لعنت میکنند.  کنزالعمال جلد 16 صفحه 420 حدیث 45211

در پایان روایات مربوطه به نامگذاری ، تعدادی از نام خوب و دینی برای پسران و دختران را ذکر میکنیم :

نامهای خوب و دینی برای دختران

آسیه ، آمنه ، انسیه ، بتول ، حکیمه ، خدیجه ، راضیه ، رقیه ، رُباب ، ریحانه ، زهرا ، زهره ، زینب ، سُمیه ، سکینه ، صدیقه ، صغری ، طاهره ، طیبه ، فاطمه ، کبری ، مریم ، محدثه ، معصومه ، مرضیه ، ملیحه ، نجمه ، نرجس ، هاجر.

نامهای خوب و دینی برای پسران

احمد ، ابوذر ، ابوالفضل ، اسدالله ، ابوالحسن ، ابوالقاسم ، ایوب ، ابوطالب ، اسحاق ، ابراهیم ، اسماعیل ، باقر ، جعفر ، جواد ، جابر ، حسن ، حسین ، حمزه ، خلیل ، داوود ، ذبیح الله ، رسول ، روح الله ، رحیم ، رحمان ، رضا ، زکریا ، سلیمان ، سلمان ، سجاد ، صادق ، علی ، علیرضا ، علی اکبر ، علی اصغر ، علی اوسط ، عباس ، عیسی ، عبدالرسول ، عقیل ، عمار ، عبدالرضا ، عبدالزهرا ، عبدالله ، عبدالحسین ، عبدالکریم ، عبدالرحیم ، عبدالرحمن ، عبدالعظیم ، عبدالصادق ، غلامحسن ، غلامحسین ، غلامعلی ، قاسم ، قدرت الله ، کمیل ، لقمان ، محمد ، مرتضی ، مصطفی ، مجتبی ، محمود ، موسی ، میثم ، محسن ، مهدی ، مقداد ، مسلم ، محمد امین ، محمد علی ، محمد حسن ، محمد حسین ، محمدرضا ، محمدباقر ، محمدصادق ، محمد کاظم ، محمدتقی ، محمد جعفر ، محمدهاشم ، محمدجواد ، محمدهادی ، محمودرضا ، نقی ، هادی ، هاشم ، یوسف ، یعقوب ، یحیی ، یونس ، یاسین.


جمعه 22 مرداد 1389

احادیثی در مورد مشورت

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

استبداد و خودرایی

قرآن

سوره اعراف آیه 198 : { اگر آنان را به راه راست بخوانی ، گوش  فرا نمی دارند ، آنان را می بینی که به تو می نگرند لیکن نمی بینند }

سوره فُصلت آیه 5 : { ( آن مردمان خوشگذر و جهاندار ) به پیامبر خدا گفتند : دلهای ما به روی آنچه تو ما را بدان میخوانی بسته است ، و گوشهای ما از شنیدن آن سنگین است ، و میان ما و تو فاصله است ، پس تو هر کار خواهی بکن ، و ما آنچه خواهیم بکنیم }

حدیث

امام علی (ع) فرمودند : کسی که خودرای است ، رای ندارد.  بحار جلد 75 صفحه 105 ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : هرکه خودرایی کند هلاک گردد ، و هرکه با مردمان مشورت کند در عقل آنان شریک شود.   نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : عاقل کسی است که رای خود را متهم کند ( نادرست شمارد ) ، و به هرچه نفسش در نظر او آراسته جلوه داد اعتماد نکند.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : برای اثبات نادانی شخص همین بس که از خودراضی باشد.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 311

امام علی (ع) فرمودند : برای اثبات غرور شخص همین بس که به هرچه نفسش در نظر او می آراید اعتماد کند.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) فرمودند : هرکه عقل خویش را بی نیاز بیند ، بلغزد.  کافی ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) فرمودند : هیچ همپشتی مطمئنتر از مشورت کردن نیست.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) فرمودند : هرکس به رای و نظر خویش اکتفا کند ( و در کارها با دیگران مشورت نکند ) خود را در خطر انداخته است.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 312

این تاکید فراوانی دارد که امام علی بن ابیطالب (ع) بر مشورت و نظر خواهی دارد ، و بر استفاده از فکر دیگران و نظر مطلعان اصرار میورزد ، به روشنی دلالت دارد بر اهمیت بیشتر امر مشورت و نظرخواهی و رایزنی برای مقامات اجتماعی و سیاسی ، زیرا مسائل اجتماعی و سیاسی بسیار بسیار با اهمیت تر است از کارهای فردی و مسائل شخصی.  الحیاة جلد 1 صفحه 312

امام علی (ع) : آنکه از آراء مختلف بی خبر باشد ، در چاره جوییها درماند.   غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 97


شوری و رایزنی

قرآن

سوره آل عمران آیه 159 : { تو ای پیغمبر ، به رحمت سرشار خدایی ، با امت نرم و خوش خوی بودی ، اگر درشت خوی و ستخت دل بودی از پیرامونت پراکنده می گشتند ؛ پس ، از ایشان درگذر ، و برایشان آمرزش خواه ، و با آنان در کار مشورت کن ، و چون آهنگ کار کردی بر خدا توکل کن ، که خدا توکل کنندگان را دوست میدارد }

سوره شوری آیه 38 : { ( پاداشهای خدایی بهتر و جاودانتر است برای ) آنان که پذیرای دعوت پروردگار خود شدند ، و نماز را بر پا داشتند ، و کارشان بنا بر مشورت میان ایشان است ، و از آنچه روزیشان کرده ایم به دیگران می بخشند }

حدیث

پیامبر (ص) فرمودند : از انسان فرزانه راهنمایی خواهید و نافرمانی او مکنید که پیشمان خواهید شد.  امالی طوسی جلد 1 صفحه 152 ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام صادق (ع) از پدرش : جمعی از پیامبر پرسیدند : محکم کاری و دور اندیشی چیست ؟ مشورت کردن با صاحب نظران و پیروی کردن از ایشان.  بحارالانوار جلد 75 صفحه 100 ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام علی (ع) فرمودند : سزاوار انسان خردمند است که رای خردمندان را بر رای خویش بیفزاید ، و دانش و آگاهی خویش را با به دست آوردن دانش حکیمان و دانایان افزون سازد.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام علی (ع) : هرکس با خردمندان مشورت کند ، به آنچه صواب است راهنمایی شود.  ارشاد ، الحیاة جلد 1 صفحه 314

امام علی (ع) : راه حق و صواب از هیچ جا بهتر از مشاوره به دست نمی آید.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام علی (ع) : هیچ پشتیبانی همچون مشاوره نیست.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام علی (ع) : نظر خواستن عین هدایت است ، و هرکه خود را از نظر دیگران بی نیاز ببیند به مخاطره افتد.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام صادق (ع) : کسی که مشورت کند هلاک نمیشود.  تحف العقول ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام علی (ع) : آنکه راه پرسید گمراه نگشت ، و آنکه مشورت کرد حیران نماند.دور اندیش محکم کار ، خود رای نیست.  بحارالانوار جلد 78 صفحه 13 ، الحیاة جلد 1 صفحه 315

امام صادق (ع) : هیچ کس از مشورت هلاک نمیشود.  بحارالانوار جلد 75 حدیث 101 ، الحیاة جلد 1 صفحه 316

امام صادق (ع) - فُضیل گوید : یک بار امام جعفر صادق (ع) درباره کاری رای مرا خواست ، گفتم : خدا خیرت دهد ! آیا چون منی به چون تو نظر مشورت میدهد ؟ گفت : آری ، در آن هنگام که از تو طلب مشورت کنند.  بحارالانوار جلد 75 صفحه 101 ، الحیاة جلد 1 صفحه 316

بنگرید !

جز آیات صریح (( قرآن کریم )) درباره (( شوری )) و (( مشورت )) و ترغیب بدان ، در تعالیم و احادیث پیشوایان دین و خرد ، یعنی معصومان نیز ، تاکیدهایی ژرف و بیدارگر ، و انگیزشهایی هشدار دهنده ، درباه امر عظیم مشورت و نظر خواهی و رایزنی رسیده ، و در این مقوله ، به سخنهای گوناگون و تعبیرهای قوی و پر نکته سفارشهایی بسیار شده است :

1- (( آنکه از آراء مختلف بی خبر باشد ، در چاره جوییها درماند )) ( غررالحکم )

2 - (( رایها را ، برخی بر برخی دیگر ، عرضه کنید ( و آنها را کنار هم نهید ) ، که رای درست این گونه پدید می آید )) ( غررالحکم )

3 - (( هیچ پشتیبانی همچون مشاوره نیست )) ( نهج البلاغه )

4 - (( هرکه خودرایی کند هلاک گردد ، و هرکه با مردان رایزنی کند در عقل آنان شریک شود )) ( نهج البلاغه )

5 - (( هرکه عقل خویش را بی نیاز بیند بلغزد )) ( کافی )

و دهها تعلیم دیگر از این گونه . . . این بیانها و آموزشها و تعبیرها همه برای تاکید بر امر بسیار مهم و حیاتی مشورت و نظر خواهی است ، به خصوص در امور اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی ، فرهنگی و . . . و این همه برای پرهیز دادن است از خودرایی و تکروی در تصمیم گیریها و اقدامها . باید توجه داشت کمتر کار با اهمیتی بی نظر خواهی به سامانی در خور خواهد رسید ؛ نظرخواهی ، طبق تعالیم دین ، امری ضروری و سازنده است و نگاهدارنده از خطاها و زیانها و سقوطها و انحطاطها . و ضرورت و لزوم این کار ، برای رهبران جامعه و مدیران و مسئولان اجتماعی و مقامات دینی شدیدتر است ، بلکه این کار ، برای آنان یک وظیفه است.هرکس در هر مقامی ، از مشورت کردن ، و نظر خواستن ، و بهره وری از عقلها و آگاهیها و تجربه های دیگران ، و داشتن مشاوران شایسته و امین و خوش فکر و بازنگر ، یا گروههای مشاوره ای و رایزنی مومن و متخصص و مورد اعتماد و خردمند و بصیر و نابسته ذهن بی نیاز نیست.چه کسی از این کار بی نیاز تواند بود ، با اینکه می نگریم امام معصوم - که به حق از این چیزها بی نیاز است - برای تعلیم و تربیت ما ، خود به مشورت و نظرخواهی می پردازد ( حدیث فُضیل ، از حضرت صادق (ع) ، بحارالانوار جلد 75 صفحه 101 - از کتاب (( المحاسن )) :  امام صادق (ع) - فُضیل گوید : یک بار امام جعفر صادق (ع) درباره کاری رای مرا خواست ، گفتم : خدا خیرت دهد ! آیا چون منی به چون تو نظر مشورت میدهد ؟ گفت : آری ، در آن هنگام که از تو طلب مشورت کنند ) و به این امر بها میدهد و برای دیگران حق نظردهی قائل میشود ( نهج البلاغه ) و آشکارا پذیرش آن را شعار قرار میدهد : (( به من چنان گمان مبرید که درباره حقی که به من گفته شود احساس سنگینی میکنم ، یا در بندِ آنم که مرا بزرگ شمارید ، چه هرکس که از حقی که به او گفته یا عدالتی که به او عرضه شود احساس سنگینی کند ، عمل کردن به آنها برای او سنگینتر است ؛ بنابراین از گفتن سخن حق ، یا اظهار نظر عادلانه ، خودداری نکنید ( نهج البلاغه ) عقل سلیم نیز چنین حکم میکند که انسان تنها به نظر خویش بسنده نکند ، و از خردها و عقلها و تجربه ها و شناختها و آگاهیها بهره ببرد . و انسان غیر مستبد و غیر خودخواه این حکم شرع و عقل را می پذیرد و به کار می بندد....   الحیاة جلد 1 صفحه 316 الی 318


نیکوخواهی در رایزنی ( مشورت )

امام علی (ع) : نسبت به کسی که از تو مشورت میخواهد نیکوخواه و درستگو باش.  مستدرک جلد 2 صفحه 66 ، الحیاة جلد 1 صفحه 322

امام صادق (ع) : لقمان به پسرش گفت : چون با گروهی سفر کنی ، در کار خود و ایشان با آنان بسیار مشورت کن . . . و چون تو را بر حق گواه گیرند ، گواه ایشان باش. و اگر از تو مشورت خواهند ، بکوش تا نظر درست به ایشان بدهی.سپس تا نیک نظر نکنی و امر بر تو آشکار نشود ، رای خود را ظاهر مساز ؛ و تا در مشورتی بر پا نخیزی و ننشینی ، و نخوابی و نخوری و نماز نگزاری ، و فکر و حکمت خویش را در آن به کار نگیری ، به اظهار رای اقدام مکن ، که هرکس نیکخواه محض مشورتخواهان نباشد ، خدای متعال رای و امانت را از او خواهد گرفت.   کافی جلد 8 صفحه 348 ، الحیاة جلد 1 صفحه 322

امام صادق (ع) فرمود : پیامبر اکرم (ص) فرمود : نظر خواستن از عاقل نیکخواه ، مبارک است و رشد و توفیقی است از خدای بزرگ ؛ پس چون ناصح عاقل نظری داد ، مخالف آن عمل مکن که باعث هلاکت است.  بحارالانوار جلد 91 صفحه 254 ، الحیاة جلد 1 صفحه 323

امام علی (ع) : نافرمانی شخص خیرخواه مهربان و عالم و آزموده ، سبب سرگردانی میشود و پشیمانی به بار می آورد.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 323

امام کاظم (ع) فرمود : ای هشام ! همنشینی با دینداران شرف دنیا و آخرت است.و مشورت کردن با عاقل ناصح یُمن است و برکت و رشد ، و توفیقی است از خدا ؛ پس چون عاقل ناصح به تو رایی اظهار کند ، از خلاف کردن آن بپرهیز ، که سبب تباهی و هلاکت است.  تحف العقول ، الحیاة جلد 1 صفحه 323

امام صادق (ع) فرمود : با مردان عاقل مشورت کن که جز به نیکی فرمان نمیدهند. و از مخالفت رای ایشان بپرهیز که ، مخالفت کردن با شخص پرهیزگار عاقل ، سبب تباهی دین و دنیا است.    بحارالانوار جلد 75 صفحه 101 - از کتاب (( المحاسن )) ، الحیاة جلد 1 صفحه 324


مراعات حکمت در رایخواهی

پیامبر (ص) : ای علی ! از آدم ترسو مشورت مخواه ، که راه خروج را بر تو تنگ میکند ؛ و از بخیل راه مخواه ، که تو را از رسیدن به مقصود باز میدارد ؛ و با حریص رایزنی مکن که حرص را در نظرت می آراید.و بدان ای علی ، که ترس و بخل و حرص یک غریزه است که همه از بدگمانی نسبت به خدا ( و فضل خدا ) پدید می آید.   خصال شیخ صدوق ، الحیاة جلد 1 صفحه 319

امام علی (ع) : در مشورت خود سه کس را راه مده : بخیل را ، که تو را از بخشندگی منحرف میکند و از فقر می ترساند ؛ و ترسو را ، که سبب سست شدن تو در کارها میشود ؛ و حریص را ، که حرص و آز را به ناحق در نظر تو می آراید.   نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 320

امام صادق (ع) : در کارهای خود - که از نظر دین نیز جایز باشد - با کسی مشورت کن که در او پنج خصلت باشد : عقل و بردباری و آزمودگی و خیرخواهی و پرهیزگاری.   بحارالانوار جلد 75 صفحه 103 (( از کتاب { مصباحُ الشریعه } )) ، الحیاة جلد 1 صفحه 320

امام صادق (ع) فرمود : ( به هنگام رایزنی ) نخستین رای دهنده مباش ؛ و از رای ناپخته بپرهیز ؛ و از بدیهه گویی و بی اندیشه سخن گفتن دوری کن ؛ و به انسانهای خودرای ، و احمق و فرومایه ، و متلون ، و لجوج نظر مده ! و از خداوند بترس از اینکه ( مصلحت واقعی را در نظر نگیری و ) به دلخواه مشورتخواه رای دهی ! زیرا که دلخواه او را در نظر گرفتن ( در مقام مشورت ) پستی است ؛ چنانکه درست گوش ندادن به سخنان او ( و دقت نکردن در آنها ) نیز خیانت است.   بحارالانوار جلد 75 صفحه 104 ، (( از کتاب { مصباحُ الشریعه } )) ، الحیاة جلد 1 صفحه 320 

امام علی (ع) : مشورت کردن با نادان ترسو خطرناک است.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 321

امام صادق (ع) : در کار خود با کسانی مشورت کن که از خدای بزرگ بترسند.   بحارالانوار جلد 75 صفحه 98 ،  الحیاة جلد 1 صفحه 321

امام علی (ع) : از مشورت کردن با زنان بپرهیز ، مگر زنی که کمال عقل او آزموده شده باشد.  بحارالانوار جلد 103 صفحه 253 { از کتاب کنزُالفوائد } ،  الحیاة جلد 1 صفحه 321   (  چون پایه شخصیت روحی زنان و بانوان بیشتر بر عاطفه و احساس استوار است ، و در کارهای مهم - که باید مشورت کرد - پیروی از احساس چه بسا سرنگون کننده باشد ، باید در مورد رایزنی با زنان ، با افرادی از آنان رایزنی کرد ، که زمام احساس خویش را در دست گرفته باشند و عقل خود را کمال بخشیده و ملاک قرار داده باشند.در مورد مردان نیز همچنین است ، یعنی با هر مردی نمی توان مشورت کرد ، و از هر مردی نمی توان رای خواست ، مگر آنان که به خرد ، تقوی ، شجاعت ، تجربه ، صداقت و فهم شناخته باشند - چنانکه در احادیث بالا دیده شد )   الحیاة جلد 1 صفحه 321

 امام علی (ع) فرمودند : در مشورت خود ، هیچ بخیلی را دخالت مده ، که تو را از بخشیدن مال باز می دارد ، و از فقیر شدن میترساند.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 6 صفحه 101


آزاد اندیشی و نظر خواهی

قرآن

سوره زمر آیه 17 - 18 : { بندگان مرا مژده ده : آنان که به گفتار گوش فرا می دارند و سپس از نیکوترین آن پیروی میکنند ؛ اینان کسانیند که خدا هدایتشان کرده است ، و اینان خردمندانند }

سوره بقره آیه 256 : { زور و اکراه در دین نیست ، چه راه از گمراهی آشکار شده است ؛ پس هرکه به طاغوت کفر ورزد و به خدا ایمان آورد ، به دستگیره استوار چنگ زده است که آن را شکستنی نیست ؛ و خدا شنوای دانا است }

حدیث

امام علی (ع) : هرکه با آراء گوناگون روبرو شود ، نقاط اشتباه و خطای هر کار را خواهد شناخت.  نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : پیروزی به دوراندیشی و محکم کاری است.و دوراندیشی و محکم کاری به رای آزمایی.و رای ( درست ) در گرو نگاهداری اسرار است ( به ویژه اسرار نظامی در کار جنگ ).   نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : رای ، با درنگ و تامل به دست می آید.و رای نارسیده و بر نیامده ، بد مددکاری است.  مستدرک نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : رایها را ، برخی بر برخی دیگر ، عرضه کنید ( و آنها را کنار هم نهید ) ، که رای درست این گونه پدید میآید.رای و نظر را - همچون شیری که برای بیرون آوردن کره آن در میان مشک می ریزند و می زنند - بزنید ( تا به وسیله تقابل آرا و برخورد اندیشه ها به نظر درست برسید ) .    غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 287

امام علی (ع) : آراء مردان را به هم بپیوند ، و نزدیکترین آنها را به صواب و صلاح ، و دورترین آنها را از شک و تردید ، برگزین.   مستدرک نهج البلاغه ، الحیاة جلد 1 صفحه 288

امام علی (ع) از پیامبر اکرم (ص) ( از سخنان شب معراج ) : ... ای احمد ! عقل خود را به کار گیر ، پیش از آنکه از دست برود ، که هرکس عقل را به کار اندازد ، خطا نمی کند و به سرکشی دچار نمی گردد.   ارشاد القلوب ، الحیاة جلد 1 صفحه 288

امام صادق (ع) فرمودند : مردمان از آن جهت هلاک میشوند که نمی پرسند.   اصول کافی ، الحیاة جلد 1 صفحه 288 


یکرویی در نصیحت گویی

حدیث

امام جواد (ع) : آنکه راه راست را ، برای دلخوشی تو ، بر تو پوشاند ، دشمن تو است.   بحارالانوار جلد 78 صفحه 364 - از کتاب { اعلامُ الدین ) ، الحیاة جلد 1 صفحه 328

امام علی (ع) : آنکه عیبت تو را بپوشاند ، و در غیاب تو از عیب جویی کند ، دشمن تو است ؛ از او بر حذر باش.   غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 328

امام علی (ع) : آن که تو را بستاید ، سرت را بریده است.  غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 328

امام علی (ع) : دشمن از آن جهت ( عدو ) خوانده شده که نسبت به تو (( تعدی )) و ستم میکند ، پس هرکس در معایب تو با تو مداهنه کند ، ( و آنها را به تو نگوید ) دشمن است.   غررالحکم ، الحیاة جلد 1 صفحه 329


روایات در مورد مشورت

حضرت محمد (ص) : هیچ کمک و پشتیبانی بهتر از مشاورت نیست.  تحف العقول مواعظ النبی

حضرت محمد (ص) : هرگز کسی پس از مشورت هلاک نشود.   اثنی عشریه صفحه 16

به رسول خدا (ص) عرض شد : حزم و احتیاط چیست ؟ فرمود با صاحبان رای مشورت کردن و از آنها پیروی نمودن.  سفینة البحار جلد 1 صفحه 718

حضرت محمد (ص) : هرکه برادر مومنش از او طلب مشورت کند و او نصیحت را پاک و خالص نکند ، خداوند عقلش را می گیرد.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 590


پنجشنبه 21 مرداد 1389

احادیثی در مورد صبر

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

 

آیات قرآن درباره صبر

سوره بقره آیه 45 : وَاسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ وَإِنَّهَا لَكَبِیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخَاشِعِینَ (  و طلب یارى كنید از خدا به صبر كردن در مصائب (بعضى گفته ‏اند: مراد، روزه، و صبر در تشنگى و گرسنگى آن است) و طلب یارى كنید و مساعدت خواهید در رستگارى دنیا و آخرت از خدا، به نمازگزاران البته نماز، سنگین و گران است مگر بر كسانى كه حال خضوع و ذلت به درگاه خدا دارند، كه ایشان از نماز، سنگینى نبینند و بلكه لذت برند )

سوره بقره آیه 153 : یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَعِینُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ  ( اى كسانى كه ایمان آورده‏ اید! مدد جویید به صبر كردن در مصائب و خواندن نماز در اوقات آن (بعضى از مفسرین گفته‏ اند: مراد از «صبر»، روزه است كه در آن صبر بر گرسنگى و تشنگى است). البته خدا با صبركنندگان است )

سوره بلد آیه 17 : ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ (  این كارها كند تا كه از آن كسانى باشد كه ایمان آوردند و سفارش كردند دیگران را به صبر، و سفارش كردند به شفقت به مردم )

سوره شوری آیه 43 : وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( و هر كه شكیبایى ورزید و درگذشت، البته این در گذشتن از بدى بدكاران از كارهایى است كه با اراده قوى در كارها واقع شود و اراده قوى از خصال پسندیده است )

سوره الأحقاف آیه 35 : فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَ مَا یُوعَدُونَ لَمْ یَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِّن نَّهَارٍ بَلَاغٌ فَهَلْ یُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ    ( پس صبر کن آن‏گونه که پیامبران «اُولو العزم» صبر کردند، و براى (عذاب) آنان شتاب مکن! هنگامى که وعده ‏هایى را که به آنها داده میشود ببینند، احساس میکنند که گویى فقط ساعتى از یک روز (در دنیا) توقّف داشتند؛ این ابلاغى است براى همگان؛ آیا جز قوم فاسق هلاک می‏شوند؟! )

سوره یونس آیه 109 : وَ اتَّبِعْ مَا یُوحَى إِلَیْكَ وَ اصْبرِْ حَتىَ‏ یحَْكُمَ اللَّهُ وَ هُوَ خَیرُْ الحَْكِمِین‏ ( و متابعت كن اى پیغمبر! هر چه كه وحى كرده می ‏شود به سوى تو. و صبر كن بر رنج و محنت از امت، تا حكم كند میان تو و دشمنان تو خدا و او بهترین حكم‏ كنندگان است )

سوره هود آیه 115 : وَ اصْبرِْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا یُضِیعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِین‏ (  صبر كن اى پیغمبر بر اذیت مردم كه خدا ضایع نمی ‏كند اجر نیكوكاران را )

سوره النحل آیه 126 : وَ إِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُواْ بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُم بِهِ وَ لَئنِ صَبرَْتمُ‏ْ لَهُوَ خَیرٌْ لِّلصَّبرِِین‏ (  و اگر خواستید عقوبت كنید پس عقوبت كنید به مثل آنچه عقوبت كرده شدید به آن، نه زیاده بر آن (چون در جنگ احد كفار، حمزه عموى پیغمبر را گوش و بینى بریده و پهلو دریدند پیغمبر فرمود: اگر دست یابم به ایشان هفتاد نفر از ایشان را چنین كنم این آیه نازل شد). و اگر صبر كنید، صبر بهتر است از براى صبركنندگان )

سوره النحل آیه 127 : وَ اصْبرِْ وَ مَا صَبرُْكَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ لَا تحَْزَنْ عَلَیْهِمْ وَ لَا تَكُ فىِ ضَیْقٍ مِّمَّا یَمْكُرُون‏ (  و صبر كن در آنچه به تو رسید و نیست صبر تو مگر به توفیق خدا. و غمگین مشو بر تسلط یافتن ایشان بر لشكر تو. و مباش دلتنگ از آنچه مكر با تو می‏كنند )

سوره الکهف آیه 28 : وَ اصْبرِْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِینَ یَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَوةِ وَ الْعَشىِ‏ِّ یُرِیدُونَ وَجْهَهُ وَ لَا تَعْدُ عَیْنَاكَ عَنهُْمْ تُرِیدُ زِینَةَ الْحَیَوةِ الدُّنْیَا وَ لَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَ اتَّبَعَ هَوَئهُ وَ كاَنَ أَمْرُهُ فُرُطًا (  و صبر كن در معاشرت با فقرایى كه می ‏خوانند پروردگار خود را به صبح و شام، و مى خواهند رضاى خدا را. (به پیغمبر گفتند: سلمان و مانند او از فقرا را دور كن از نزد خود تا ما پیش تو آییم این آیه نازل شد.) و درنگذرد چشمهاى تو از ایشان به سایر مردم اهل دنیا كه بخواهى تو زینت حیات دنیا را. و متابعت مكن كسى را كه در اثر عصیان و طغیانش غافل كردیم ما دل او را از ذكر خودمان و متابعت كرده است او هوا و هوس خود را و كار او در زشتى به افراط رسیده است )

سوره لقمان آیه 17 : یَابُنىَ‏َّ أَقِمِ الصَّلَوةَ وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنكَرِ وَ اصْبرِْ عَلىَ‏ مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَالِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُور (  باز لقمان در مقام پند به فرزندش گوید: اى پسرك من! برپا دار نماز را و امر كن مردم را به نیكى. و بازدار از ناشایست و بدى. و صبر كن بر آنچه رسد تو را از شداید روزگار، كه البته این امور لازمه اراده قوى در كارهاست )

سوره الطور آیه 48 :  وَ اصْبرِْ لِحُكمْ‏ِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْیُنِنَا وَ سَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّكَ حِینَ تَقُوم‏  (  صبر كن براى حكم پروردگار خود اى پیغمبر! كه البته تو در حفظ و عنایت مایى )

سوره المزمل آیه 10 : وَ اصْبرِْ عَلىَ‏ مَا یَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِیلا (  و صبر كن اى پیغمبر! بر آنچه می گویند. و كناره‏ گیرى كن از ایشان كناره ‏گیرى نیكو )

سوره بقره آیه 250 : وَ لَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَ جُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبرًْا وَ ثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَ انصُرْنَا عَلىَ الْقَوْمِ الْكَفِرِین‏ ( و چون برابر شدند با جالوت و لشكر او، گفتند: اى پروردگار ما! فرو ریز بر ما صبر را. و ثابت دار قدمهاى ما را. و نصرت ده ما را بر قوم كافران )

سوره الأعراف آیه 126 : وَ مَا تَنقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ ءَامَنَّا بَِایَاتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاءَتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَیْنَا صَبرًْا وَ تَوَفَّنَا مُسْلِمِین‏ ( انتقام تو از ما، تنها بخاطر این است که ما به آیات پروردگار خویش -هنگامى که به سراغ ما آمد- ایمان آوردیم. بار الها! صبر و استقامت بر ما فرو ریز! (و آخرین درجه شکیبائى را به ما مرحمت فرما!) و ما را مسلمان بمیران! )

سوره المعارج آیه 5 : فَاصْبرِْ صَبرًْا جَمِیلا (  پس صبر كن اى پیغمبر! صبر نیكو )

سوره هود آیه 49 : تِلْكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَیْبِ نُوحِیهَا إِلَیْكَ مَا كُنتَ تَعْلَمُهَا أَنتَ وَ لَا قَوْمُكَ مِن قَبْلِ هَاذَا فَاصْبرِْ إِنَّ الْعَقِبَةَ لِلْمُتَّقِین‏ ( اینها از خبرهاى غیب است که به تو (اى پیامبر) وحى می ‏کنیم؛ نه تو، و نه قومت، اینها را پیش از این نمی‏دانستید! بنابر این، صبر و استقامت کن، که عاقبت از آن پرهیزگاران است! )

سوره انعام آیه 34 : وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ فَصَبرَُواْ عَلىَ‏ مَا كُذِّبُواْ وَ أُوذُواْ حَتىَّ أَتَئهُمْ نَصرُْنَا وَ لَا مُبَدِّلَ لِكلَِمَاتِ اللَّهِ وَ لَقَدْ جَاءَكَ مِن نَّبَإِىْ الْمُرْسَلِین‏ (  تكذیب كرده شدند رسولانى كه پیش از تو بودند پس صبر كردند بر آن تكذیب و رنج كشیدند تا آمد ایشان را یارى ما. و نیست تغییر دهنده ‏اى مر سخنان خدا را كه البته یاریش به صبر كنندگان خواهد رسید. و آمد تو را بعضى از خبرهاى پیغمبران كه به اقوال كفار صبر كردند تا غالب شدند تو هم صبر كن تا غالب شوى )

سوره اعراف  آیه 87 : وَ إِن كاَنَ طَائفَةٌ مِّنكُمْ ءَامَنُواْ بِالَّذِى أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طَائفَةٌ لَّمْ یُؤْمِنُواْ فَاصْبرُِواْ حَتىَ‏ یحَْكُمَ اللَّهُ بَیْنَنَا وَ هُوَ خَیرُْ الحَْكِمِین‏ (  و اگر طایفه ‏اى از شما ایمان آورده‏ اند به آن كسى كه فرستاده شده‏ ام براى دعوت به آن كس، كه خداست و طایفه ‏اى نگرویده ‏اند پس صبر كنید تا حكم كند خدا میان ماها و خدا بهترین حكم ‏كنندگان است)

سوره اعراف آیه 137 : وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِینَ كاَنُواْ یُسْتَضْعَفُونَ مَشَرِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَرِبَهَا الَّتىِ بَرَكْنَا فِیهَا وَ تَمَّتْ كلَِمَتُ رَبِّكَ الْحُسْنىَ‏ عَلىَ‏ بَنىِ إِسْرَ ءِیلَ بِمَا صَبرَُواْ وَ دَمَّرْنَا مَا كاَنَ یَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ مَا كَانُواْ یَعْرِشُون‏ (  و ارث دادیم قومى را كه ضعیف شمرده می ‏شدند در زمان فرعون، شرق و غرب زمینى را كه بركت دادیم ما در آن زمین. (آن اراضى مصر بود كه به جهت وفور نعمت یا قدوم انبیاء آن زمین با بركت بود.) و تمام شد كلمه پروردگار تو به نیكویى بر بنى اسرائیل به سبب صبرى كه كردند بر شداید و ستمكارى فرعونیان. و خراب كردیم بنیان آنچه را كه می ‏ساختند فرعون و قوم او. و ویران نمودیم آنچه را كه افراشته بودند از عمارات )

سوره انفال آیه 46 : وَ أَطِیعُواْ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَا تَنَزَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَ تَذْهَبَ رِیحُكمُ‏ْ وَ اصْبرُِواْ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابرِِین‏ (  و اطاعت كنید خدا و رسول خدا را و اختلاف نكنید در كار جنگ، كه بد دل شوید و از بین رود باد قدرت و صولت سطوت شما. و صبر كنید كه البته خدا با صبر كنندگان است )

سوره هود آیه 11 : إِلَّا الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئكَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِیر (  مگر آن كسانى كه صبر كردند در بلاها و عمل كردند نیكیها را، آن گروه از براى ایشان آمرزش و مژده بزرگ است )

سوره یوسف آیه 18 : وَ جَاءُو عَلىَ‏ قَمِیصِهِ بِدَمٍ كَذِبٍ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبرٌْ جَمِیلٌ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلىَ‏ مَا تَصِفُون‏ (  و آوردند پیراهن او را به خون آلوده از روى دروغ. گفت یعقوب: نیست چنین كه می ‏گویید بلكه زینت داده است براى شما نفسهاى شما كار دیگرى را. پس صبر من صبرى است خوب و نیكو و از خدا كمك خواهند همه من هم از خدا كمك خواهم براى خبرى كه می‏دهید، كه اعانت كند خدا مرا در صبر بر آن غیر از این چاره نیست )

سوره یوسف آیه 83 : قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا فَصَبرٌْ جَمِیلٌ عَسىَ اللَّهُ أَن یَأْتِیَنىِ بِهِمْ جَمِیعًا إِنَّهُ هُوَ الْعَلِیمُ الْحَكِیم‏ (  یعقوب گفت به فرزندان خود: (پس از آنكه به دستور برادر بزرگ علت گرفتارى ابن یامین را بیان كردند یعقوب گفت: گمان نكنم چنین باشد كه می ‏گویید كه ابن یامین دزدى كرده گرفتار شده) بلكه زینت داد از براى شما نفسهاى شما كارى را كه میل به آن داشتید كه این فرزندم را هم از من جدا كنید. پس براى من صبر كردن خوب است شاید خدا به من برساند همه فرزندان دور مانده مرا البته خدا داناى حكیم است )

سوره رعد آیه 24 : سَلَامٌ عَلَیْكمُ بِمَا صَبرَْتمُ‏ْ فَنِعْمَ عُقْبىَ الدَّار (  گویند ملائكه: سلامت و رحمت باد بر شما به سبب آنكه صبر كردید در دنیا خوب خانه ‏اى است خانه آخرت)

سوره ابراهیم آیه 5 : وَ لَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسىَ‏ بَِایَتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلىَ النُّورِ وَ ذَكِّرْهُم بِأَیَّئمِ اللَّهِ إِنَّ فىِ ذَالِكَ لاََیَاتٍ لِّكلُ‏ِّ صَبَّارٍ شَكُور (  فرستادیم ما موسى را با آیات خودمان و گفتیم: بیرون بیاور قوم خود را از تاریكی هاى ضلالت به سوى روشنى هدایت. و یادآورى كن ایشان را به روزهاى تاریخى كه ایام متبرّكه است و در آن روزها نعمتها به ایشان دادیم كه باید شكرگزارند و احترام آن روزها را بدارند و خدا را عبادت نمایند. در این یادآورى ایام متبرّكه البته نشانه‏ هایى است از براى هر صبر كننده شكرگزارى )

سوره ابراهیم آیه 12 :   وَ مَا لَنَا أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلىَ اللَّهِ وَ قَدْ هَدَئنَا سُبُلَنَا وَ لَنَصْبرَِنَّ عَلىَ‏ مَا ءَاذَیْتُمُونَا وَ عَلىَ اللَّهِ فَلْیَتَوَكلَ‏ِ الْمُتَوَكِّلُون‏ ( چرا توكل نكنیم بر خدا و حال اینكه در حقیقت او راه راست را به ما نمود. و البته صبر می ‏كنیم ما بر آنچه اذیت كردید ما را. و باید بر خدا توكل كنند توكل كنندگان )

سوره نحل آیه 42 : الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَلىَ‏ رَبِّهِمْ یَتَوَكَّلُون‏ (  مهاجرین، كسانى هستند كه صبر كردند بر اذیّت كفار و دست از ایمان نكشیدند )

سوره نحل آیه 96 : مَا عِندَكمُ‏ْ یَنفَدُ وَ مَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ وَ لَنَجْزِیَنَّ الَّذِینَ صَبرَُواْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ یَعْمَلُون‏ (  آنچه نزد شماست از اموال دنیویه، فانى شود و آنچه نزد خداست از خزائن رحمت ابدیه باقى ماند. جزا می ‏دهیم مزد كسانى را كه صبر كردند در پایدارى در دین بهتر از آنچه كه عمل كردند )

سوره کهف آیه 75 : قَالَ أَ لَمْ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسْتَطِیعَ مَعِىَ صَبرًْا ( خضر گفت: آیا نگفتم كه تو نمی ‏توانى با من صبر كنى؟! )

سوره کهف آیه 78 : قَالَ هَاذَا فِرَاقُ بَیْنىِ وَ بَیْنِكَ سَأُنَبِّئُكَ بِتَأْوِیلِ مَا لَمْ تَسْتَطِع عَّلَیْهِ صَبرًْا ( خضر گفت: باز بر من اعتراض كردى؟ دیگر با تو نیایم این است فراق میان من و تو )

سوره طه آیه 130 : فَاصْبرِْ عَلىَ‏ مَا یَقُولُونَ وَ سَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبهَِا وَ مِنْ ءَانَاى الَّیْلِ فَسَبِّحْ وَ أَطْرَافَ النهََّارِ لَعَلَّكَ تَرْضى‏ضهسه ( صبر كن اى پیغمبر! بر آنچه می ‏گویند. و تسبیح كن به حمد پروردگار خود پیش از طلوع آفتاب و پیش از غروب آن. تسبیح كن در بعضى از اوقات شب و در اطراف روز یعنى: صبح و عصر و شب نماز بگزار شاید تو خشنود شوى به رسیدن به عطایاى خدا )

سوره مومنون آیه 111 : إِنىّ‏ِ جَزَیْتُهُمُ الْیَوْمَ بِمَا صَبرَُواْ أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائزُون‏ (  البته كه من جزا می ‏دهم ایشان را امروز به پاداش صبرى كه كردند، و ایشان رستگارند )

سوره فرقان آیه 20 : وَ مَا أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ مِنَ الْمُرْسَلِینَ إِلَّا إِنَّهُمْ لَیَأْكلُُونَ الطَّعَامَ وَ یَمْشُونَ فىِ الْأَسْوَاقِ وَ جَعَلْنَا بَعْضَكُمْ لِبَعْضٍ فِتْنَةً أَ تَصْبرُِونَ وَ كَانَ رَبُّكَ بَصِیرًا (  و نفرستادیم ما پیش از تو پیغمبران را مگر اینكه ایشان هم طعام می ‏خوردند و در بازارها راه می ‏رفتند و لوازم بشریت در ایشان بود، پس چه اعتراضى است كه در بشریت تو دارند؟ و گردانیدیم بعضى از شما مردم را براى بعضى دیگر آزمایش، كه آیا صبر می كنید بر اذیت ایشان یا بی ‏صبرید؟ و پروردگار تو بیناست به هر چیز )

سوره عنکبوت آیه 59 : الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَلىَ‏ رَبهِِّمْ یَتَوَكلَُّون‏ ( ایشان كسانى هستند كه صبر كردند بر آزار بیگانگان و هجرت از وطن هاى خود و دورى از بستگان، و غیر آن از مصائب دوران هر چه دیدند صبر كردند. و در تمام امور بر پروردگار خود توكل نمایند )

سوره روم آیه 60 : فَاصْبرِْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لَا یَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِینَ لَا یُوقِنُون‏ (  پس صبر كن اى پیغمبر! كه البته وعده خدا به پیروزى تو و نشر دینت راست است و نباید سبك كند تو را رفتار آنان كه اهل یقین نیستند. و تكذیب و ایذاى اهل شك و ضلالت باعث فتور و سستى تو در دعوت نشود )

سوره غافر آیه 55 : فَاصْبرِْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَ سَبِّحْ بحَِمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشىِ‏ِّ وَ الْابْكَر (  پس صبر كن اى پیغمبر! بر اذیت قوم خود و مشقت دیدن از ایشان، كه البته نصرت خواهى یافت بر آنها و وعده خدا راست است. و طلب آمرزش كن براى گناه خود )


ادامه مطلب

چهارشنبه 20 مرداد 1389

احادیثی در مورد اسراف

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امام صادق (ع) فرمود : اسراف آنستکه که انسان ؛ مالش را از بین ببرد و به بدنش صدمه بزند ((مثل سیگار کشیدن)) عرض شد پس اقتار چیست ؟ فرمود : اینست که غذایت نان و نمک باشد در صورتیکه قدرت داری غذای مناسب تری بخوری.           مجموعه الاخبار باب171 حدیث1

امام صادق (ع) فرمود : کسی که آبی را از نهر فرات برای خوردن بردارد و بعد از نوشیدن ، زیادی آنرا بیرون بریزد اسراف کرده است.  مجموعه  الاخبارباب 171حدیث 3

امام صادق (ع) فرمود : پائین ترین مرتبه اسراف عبارتست از : 1- دور ریختن آبیکه از آشامیدن اضافه آمده است .2-اینکه لباس کار و لباس بیرونی،یکی باشد.3-به دور انداختن هستۀ خرما پس از خوردن خرما((چون از هسته خرما مادۀ غذایی برای شتران تهیه می شد)) .        وسائل الشیعه جلد 2 باب28صفحه 384

نقل شده که امام صادق (ع) مشاهده کرد سیبی را نیم خورده و از خانه بیرون انداخته اند ، خشمگین شد و فرمود : اگر شما سیر هستید خیلی از مردم گرسنه اند خوب بود آنرا به نیازمندیش می دادید.       مجموعه الاخبارباب171 حدیث 4 

از امام صادق (ع) نقل شده  که فرمود : من هرگاه چیز کمی هم در سفره می افتد آنرا برمی دارم و این کار باعث تعجب خادم می شود و خادم می خندد.  مجموعه الاخبارباب171حدیث7

امیر مؤمنان (ع) فرمود : آنچه را که از سفره افتاده بردارید و بخورید،زیرا آن دوای هر دردیست که خدا بخواهد آنرا التیام بخشد برای کسی که به نیّت شفاء بخورد.   مجموعه الاخبارباب171حدیث9 ، به نقل از نهج البلاغه.

پیامبر گرامی اسلام (ص) فرمود : کسی که جستجو کند وآنچه از سفره افتاده بردارد وبخورد ، فقر و تنگدستی از خودش و اولادش تا هفت پشت رخت بر می بندد.  مجموعه الاخبارباب171حدیث8

امام صادق(ع)فرمود : اسراف کننده را سه نشانه است : چیزهائی که می خرد و می پوشد و می خورد که در شآن او نیست.   تفسیر نور الثقلین جلد1  صفحه 772

امام صادق(ع) فرمود : انسان مؤمن اسراف و زیاده روی نمی کند بلکه میانه روی را پیشۀ خود می سازد.       مجموعه الاخبارباب30حدیث1

 روایت شده است پیامبر گرامی وقتی خرما می خوردند هسته آنرا به گوسفند می دادند.        مجموعه الاخبارباب171 حدیث5

از عامر بن جذاعه نقل شده است که گفت : مردی آمد خدمت امام صادق (ع) حضرت به او فرمود : تقوای الهی پیشه کن،اسراف نکن و بر خود هم سخت مگیر و میانه روی مایۀ استواری است،تبذیر همان اسراف است که خداوند دربارۀ آن فرموده : تبذیر وزیاده روی نکن.( سوره اسراء )           تفسیر نورالثقلین جلد  2صفحه 56

امام حسن عسگری (ع) به محمد بن حمزه نامه ای نوشته او را به ثروت وبی نیازی مژده داده وبه او فرموده : برتو باد به میانه روی و پرهیز از اسراف زیرا اسراف از کارهای شیطانی است.      غررالحکم جلد 4 صفحه 34 حدیث 5188

امام صادق (ع) به عبید فرمود : اسراف و زیاده روی باعث فقروتنگدستی می گردد و میانه روی موجب ثروت و بی نیازی می شود.     وسائل الشیعه جلد15صفحه 258

از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمود : میانه روی را خداوند متعال دوست دارد و اسراف و زیاده روی مورد خشم اوست حتی اگر اسراف در انداختن هسته خرمایی باشد که قابل مصرف است یا زیادی آبی که خورده شده باشد. تحف العقول صفحه 301

امام موسی بن جعفر (ع) فرمودند : کسی که در زندگی میانه روی و قناعت ورزد نعمت او باقی می ماند و آنکه با ریخت و پاش و اسراف زندگی کند نعمتش از بین می رود.   تحف العقول صفحه 301

امام باقر(ع) به فرزندش امام صادق (ع) فرمود : برتو باد به انجام کار خیری که وسط دو کار بد قرار گرفته و آن دو را از بین می برد،امام صادق سئوال کرد ، چگونه چنین چیزی ممکن است،امام فرمود: همانطور که قرآن ( سوره فرقان ) می گوید مؤمنین کسانی هستند که وقتی انفاق می کنند زیاده روی و سختگیری نمی کنند ( بنابراین اسراف و سختگیری هر دو گناه است و حدّ وسط آن میانه روی حسنه است بر تو باد به آن حسنه که بین آن دو گناه است ) .          تفسیر نو رالثقلین جلد 4 صفحه 27

ابن میمون گفت شنیدم که امام صادق (ع) فرمود : هر کسی که در زندگی خود میانه رو باشد من ضمانت می کنم او را که هرگز تهی دست نشود.    خصال صدوق باب الواحد حدیث32

امام علی (ع) فرمود : اعتدال در خرج کردن (( میانه روی )) موجب فراوانی مال و ثروت و اسراف باعث تباهی و نابودی است.     وسائل الشیعه جلد 15صفحه 258

پیامبرگرامی اسلام (ص) فرمود : سه چیز باعث نجات و رستگاری است و در مورد سومی خاطر نشان ساخت ؛ رعایت اعتدال در حال فقر و توانگریست.      وسائل الشیعه جلد 15صفحه 258

پیامبراکرم (ص) فرمود : کسی که در زندگی میانه روی را رعایت نماید خداوند او راروزی می دهد و کسی که اسراف و زیاده روی کند او رامحروم می سازد.              وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 258    

امیر مؤمنان علی (ع) فرمود : اسراف و زیاده روی فراوانی را نابود می سازد.      میزان الحکمه جلد 4باب اسراف حدیث8481

امام صادق (ع) فرمود : همانا اسراف با کمی برکت  ، همراه است. ( اسراف برکت را کم میکند )         وسائل الشیعه جلد 15 صفحه 261

امام علی (ع) فرمود : زیاده روی مقدمه فقر و تنگدستی است.          میزان الحکمه جلد 1 حدیث1659

علی (ع) فرمود : زیاده روی همراه با تنگدستی است.       میزان الحکمه جلد 1 حدیث1660

علی (ع) فرمود : کسی که به زیاده روی افتخار کند ، با تنگدستی خوار و زبون می گردد.      میزان الحکمه جلد 1 حدیث1661

امام کاظم (ع) فرمود : خداوند قیل و قال ، ضایع کردن مال و زیاده روی در سئوال را دشمن می دارد.         قصار الجمل صفحه 305

امام علی (ع) فرمود : بخشش های بی جای مال و ثروت ، اسراف و زیاده روی محسوب می شود و بخشندۀ آن را در دنیا بالا می برد و در آخرت او را در پائین می آورد،او رادر بین مردم بزرگ جلوه می دهد ، و نزد خدا خوار و سبک می کند.             نهج البلاغه خطبۀ126

پیامبر گرامی (ص) فرمود : اسراف فقر و تنگدستی می آورد.       مجموعه الاخبار باب171 حدیث 6

امیرالمؤمنین (ع) فرمود : زیاده روی و اسراف را ترک کن زیرا بخشش اسراف کار مورد ستایش نیست و تنگدستی او هم مورد ترحم واقع نمی شود.     بحار الانوار جلد  50صفحه 292 حدیث 66

امیر المؤمنان (علی) فرمود : سخاوتمند باش ولی هرگز اسراف و زیاده روی مکن و ثروت خود را بر اساس اندازه گیری صحیح خرج کن و هیچوقت سختگیر نباش.                   نهج البلاغه کلمات قصار شماره33

امام کاظم (ع) در وصیت خود به هشام فرمودند : یکی از لشگریان عقل میانه روی و یکی از لشگریان جهل زیاده روی است.        تحف العقول صفحه 300

امام حسن عسگری (ع) فرمود : سخاوت اندازه ای دارد،چنانچه از آن بگذرد ، اسراف محسوب می شود.     بحار الانوار جلد 78 صفحه 277

از علی بن الحسین (ع) است که فرمود : خداوندا بر محمّد و آل او درود فرست و مرا از اسراف و زیاده روی محافظت فرما.        صحیفه السجادیه ((دعا30))

امام علی (ع) فرمود : وای بر اسراف کار که چه قدر از مصلحت خویش و رسیدگی به کار خود دور است.            میزان الحکمه جلد 4 باب اسراف حدیث1

از پیامبر گرامی (ص) نقل شده  که به علی (ع) فرمود : چهارچیز هدر می رود:1-خوردن بعد از سیری2-روشن کردن چراغ در مهتاب((و جائیکه روشن است))3-زراعت در زمینی که شوره زار است4-نیکی کردن به کسی که لایق آن نیست.            من لایحضره الفقیه جلد 4 صفحه 352.373 باب النوادر

امام صادق (ع) فرمود : کسیکه مالی را در غیر طاعت پروردگار بذل و بخشش نماید،اسرافکار است و هرکسی که در راه خیر مصرف کند میانه روی کرده است.          بحار الانوار جلد 75 صفحه 302

در تفسیر علیّ بن ابراهیم قمی و در روایت ابی الجارود از امام باقر(ع)نقل شده که حضرت در مورد آیه((والّذین اذا انفقوالم یسرفوا ولم یقتروا)) ( سوره فرقان ) فرمودند : بخشش در راه معصیت و بنا حق ، اسراف است.       تفسیر نور الثقلین جلد 4  صفحه 67

امام باقر (ع) فرمود : اسراف کنندگان کسانی هستند که محرمات (( گناهان )) را جایز می شمارند و دست به خونریزی می زنند.        میزان الحکمه جلد  4حدیث8491

امام حسن عسگری (ع) فرموده است : جود و سخا اندازه ای دارد که اگر از آن تجاوز کند اسراف میشود ، احتیاط و محکم کاری اندازه ای دارد که اگر از حدش فزونتر شد ترس خواهد بود ، صرفه جویی و اعتدال در صرف مال اندازه ای دارد که اگر از آن بیشتر شود بخل است و شجاعت و دلیری اندازه ای دارد که اگر از حدش بگذرد تهور و بی باکی خواهد بود.  الحدیث جلد 1 ص 78


سه شنبه 19 مرداد 1389

احادیثی در مورد حرام بودن شطرنج

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

امام صادق (ع) : مبادا شیفته چیزی شوید که خداوند بر شما حرام کرده زیرا هرکس پرده ی حرمت خدا را در این دنیا بدرد خداوند میان او و بهشت و نعمتها و خوشی و مقام ارجمند پایدار و دائمی آنجا که برای اهلش مقرر شده برای همیشه جدائی افکند.   روضة الکافی جلد 1 صفحه 4

امام صادق (ع) : بدانید که هرچه را خداوند دستور داده که از آن دوری کنید آنرا حرام فرموده ( و این دستور دلیل بر حرمت آن است ) و از آثار رسولخدا (ص) و سنت ( و روش ) او پیروی کنید و از هوای نفس و آراء خود پیروی نکنید که گمراه شوید ، زیرا گمراه ترین مردم در پیشگاه خدا آن کسی است که از هوای نفس و رای خود بدون راهنمایی خدا پیروی کند.   روضة الکافی جلد 1 صفحه 9

امام صادق (ع) : مبادا در محرماتی که خداوند در ظاهر و باطن قرآن حرام کرده اصرار ورزید در صورتیکه خدای تعالی ( درباره پرهیزکاران ) فرموده : (( و بر آنچه کرده اند دانسته اصرار نورزند )) ( سوره آل عمران آیه 135 )   روضة الکافی جلد 1 صفحه 13

امام صادق (ع) : بدانید جز این نیست که خدا دستور داده و نهی فرموده تا در آنچه دستور داده فرمانبریش کنند و از آنچه نهی فرموده خودداری کنند ، پس هرکه پیروی از دستور او کرد اطاعت او را کرده و بر خیری که نزد او است رسیده و هرکه خودداری نکند از آنچه نهی فرموده نافرمانی او را کرده و اگر بر همین حال نافرمانی بمیرد خداوند به رو در آتش دوزخش اندازد.   روضة الکافی جلد 2 صفحه 14

امام صادق (ع) : بر شما باد به فرمانبرداری خدا تا می توانید که خدا است پروردگار شما.  روضة الکافی جلد 1 صفحه 14

امام صادق (ع) : بدانید که اسلام همان تسلیم ( یعنی این که در برابر دستورات خدا و قرآن و پیغمبر (ص) و ائمه اطهار (ع) تسلیم باشیم و از آنها پیروی کنیم بدون چون و چرا ) است و تسلیم همان اسلام پس هرکه تسلیم گشت محققا مسلمان شده و هرکه تسلیم نشد مسلمان نیست ، و هرکه خوش دارد که به حد نهائی احسان و نیکوکاری رسد باید فرمانبرداری خدا را کند زیرا هرکه فرمانبرداری خدا را کرد بحد نهائی احسان رسیده است.   روضة الکافی جلد 1 صفحه 14

امام صادق (ع) : و بدانید آنان که منکرند آنها تکذیب کنندگانند ، و تکذیب کنندگان همان منافقان و دو رویانند ، و خدای عزوجل درباره منافقین فرموده و گفته اش حق است : (( همانا منافقین در پائین ترین طبقه دوزخند و برای آنان یاوری نخواهی یافت )) ( سوره نساء آیه 145 )   روضة الکافی جلد 1 صفحه 15

امام صادق (ع) : و هرکه دوست دارد که بداند خدا او را دوست دارد باید به اطاعت خدا عمل کند و از ما پیروی کند ، آیا نشنیده اید گفتار خدای عزوجل را که به پیامبرش (ص) فرماید : (( بگو اگر خدا را دوست دارید مرا پیروی کنید تا خدا شما را دوست بدارد و گناهان شما را بیامرزد ، )) ( سوره آل عمران آیه 31 )  روضة الکافی جلد 1 صفحه 20

امام صادق (ع) : به خدا سوگند هرگز بنده ای فرمانبرداری خدا را نکند جز آنکه خداوند پیروی ما را در فرمانبرداری او داخل گرداند ، و به خدا پیروی نکند بنده ای از ما جز آنکه خدا دوستش دارد ، و به خدا هیچگاه بنده پیروی ما را وا مگذارد جز آنکه ما را دشمن دارد و به خدا هیچگاه کسی ما را دشمن ندارد جز آنکه نافرمانی خدا را کرده و هرکه در حال نافرمانی خدا بمیرد خداوند او را خوار گرداند و به رو در آتش دوزخ اندازد ، و ستایش از آن خدا پروردگار جهانیان است.  روضة الکافی جلد 1 صفحه 20

امام صادق (ع) : اگر چنانچه مردمی خدای یگانه و بی شریک را پرستش کنند ، و نماز را بر پا دارند ، و زکات بدهند ، و حج خانه خدا را به جا آورند ، و ماه رمضان را روزه دارند ، سپس به چیزی که خدا کرده ( یا فرموده ) یا پیغمبرش (ص) ساخته ( یا فرموده ) اعتراض کنند و بگویند : که چرا بر خلاف آن نساخته ( یا چرا فلان سخن را فرموده ) ؟ یا در دل خود چنین اعتراضی کنند ( گرچه به زبان نیاورند ) به همین گفته هایشان و اعتراضشان مشرک شوند ، سپس امام (ع) این آیه را تلاوت فرمود : (( نه چنین است به پروردگار تو سوگند ایمان نیاورند تا به داوری بگزینند تو را در آنچه سر زده است بین ایشان و سپس نیابند در دلهای خویش چاره ای از آنچه تو قضاوت کرده ای و تسلیم شوند تسلیم شدنی )) ( سوره نساء آیه 65 ) سپس حضرت صادق (ع) فرمود : بر شما است که تسلیم باشید.   اصول کافی جلد 4 صفحه 115

سوره نساء آیه 59 : ای کسانی که ایمان آورده اید اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید رسول خدا را و اطاعت کنید صاحبان ولایت را که دوازده امام معصومند.

سوره نساء آیه 80 : هرکس اطاعت کند از رسولخدا قطعا اطاعت کرده است از خدا.

سوره آل عمران آیه 31 : بگو ای پیغمبر به مردم اگر شما دوست خدا هستید پس تبعیت کنید از من و مطیع و فرمانبردار من که پیامبر او هستم باشید.

سوره نساء آیه 69 : و کسانی که اطاعت کنند از امر خدا و رسول خدا ایشان محشور می شوند با کسانی که نعمت داد خدا بر ایشان از پیغمبران و راستگویان و شهیدان و صدیقین.

سوره آل عمران آیه 32 : بگو به مردم اطاعت کنید خدا و رسول خدا را پس اگر برگردند از حکم تو ای پیغمبر کافر هستند.

سوره احزاب آیه 36 : و سزاوار نباشد برای هیچ مرد مومن و زن مومنه ای که اختیار کند حکم دیگری هرگاه حکم کند خدا و رسول خدا کاری را برای او بلکه باید مطیع و فرمانبردار باشد و چون و چرا نکند.

عزیزان با توجه به آیات قرآن و روایات از ائمه اطهار (ع) که در بالا ذکر کردیم باید در مقابل سخنان خدا و قرآن و پیغمبر (ص) و ائمه اطهار (ع) تسلیم باشیم و به سخنانشان گوش بدهیم. ( معنی اسلام هم تسلیم است که هرکس به دین اسلام گرویست باید در مقابل سخنان خدا و امامان و پیغمبران تسلیم باشد و به این سخنان مقدس ایمان آورد )

اگر هم خدا و ائمه اطهار (ع) هم ما را از انجام دادن کاری نهی کردند علت و سببی داشته است ( و به نفع خودمان است که سخنانشان را گوش دهیم )

برای مثال یکی از علت های حرامی شطرنج این است که وقت انسان را تلف میکند ، برای تایید این سخن به حدیث زیر توجه کنید :

 امام باقر (ع) : از امام (ع) درباره بازی شطرنج سوال شد فرمودند : انسان مومن وقتش آنچنان با ارزش است که فرصت این کارهای بیهوده را ندارد .

 وسائل الشیعه کتاب تجارت

حضرت علی (ع) : از مولا علی (ع) سوال شد شما دنیا را بیشتر دوست دارید یا آخرت را ؟ حضرت فرمودند : یک ساعت دنیا را به هزار ساعت آخرت نمی دهم ، زیرا در یک ساعت در دنیا کاری می توانم انجام دهم که هزاران سال در آخرت از آن بهره مند شوم.

و انسان مومن در دنیا وقت برایش خیلی مهم و با ارزش است و می تواند در دنیا کارهایی نیک بکند که در آخرت از آن استفاده کند ، و به گفته امام باقر (ع)  وقت انسان مومن خیلی با ارزش است و فرصت کارهای بیهوده ای مانند بازی شطرنج را ندارد.

اگر هم کسی شطرنج بازی کرده نباید از رحمت خدا نا امید شود و توبه واقعی کند ، که یکی از بزرگترین گناهان کبیره نا امید شدن از درگاه حق تعالی است : برای تایید این سخن به حدیث زیر توجه فرمایید :

 شخصی از امام علی(ع) پرسید: بزرگترین گناه کبیره کدام است؟ آن حضرت در پاسخ فرمودند: مایوس و نا امید شدن از رحمت الهی. میزان الحکمه جلد 3صفحه 462

برای خواندن احادیث درباره توبه و شرایط توبه روی لینک زیر کلیک کنید

آیات قرآن و روایات از ائمه اطهار (ع) درباره توبه

احادیث راجع به حرام بودن شطرنج

رسول اکرم  (ص) : در ضمن حدیث مناهی فرمودند : شما را از بازی با نرد و شطرنج و ورق و نواختن در طبل و عود و طنبور و استفاده بردن از تار و سه تار همچنین خرید و فروش آنها نهی میکنم.  ترجمه من لا یحضره الفقیه جلد 5صفحه 309 ، امالی شیخ صدوق صفحه 424 مجلس شصت و ششم ، فروع کافی ، مستدرک الوسائل کتاب تجارت باب 79 ، گناهان کبیره جلد 1 صفحه 285

امام صادق (ع) : فروختن شطرنج حرام است و پولی هم که از فروختنش بدست می آید حرام است و داشتن و نگاه داشتن شطرنج کفر است و شطرنج بازی کردن شرک است و سلام کردن بر کسی که شطرنج بازی می کند گناه کبیره هلاک کننده است و کسی که شطرنج بازی می کند و دست در میان آن می برد چنان است که دست در میان گوشت خوک برده باشد.و کسی که شطرنج بازی می کند نمازش قبول نیست تا اینکه دست خود را بشوید و کسی که به شطرنج نگاه می کند مانند این است که به عورت مادر خود نگاه می کند و کسی که نگاه می کند به کسانی که در حال بازی شطرنج هستند و به آنها سلام می کند در آن حال گناهش با کسی که شطرنج بازی می کند یکسان است . و کسی که بنشیند به قصد بازی کردن شطرنج جای خود را در جهنم آماده کرده است و این زندگانی باعث حسرت او در قیامت است ( به سبب اینکه چرا معصیت ها را انجام داده است ) و از همنشینی قمار باز بپرهیز زیرا از جمله مجالسی است که اهلش مورد غضب الهی شده اند و هر ساعت منتظر غضبند ( بلا ) و چون نازل شود تو را و ایشان را فرا خواهد گرفت.     وسائل الشیعه کتاب تجارت جلد 12 صفحه 241 حدیث 4 ، حق الیقین صفحه 568 ، گناهان کبیره جلد 1 صفحه 276 ، من لایحضرالفقیه ، حلیة المتقین صفحه 331

امام پنجم (ع) : عبدالواحد بن مختار درباره بازی شطرنج از امام (ع) سوال کرد ؟ امام (ع) فرمودند : مومن از این بازی رو گردان است ( شرح : مومن شطرنج بازی نمی کند.)    خصال الصدوق جلد 1 صفحه 76 حدیث 87

علاء بن سیابة از امام صادق (ع) روایت کرده که فرمود : شهادت قمارباز چه نرد باشد چه شطرنج ، چه شبیه شطرنج که قمارست به نام اربعه عشر ، و امثال اینها که اصطلاحاتی خاص دارد ، پذیرفته نیست ( صاحب شاهین ) به صیغه تثنیه یعنی دو شاه گوید شاهش مرد نه بخدا نمرد و بخدا شاهش کشته شد ، و حال آنکه شاه فقط خداست و بس و هیچگاه نمیرد و کشته هم نشود.  من لایحضرالفقیه جلد 4 صفحه 56 حدیث 3291

حضرت صادق (ع):درباره خرید و فروش آلات موسیقی فرمودند : صنعتی ( شغلی ) که هیچ جهت حلالی در آن نباشد و جز شر و فساد چیزی در آن مترتب نباشد مانند آلات موسیقی و شطرنج و صلیب سازی و یا نوشابه های مست کننده و هرچیزی که از این قبیل باشد پس یاد دادن و یاد گرفتن و خرید و فروش و اجرت دادن به کسی در رابطه با آن و یا اجرت گرفتن در رابطه مثلا حمل وسائل آن و کلا جمیع تصرفات در آنها حرام است .        تحف العقول صفحه 335 ، شیخ حر عاملی  در کتاب فصول المهمه ، گناهان کبیره جلد 1 صفحه 284

حضرت علی (ع): به شش شخص سلام نکنید :1.یهودی 2.اهل موسیقی و نوازندگی 3.مسیحی 4.شخص آوازه خوان 5.کسی که در حال بازی شطرنج است 6.کسی که شوخی اش فحش مادر است.               خصال الصدوق جلد 1 صفحه 275 ، بحارالانوار جلد 76 صفحه 9 ، نصایح صفحه 332

حضرت محمد (ص) : بازی کردن با شطرنج حرام است.   کتاب شریف نهج الفصاحه صفحه 273  حدیث شماره 1295

پیغمبر (ص) بازداشت از فروش دستگاه نرد و شطرنج و فرمود هرکه کند چون خورنده گوشت خوک است.  ترجمه بحارالانوار جلد 16 ( جلد 3 صفحه 210 )

حضرت محمد (ص) نهی کردند از بازی کردن نرد و شطرنج و طبل و تنبک و طنبور و عود ، و نهی فرمودند از فروختن آلت نرد و شطرنج .حلیة المتقین صفحه 325

رسول خدا (ص):از نشانه های آخرالزمان این است که آلات لهو و موسیقی و تار و طنبور و آواز خوانی به دست شرور ترین این امت ظاهر می گردد .ومردم درآن زمان آلات لهو و موسیقی را نیکو می شمارند .در آن زمان اشخاصی هستند که قرآن را یاد می گیرند و در آلتهای مثل بوق و نی و به شکل آوازه خوانی می خوانند و مردم نرد و شطرنج بازی می کنند پس ایشان در ملکوت آسمان و در میان فرشتگان پلید و نجس خوانده می شوند.          تفسیر جامع جلد 6 صفحه 347

 امام صادق (ع) : از امام (ع) درباره حکم بازی شطرنج سوال شد فرمودند : کار مجوس و کافران را برای خودشان وا گذارید.   وسائل الشیعه کتاب تجارت

 امام صادق (ع) : خرید و فروش شطرنج حرام و خوردن پول آن حرام و نگه داشتن اش کفر و بازی کردن آن شرک و سلام کردن به بازی کننده آن گناه و یاد دادن و آموزش آن از کبیره هلاک کننده است.    وسائل الشیعه کتاب تجارت

 امام صادق (ع) : کسی که به بازی شطرنج بنشیند جای خود را در دوزخ مهیا می سازد و آن ساعتی که صرف آن نموده در روز قیامت سبب حسرت و اندوهش می گردد.        وسائل الشیعه کتاب تجارت

امام صادق (ع) : خداوند در ماه مبارک رمضان می آمرزد مگر سه طایفه را : 1.کسی که به چیز مست کننده روزه اش را بشکند 2. شخصی که شطرنج بازی می کند 3. کسی که از مومنی کینه به دل می گیرد و با او دشمنی ورزد.      خصال الصدوق صفحه 73  ،   ثواب الاعمال عقاب الاعمال صفحه 155 حدیث 10

 امام باقر (ع) : از امام (ع) درباره بازی شطرنج سوال شد فرمودند : انسان مومن وقتش آنچنان با ارزش است که فرصت این کارهای بیهوده را ندارد . وسائل الشیعه کتاب تجارت

منهیات پیغمبر (ص) : پیغمبر (ص) بازداشت از بازی با نرد و شطرنج و کوبه و عرطبه که طنبور است و با عود یعنی طبل.  ترجمه بحارالانوار جلد 16 ( جلد 3 صفحه 210 )

امام صادق (ع) فرمود : خدای تبارک و تعالی را در هرشب از ماه رمضان آزادشدگانی و رهاگشتگانی از دوزخ هستند ، مگر کسی که با مُسکری ( چیز مست کننده ) افطار کند ،  بدعت گذار و صاحب شاهین یعنی : شطرنج باز.  من لا یحضرالفقیه جلد 2 صفحه 422 الی 423 ( روایات 1838 و 1839 تلفیق دو روایت )

امام صادق (ع) : شخصی از امام صادق (ع) درباره (( نرد ( بازی تخته نرد که اسباب آن شبیه شطرنج و مرکب از تخته و 30 مهره و دو طاس میباشد ) )) و (( شطرنج )) پرسید امام (ع) فرمود : به آنها نزدیک نشو ، درباره موسیقی نیز از امام (ع) سوال نمود : امام (ع) فرمود : خوب نیست ، انجام ندهید.   معانی الاخبار جلد 2 صفحه 62 ، خصال شیخ صدوق جلد 1 صفحه 198

مولا علی (ع) فرمودند : پیغمبر (ص) نهی کرد از سلام بر چهار کس : بر مست تا در مستی است ، بر کسیکه مجسمه میسازد ، و بر کسیکه نرد بازد و بر کسیکه با اربعه عشر بازی کند و من پنجمی براتان افزایم و شما را نهی کنم از سلام بر شطرنج باز.   ترجمه بحارالانوار جلد 16 ( جلد 3 صفحه 231 ) 

در حدیث دیگر نقل شده است که هرکه در خانه او طنبور یا عود یا چیز دیگر از آلتهای ساز یا نرد یا شطرنج چهل روز بماند مستوجب غضب الهی گردد و اگر در این چهل روز بمیرد فاجر و فاسق مرده باشد و جای او در جهنم باشد.  حلیة المتقین صفحه 330


ادامه مطلب

دوشنبه 18 مرداد 1389

احادیثی در مورد سلامت و بهداشت قسمت 2

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

پاسخ حضرت صادق (ع) به طبیب هندی

یک نفر دکتر هندی خدمت حضرت صادق (ع) رسید ، عرض کرد در قرآن شما است که هیچ تر و خشکی نیست مگر در قرآن است ، آیا از علم طب نیز چیزی هست ؟ فرمود : آری آیه ای در این زمینه است که میفرماید : بخورید و بیاشامید و زیاده روی نکنید. ( سوره اعراف آیه 31 ) ، با یک جمله مختصر که اسراف نکنید ، راه سلامتی را نشان می دهد.

معنی وسیع برای کلمه اسراف

باید معنی کلمه اسراف را کما و کیفا دانست تا معنی آیه روشن شود.از جمله اسرافها ، غذای نجویده فرو بردن و تند و تند خوردن است ، چیز بسیار گرم و بسیار سرد فرو بردن است که بر خلاف دستور طب است.

خلاصه ، طبیب گفت آیا پیغمبرتان هم در این باره چیزی گفته است ؟ حضرت صادق (ع) فرمود : بلی پیغمبر (ص) نیز فرموده است : (( شکم مرکز هر دردی است و خالی شدنش بهترین درمانهاست ))

سلامتی بدن به برکت روزه

و راستی مطلب از این قرار است ، در طب امروز نیز این مسئله ثابت است. همین روزه چقدر در سلامتی بدن موثر است که در قرآن میفرماید : (( روزه برای خودتان خوبست )) ( سوره بقره آیه 184 ) . و در روایت مشهور نبوی (ص) میفرماید ! روزه بگیرید تا سلامت باشید.

البته کسی به قصد حفظ الصحه ( حفظ سلامتی بدن ) نباید روزه بگیرد و گرنه قصد قربت ( الی الله ) پیدا نمیکند و روزه اش باطل است ولی باید دانست که چقدر خاصیت برای سلامتی بدن دارد.

به برکت روزه علاوه بر پاکی روح ، بدنت نیز سلامتی خودش را باز می یابد.

اساس بیشتر بیماریها معده است ، درمانش نیز چند ساعت سبک نگاهداشتن آنست که مقداری استراحت داشته باشد.

  نبوت ( از تالیفات حضرت آیت الله شهید سید عبدالحسین دستغیب ره )  صفحه 61 الی 62


اساس داروهای جهان

رسول اکرم (ص) فرمود : همانا مادران چهارند اساس داروها و اساس ادبها و اساس عبادتها و اساس آرزوها ، اما اساس تمام داروها کم خوردن است و امام اساس جمیع ادبها کم گفتن است و اما اساس تمام عبادتها کمی گناهانست و اما اساس آرزوها صبر است. رسول خدا (ص) فرمود : اما زینت بدن کم خوردن و کم خُفتن و کم گفتن است. برترین شما در منزلت نزد خدا گرسنه ترین شما و با فکرترین شما است هرکس خدا را بشناسد و او را بزرگ شمارد ، ذهن خود را از سخن باطل نگه میدارد و شکم خود را از پُر خوردن غذا حفظ میکند و نفس خود را به روزه و نماز وادار کند. 

 راهنمای بهشت ( از تالیفات حجت الاسلام و المسلمین سید محمد تقی مقدم ) جلد 1 صفحه 207 الی 212

رسول خدا (ص) فرمود : در مسواک زدن دوازده خاصیت است : پاک کننده دهان است و موجب رضای خداوند و دندانها را سفید میکند و چرک دندان را میبرد و بلغم را میکاهد و خوراک را گوارا سازد و پاداش کارهای نیک را چند برابر نماید و به سنت پیغمبر رفتار شده است و فرشتگان به هنگام مسواک کردن حاضر شوند و لثه را محکم سازد و گذرگاهش از رهگذر قرآن است و دو رکعت با مسواک نماز گذاردن خدا را خوشتر آید از هفتاد رکعت بدون مسواک.  خصال شیخ صدوق جلد 2 صفحه 567

امام صادق (ع) فرمود : در مسواک زدن دوازده خاصیت است : از روش پیغمبر است و پاک کننده دهان و روشنی بخش چشم و خدای رحمان را خشنود سازد و دندانها را سفید کند و چرک دندان را ببرد و لثه را محکم کند و خوراک را گوارا می نماید و بلغم را میبرد و حافظه را زیاد کند و به کارهای نیک به خاطر مسواک چند برابر پاداش داده شود و فرشتگان با آن خوشحال شوند.  خصال شیخ صدوق جلد 2 صفحه 567

رسول خدا (ص) در وصیتی به علی بن ابیطالب فرمود : یا علی مسواک زدن از شیوه من است و آن پاک کننده دهان است.  خصال شیخ صدوق جلد 2 صفحه 567

اهمیت بهداشت

رسول خدا (ص) فرمود : خداوند پاک و پاکیزه است و پاکیزگی را دوست دوست دارد ، تمیز است و تمیزی را دوست دارد. میزان الحکمة جلد 4 صفحه 3302 حدیث 20314

امام رضا (ع) : پاکیزگی از اخلاق پیامبران است.  تحف العقول صفحه 442

پیامبر گرامی اسلام (ص) امت خود را به پاکیزگی تشویق و ترغیب میکرد .مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 319 حدیث 3468

رسول خدا (ص) فرمود : خلال کنید ( خلال کردن یعنی : تمیز کردن دندان از آنچه لا به لای آن می ماند ) ، زیرا خلال کردن از نظافت است و نظافت از ایمان و مومن با ایمان در بهشت خواهد بود. مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 319 حدیث 3468

امیرمومنان حضرت علی بن ابی طالب (ع) میفرمایند : کسی که دوست دارد ، خیر و برکت خانه اش زیاد شود ، هنگام غذا دستهای خود را بشوید.  روضة الواعظین صفحه 306

امام صادق (ع) فرمود : دست های خود را قبل از غذا و بعد از آن بشویید ، زیرا این کار فقر را از بین میبرد و عمر انسان را زیاد میکند( به علت رعایت بهداشت عمر انسان زیاد میشود ) وسائل الشیعه جلد 16 صفحه 573 حدیث 10

نمونه هایی از توصیه های بهداشتی

حضرت محمد (ص) فرمودند : حریم خانه های خودتان را جارو کنید و همانند یهودیان نباشید.  وسائل الشیعه جلد 3 صفحه 571 حدیث 4

مولا علی (ع) فرمودند : در ظرفی که ترک دارد و طرف دستگیره ظرف آب نخورید زیرا شیطان ( میکرب ) روی دستگیره و قسمت شکافته و ترک دار مستقر میشود.  کافی جلد 6 صفحه 385 حدیث 5

امام صادق (ع) فرمودند : جبرئیل  دستور  مسواک و خلال و حجامت را برای پیامبر خدا (ص) آورد.  کافی جلد 6 صفحه 376 حدیث 2

حضرت محمد (ص) فرمودند : مسواک زدن دوازده فایده دارد : 1.دهان را پاکیزه میکند2.موجب خشنودی پروردگار میشود3.دندانها را سفید میکند4.مانع پوسیدگی دندان میشود5.بلغم را کم میکند6.غذا را لذیذ میسازد7.حسنات را دو برابر میکند8.با آن به سنت پیامبر عمل میشود9.ملائکه نزد او حاضر میشوند10.لثه را محکم میکند11.از گذرگاه مسواک ( دهان ) قرآن عبور میکند12.دو رکعت نماز با مسواک پیش خدا محبوبتر است از هفتاد رکعت نماز بدون مسواک.  روضة الواعظین صفحه 308

امام صادق (ع) فرمودند : کوتاه کردن ناخنها و گرفتن سبیل در هر جمعه انسان را از جذام ایمن میگرداند.  روضة الواعظین صفحه 308

آداب غذا خوردن به صورت صحیح

رسول خدا (ص) فرمودند : هنگامی که احساس گرسنگی کردی بخور و هنوز که اشتها داری از خوردن دست بکش.  بحارالانوار جلد 62 حدیث 290

امام صادق (ع) فرمودند : خوردن در حال سیری موجب مرض پیسی خواهد شد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 7

امام صادق (ع) : خداوند از پرخوری بیزار است. و فرمود انسان ناچار باید غذا بخورد تا سرپا باشد ، پس هنگامی که شخص غذا میخورد ، یک سوم شکم را برای غذا در نظر بگیرد و یک سوم آنرا برای آشامیدنیها نگه دارد و یک سوم آنرا هم برای نفس کشیدن خالی بگذارد ، و بعد فرمود : همانند خوکها که برای ذبح چاق میشوند ، شما چاق نشوید.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 9

آثار کم خوری

امام صادق (ع) : کم خوری در همه حال و پیش همه ملتها پسندیده است ، زیرا مصلحت درون و برون انسان در آن است.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 211 حدیث 12

رسول خدا (ص) : خود را به طور کامل سیر نکنید ، زیرا نور معرفت در قلبهای شما خاموش میگردد.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 218 حدیث 12

اندرون از طعام خالی دار

                                                     تا در آن نور معرفت بینی

تهی از حکمت به علت آن

                                                       که پری از طعام ، تا بینی

علی (ع) : کم خوری ، کرامت انسان را بیشتر و تندرستی اش را طولانی تر میسازد.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 214 حدیث 19

امام صادق (ع) : شکم از خوردن طغیان میکند ، و نزدیکترین حالات انسان به خدا هنگامی است که شکمش سبک باشد و منفورترین حالت انسان نزد خدا وقتی است که شکمش پُر باشد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 4

آثار پرخوری

امام صادق (ع) : ریشه همه بیماریها و دردها پرخوری است ، جز تب کردن که گاهی بی سبب به انسان میرسد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 8

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : از پرخوری بپرهیزید ، چون بدن را تباه میکند ، بیماری پدید میآورد و سست کننده از عبادت است.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 210 حدیث 6

امام صادق (ع) فرمودند : تباهی بدن در پرخوری است ، تباهی زراعت در اثر ارتکاب گناهان است ، و تباهی شناخت در درود نفرستادن بر بهترین انسانها یعنی پیامبر (ص) است.مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 213

رسول خدا (ص) فرمود : خداوند عزیز و جلیل شب معراج فرمود : ای احمد ! نسبت به دنیا و اهل آن خشمگین باش ، و آخرت و اهلش را دوست بدار.پیامبر گفت : پروردگار ! اهل دنیا و اهل آخرت کیانند ؟ خداوند فرمود : اهل دنیا کسی است که پُر خور ، پُر خنده ، پُر خواب ، و پُر خشم باشد.  مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 212 حدیث 13


یکشنبه 17 مرداد 1389

احادیثی در مورد سلامت و بهداشت قسمت 1

   نوشته شده توسط: احمد زین گنجه    

پندهای بهداشت و سلامت از زبان مولا علی (ع)

خون گرفتن بدن را سالم و عقل را محکم میکند.

عطر به شارب ( محاسن ) زدن از اخلاق پیامبر است و احترامی برای نویسندگان اعمال است.

مسواک موجب خشنودی خداست ، سنت پیغمبر (ص) است و دهان را خوشبو میکند.

روغن زدن پوست را نرم و قوای دماغی را زیاد میکند مجاری عرق را باز میکند خشکی را برطرف مینماید و رنگ را روشن میکند.

شستن سر ، چرک را میبرد و گردو خاک را پاک میکند.

آب در دهان گرداندن و شستن بینی سنت است و دهان و بینی را پاک میکند.

نوره ( ماده موبر)  نشاط آور و تمیز کننده تن است.

کفش نیکو نگهدار بدن است و کمک وضو و نماز است.

ناخن گرفتن درد بزرگ را جلو میگیرد و روزی را زیاد میکند.

 برطرف کردن موی زیر بغل بوی بد را رفع میکند و پاک کننده است و سنتی است که پیغمبرپاک (ص) دستور داده.

شستن دستها پیش از غذا و بعد از آن روزی را فراوان کند مانع چربی لباس است و دیده را روشنی بخشد.

سیب معده را شستشو دهد و نظیف کند.

کندر جویدن دندانها را محکم و بلغم را رفع کند و بوی دهان را برطرف کند.

به قلب ضعیف را تقویت میکند معده را پاکیزه و قوت قلب را زیاد میکند ترسو را پر دل و فرزند را زیبا نماید.

طهارت گرفتن با آب سرد بواسیر را قطع میکند.

شستن لباس غم و قصه را زایل کند ( چرک را از بین می برد ) و شرط نماز است.

پس از غذا انگشتان خود را بلیسید که خداوند به شما برکت دهد.

غذا را بگذارید سرد شود هر وقت غذای گرم نزد پیغمبر می آوردند میفرمود : بگذارید سرد و قابل خوردن شود خدا نخواسته ما حرارت آتش را بچشیم برکت در غذای سرد است.

از گوشت پرندگان که سنگدان و خارپشت پا و چینه دان ندارند اجتناب کنید.

از خوردن گوشت درندگان نیشدار و پرندگان چنگال دار پرهیز کنید. 

سپرز( دمبلان گوسفند ) نخورید که خون را فاسد میکند.

از غده های گوشت اجتناب کنید که رگ خوره را تحریک میکند. 

خرما بخورید که شفای هر دردی است.

اگر به درد چشم مبتلا شدید آیه الکرسی بخوانید و به خود تلقین کنید که خوب شدم انشاء الله بهبودی پیدا می کنید.

بر سر سفره غذا نام خدا ببرید و طغیان نکنید که نعمت و روزی خدا است میخورید.

هرگاه مسلمانی ضعیف شد گوشت و شیر بخورد که خدا در آنها قوت نهاده .

 بدون شام نخوابید که بدن ویران میشود.

هر دردی از داخل بدن است بجز زخم و تب که ( از خارج ) به بدن میرسد .

سوزش تب را با بنفشه و آب خنک فرو نشانید که حرارت تب گوئیا از نفس جهنم است.     

تا مرض بر صحت غلبه نکند نباید مسلمان درمان کند.

 بوی ناراحت کننده بدن را با آب برطرف کنید.

با انگشت ( یا زبان) عسل خوردن درمان هر دردی است خداوند فرموده : ( از شکم زنبورها نوشابه ای رنگارنگ بیرون آید که در آن برای مردم شفا است ) عسل خوردن و قرآن خواندن و کندر جویدن بلغم  را آب کند.

پیش از غذا نمک بخورید اگر مردم از خواص نمک خبر داشتند آنرا بر باز هر مجرب ترجیح میدادند. هرکه قبل از غذا نمک بخورد هفتاد بلا و آفتهایی که جز خدا نمی داند از جانش دور شود.

در تابستان بر بدن تب دار آب سرد بریزید که حرارت را خاموش میکند.

کسی را که بر سر غذا نشسته شتابزده نکنید تا فارغ شود و همچنین کسی را که مشغول قضای حاجت است.

 یاد ما خانواده برای دردها و وسواس سینه ها شفاست و دوستی ما رضایت پروردگار است.

از سگ فاصله بگیرید اگر تصادفا با آن تماس پیدا کردید اگر با رطوبت بود جامه را بشویید و اگر خشک بوده آب بر آن بپاشید. 

کدو بخورید که قوای دماغی را زیاد میکند ، پیغمبر (ص) به کدو علاقه داشت.

قبل و بعد غذا ترنج بخورید آل محمد چنین میکنند.

گلابی قلب را جلا میبخشد و دردهای داخلی را تسکین می دهد.

آب را به جای بوی خوش بکار برید.

ایستاده آب نخورید که باعث درد بی درمان است مگر اینکه خدا علاج کند.

نوزاد را روز هفتم ختنه کنید از سرما و گرما هم نترسید چه آنکه ختنه پاک کننده بدن است.

و زمین از بول ختنه نشده به خدا می نالد.

من دوست دارم مومن پانزده روز یک بار نوره بکشد.

سر کشیدن شیر ، خوردن شیر درمان هر دردی است بجز مرگ.

ماهی کم بخورید که بدن را آب میکند بلغم را زیاد و خون را غلیظ مینماید.

انار را با پیه آن بخورید که معده را دباغی میکند.

هر دانه انار که در معده قرار گیرد تا چهل شب دل را زنده کند و جان را از امراض امان بخشد و وسوسه شیطان را براند.

سرکه نان خورش خوبی است صفرا بر و حیات بخش قلب است.

کاسنی بخورید که در هر صبحگاه قطره ای شبنم بهشتی بر برگ آن مینشیند.

آب باران بخورید که بدن را پاک کند و مرض را براند خدا فرموده : ( از آسمان باران فرود آورد تا شما را پاک کند و آلودگی شیطان را از جانتان دور کند و دلها را محکم و قدمها را استوار نماید)

سیاه دانه دوای هر دردی است مگر زهر آگین باشد.

برای زن آبستن دوا و غذایی بهتر از خرمای تازه نیست خدای متعال به مریم فرمود : ( درخت خرما را به جانب خود تکان ده خرمای تازه برایت فرو ریزد بخور و بنوش و چشم روشن دار )

با خرما کام نوزادان را بردارید پیغمبر (ص) با حسن و حسین (ع) چنین کرد.

با بنفشه انفیه بسازید.

حجامت را از دست ندهید.

( کتاب نصایح باب چهارصد از صفحه 373 تا 404 )

امام على (ع) : سلامتى بهترین نعمت است. غررالحكم  حدیث 1050

پیغمبر (ص) سه چیز از سنت و روش پیامبران است : طهارت و پاکی , ازدواج , و پرهیزگاری   سه چیز هم حافظه را قوی میکند مسواک ، روزه , قرآن خواندن  نصایح پندهای سه گانه از پیغمبر (ص)

   پیغمبر (ص)  ای علی پنج چیز دل را سخت کند و چون دل سخت شود انسان کافر شود : گناه روی گناه ، غذا درحال سیری ، ظلم به مردم ، تاخیر نماز و غذا یا آب خوردن با دست چپ.  کتاب نصایح  صفحه 218 حدیث 39

پیغمبر (ص) : ای علی (ع) پنج چیز دید چشم را زیاد میکند : نگاه به کعبه و خط قرآن و روی پدر و مادر و صورت عالم و آب جاری .  نصایح صفحه 218 صفحه 43

حضرت محمد (ص) : زباله را شب در خانه نگه ندارید و همان روز بیرون ببرید که جایگاه شیطان ( میکرب ) است. نصایح صفحه 447 الی  458

امام صادق (ع) : ریشه همه بیماریها و دردها پرخوری است جز تب کردن که گاهی بی سبب به انسان میرسد.  کافی جلد 6 صفحه 269 حدیث 8

حضرت محمد (ص) : از پرخوری بپرهیزید چون بدن را تباه می کند و بیماری به وجود می آورد و سست کننده از عبادت است.   مستدرک الوسائل جلد 16 صفحه 210 حدیث 6

حضرت محمد (ص) : مسواک زدن دوازده فایده دارد : 1.دهان را پاکیزه می کند. 2.موجب خشنودی پروردگار میشود.3.دندانها را سفید میکند.4.مانع پوسیدگی دندان میشود.5.بلغم را دفع میکند.6.غذا را لذیذ میسازد.7.حسنات را دو برابر میکند.8.با مسواک زدن به سنت پیامبر (ص) عمل میشود.9.ملائکه نزد او حاضر میشوند.10.لثه را محکم می کند.11.از گذرگاه مسواک ( دهان ) قرآن عبور میکند.12.دو رکعت نماز با مسواک پیش خدا محبوبتر است از هفتاد رکعت نماز بدون مسواک . روضه الواعظین صفحه 308

امام صادق (ع) : چهارچیز سبب پیری زودرس است : خوردن گوشت خوک . نشستن بر جای نمناک . بالارفتن از پله . و آمیزش با پیر زن.  تحف العقول صفحه 540

حضرت محمد (ص) : رسول خدا (ص) فرمود : مومن در یک روده می خورد و کافر در هفت روده. ( مراد اینکه مومن پرخوری نمی کند ولی کافر پرخوری می کند ) خصال الصدوق جلد 2 صفحه 104

امام علی (ع) : تا وقتی که گرسنه نشدی اقدام به خوردن غذا مکن و وقتی به خوردن اقدام کردی قبل از آنکه کامل سیر شوی دست از غذا خوردن بردار.غذا را با آرامش و خوب بجو تا هضم آن آسان شود و پیش از خوابیدن و به رختخواب رفتن به توالت برو و خود را تخلیه کن چون این سفارشات را به کار بندی از از پزشک بی نیاز شوی.       آثارالصادقین جلد 2 صفحه 387  

امام علی (ع) :از پرخوری پرهیز کنید زیرا هرکه پرخوری کند دردهای درونی اش بسیار گردد و خواب های فاسد و پریشان بیند و نیز موجب سنگدلی شخص و سبب کسالت و تنبلی در خواندن نماز میشود .    آثارالصادقین جلد 9 صفحه 970

امام علی (ع) : ای کمیل شکمت را از خوراک پر مکن و جائی هم در آن برای آب بگذار و میدانی هم به هوا بده و تا هنوز اشتها داری دست از خوراک بکش که اگر چنین کنی خوراک بر تو گوارا گردد راستی تندرستی و سلامتی با کم خوردن و آشامیدن است.    تحف العقول صفحه 166

امام علی (ع) : ای کمیل چون از خوردن دست کشیدی حمد خدا را بگو بر آنچه به تو روزی داده و به آواز بلند حمدش کن تا دیگری هم با شنیدن حمد تو حمد خدا گوید و اجر تو بیشتر گردد.     تحف العقول صفحه 166

امام علی (ع) :ای کمیل اگر با کسی هم خوراک گشتی در سر خوراک شتاب و عجله مکن تا همراهت هم سیر شود و از غذا بهره مند گردد.                             تحف العقول صفحه 166

امام علی (ع) : ای کمیل چون خواهی خوراک بخوری نام خدا را ببر و بسم الله الرحمن الرحیم بگو زیرا با نام خدا دردی به تو زیان نرساند و در آنست درمان هر بدی. تحف العقول صفحه 165

امام علی (ع) : از نزدیکی به سگها برکنار باشید و هرکه به جامه اش بدن و موی سگ برخورد کند باید آن را با آب بشوید.  تحف العقول صفحه 111

امام علی (ع) : خوراکتان را به خورن کمی نمک آغاز کنید و با خوردن نمک پایان دهید که اگر مردم خاصیت نمک را می دانستند آن را بر پادزهر ترجیح میدادند و هرکه غذایش را با نمک آغاز کند خداوند هفتاد درد را از او دور سازد که جز خدا کسی آنها را نداند.   تحف العقول صفحه 108

امام علی (ع) : در حمام کردن و شستن بدن از چرک و چربی کوتاهی نکنید زیرا خداوند از بنده چرکین که همنشین او از بوی بد بدن او در اذیت باشد نفرت دارد.     تحف العقول صفحه 105

امام علی (ع) : هرگاه خواستید ادرار کنید آن را با عجله و فشار بر بدن انجام ندهید که برای بدنتان مضر است و چون مدفوع نمودید محل مقعد را با آب سرد بشویید که بیماری بواسیر را از شما دور میسازد.   تحف العقول صفحه 97

امام علی (ع) : کودکانتانرا از چرک و چربی بشوئید که شیطان چرک و چربی را بو کند و هرجا که یابد وارد شود و سبب ترس کودکانتان در بستر خواب شود و دو فرشته نویسنده هم از کثیفی بدن در آزارند.    تحف العقول صفحه 117

امام علی (ع) : استفاده از واجبین (( ماده موبر )) سبب پاکی بدن و قوام و استواری تن است چیدن موی زیر بغل بوی بد بدن را ببرد و پاک کننده جسم است و سنت است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : شستن دست پیش از غذا و بعد از آن سبب فزونی روزی است. (( چون وقتی دست پاک باشد موقع غذا خوردن انسان مریض نمی شود و پولش را در راه دوا و درمان مصرف نمیکند لذا سبب افزون شدن روزی است )) و گرفتن ناخن ها مانع بزرگترین دردها مثل خوره و جزام است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : انار را با دانه اش بخورید و مغز دانه را بجوید که معده را طباخی و شستشو کند و دل را زنده کند و وسوسه شیطان را ببرد.  تحف العقول صفحه 120

امام علی (ع) : خوردن گلابی قلب را جلاء دهد و دردهایش را به اذن خدا آرام کند.   تحف العقول صفحه 117

امام علی (ع) : خوردن سیب سبب پاک شدن معده است و خوردن به توانائی دل ناتوان است و دل را روشائی دهد و ترسو را شجاع کند و اگر زن باردار در دوران بارداریش به بخورد فرزندش نیکو صورت و زیبا رو شود.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : خوردن 21 عدد کشمش سرخ در هر بامداد ناشتا مرض سوء هاضمه معده و سخت دفع نمودن غذا در معده را تسریع میبخشد و شفابخش است.            تحف العقول صفحه 96

امام علی (ع) : حجامت تن را سالم و خرد را محکم کند و سنت رسول خدا (ص) است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : کوتاه کردن سبیل هم از بهداشت است هم باعث زیبائی صورت و سنت رسول خدا (ص) است.   تحف العقول صفحه 95

امام علی (ع) : مسواک زدن رضای خدای متعال و پاک کننده دهان است و مضمضه کردن یعنی سه بار آب در دهان چرخاندن و خالی کردن و استنشاق سه بار آب در بینی کردن و خالی کردن قبل از وضو پاک کننده دهان و بینی است.   تحف العقول صفحه 95


ادامه مطلب

تعداد کل صفحات: 3 1 2 3